Αναπαραγωγή σχεδίων κατά την κατασκευή
Στα χωριά και τις πόλεις, κάθε σχέδιο χειροποίητου χαλιού αναπαράγεται μεθοδικά, σε κλίμακα από ένα χάρτινο γράφημα-μακέτα από το οποίο οι δημιουργοί (υφαντές/υφάντρες) κατασκευάζουν το χαλί, ένα κόμπο την φορά. Οι νομάδες, από την άλλη πλευρά, δεν χρησιμοποιούν μακέτες. Τα αξιοσημείωτα σχέδια τους υφαίνονται από μνήμης και περνούν από γενιά σε γενιά.

Η επίπονη διαδικασία για την κατασκευή των χειροποίητων χαλιών Ανατολής
Εκατομμύρια κόμπων δεμένα μεταξύ τους
Ο υφαντής αρχίζει μια επίπονη δουλειά που θα διαρκέσει μήνες, αν όχι χρόνια, για να ολοκληρωθεί. Χρησιμοποιώντας την μακέτα του ως σταθερή αναφορά, ο υφαντής χτίζει το χαλί από χιλιάδες, συχνά και εκατομμύρια μεμονωμένα δεσμευμένους κόμπους. Αυτό γίνεται επάνω σε ένα εργαλείο ειδικό για την ύφανση, τον αργαλειό.

Απαραίτητο αξεσουάρ για την κατασκευή, ο αργαλειός
Ο αργαλειός παρέμεινε σε μεγάλο βαθμό αμετάβλητος κατά την πάροδο των αιώνων. Οι πιο πρωτόγονες μορφές είναι η νομαδική ή οριζόντια σχεδιασμένη με εύκολη φορητότητα. Η κατασκευή χαλιών από τα χωριά και τις πόλεις γινόταν με τον κάθετο αργαλειό, ο οποίος αποτελείται από δύο κάθετες δοκούς, που περιλαμβάνουν το πλάτος του χαλιού, που ονομάζεται στημόνι. Τα νήματα του στημονιού, τα οποία συνήθως κατασκευάζονται από βαμβάκι ή μαλλί, τεντώνονται σφιχτά κατά μήκος του αργαλειού. Σε κάθε στήλη ύφανσης, κομμάτια από διαφορετικά χρωματισμένα μάλλινα νήματα (υφάδι) είναι δεμένα γύρω από κάθε ζεύγος νημάτων στημονιού. Καθώς ολοκληρώνεται κάθε σειρά κόμπων, τα νήματα υφαδιού εισάγονται καθ’ όλο το πλάτος του αργαλειού και έπειτα αρχίζει μια νέα σειρά. Το υφάδι και το στημόνι σχηματίζουν έτσι το κρυμμένο θεμέλιο του χαλιού και οι κόμποι δημιουργούν το πέλος και το μοτίβο. Τυπικά υπάρχουν τρεις τύποι κόμπων – ο περσικός, ο τουρκικός και ο θιβετιανός.