Bespreek na het lezen in een groepje van 2 of 3 mensen de onderstaande vragen.

Geef in de Padlet antwoord.

Wat is er goed en minder goed aan elk voorbeeld?

schrijf dit onder elke casus, dat doe je door op het plusje boven de casus te klikken

Welk voorbeeld vinden jullie het beste en waarom?

schrijf dit onder de casus die je het beste vindt, dus met redenen erbij waarom deze goed is

Formuleer samen criteria voor een goede kunstles

schrijf dit op in de laatste kolom

Joris laat de kinderen verder beschrijven. Interpreteren: “Wat zie je precies?”
“Allemaal stippen,” zegt Fatih.
“In alle kleuren, en het lijkt wel oneindig,” vult Anna aan.

Joris vraagt door (analyseren): “Hoe weet je dat het oneindig is?”
“Door de spiegels, want je ziet jezelf steeds terug,” zegt Lisa.
“En de stippen worden kleiner, alsof ze verdwijnen,” merkt Noor op.

Dan schuift hij naar reflecteren: “Waarom zou de kunstenaar dit zo hebben gemaakt? Wat wilde ze laten voelen?”
“Dat je gek wordt,” zegt Bram.
“Of dat de wereld nooit ophoudt,” zegt Anna.
“Misschien laat ze zien hoe zij zelf denkt,” fluistert Esmé.

Joris vraagt: “Hoe weet je dat?”
“De kleuren zijn heel fel en druk,” zegt Jamal. “Dat kan je gek maken.”
“En je ziet jezelf steeds terug, dat voelt vreemd,” vult Noor aan.

Tot slot evalueren: “Wat vinden jullie ervan?”
“Ik zou erin verdwalen,” zegt Sam.
“Maar ik vind het mooi, want je ziet steeds iets nieuws,” zegt Fatih.
Joris glimlacht: “Is je mening nu anders dan je eerste indruk?”
Sommigen knikken. “Ja, eerst vond ik het eng, maar het is ook grappig.”

Opdracht: Kinderen ontwerpen hun eigen “stippenwereld” met ecoline. Ze kiezen kleuren die een gevoel oproepen: vrolijk, duizelig, eng of dromerig. Bij de nabeschouwing vergelijken ze hoe kleurcontrasten en herhaling de blik sturen.

“Wat is je eerste indruk?”
“Een reusachtige zon!” zegt Emma.
“Het lijkt op een discobal,” lacht Jamal.

Sara vraagt: “Wat zie je precies?”
“Een grote oranje cirkel,” zegt Noor.
“En allemaal mensen die liggen,” zegt Sam.

Ze gaat verder naar analyseren: “Hoe is dit gemaakt, denken jullie?”
“Met een lamp,” zegt Bram.
“Misschien met spiegels?” gokt Anna.
Sara knikt, maar vraagt niet verder door naar de rol van kleur, ruimte of compositie.

Bij reflecteren: “Wat zou Eliasson hiermee willen?”
“Dat we nadenken over de zon,” zegt Emma.
“Of gewoon dat het mooi is,” zegt Jamal.

Sara noteert wat de kinderen zeggen.

Evalueren: “Wat vind je ervan?”
“Mooi, maar ook een beetje eng,” zegt Noor.
“Ik zou daar best willen liggen,” zegt Sam.

Sara gaat door naar het uitleggen van de opdracht.

Opdracht: Kinderen maken zelf een lichtobject met vliegerpapier en zaklampen. De klas verandert in een lichtlaboratorium. Bij de nabeschouwing vraagt Sara: “Hoe verandert de ruimte nu?”

Casus 3 – Wie wil jij zijn? (Cindy Sherman)

Op het digibord staat een foto van Cindy Sherman als filmster.
“Wat valt je op?” vraagt juf Fatima.
“Ze heeft lippenstift op,” zegt een leerling.
“Ze kijkt verdrietig,” zegt een ander.

Fatima toont een tweede foto: Sherman als boerin. “Wat zie je?”
“Dat is een andere mevrouw,” zegt Noor.
Fatima legt uit: “Het is dezelfde kunstenaar.”

Ze vraagt: “Waarom doet ze dat?”
“Voor de lol,” zegt Sam.
Fatima hoort verder geen vragen van de kinderen waar ze op in kan gaan en gaat door naar evalueren: “Wat vind je ervan?”

“Grappig,” zegt Emma.
“Een beetje raar,” zegt Jamal.

Niet alle kinderen hebben een antwoord. Fatima legt de opdracht uit die ze naar aanleiding van deze kunstenaar gaan maken.

Opdracht: Kinderen maken zelf een collage van een ander ik. Bij de nabeschouwing vraagt Fatima: “Is het gelukt?” De kinderen vertellen kort wat ze hebben gemaakt.

• Het is een vrije opdracht.

• De meester stelt verdiepingsvragen daardoor is er veel ruimte om gevoel te uiten.

• Er is geen einddoel

Negatief:

• De opdracht is te vrij.

• Er is geen einddoel.

De opdracht heeft te weinig kaders. Het idee van de kleuren koppelen aan een emotie is goed, maar voor veel kinderen te moeilijk

Dat er tijdens de opdracht vliegerpapier gebruikt wordt is wel leuk, want dat geeft een speciaal effect.

• vrij

• grote opdracht

• lastig om te beginnen voor twijfelaars

  
  

Er zijn weinig verschillen in de resultaten. dit kan komen door weinig ruimte voor vrije interpretatie.

• goeie vragen

• klas deed gedeelte mee

• veel zelfde resultaat

• niet betrekkend op jezelf

• zelf weinig enthousiast

• weinig voorkennis geactiveerd

beperkt het materiaal, kinderen hebben geen keuze.

+ De kunstwerken werden heel breed besproken. Er was verdieping. Goeie vraag bij nabeschouwing.

Dit vonden wij de beste casus, omdat er goeie vragen van de meester waren. Ging in op reacties van de kinderen. De opdracht had veel vrijheid, maar wel met duidelijke kaders.

Casus 2:

+Leuke opdracht. Goeie vraag bij nabeschouwing

-Gaat niet in op wat kinderen zeggen.

Casus 3:

+Het is een leuke opdracht om door kinderen te laten doen.

-Oppervlakkige vragen. Niet ingaan op de antwoorden van de kinderen. De vraag bij de nabeschouwing matig.

• vragen stellen wat/waarom/gevoel

• in gesprek gaan

• verhaal maken van de antwoorden

• opdracht afbakenen met ruimte.

• Introductie van kunst en kunstenaars: De kinderen maken kennis met Cindy Sherman en het idee dat een kunstenaar verschillende rollen en identiteiten kan aannemen.

• Observeren en benoemen: De leerlingen oefenen in het beschrijven van wat ze zien ("lippenstift," "verdrietig," "andere mevrouw"). Dit stimuleert taalontwikkeling en observatievermogen.

• Creatieve verwerking: De opdracht om een collage van een ‘ander ik’ te maken sluit aan bij het thema en biedt ruimte voor verbeelding en eigen expressie.

• Variatie in reacties: Kinderen mogen vrij aangeven wat ze vinden ("grappig," "raar") zonder dat er een goed of fout antwoord is.

Negatieve punten:

• Weinig verdieping in de dialoog: Fatima gaat niet echt door op de opmerkingen van de kinderen of hun eerste interpretaties (bijvoorbeeld waarom Sherman verdrietig kijkt of wat een ‘ander ik’ betekent). Hierdoor mist de kans om dieper in te gaan op kunstbeleving en betekenis.

• Beperkte betrokkenheid: Niet alle kinderen reageren of voelen zich uitgenodigd om iets te zeggen. Fatima sluit sneller af en gaat door naar de evaluatie.

• Evaluatie oppervlakkig: Bij de nabeschouwing wordt alleen gevraagd: “Is het gelukt?” zonder ruimte voor reflectie op het proces, de betekenis van de kunst of de link met Sherman.

• Kans op gemiste nieuwsgierigheid: Kinderen gaven korte antwoorden, maar de juf stelde weinig verdiepende vragen die hen verder zouden kunnen prikkelen.

Jammer dat ze niet echt ingaat op wat de kinderen vertellen.

"is het gelukt", wat was haar verwachting dan? Geen goede evaluatievraag.

Lijkt niet betrokken bij de kinderen/opdracht.

Pakkende voorbeelden gebruiken.

Het gesprek aangaan met de kinderen.