1.  Είπε ο Θεός και έγινε …[c]…. 
2.  Οι επτά ημέρες της Δημιουργίας   …[b]…
3.  Ο Θεός είδε ότι όλα ήταν καλά λίαν  …[a]..
4.  Ευλόγησε και καθαγίασε   …[a]...
                      Β
a)      Έδωσε αξία και μοναδικότητα σε κάθε δημιούργημά Του Βεβαιώνεται η ιδιαίτερη φροντίδα, πρόνοια και αγάπη του Θεού για τη δημιουργία
b)     Στην αντιστοίχιση των ημερών της Δημιουργίας και των αιώνων της επιστήμης βρίσκουμε τη συνεργασία της Θεολογίας και της Επιστήμης στην διδασκαλία περί του ποιος και γιατί  (Θεολογία) και του πώς και πότε (επιστήμη) δημιουργήθηκε ο κόσμος.
c)      Ανάμεσα στην εντολή και στην πράξη της δημιουργίας δεν υπήρξε χρόνος. Έγιναν αμέσως.

Απάντηση :

Σύμφωνα με τη διήγηση της Γενέσεως είμαστε τα μόνα πλάσματα που δημιουργηθήκαμε ως εικόνα του Θεού. Μόνο εμείς δηλαδή μπορούμε να συνειδητοποιούμε τη σημασία της ζωής: Να αναγνωρίζουμε ότι μας χαρίστηκε για να την κάνουμε ολοένα και καλύτερη• να τη μοιραζόμαστε με τους συνανθρώπους μας και με τα άλλα ζωντανά πλάσματα · να συναισθανόμαστε την ομορφιά της · να επιλέγουμε ελεύθερα ποιους δρόμους θα ακολουθήσουμε · να καταλαβαίνουμε ότι ο πραγματικός προορισμός του ανθρώπου είναι να σχετιστεί με το Θεό και να του μοιάσει όσο γίνεται περισσότερο. Ο άνθρωπος δέχτηκε το κατ’ εικόνα τα ψυχικά χαρίσματα που αναφέρονται παραπάνω σαν δώρο από τον Θεό. Δηλαδή, όπως η εικόνα του Θεού, ο Θεάνθρωπος Χριστός, έτσι κι ο άνθρωπος, η εικόνα του Θεανθρώπου Χριστού, είναι Βασιλεύς Κυρίαρχος στην Δημιουργία με έργο και ευθύνη του να “εργάζεται και να την φυλάσσει” από κάθε κακό, καταστροφή, πλεονεξία. Να είναι Διδάσκαλος (ονόμασε τα ζώα με σοφία και διδάσκει με αυτόν τον τρόπο τις ιδιότητες του κάθε πλάσματος), Αρχιερεύς (είπε τα λόγια της ιερολογίας του μυστηρίου του γάμου του, που λέει η εκκλησία σήμερα). Αυτά τα χαρίσματα σήμερα τα παίρνουμε με τα μυστήρια του Βαπτίσματος και του Χρίσματος και γι αυτό λέμε ότι ο άνθρωπος έχει σαν δώρο του το “τριπλό αξίωμα του Χριστού“.

Καθ’ ομοίωσιν. Όταν αξιοποιούμε τα χαρίσματα που μας έδωσε ο Θεός δώρο με το «κατ’ εικόνα», τότε καταφέρνουμε να μοιάσουμε στον Θεό, να φτάσουμε δηλαδή στη θέωση. Είναι κάτι που πρέπει να το κατακτήσουμε με αγώνες και θυσίες μετά την πτώση.

β) Με ποια χαρακτηριστικά δημιουργεί ο Θεός τη γυναίκα; Γιατί τη δημιουργεί; ποιο έργο επιτελεί η κοινή ζωή του ανδρός και της γυναικός;

Ο Θεός δημιουργεί την Εύα γυναίκα ισότιμη και ισάξια με τον άνδρα. Την δημιουργεί από την πλευρά του Αδάμ για να τον βοηθά, δηλαδή για να έχει μαζί της αγαπητική κοινωνία προσώπων, να κυριαρχούν μαζί στην δημιουργία με έργο τους να την φροντίζουν και να γίνουν συνδημιουργοί ανθρώπων που θα έχουν σκοπό τους να φτάσουν στη θέωση. Ο Αδάμ δείχνει πόσο μεγάλη είναι η αξία της γυναίκας με τα λόγια του : «αυτή είναι οστό από τα οστά μου και σάρκα από τη σάρκα μου, εξ αιτίας αυτής ο άνθρωπος θα αφήνει τους γονείς του και θα γίνεται ένα με τη σύντροφό του. Αυτά τα λόγια ακούγονται στο ορθόδοξο μυστήριο του γάμου.
Στο μυστήριο του Γάμου ο άνθρωπος με το Άγιο Πνεύμα, άνδρας και γυναίκα, ενώνονται σε μια αγαπητική κοινωνία προσώπων, όπως η Αγία Τριάδα, και έχουν στόχο :
α. τη θέωση με την κοινή προσπάθεια, δηλαδή να πράττουν το θέλημα του Θεού, να εργάζονται και να φυλάσσουν τη Δημιουργία, με ελεύθερη συνεργασία της θέλησής τους ζώντας με αγάπη, σεβασμό και χαρά.
β. να γίνουν συνδημιουργοί Θεών κατά χάριν, να γεννήσουν και να μορφώσουν τα παιδιά τους σε θεανθρώπους κατά χάριν, με τη θέλησή τους και την συνεργασία τους την ελεύθερη με το θέλημα του Θεού, για να Του μοιάσουν, να θεωθούν ζώντας στην αιώνια χαρά του Θεού.

a)      αποτυχία

b)     ηθική αποτυχία, παράπτωμα

c)      χωρισμός από τον Θεό, τον συνάνθρωπο, τη φύση  [ν] 

d)     πνευματικός θάνατος

e)      πτώση

f)      προπατορικό αμάρτημα

α) Στη Βίβλο η λέξη «διαθήκη» έχει την έννοια της συµφωνίας του Θεού µε τους ανθρώπους. Τα βιβλία της Παλαιάς ∆ιαθήκης µιλούν για την παλαιότερη συµφωνία που έκλεισε ο Θεός µ’ ένα λαό, τον Ισραήλ, πριν τον ερχοµό του Χριστού στον κόσµο. Τα βιβλία της Καινής ∆ιαθήκης κάνουν λόγο για τη νεότερη συµφωνία και σχέση που πραγµατοποίησε ο ίδιος ο Ιησούς Χριστός µε όλους τους ανθρώπους.

β ) Επειδή η χριστιανική Εκκλησία από πολύ νωρίς συνειδητοποίησε τη σηµασία αυτών των κειµένων για τους πιστούς, φρόντισε να τα διαφυλάξει. Έτσι, ύστερα από µακροχρόνιες συζητήσεις συνέθεσε γύρω στον 3ο αι. µ.Χ. έναν «κλειστό» κατάλογο των βιβλίων της Παλαιάς και της Καινής ∆ιαθήκης, στον οποίο δηλαδή κανείς δεν µπορεί να αφαιρέσει ή να προσθέσει κάτι. Η συλλογή αυτών των 76 βιβλίων αποτελεί τον Κανόνα της Αγίας Γραφής.

α) Ο Θεός φανερώθηκε στον κόσµο για να σώσει τους ανθρώπους• δηλαδή να τους φανερώσει την αλήθεια, να τους θεραπεύσει από το κακό και να δώσει αληθινό νόηµα στη ζωή τους. Αυτή η φανέρωση (= Αποκάλυψη) έγινε για πρώτη φορά στα πολύ παλιά χρόνια σ’ έναν άνθρωπο, τον Αβραάµ. Μ’ αυτόν ο Θεός έκλεισε την πρώτη συµφωνία σωτηρίας (= ∆ιαθήκη). Στη συνέχεια η ∆ιαθήκη κλείστηκε όχι µόνο µε τον Αβραάµ και τους απογόνους του, αλλά και µ’ όλο το λαό που προήλθε απ’ αυτούς, τον Ισραήλ (= Παλαιά ∆ιαθήκη). Στον Ισραήλ ο Θεός έδωσε τις µεγάλες υποσχέσεις για τη σωτηρία των ανθρώπων. Και µε τον Ισραήλ προετοίµασε τον κόσµο να δεχτεί και να καταλάβει το Χριστό. Όλη αυτή η µακραίωνη πορεία και προετοιµασία περιγράφεται στα βιβλία της Παλαιάς ∆ιαθήκης, απ’ όπου προέρχονται τα φετινά µας µαθήµατα. Μέσα στον ισραηλιτικό λαό γεννήθηκε και έζησε και ο Ιησούς Χριστός. Ο Χριστός έκλεισε µια νέα συµφωνία σωτηρίας µε τους ανθρώπους (= Καινή ∆ιαθήκη). Όχι πια µόνο µε τον ισραηλιτικό λαό, αλλά µε όλους τους λαούς της γης. Έτσι, η υπόσχεση του Θεού στον Αβραάµ για τη σωτηρία του κόσµου εκπληρώθηκε και η Παλαιά ∆ιαθήκη ολοκληρώθηκε.

β) Όταν ο Χριστός ήρθε στη γή η Παλαιά ∆ιαθήκη «φωτίστηκε» από τη διδασκαλία του και τη ζωή του αλλιώς. Γι’ αυτό οι χριστιανοί µπόρεσαν να ανακαλύψουν στην Παλαιά ∆ιαθήκη καινούριες αλήθειες και µηνύµατα (πέρα απ’ αυτές που αναγνωρίζει ο Ιουδαϊσµός).

Η Παλαιά Διαθήκη στην προσπάθεια να περιγράψει τις σχέσεις των ανθρώπων με το Θεό και μεταξύ τους χρησιμοποιεί την εικόνα ενός ζευγαριού. Επειδή τους παρουσιάζει ως κοινούς προγόνους όλων των ανθρώπων (= προπάτορες), γι’ αυτό και η αποτυχία τους να αναπτύξουν μια αγαθή σχέση με το Θεό ονομάζεται προπατορικό αμάρτημα.

Στη Γένεση, αμέσως μετά την αφήγηση της πτώσης, παρουσιάζεται ο Θεός να δίνει στους ανθρώπους ένα μήνυμα ελπίδας. Τους διαβεβαιώνει, δηλαδή, ότι κάποιος από τους απογόνους τους θα συντρίψει τη δύναμη του κακού και θα τους χαρίσει την πραγματική ελευθερία. Γι’ αυτό και τα λόγια αυτά του Θεού
ονομάζονται πρωτευαγγέλιο, δηλαδή πρώτη χαρμόσυνη αγγελία (= είδηση). Για τη χριστιανική Εκκλησία αυτός ο απόγονος είναι ο Ιησούς Χριστός.

a)    Δεν ήξερε αυτόν που μιλούσε, δεν τον είχε ξανακούσει, συζήτησε και εμπιστεύτηκε όποιον δεν ήξερε [ν]

b)   Το φίδι είπε στην Εύα : θα γίνετε σαν θεοί     [ν]

c)    Η Εύα γνώριζε ήδη το καλό   [ν]

d)   Έμεινε γυμνή, δηλαδή χωρίς την κατανόηση του καλού και χωρίς την ασφάλεια και αγάπη του Θεού

e)    Είδε ότι δεν πέθανε άρα ο Θεός έκανε λάθος

f)    Ο Αδάμ την εμπόδισε να ακούσει τον εχθρό

g)    Ο Αδάμ δεν θα επηρεαζόταν από την απόφαση της Εύας

h)   Η Εύα έχει όλη την ευθύνη της πτώσης, ο Αδάμ δεν έφταιγε, είναι άδικο που τιμωρήθηκε.

b)     Συζητώ με τις κακές σκέψεις

c)      Πραγματοποιώ την αμαρτία. Ενώ ο διάβολος μου παρουσίαζε την αμαρτία μικρή σαν μυρμηγκάκι για να την κάνω, μόλις την πραγματοποιώ για να απελπιστώ και να μην εξομολογηθώ μου την παρουσιάζει φοβερή σαν λιοντάρι και ότι τώρα πια δεν σώζωμαι. Δεν θα τον ακούσω. Θα εξομολογηθώ, θα καθαρίσω την ψυχή μου και θα συνεργαστώ με την ελεύθερη θέλησή μου με το θέλημα του Θεού να Του μοιάσω.

d)     Βάζω σε εφαρμογή τα σχέδιά μου για να πραγματοποιήσω την αμαρτία. Ακόμα δεν ολοκλήρωσα την αμαρτία στην πράξη αλλά ακόμα κι ο ανθρώπινος νόμος με θεωρεί υπεύθυνη για ό,τι κακό διαπραχθεί.

e)      Απόφαση να διαπράξω την αμαρτία. Ο Θεός θεωρεί ότι ήδη την διέπραξα ακόμα κι αν δεν καταφέρω τελικά να την πραγματοποιήσω. Αμάρτησα ήδη, ολοκλήρωσα την αμαρτία χωρίς την θέλησή Του, άρα είμαι μακριά Του πλέον με τη θέλησή μου.

1……[b]….,   2……[e]….….,     3……[a]………,     4……[d]…..,     5…[c]……

2. Ποιες αλήθειες ονομάζουμε θεολογικές;
Όταν στα υπαρξιακά ερωτήματα που απασχολούν τον άνθρωπο απαντά η Θεολογία τότε οι απαντήσεις αυτές ονομάζονται Θεολογικές.

3. Τί σημαίνει ευλογία;  Ευλογία του Θεού στην Παλαιά Διαθήκη σημαίνει ότι ο Θεός προσφέρει ένα δώρο ζωής στους ανθρώπους

4. Γιατί ο Ιακώβ ονομάστηκε Ισραήλ;  Ο Ιακώβ ονομάστηκε και Ισραήλ. Το όνομα αυτό θα γίνει αργότερα το εθνικό όνομα όλων των Εβραίων. Σημαίνει : “νίκησα τον Θεό”. Ο Ιακώβ είδε σε όραμα ότι πάλαιψε με τον Θεό και Τον νίκησε. Αυτό τον βοήθησε να ξεπεράσει τον φόβο του για τη συνάντησή του με τον αδελφό του Ησαύ. Για να μην υπερηφανευτεί λέει το κείμενο της Γένεσης, ότι άγγελος Κυρίου τον άγγιξε στο πόδι και κούτσαινε ελαφρά για να θυμάται ότι ο Θεός τον άφησε να Τον νικήσει για να πάρει δύναμη

5. Ποια είναι η φράση “κλειδί” της ιστορίας του Ιωσήφ; 
Εσείς σκεφθήκατε να μου κάνετε κακό, ο Θεός όμως το μετέτρεψε σε καλό

1. αμαρτήσει         2. Θεός        3. ντραπεί        4.. προτίμησε    5. κατηγόρησε       6. ανδρείας         7. όνειρα        8. ερμηνεία       9. σύνεση    10. Συγχώρεσε 

Ο Χριστός ως Θεάνθρωπος ήρθε στη γη ως Βασιλεύς, Διδάσκαλος και Αρχιερεύς. Κάθε Πατριάρχης μέσα στα προνόμια των πρωτότοκων αποκτούσε μέσα στην πατριά του τα τρία αυτά αξιώματα. α) είχε εξουσία πάνω στα αδέλφια του  και στις οικογένειές τους και στις περιουσίες τους, (Βασιλεύς της φυλής του) δ) Δίδασκε το νόμο του Θεού στην πατριά του (Διδάσκαλος), ε) Τελούσε χρέη αρχιερέα, δηλαδή ήταν αρχηγός στην προσφορά λατρείας της πατριάς προς τον Θεό, έκανε τις θυσίες και έλεγε τις προσευχές, ευλογούσε τους ανθρώπους και τα υπάρχοντα της πατριάς (αρχιερέας). Σήμερα το “τριπλό αξίωμα του Χριστού” το παίρνει κάθε χριστιανός ορθόδοξος αμέσως μόλις βαπτιστεί και λάβει το άγιο Μύρο στα Μυστήρια του Βαπτίσματος και του Χρίσματος. Γίνεται δηλαδή κάθε ορθόδοξος σε συνεργασία της ελευθερίας της θέλησής  του με το θέλημα του Θεού, Θεάνθρωπος κατά Χάριν, πετυχαίνει δηλαδή το “καθ’ ομοίωσιν”.

α) Η θυσία του Αβραάμ.= Ο Θεός ζήτησε από τον Αβραάμ να θυσιάσει τον Ισαάκ για να μας δείξει την πίστη του Αβραάμ και για να καταργήσει το θεσμό των ανθρωποθυσιών. Ο Θεός δέχτηκε μόνο τη θυσία του δικού Του Γιού, του Ιησού Χριστού, για να συγχωρεθούν οι αμαρτίες μας, και κανενός άλλου. Ο Αβραάμ δίχως να παραπονεθεί έκανε ό,τι τού ζήτησε ο Θεός. Ο Ισαάκ δεμένος πάνω στα ξύλα κατάλαβε πως η θυσία ήταν αυτός και χωρίς να φωνάξει υπόμεινε να τον θυσιάσουν. Ο Ισαάκ λέγεται “τύπος Χριστού”, γιατί σήκωσε στην πλάτη του τα ξύλα της θυσίας του όπως ο Χριστός τον Σταυρό Του, και παρά τη μικρή του ηλικία αφέθηκε να θυσιαστεί όπως ο Ιησούς Χριστός χωρίς να ανοίξει το στόμα του να διαμαρτυρηθεί. Τη στιγμή που ο Αβραάμ πήγε να μαχαιρώσει το γιο του, Ισαάκ, πάνω στο βουνό Χωρήβ, ένας άγγελος παρουσιάστηκε και του έπιασε το χέρι εμποδίζοντάς τον να σκοτώσει τον Ισαάκ. Είπε πως ο Θεός ήθελε να δείξει στους ανθρώπους πως ο Αβραάμ είναι πρότυπο πίστης των ανθρώπων αφού υπάκουσε ακόμα και στην εντολή του Θεού να θυσιάσει τον πρωτότοκο γιο του, ότι καταργεί τη συνήθεια των ανθρωποθυσιών και δεν χρειάζεται από αυτό το γεγονός σήμερα να θυσιάζουν οι πιστοί τα πρωτότοκα παιδιά τους, ή οποιοδήποτε άνθρωπο στο Θεό.