Bir gün Hacivatla Karagöz sokakta karşılaşır.

Hacivat: Karagözüm çocuk oyunlarını sever misin?

Karagöz: Ne, sucuk oyunları mı? Ben salçalı köfte severim.

Hacivat: Yahu ne sucuğu, ne salçalı köftesi, çocuk oyunları diyorum!

Karagöz: Ne, cacık koyunları mı, cacığı severim de koyun ne alaka Hacivat?

Hacivat: Ya neden anlamıyorsun Karagözüm, çocuk oyunları diyorum.

Karagöz: Ne, yaban domuzları mı? Yaban hayvanlarını severim ama domuz nerden çıktı şimdi?

Hacivat: Çocuk oyunları, çocuk oyunları diyorum! (Sinirlenmeye başlar.)

Karagöz: Hımm anladım, çocuk oyunu, çok severim.

Hacivat: Yağ satarım bal satarım oyununu sever misin?

Karagöz: Sucuk satarım mı, aa sucuğa bayılırım, kim satıyor, nerde?

Hacivat: Yağ satarım, bal satarım diyorum Karagöz.

Karagöz: Salça satarım mı? Salçalı köfteye bayılırım.

Hacivat: Yahu Karagöz, köfte nerden çıktı?

Karagöz: Biz bir şey oynayana kadar akşam oldu, hadi sıcak köfte yapalım.

Hacivat: Çocuklar siz de böyle birbirinizi anlayamaz, bir türlü oyun bulamazsanız, oyuna zaman kalmaz. Birbirinizi dinlemeli, anlamalısınız, o zaman güzel oyunlar oynayabilirsiniz.

Not: Uras Yılmaz metni kendi yazdı, annesi olarak sadece birkaç Karagöz metni okudum kendisine, Karagöz ve Hacivat’ın özelliklerini anlattım, Karagöz yanlış anlayan bir tip olduğu için onu canlandırmak istedi, diyalog olduğu için seslendirmeyle destekledim.

•Enerji

•Tasarruf

•Fatura

Sare Yaşar ÜK 1/D

Çocuk

Oyun

Elif Derin Akyıldız ÜK 3/A