Και ενώ έτρωγαν, πήρε ένα κομμάτι ψωμί και, αφού ευχαρίστησε το Θεό, το ευλόγησε, το έκοψε σε κομμάτια και το έδωσε στους μαθητές του, λέγοντας: «Πάρτε και φάτε, αυτό είναι το σώμα μου».
Έπειτα πήρε το ποτήρι με το κρασί, ευχαρίστησε πάλι το Θεό και το έδωσε σε αυτούς λέγοντας: «Πιείτε όλοι από αυτό,  αυτό είναι το αίμα μου, που χύνεται για τη σωτηρία των ανθρώπων». 

Με αυτήν την πράξη ο Χριστός εγκαινίασε το Μυστήριο της Θείας Ευχαριστίας. Έτσι κι εμείς κάθε φορά που κοινωνούμε, παίρνουμε το Σώμα και το Αίμα του Χριστού. 

Μόλις έφυγε ο Ιούδας, ο Χριστός είπε στους μαθητές του : «Να αγαπάτε ο ένας τον άλλον, όπως σας αγάπησα εγώ. Πιστεύετε στο Θεό και σε μένα». «Κύριε, πού πηγαίνεις;» τον ρώτησε ο Πέτρος. «Εκεί που πηγαίνω, εσύ δεν μπορείς τώρα να μ’ ακολουθήσεις». «Κύριε, γιατί δεν μπορώ να σ’ ακολουθήσω τώρα; Και τη ζωή μου μπορώ να δώσω για σένα». Τότε του είπε ο Χριστός : «Σε βεβαιώνω ότι πριν λαλήσει ο πετεινός, θα με αρνηθείς τρεις φορές». 

Όταν τελείωσε την προσευχή του, πήγε και βρήκε τους μαθητές του να κοιμούνται. «Δεν μπορέσατε ούτε μια ώρα να μείνετε άγρυπνοι μαζί μου; Αγρυπνείτε και προσεύχεστε». Και πήγε να προσευχηθεί για δεύτερη φορά. Και πάλι βρήκε τους μαθητές να κοιμούνται. Τους άφησε και προσευχήθηκε για τρίτη φορά. Έπειτα τους είπε: «Ήρθε η ώρα και ο Υιός του ανθρώπου παραδίδεται σε χέρια αμαρτωλών». 

Τότε ο Πιλάτος είπε στους Ιουδαίους : «Εγώ δε βρίσκω καμιά αιτία σ’ αυτόν τον άνθρωπο. Υπάρχει όμως ένα έθιμο : να ελευθερώνω κάθε πάσχα έναν φυλακισμένο. Θέλετε να ελευθερώσω τον βασιλέα των Ιουδαίων;» Αυτοί όμως φώναζαν δυνατά λέγοντας : «Όχι, θέλουμε να ελευθερώσεις το Βαραββά». Ο Βαραββάς ήταν ληστής. «Και τι να κάνω τον Ιησού;» «Σταύρωσέ τον». Όταν ο Πιλάτος είδε ότι δεν μπορούσε να κάνει τίποτα, πήρε νερό, ένιψε τα χέρια του και είπε : «Είμαι αθώος από το αίμα αυτού του δίκαιου ανθρώπου». Ο λαός φώναξε : «Η ευθύνη ας πέσει επάνω μας και στα παιδιά μας». 

Επάνω στο σταυρό ο Χριστός προσευχόταν στο Θεό λέγοντας: «Πατέρα μου, συγχώρεσέ τους. Δεν ξέρουν τι κάνουν». Κοντά στο σταυρό στεκόταν η μητέρα του Χριστού. Επίσης εκεί βρισκόταν και ο Ιωάννης, ο αγαπημένος του μαθητής. Είπε τότε ο Χριστός στην Παναγία : «Μητέρα, αυτός είναι ο υιός σου από δω και πέρα». Και στο μαθητή είπε : «Αυτή είναι η μητέρα σου». 

Στον τόπο της σταύρωσης είχε συγκεντρωθεί πολύς κόσμος. Βλαστημούσαν το Χριστό λέγοντας : «Αν είσαι ο Υιός του Θεού, κατέβα από το σταυρό». 

Τότε ο Χριστός έβγαλε μεγάλη φωνή και είπε : «Θεέ μου, Θεέ μου, γιατί με εγκατέλειψες;» Έπειτα για να πραγματοποιηθεί η προφητεία είπε : «Διψώ». Αμέσως ένας στρατιώτης βούτηξε ένα σφουγγάρι στο ξίδι και το έφερε στα χείλη του. 

Ο ένας από τους δύο ληστές είπε στο Χριστό : «Αν είσαι ο Χριστός, σώσε τον εαυτό σου κι εμάς». Αλλά ο άλλος του είπε : «Εμείς δίκαια τιμωρούμαστε για όσα κάναμε, όμως αυτός δεν έκανε κανένα κακό». Και γυρίζοντας στο Χριστό είπε : «Θυμήσου με, Κύριε, στη βασιλεία σου». Ο Ιησούς του απάντησε : « Σήμερα θα είσαι μαζί μου στον Παράδεισο». 

Στο μεταξύ σκοτάδι είχε σκεπάσει τη γη και έγινε μέγας σεισμός. Τότε ο Χριστός φώναξε : «Πατέρα μου, στα χέρια σου παραδίνω το πνεύμα μου. Τετέλεσται». Και, αφού έγειρε το κεφάλι, πέθανε. Ο Ρωμαίος εκατόνταρχος λόγχισε την πλευρά του και αμέσως έτρεξε αίμα και νερό. Όταν τα είδε όλα αυτά. πίστεψε στο Χριστό, όπως και πολύς κόσμος που βρισκόταν εκεί. 

Οι αρχιερείς όμως πήγαν στον Πιλάτο και του είπαν να δώσει διαταγή να πάει φρουρά να φυλάει τον τάφο για τρεις μέρες, μήπως έρθουν οι μαθητές και κλέψουν το σώμα του Χριστού και έπειτα διαδώσουν ότι αναστήθηκε από νεκρός, καθώς ο Ιησούς είχε πει ότι θα αναστηθεί μετά από τρεις μέρες. Ο Πιλάτος συμφώνησε. Έτσι ασφάλισαν τον τάφο και άφησαν στρατιώτες να τον φρουρούν. 

Όταν έφτασαν, βρήκαν την πέτρα που έκλεινε τον τάφο κυλισμένη μακριά. Μπήκαν μέσα στο μνημείο, αλλά δε βρήκαν το σώμα. Ξαφνικά αντίκρισαν έναν άγγελο που τους είπε : «Μη φοβάστε.  Δεν είναι εδώ ο Χριστός. Αναστήθηκε, όπως είχε πει. Πηγαίνετε και πείτε στους μαθητές του ότι ο Χριστός αναστήθηκε». 

Μόλις τα άκουσαν αυτά, έτρεξαν με μεγάλη χαρά να πουν στους μαθητές τη μεγάλη είδηση. Ενώ πήγαιναν, συνάντησαν το Χριστό που τους είπε : «Χαίρετε». Εκείνες πλησίασαν, έπιασαν τα πόδια του και τον προσκύνησαν. Αυτός τους είπε : «Μη φοβάστε. Πηγαίνετε και πείτε στους μαθητές μου να πάνε στη Γαλιλαία. Εκεί θα με δουν». 

 

Ύστερα από 8 μέρες ήταν πάλι όλοι οι μαθητές συγκεντρωμένοι μαζί με το Θωμά. Τότε εμφανίστηκε και πάλι ο Χριστός μπροστά τους και τους είπε : «Ειρήνη σε σας». Έπειτα γύρισε στο Θωμά και του είπε : «Έλα, Θωμά, δες τα χέρια μου και βάλε το δάχτυλό σου στις πληγές μου και να μην είσαι άπιστος, αλλά πιστός». Τότε αποκρίθηκε ο Θωμάς : «Πιστεύω, Κύριε, και ομολογώ. Εσύ είσαι ο Κύριός μου και ο Θεός μου». Τότε του είπε ο Χριστός : «Όταν με είδες, πίστεψες. Ευτυχισμένοι αυτοί που δεν είδαν και πίστεψαν». 

Και αφού είπε αυτά, σηκώθηκε ψηλά προς τον ουρανό. Ένα σύννεφο τον πήρε από τα μάτια τους. Κι ενώ είχαν καρφωμένα τα μάτια τους στον ουρανό, δύο λευκοντυμένοι άντρες εμφανίστηκαν και τους είπαν : «Τι στέκεστε και κοιτάτε; Ο Χριστός που τώρα αναλήφθηκε θα έρθει πάλι με τον ίδιο τρόπο που τον είδατε να ανεβαίνει στον ουρανό». 

Τότε εκείνοι γύρισαν χαρούμενοι στα Ιεροσόλυμα και διαρκώς υμνολογούσαν και δοξολογούσαν το Θεό. 
Έτσι από σήμερα ξαναλέμε στην προσευχή μας το " Άγιος ο Θεός".