Μια παρέα παιδιών θέλει να ανακαλύψει τι βρίσκεται στο δάσος της γειτονιάς τους. Εμπλέκεται σε ιστορίες μυστήριου , αγωνίας και μεγάλες περιπέτειες . Όσο μεγαλύτερες όμως οι περιπέτειες τόσο μεγαλύτερο και το «δέσιμο» ανάμεσα στον Ορέστη και τους φίλους του ! Η αγάπη τους θα σώσει την τετράποδη φίλη τους  από τις…. ΜΑΣΚΕΣ?? Θα τα καταφέρουν ??

Το βιβλίο μας αφηγείται την συγκινητική ιστορία ενός δεκαπεντάχρονου αγοριού που λόγω των πεταχτών αυτιών του έμοιαζε με ξωτικό και αποφάσισε να καταταγεί στο στρατό κατά τον 1ο Παγκόσμιο Πόλεμο. Μάταια η αδερφή του προσπαθούσε να τον αποτρέψει και του λεγε πως τα ξωτικά δεν πάνε στον πόλεμο. Είναι και η ιστορία ενός ξεχωριστού χριστουγεννιάτικου στολιδιού , που κρέμεται σε ένα χριστουγεννιάτικο δέντρο κάπου σ' ένα σπίτι, σε μια χώρα από τις πολλές του κόσμου.

Είναι παράλληλα κι η ιστορία μιας μικρής εκεχειρίας σ' έναν μεγάλο πόλεμο - όταν μέσα από τα χαρακώματα εμφανίστηκαν χριστουγεννιάτικα δεντράκια.

Μια ιστορία που πολλοί ήθελαν να αποσιωπήσουν, ή ν' αφήσουν να ξεχαστεί, και που πολλοί δεν την πίστεψαν ποτέ κι έλεγαν πως δεν ήταν παρά ένας θρύλος.

Κι όμως αυτή η ιστορία είναι αληθινή, αφού... πράγματι, τα Χριστούγεννα του 1914, κατά τη διάρκεια του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου, η χριστουγεννιάτικη μαγεία απλώθηκε στο Δυτικό Μέτωπο και οι άνθρωποι έκαναν πράξη το μήνυμα για αδελφοσύνη κι επί γης ειρήνη. 

Γιατί επέλεξα αυτό το βιβλίο;

Το επέλεξα γιατί μιλά για την αξία της ειρήνης, για την αγάπη, την οικογένεια. Μιλά και για τα Χριστούγεννα, αλλά και για τους ισχυρούς του πλανήτη που κάνουν τους πολέμους. Για ανθρώπους άγνωστους μεταξύ τους που όμως τους ενώνουν απλά και μικρά πράγματα.

Θα το πρότεινα σε έναν/μια συμμαθητή/τρια μου, και γιατί;
Ναι, ανεπιφύλακτα! Πρέπει να το διαβάσουν μικροί και μεγάλοι .Τα μικρά παιδιά σαν παραμύθι. Αλλά γιατί είναι ένα παραμύθι που κρύβει μέσα του πολλή αλήθεια.

Σε κάνει να νιώσεις γαλήνη, συγκίνηση, χαρά. Σε γεμίζει εικόνες. Σε κάνουν να μισείς τον πόλεμο και να χαίρεσαι με τα μικρά και τα απλά πράγματα. άσε που είναι και αληθινή ιστορία!!! Επίσης έχει μια εξαιρετική εικονογράφηση.
Να το πάρετε όλοι τα Χριστούγεννα!

"ΕΙΣΤΕ ΚΑΛΕΣΜΕΝΟΙ στο ΣΤΟΙΧΕΙΩΜΕΝΟ ΣΠΙΤΙ ΤΩΝ ΒΙΒΛΙΩΝ
στον κεντρικό δρόμο του ΧΙΤΣΚΟΚ, για μια ΒΡΑΔΙΑ
με ανατριχιαστικές ΙΣΤΟΡΙΕΣ φαντασμάτων και ΤΡΟΜΑΚΤΙΚΑ παραμύθια.
Γύρω στα ΜΕΣΑΝΥΧΤΑ θα παρευρεθούν μερικοί ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ,
που θα ΥΠΟΓΡΑΨΟΥΝ τα ΠΙΟ ΤΡΟΜΑΚΤΙΚΑ βιβλία τους... με ΑΙΜΑ.
Για περισσότερες ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ, τηλεφωνήστε ή στείλτε email…
ΑΝ ΤΟΛΜΑΤΕ!"

Αυτά τα λόγια έγραφε η αφίσα στον πίνακα ανακοινώσεων της βιβλιοθήκης.

Μετά το τροχαίο ατύχημά του, ο Μπίλι Σίβερς περνάει πολύ χρόνο διαβάζοντας μόνος στη Δημόσια Βιβλιοθήκη του Χίτσκοκ. Ώσπου ανακαλύπτει ένα παράξενο βιβλιοπωλείο, Το Στοιχειωμένο Σπίτι των Βιβλίων. Εκεί γνωρίζει τον μυστηριώδη και ιδιόρρυθμο ιδιοκτήτη του και μαθαίνει για τον διαγωνισμό που προσκαλεί τους αναγνώστες να περάσουν μια ολόκληρη νύχτα στο βιβλιοπωλείο, ακούγοντας μια ιστορία τόσο φοβερή, τόσο αποτρόπαια, τόσο φρικιαστική, που αλλάζει για πάντα τη ζωή όποιου την ακούει. Γιατί είναι, ίσως, η πιο τρομακτική ιστορία όλων των εποχών.
Θα τολμήσει ο Μπίλι να τη μάθει;
ΕΣΥ ΤΟΛΜΑΣ ;

Γιατί να το διαβάσουμε;

Ο συγγραφέας του βιβλίου άλλοτε με τρόπο σαρκαστικό, άλλοτε με τρόπο πιο σκληρό και άλλοτε μεγαλύτερη ευαισθησία προσπαθεί να ευαισθητοποιήσει μικρούς και μεγάλους κάνοντας τους να αγαπήσουν το διάβασμα.
Με σαφείς υπαινιγμούς στην τεχνολογία η οποία έχει κεντρίσει το ενδιαφέρον των παιδιών και έχει αποκλείσει τα βιβλία από τη ζωή τους γίνεται η φωνή όλων όσων αγαπάμε το διάβασμα.

Η δεκαοκτάχρονη Ειρήνη ανακαλεί στη µνήµη της τα πιο ξεχωριστά, µέχρι τότε, Χριστούγεννα της ζωής της και µε έναν ζωηρό, γεµάτο αίσθηµα µονόλογο, παρόµοιο µε εξοµολόγηση, µας τα κάνει γνωστά.

Ήταν µικρούλα και στην πόλη τους όλοι ετοιµάζονταν για τη µεγάλη γιορτή. Τα σπίτια γεµάτα ευωδιές, τα µαγαζιά γεµάτα, οι φούρνοι µοσχοµύριζαν και τα παιδιά, από πόρτα σε πόρτα, έλεγαν τα κάλαντα. Ευχές κι αγκαλιάσµατα, επιστροφή των ξενιτεµένων, επισκέψεις, κι ένας ήλιος σαν καλοκαιρινός. Παραµονή Χριστουγέννων, ηµέρα χαρµόσυνη για όλους, αλλά όχι για τη Μαγδαληνή, µια γυναίκα αποµονωµένη, µε την ψυχή φορτωµένη πίκρα από αβάσταχτο πένθος.

Χρόνια ολοµόναχη η Μαγδαληνή, είχε γίνει σαν αγρίµι και ήταν εχρθρική, προς τα παιδιά προπαντός. Τα Χριστούγεννα όµως εκείνα, χάρη στην Ειρήνη και την οικογένειά της, κι έπειτα από ορισµένα ενδιαφέροντα γεγονότα, η ερηµίτισσα αφέθηκε ξανά στη ζεστασιά της ανθρώπινης επαφής, αισθάνθηκε πάλι τη φιλία και την αγάπη, γιορτάζοντας κι αυτή το θαύµα της Γέννησης µα και τη δική της αναγέννηση.

Μια ιστορία αγάπης, αλληλεγγύης και σεβασµού στις προσπάθειες του ανθρώπου για αξιοπρέπεια.