Στη μέση μιας μεγάλης, γόνιμης πεδιάδας, στα σύνορα Ροδόπης και Ξάνθης βρίσκεται ένας από τους ομορφότερους υδροβιότοπους της Ελλάδας, η λίμνη Βιστωνίδα. Πρόκειται για την τέταρτη μεγαλύτερη λίμνη της χώρας, συνολικής έκτασης 45 τ. χλμ, μια παραδεισένια τοποθεσία, όπου με τρόπο μοναδικό συνδυάζεται το πράσινο του δάσους και το γαλάζιο της ελληνικής θάλασσας.

Αποικία ερωδιών, στην λίμνη Βιστωνίδα μερικά από τα πιο σπάνια και διεθνώς απειλούμενα με εξαφάνιση είδη παγκοσμίως, που ζουν εδώ, είναι ο

Αργυροπελεκάνος (Pelecanus crispus), η Νανόχηνα (Anser erythropous), η Κοκκινολεμόχηνα (Branda ruficollis), η Βαλτόπαπια (Aythya nyroca), το Κεφαλούδι (Oxyura leucocephala), ο Σιταετός (Aguila clanga), ο Βασιλαετός (Aguila heliaka), το Κιρκινέζι (Falco Naumani) και η Λεπτομύτα (Numenius tenuirostris).


ΘΑΛΑΣΣΑΕΤΟΣ

     Ο θαλασσαετός είναι ο τέταρτος σε μέγεθος αετός του κόσμου με άνοιγμα φτερών που φτάνει τα δυόμισι μέτρα. Ένα ενήλικας θαλασσαετός έχει ένα γκριζωπό καφετί τρίχωμα, ενός το κεφάλι του είναι ανοιχτόχρωμο, κάτι που θυμίζει τον στενό συγγενή του, φαλακρό αετό, που αποτελεί και το εθνικό σύμβολο των ΗΠΑ. Ένα χαρακτηριστικό του γνώρισμα, είναι το εντυπωσιακό του κίτρινο μάτι, κάτι που είναι η αιτία για ένα ποιητικό όνομα που του έχει δοθεί : "ο αετός με το ηλιοφώτιστο μάτι". Το ράμφος και τα νύχια του είναι επίσης έντονα κίτρινα. Με την ενηλικίωση ο μικρός θαλασσαετός αποκτά άσπρο χρώμα στην ουρά του. Κατά την πτήση του φαίνεται όπως ένας τεράστιος γύπας, ενώ όταν βρίσκεται σε μεγάλα ύψη και γυροπετά εκμεταλλευόμενος τα ανοδικά ρεύματα του αέρα, τα φτερά του είναι απόλυτα τεντωμένα ενώ στις άκρες του έχουν μια μικρή κάμψη.

    Όπως λέει και το όνομά του, ο θαλασσαετός ζει συνήθως γύρω από τις ακτές, αλλά ακόμα και στο εσωτερικό της ξηράς, όταν υπάρχουν κοντά λίμνες ή ποτάμια. Η φωλιά που κατασκευάζεται από ξύλα και κλαδιά βρίσκεται σε τέτοιο σημείο ώστε να του προσφέρει μια καλή εικόνα της γύρω περιοχής, να του προσφέρει εύκολη προσέγγιση σ΄ αυτή, αλλά και προστασία από άλλα αρπακτικά ζώα που θα μπορούσαν να καταστρέψουν τα αυγά του ή να σκοτώσουν τους νεοσσούς του.

        Οι θαλασσαετοί αρχίζουν να ζευγαρώνουν μερικές φορές τον Οκτώβριο ή τον Νοέμβριο, αλλά αυτό γίνεται εντονότερο νωρίς την Άνοιξη. Κατά τη διάρκεια της ερωτοτροπίας, το ζευγάρι μπορεί να εκτελέσει επικίνδυνους αεροδυναμικούς ελιγμούς, μέχρι και άγγιγμα των ποδιών και μπλέξιμο των νυχιών ανάμεσά τους. Τα πουλιά περνούν πάρα πολλές ώρες μαζί, πετώντας δίπλα - δίπλα σε μεγάλα ύψη, ή σκαρφαλωμένα μαζί στη φωλιά τους. Οι επιδείξεις στις πτήσεις τους τελειώνουν αρκετά απότομα μόλις γεννηθούν τα αυγά. Τα δύο ή τρία άσπρα αυγά που γεννιούνται και η επώασή τους και από τα δύο φύλα, διαρκεί 38 ημέρες. Δεν είναι ασυνήθιστο για δύο νεοσσούς να επιζήσουν φιλικά στην ίδια φωλιά. Αυτό βρίσκεται σε αντίθεση με τον χρυσαετό, όπου ο μεγαλύτερος νεοσσός στερεί συχνά την τροφή από τον ασθενέστερο και καταφέρνει να επιζήσει μόνο αυτός. 

      Ο θαλασσαετός έχει μια ποικίλη διατροφή. Τρέφεται με ψάρια, κουνέλια, λαγούς, μια μεγάλη σειρά πουλιών, συμπεριλαμβανομένων και διαφόρων ειδών από πάπιες, όπως επίσης με θαλασσοκόρακες και πιγκουίνους.

    Οι θαλασσαετοί έχουν σχεδόν εξαφανιστεί. Στην Ελλάδα συναντάμε  πληθυσμό 3-4 ζευγάρια σε ΄Έβρο και Κερκίνη.  Οι ακριβείς τους θέσεις κρατούνται μυστικές για τους ασυνείδητους λαθροθήρες. Τον χειμώνα ο αριθμός αυξάνει λόγω της μετανάστευσης, κυρίως νεαρών πουλιών, από βορειότερες χώρες. Κινδυνεύει από την υποβάθμιση των βιοτόπων του και τη λαθροθηρία. Η σωτηρία και ενός μόνο ατόμου είναι πολύ σημαντική.

Στην παγωμένη λίμνη το Φεβρουάριο ο φωτογραφικός φακός του Κώστα Καπουργά απαθανάτισε το αρκουδάκι να τρέφεται με έναν νεκρό κύκνο. Ακολούθως το σκηνικό θύμισε ντοκυμαντέρ του National Geographic, όπως αναφέρει ο φωτογράφος σε σχετικό ποστ του στο facebook. Το αρκουδάκι είχε στο στόμα του τον κύκνο αλλά είχε λογαριάσει χωρίς τον... θαλασσαετό. Ναι, ένας θαλασσαετός - που μάλιστα καταγράφεται για πρώτη φορά στην Καστοριά - εμφανίστηκε με στόχο αρπάξει τον κύκνο. «Η αρκούδα όμως δεν πτοήθηκε, απώθησε τον θαλασσαετό και συνέχισε το γεύμα της. Ο θαλασσαετός σταθηκε λίγο πιο πέρα περιμένοντας την σειρά του, όχι για πολύ όμως, ένα κοπάδι κουρούνες παρενοχλώντας τον διαρκώς τον ανάγκασαν να τραπεί σε άτακτη φυγή.