Χριστίνα-Παναγιώτα Βλάχου (U224N3241)

U231N0065

U231N0065

U234N3160 Ακροατήριο 2

https://psychologyblossom.com/what-is-oppositional-defiant-disorder/

1. Ορισμός και Συμπτώματα της ODD: Το βίντεο ξεκινάει με μια εξήγηση του τι είναι η ODD, τονίζοντας το συνεχές μοτίβο αντιδραστικής, ανυπάκουης και εχθρικής συμπεριφοράς προς τις αρχές. Αυτό περιλαμβάνει συμπτώματα όπως η άρνηση να ακολουθήσει κανόνες, η προκλητική συμπεριφορά, συχνές συγκρούσεις με «αρχές» (όπως γονείς ή δάσκαλοι), ευερεθιστότητα, και συχνές εκρήξεις θυμού.

2. Επίδραση στην Καθημερινή Ζωή: Υπάρχει συζήτηση για το πώς αυτές οι συμπεριφορές επηρεάζουν την καθημερινή ζωή, όχι μόνο για το άτομο με ODD, αλλά και για τους γύρω του, όπως τα μέλη της οικογένειας και τους συνομηλίκους.

3. Αίτια και Παράγοντες Επιρροής: Το βίντεο εξετάσει πιθανά αίτια ή παράγοντες που συμβάλλουν στην ODD, όπως βιολογικοί, ψυχολογικοί και κοινωνικοί παράγοντες.

4. Στρατηγικές Διαχείρισης και Θεραπείας: Στο βίντεο αφιερώνεται ένα μικρό μέρος σε στρατηγικές για τη διαχείριση και θεραπεία της ODD. Αυτό μπορεί να περιλαμβάνει συμβουλευτική συμβουλευτική οικογενειακή θεραπεία και τρόπους που οι γονείς και οι δάσκαλοι μπορούν να ανταποκριθούν και να καθοδηγήσουν αποτελεσματικά τα παιδιά με ODD.

5. Πραγματικά Παραδείγματα και Σενάρια: Το βίντεο αναφέρει αποσπασματικά πραγματικά σενάρια για να αναδείξει πώς εκδηλώνεται η ODD σε διάφορες καταστάσεις και πώς μπορούν να εφαρμοστούν διάφορες στρατηγικές διαχείρισης σε αυτές τις καταστάσεις.

Αυτό το βίντεο επιχειρεί να αυξήσει την κατανόηση της ODD και να παρέχει πρακτικές συμβουλές για εκείνους που αλληλεπιδρούν με άτομα που επηρεάζονται από τη διαταραχή.

Ένα τραγούδι που μιλάει για το θυμό και τη διαχείριση αυτού. Συχνά, εκφράσεις που χρησιμοποιούν οι ενήλικοι όπως: «όχι» και «μην» και το «πως αυτό που κάνεις δεν είναι σωστό», «είσαι λάθος», «πρέπει να ακολουθείς τους κανόνες», «να το κάνεις επειδή το λέω εγώ» προκαλούν αρνητικά συναισθήματα όπως θυμό στα παιδιά. Για τη διαχείριση αυτών των αρνητικών συναισθημάτων είναι καλό οι μεγάλοι να μαθαίνουν στα παιδιά τι είναι οι κανόνες και τα όρια, γιατί είναι καλό να υπάρχουν, πως σέβομαι τον κάθε άνθρωπο, να εξηγούν αν μια συμπεριφορά είναι λάθος το γιατί είναι λάθος και πως θα μπορούσε να διορθωθεί. Τα παιδιά με θυμό δε χρειάζονται γύρω τους δικαστές αλλά ανθρώπους που θα τα καταλαβαίνουν και θα τους μάθουν να διαχειρίζονται τον θυμό τους.

Ο Ναπολέον περνάει τις σχολικές του μέρες ονειροπολώντας, ζωγραφίζοντας λιγέρια και φανταστικά πλάσματα, ενώ παράλληλα αντιμετωπίζει με δυσκολία τους διάφορους τραμπούληδες που τον βασανίζουν συχνά. Για να φανεί πιο ενδιαφέρον και επικίνδυνος από ό,τι είναι στην πραγματικότητα, ο Ναπολέον συχνά επινοεί φανταστικές ιστορίες για τον εαυτό του και αντιδράει στις ερωτήσεις με αδικαιολόγητο θυμό.

Ακροατήριο 10

Eαρινό Εξάμηνο

Ακροατήριο 04

Νικολάου Νικολέτα-Μυρτώ

U231N0149

παιδιά και εφήβους: αιτιολογία, κλινική

παρουσίαση και στρατηγικές θεραπείας της.

Διαταραχές Διαγωγής

Kazdin, Alan E

2013

ΑΚΡΟΑΤΗΡΙΟ 8

U241N1124

1. Η ατομική παιγνιοθεραπεία , η οποία ενισχύει το εγώ του παιδιού.

2. Η θεραπεία εκπαίδευσης γονέων, στην οποία ο θεραπευτής χρησιμεύει ως πρότυπο καλής γονικής συμπεριφοράς

3. Το παιχνίδι ομαδικής θεραπείας, όπου η αλληλεπίδραση με τους συνομηλίκους βοηθά στην ενίσχυση της αίσθησης κυριαρχίας και αυτοελέγχου του παιδιού.

WHO. (2019). International Classification of Diseases and Related Health Problems

(11nd ed.). World Health Organization.

Ένα διασκεδαστικό τραγούδι που ερμηνεύουν κάποιοι μαθητές σχετικά με τη διαταραχή διαγωγής.Το τραγούδι αναλύει την συμπεριφορά ενός παιδιού που πάσχει από αυτή την διαταρραχή και πόσο σημαντικό ρόλο παίζει η θεραπεία.

Μια τρυφερή ιστορία που θα μάθει στα παιδιά πως τα χέρια δεν είναι για να χτυπάνε αλλά για να αγκαλιάζουν και να αγαπάνε.

Τα περισσότερα παιδιά με Διαταραχή Διαγωγής έχουν φυσιολογική νοημοσύνη. Έχει παρατηρηθεί όμως πως ο δείκτης νοημοσύνης του είναι κατά μέσο όρο 8 μονάδες χαμηλότερος από αυτών των συνομήλικων τους. Κυρίως υστερούν στις προφορικές δοκιμασίες για αυτό μάλιστα οι ερευνητές έχουν στρέψει το ενδιαφέρον τους στη μελέτη  πιθανών γλωσσικών και γνωστικών ελλειμάτων που παρουσιάζουν αυτά τα παιδιά. Τα συγκεκριμένα ελλείματα έχει διαπιστωθεί ότι προϋπάρχουν της Διαταραχή Διαγωγής, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι από μόνα τους αποτελούν προγνωστικό παράγοντα για την εκδήλωση επιθετικής συμπεριφοράς, εκτός και αν συνδυαστούν με αρνητικούς οικογενειακούς παράγοντες που τότε είναι πιθανή η εκδήλωση της. Τα συγκεκριμένα ελλείματα (γλωσσικά και γνωστικά) δυσκολεύουν την επικοινωνία του παιδιού με τους γονείς με αποτέλεσμα να δημιουργούνται συναισθήματα ματαίωσης, λιγότερες θετικές αλληλεπιδράσεις και περισσότερη τιμωρία. Έχει διαπιστωθεί πως σε πολλές περιπτώσεις συναντάμε τα συγκεκριμένα ελλείματα όταν έχουμε συννοσηρότητα της Διαταραχή Διαγωγής με τη ΔΕΠ-Υ.

Άλλα ελλείματα που παρουσιάζουν τα παιδιά με Διαταραχή Διαγωγή αφορούν τον τρόπο επεξεργασίας των πληροφοριών που προέρχονται από κοινωνικές καταστάσεις. Πολλές φορές παρερμηνεύουν τις προθέσεις των άλλων γιατί τους αποδίδουν τις δικές τους επιθετικές διαθέσεις. Επίσης τους είναι πολύ δύσκολο να προβλέψουν τις συνέπειες των πράξεων και της επιθετικής συμπεριφοράς τους. Παρατηρείτε αυτό περισσότερο σε παιδιά που βιώνουν βία στο οικογενειακό τους περιβάλλον.

Βιβλιογραφία:

Κάκουρος, Ε., & Μανιαδάκη, Κ. (2006). Ψυχοπαθολογία παιδιών και εφήβων. Αναπτυξιακή προσέγγιση. Αθήνα: ΤΥΠΩΘΗΤΩ

Ακροατήριο 13

U234N0011

Ένα πολύ ενδιαφέρον σύγχρονο άρθρο, που πραγματεύεται την σύνδεση μεταξύ της κατάθλιψης και των διαταραχών διαγωγής

Ο Γιώργος, 10 ετών, προκαλεί διαρκώς προβλήματα με τη συμπεριφορά του τόσο στο οικογενειακόόσο και στο σχολικό και ευρύτερο κοινωνικό περιβάλλον. Εμπλέκεται διαρκώς σε καβγάδες με τους συμμαθητές του και χτυπάει καθημερινά τον μικρότερο αδερφό του. Είναι ανυπάκουος και βρίζει τους γονείς του και τη δασκάλα του. Χάνει πολύ εύκολα την ψυχραιμία του, φωνάζει ανεξέλεγχτα και σπάει πράγματα. Προκαλεί διάφορες ζημιές στο σπίτι και στο σχολείο και κλέβει χρήματα από τους γονείς του. 'Οταν τον μαλώνουν, λέει ψέματα και κατηγορεί τους άλλους. Παρά το γεγονός ότι πρόκειται για ένα πολύ έξυπνο παιδί, οι σχολικές του επιδόσεις είναι πάρα πολύ χαμηλές και οι δάσκαλοι απειλούν να τον διώξουν από το σχολείο γιατί παρεμποδίζει την ομαλή διεξαγωγή του μαθήματος και οι υπόλοιποι γονείς εκφράζουν συχνά παράπονα γι αυτόν.

U234N2130

Ακροατήριο 09

U234N2343 Ακροατήριο 05

U241N0076

ΑΚΡΟΑΤΗΡΙΟ 2

ΤΜΗΜΑ ΙΑΤΡΙΚΗΣ Δίγκας Παναγιώτης ΤΟΜΕΑΣ ΨΥΧΙΑΤΡΙΚΗΣ 39 Διπλωματική Εργασία 2.5.:

Διαταραχές της συμπεριφοράς (Εναντιωματική Προκλητική Διαταραχή, Διαταραχή της Διαγωγής Την εναντιωματική προκλητική διαταραχή τη βρίσκουμε συνήθως σε παιδιά μικρότερης σχολικής ηλικίας με σημαντικά προκλητική, ανυπακοή και συμπεριφορά η οποία δεν περιλαμβάνει παραβατικές πράξεις ή τις πιο ακραίες μορφές επιθετικής ή αντικοινωνικής συμπεριφοράς. Η εναντιωματική προκλητική διαταραχή χαρακτηρίζεται από σταθερά πρότυπα αρνητισμού, και εχθρικής συμπεριφοράς έναντι κάθε μορφής εξουσίας ( Sadock, B.J.& Sadock, V.A. ,2007,). Τα παιδιά με εναντιωματική προκλητική διαταραχή συχνά διαφωνούν με τους ενήλικες και εύκολα ενοχλούνται από τους άλλους, ενώ θυμώνουν εύκολα και πολλές φορές παρουσιάζουν δυσκολίες στο σχολείο και γενικότερα στις σχέσεις τους, αλλά δεν καταφεύγουν σε σωματική βία ( Sadock, B.J. & Sadock, V.A. , 2007) Οι διαταραχές της διαγωγής χαρακτηρίζονται από επαναλαμβανόμενο και επίμονο τύπο δυσκοινωνικής, επιθετικής ή προκλητικής συμπεριφοράς. Τα παιδιά με διαταραχή διαγωγής εμπλέκονται σε σοβαρές πράξεις επιθετικότητας, οι οποίες μπορεί να προκαλέσουν σωματικές βλάβες, ενώ συχνά παραβιάζουν και τα δικαιώματα των άλλων ( Sadock, B.J. & Sadock, V.A. , 2007). Τα χαρακτηριστικά της διαταραχής της διαγωγής μπορεί να αποτελούν επίσης συμπτώματα άλλων ψυχιατρικών καταστάσεων. Σε αυτή την περίπτωση θα πρέπει να προτιμάται η διάγνωση της υποκείμενης ψυχικής διαταραχής. Παραδείγματα συμπεριφορών στις οποίες βασίζεται η διάγνωση περιλαμβάνουν υπερβολική εμπλοκή του παιδιού σε διαμάχες ή εκφοβισμό, σκληρή συμπεριφορά απέναντι σε άλλους ανθρώπους, εμπρησμός, κλοπές, επανειλημμένα ψεύδη, σκασιαρχείο από το σχολείο και φυγή από το σπίτι ( Sadock, B.J. & Sadock, V.A. ,2007 ). Οποιαδήποτε από αυτές τις συμπεριφορές, αν είναι σοβαρή, επαρκεί για τη διάγνωση, όχι όμως και οι μεμονωμένες αντικοινωνικές πράξεις από μόνες τους. Οι διαταραχές της διαγωγής μπορεί να σχετίζονται και με την οικογένεια. Συγκεκριμένα, στο σπίτι και στις σχέσεις με τα μέλη της άμεσης οικογένειας και του άμεσου περιβάλλοντος. ΤΜΗΜΑ ΙΑΤΡΙΚΗΣ Δίγκας Παναγιώτης ΤΟΜΕΑΣ ΨΥΧΙΑΤΡΙΚΗΣ 40 Διπλωματική Εργασία 2.6.: Παραβατική συμπεριφορά λόγω κακοποίησης, γονεϊκής παραμέλησης - εγκατάλειψης ή λόγω ενδοοικογενειακής βίας Ως παραβατική χαρακτηρίζεται η συμπεριφορά που παρεκκλίνει από τους κοινωνικούς κανόνες και δημιουργεί προβλήματα στο κοινωνικό σύνολο. Ο όρος παραβατικότητα εκφράζει αποκλίνουσες συμπεριφορές παιδιών και εφήβων και εκείνη τη συμπεριφορά που στοχεύει στην παραβίαση τυπικών και άτυπων κανόνων. Η παραβατική συμπεριφορά νεαρής ηλικίας αποτελεί ένα φαινόμενο που έχει πολλές διαστάσεις, εξαιτίας της κακοποίησης, γονεϊκής παραμέλησης ή λόγω της ενδοοικογενειακής βίας με αποτέλεσμα να διαταράσσεται η ψυχική υγεία του παιδιού. Η παραμέληση αφορά στη βασική φροντίδα του παιδιού και την κάλυψη των καθημερινών αναγκών, συμπεριλαμβανομένης και της ασφάλειας και μπορεί να αφορά στην ιατρική φροντίδα παιδιών με χρόνιο νόσημα, ενώ η κακοποίηση θεωρείται η πρόκληση σωματικής βλάβης, πολύ σοβαρότερης απ’ ότι θεωρείται πολιτισμικά παραδεκτό. Αν και θεωρείται ότι στην κακοποίηση συμμετέχουν και οι δύο γονείς, συχνότερα είναι η μητέρα λόγω του περισσότερου χρόνου που περνάει κοντά στο παιδί. Οι συνέπειες της κακοποίησης είναι τα σωματικά προβλήματα που μπορεί να δημιουργήσουν οι κακώσεις, όμως οι κύριες επιπτώσεις είναι ψυχικές και εντάσσονται στην ψυχοπαθολογία της αποστέρησης και του ψυχικού τραύματος. Τα παιδιά αυτά ενδέχεται να εμφανίσουν διαταραχές της συμπεριφοράς και του συναισθήματος, μαθησιακές διαταραχές, αλλά και απώτερες διαταραχές ως προς την ανάπτυξη της προσωπικότητάς τους. Φυσικά, μπορεί να παρουσιάσουν και προβλήματα στο ρόλο τους ως γονείς6 . 6Από καθηγητή κ. Ζηλίκη, παράδοση μαθημάτων στο Μεταπτυχιακό Πρόγραμμα «Κοινωνικής Ψυχιατρικής», Αλεξανδρούπολη, 2016

Πρόκειται για μια επιστημονική μελέτη που επικεντρώνεται στις διαταραχές συμπεριφοράς στα παιδιά και τους εφήβους, παρέχοντας μια αναλυτική θεώρηση των αιτιών, των συμπτωμάτων και των παρεμβάσεων για την αντιμετώπισή τους. Το έργο καλύπτει ποικίλους παράγοντες που συμβάλλουν στην ανάπτυξη διαταραχών διαγωγής, όπως οι βιολογικοί, ψυχολογικοί, οικογενειακοί και κοινωνικοί παράγοντες. Περιλαμβάνει επίσης αναφορές σε σύγχρονες έρευνες και πρακτικές προσεγγίσεις για τη διάγνωση και τη θεραπεία αυτών των διαταραχών.

Είναι ένα χρήσιμο εγχειρίδιο για επαγγελματίες στον τομέα της ψυχικής υγείας, εκπαιδευτικούς, και φοιτητές ψυχολογίας, προσφέροντας γνώσεις και κατευθύνσεις για τη βελτίωση της ποιότητας ζωής των παιδιών και των οικογενειών τους που επηρεάζονται από τέτοιες προκλήσεις.

© Andrewgenn

Dreamstime.com

1. Επιθετική Συμπεριφορά: Τα άτομα με διαταραχή διαγωγής εμφανίζουν συχνά επιθετική συμπεριφορά προς άλλους ανθρώπους ή ζώα, η οποία μπορεί να περιλαμβάνει πράξεις όπως καβγάδες, εκφοβισμό και σε ορισμένες περιπτώσεις ακόμα και σωματική βία.

2. Παραβίαση Κανόνων και Κοινωνικών Νόμων: Τα άτομα με διαταραχή διαγωγής τείνουν να παραβιάζουν τους κοινωνικούς κανόνες και νόμους. Αυτό μπορεί να εκδηλώνεται με συμπεριφορές όπως απόδραση από το σπίτι, σχολική αποχή, κλοπές ή βανδαλισμούς.

3. Έλλειψη Ενσυναίσθησης και Μεταμέλειας: Ένα βασικό χαρακτηριστικό της διαταραχής διαγωγής είναι η απουσία ενσυναίσθησης ή μεταμέλειας για τις πράξεις τους. Τα άτομα μπορεί να μην αισθάνονται ενοχές ή λύπη για τον πόνο που προκαλούν στους άλλους και συχνά αδυνατούν να αναγνωρίσουν την ευθύνη των πράξεών τους.

4. Επιπτώσεις στην Ακαδημαϊκή και Κοινωνική Λειτουργικότητα: Η διαταραχή διαγωγής επηρεάζει σημαντικά την ακαδημαϊκή απόδοση και τις κοινωνικές σχέσεις. Τα άτομα με τη διαταραχή συχνά αντιμετωπίζουν προβλήματα στο σχολείο και δυσκολεύονται να δημιουργήσουν και να διατηρήσουν φιλίες λόγω της αντιδραστικής συμπεριφοράς τους.

5. Αυξημένος Κίνδυνος για Μελλοντικές Διαταραχές: Η διαταραχή διαγωγής μπορεί να οδηγήσει σε πιο σοβαρές ψυχικές διαταραχές στην ενήλικη ζωή, όπως αντικοινωνική διαταραχή προσωπικότητας, εξαρτήσεις από ουσίες ή άλλες διαταραχές ψυχικής υγείας. Η έγκαιρη διάγνωση και παρέμβαση είναι κρίσιμη για τη μείωση του κινδύνου ανάπτυξης αυτών των διαταραχών.

1. Επιθετική και Επιβλαβής Συμπεριφορά: Τα παιδιά με διαταραχή διαγωγής εμφανίζουν συχνά επιθετικές ή βίαιες συμπεριφορές απέναντι σε άλλους ανθρώπους ή ζώα. Αυτές οι συμπεριφορές μπορεί να περιλαμβάνουν εκφοβισμό, σωματική επιθετικότητα ή καταστροφικές πράξεις.

2. Παραβίαση Κανόνων και Νόμων: Τα παιδιά τείνουν να παραβιάζουν συστηματικά τους κοινωνικούς κανόνες και νόμους. Αυτό εκδηλώνεται μέσω συμπεριφορών όπως η κλοπή, η βανδαλισμός, η απάτη ή η φυγή από το σπίτι και το σχολείο.

3. Έλλειψη Ενσυναίσθησης και Μεταμέλειας: Συχνά δεν δείχνουν ενσυναίσθηση ή λύπη για τις πράξεις τους, ούτε αναλαμβάνουν την ευθύνη για τις συνέπειες των πράξεών τους. Αυτή η έλλειψη ενσυναίσθησης δυσκολεύει τη δημιουργία και διατήρηση θετικών κοινωνικών σχέσεων.

4. Επιπτώσεις στις Σχέσεις και τη Σχολική Απόδοση: Η διαταραχή επηρεάζει αρνητικά τις σχέσεις του παιδιού με τους συνομηλίκους και την οικογένεια, ενώ συχνά προκαλεί προβλήματα στη σχολική επίδοση λόγω της αντικοινωνικής συμπεριφοράς και της έλλειψης ενδιαφέροντος για τη μάθηση.

Κύρια Χαρακτηριστικά των Διαταραχών Διαγωγής

1. Επιθετική Συμπεριφορά προς Άτομα και Ζώα: Τα παιδιά και οι έφηβοι με διαταραχές διαγωγής μπορεί να εμφανίζουν επιθετικές συμπεριφορές, όπως εκφοβισμό, καυγάδες ή σωματική βία. Η επιθετικότητα αυτή μπορεί να απευθύνεται προς άλλους ανθρώπους ή ακόμη και προς ζώα.

2. Καταστροφή Περιουσίας: Τα άτομα με διαταραχές διαγωγής συχνά εκδηλώνουν καταστροφικές τάσεις, όπως σπάσιμο αντικειμένων ή βανδαλισμό ιδιοκτησίας. Αυτές οι συμπεριφορές δείχνουν έλλειψη σεβασμού προς την περιουσία των άλλων.

3. Απάτη ή Κλοπή: Οι διαταραχές διαγωγής περιλαμβάνουν συμπεριφορές που αφορούν την εξαπάτηση ή την κλοπή, όπως το ψέμα, η κλοπή αντικειμένων από άλλους, ή η χρήση απατηλών τρόπων για να αποκτήσουν κάτι που θέλουν.

4. Σοβαρές Παραβιάσεις Κανόνων: Αυτές οι παραβιάσεις μπορεί να περιλαμβάνουν την απουσία από το σχολείο χωρίς άδεια, τη φυγή από το σπίτι, ή την εμπλοκή σε δραστηριότητες που είναι αντίθετες στους κανόνες της κοινωνίας και του σχολείου.

Αυτή η ταινία εξηγεί πως να αναγνωρίσετε και να βοηθήσετε ένα παιδί που παρουσιάζει συμπτώματα της διαταραχής διαγωγής.

σε σηκώνουνε ψηλά
σίγουρα θα 'χεις συναντήσει

δύο χέρια σαν κι αυτά
Υπάρχουν χέρια που πατάνε την σκανδάλη
και άλλα χέρια που προσφέρουν γιατρειά
υπάρχουν χέρια που χτυπάνε

χέρια αλύπητα σκληρά
ίσως μια μέρα συναντήσεις

δύο χέρια σαν κι αυτά

Υπάρχουν χέρια που έχουν μάθει

να σου δίνουν
και άλλα χέρια που ζητάνε μοναχά
υπάρχουν χέρια που τις νύχτες

σε χαϊδεύουν στοργικά
σίγουρα θα 'χεις συναντήσει

δύο χέρια σαν κι αυτά
Υπάρχουν χέρια που απ' το άδικο

έχουν σφίξει
έχουνε σφίξει και έχουν γίνει μια γροθιά
και μ' άλλα χέρια έχουν σμίξει

για να σβήσουν την φωτιά
ίσως τα χέρια τα δικά μας

να 'ναι χέρια σαν κι αυτά

Βλέπω κι απόψε εδώ μέσα κάτι χέρια
χειροκροτάνε και μας δίνουνε χαρά
θα 'θελα λίγο να σηκώσουμε

τα χέρια μας ψηλά
να τραγουδήσουμε παρέα

με δυο χέρια σαν κι αυτά.

Haim Ginott

"Δώσ’ μου ένα σύνορο να περπατώ
Δώσ’ μου ένα όνομα να μη χαθώ
Δώσ’ μου ένα όνειρο να κρατηθώ
Δώσ’ μου ένα όραμα ν’ αντισταθώ

Δώσ’ μου ένα παιδί να εξομολογηθώ
Δώσ’ μου ένα φιλί να πλύνω το κακό
Ξύπνησέ με το πρωί μ’ ένα σκοπό
Που να λέει χαλάλι στη ζωή που ζω"

1. Πρώιμη έναρξη και μακροχρόνιες επιπτώσεις: Η διαταραχή διαγωγής συνήθως εμφανίζεται πριν από την ηλικία των 10 ετών, και αν δεν αντιμετωπιστεί, μπορεί να συνεχιστεί στην εφηβεία και στην ενήλικη ζωή. Τα παιδιά με πρώιμη έναρξη της διαταραχής έχουν αυξημένο κίνδυνο να αναπτύξουν αντικοινωνική διαταραχή προσωπικότητας ως ενήλικες.

2. Στατιστική εμφάνιση: Η διαταραχή διαγωγής επηρεάζει περίπου 2-10% των παιδιών, με τη διαταραχή να εμφανίζεται συχνότερα στα αγόρια από ό,τι στα κορίτσια. Η διαφορά αυτή παρατηρείται κυρίως στη βίαιη συμπεριφορά και τις παραβατικές τάσεις.

3. Συννοσηρότητα με άλλες διαταραχές: Συχνά συνυπάρχει με άλλες διαταραχές, όπως η ΔΕΠΥ (Διαταραχή Ελλειμματικής Προσοχής και Υπερκινητικότητας), η αγχώδης διαταραχή και η κατάθλιψη. Περίπου το 50% των παιδιών με διαταραχή διαγωγής έχουν επίσης ΔΕΠΥ.

4. Παράγοντες κινδύνου: Η διαταραχή διαγωγής έχει συσχετιστεί με διάφορους παράγοντες, όπως η γονεϊκή παραμέληση, η κακοποίηση, η έκθεση σε βία και η αστάθεια στο οικογενειακό περιβάλλον. Παράγοντες όπως η χαμηλή κοινωνικοοικονομική κατάσταση, η κακοποίηση και η χρήση ουσιών από τους γονείς αυξάνουν σημαντικά τον κίνδυνο εμφάνισης της διαταραχής.

   
   

Ακροατήριο 07

Από τη διαταραχή διαγωγής της παιδικής ηλικίας στην ψυχοπαθητικότητα στην ενήλικη ζωή

U244N1297

ΚΑΙ ΠΩΣ ΝΑ ΤΟΝ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΕΤΕ

Ο θυμός είναι ένα κανονικό συναίσθημα όπως η χαρά, η λύπη και ο φόβος. Μερικές φορές ο θυμός σε κυριεύει σαν να θέλει να σε ελέγξει – κι αυτό σε εξοργίζει! Τα καλά νέα όμως είναι πως υπάρχουν πολλοί τρόποι για να τον νικήσεις και να πάρεις τον έλεγχο στα χέρια σου.

Πώς νιώθει ένα παιδί όταν θυμώνει; Πώς αντιδρά το σώμα του όταν είναι θυμωμένο; Αυτός ο θυμός είναι στην πραγματικότητα φόβος, λύπη ή απογοήτευση; 

Οι οικογενειακές συγκρούσεις είναι επίσης μια σημαντική παράμετρος, ειδικά όταν πρόκειται για γάμους μεταξύ ατόμων από διαφορετικούς πολιτισμούς. Η διαφορετικότητα σε πολιτισμικές αξίες, παραδόσεις και προσδοκίες μπορεί να δημιουργήσει εντάσεις και δυσκολίες κατανόησης μεταξύ των συζύγων. Αυτές οι συγκρούσεις δεν επηρεάζουν μόνο τη σχέση του ζευγαριού, αλλά επεκτείνονται και στα παιδιά, επιβαρύνοντας την ψυχική τους υγεία και αυξάνουν τον κίνδυνο εμφάνισης διαταραχών συμπεριφοράς και συναισθηματικών προβλημάτων.

Τέλος, οι μετανάστες αντιμετωπίζουν συχνά δυσκολίες στην πρόσβαση σε υπηρεσίες ψυχικής υγείας. Οι πολιτισμικοί φραγμοί, οι διαφορές στη γλώσσα και οι οικονομικές δυσκολίες μπορεί να περιορίσουν την πρόσβαση σε επαγγελματική βοήθεια, κάτι που καθιστά δύσκολη την αντιμετώπιση ψυχολογικών και συμπεριφορικών ζητημάτων. Η έλλειψη υποστήριξης και παροχών μπορεί να επιδεινώσει τις ήδη υπάρχουσες δυσκολίες και να συμβάλει στην εμφάνιση προβλημάτων ψυχικής υγείας.

Το βιβλίο «Τι να κάνεις όταν ο θυμός σου φουντώνει» μαθαίνει στα παιδιά και στους γονείς τους τις γνωστικές-συμπεριφορικές τεχνικές που χρησιμοποιούνται για την αντιμετώπιση των προβλημάτων θυμού. Τα οικεία παραδείγματα, η ζωηρή εικονογράφηση και οι οδηγίες βήμα προς βήμα διδάσκουν τα παιδιά μια σειρά από μεθόδους που στόχο έχουν την καταπολέμηση του θυμού και την κατάκτηση της ψυχικής ηρεμίας.

Στο εν λόγω βίντεο παρουσιάζονται οι τρεις τύπου διαταραχής διαγωγής, τα πιθανά αίτια εμφάνισής της, τη διαγνωστική διαδικασία, τα συμπτώματα καθώς και η ανάλογη θεραπεία.

Ακροατήριο 08

1. Παραβατική Συμπεριφορά: Οι έφηβοι με διαταραχή διαγωγής συχνά εμφανίζουν επαναλαμβανόμενη και επίμονη παραβατική συμπεριφορά, όπως επιθετικότητα προς ανθρώπους ή ζώα, καταστροφή περιουσίας, απάτη ή κλοπή, και σοβαρές παραβιάσεις κανόνων.

2. Σχέση με Ψυχικές Διαταραχές: Η διαταραχή διαγωγής συνδέεται με αυξημένο κίνδυνο για άλλες ψυχικές διαταραχές, όπως η διαταραχή ελλειμματικής προσοχής και υπερκινητικότητας (ΔΕΠΥ), αγχώδεις διαταραχές και διαταραχές διάθεσης, επηρεάζοντας έτσι την κοινωνική και συναισθηματική ανάπτυξη του εφήβου.

3. Κοινωνικός και Οικογενειακός Παράγοντας: Παράγοντες όπως η οικογενειακή δυσλειτουργία, οι αρνητικές κοινωνικές επιρροές, η βία στο περιβάλλον και οι κακές σχέσεις με τους συνομηλίκους αποτελούν συνήθως παράγοντες κινδύνου που συμβάλλουν στην ανάπτυξη της διαταραχής.

4. Δυσκολίες στη Διαχείριση: Η διαταραχή διαγωγής συχνά είναι δύσκολο να διαχειριστεί και απαιτεί μια διεπιστημονική προσέγγιση, που περιλαμβάνει τη συνεργασία ψυχολόγων, εκπαιδευτικών και της οικογένειας, για την υποστήριξη του εφήβου, με στόχο την ανάπτυξη κοινωνικών δεξιοτήτων και την προσαρμοστικότητα στην καθημερινή ζωή.

Οι διαταραχές διαγωγής (Conduct Disorders, CD) είναι από τις πιο συχνές ψυχιατρικές διαταραχές σε παιδιά και εφήβους, με εκτιμώμενη παγκόσμια επιπολασμό 2–4% στον γενικό πληθυσμό. Οι θεραπείες ψυχολογικής φύσεως, βασισμένες σε επιστημονικά δεδομένα, επιφέρουν σημαντική βελτίωση σε περίπου δύο τρίτα των περιπτώσεων. Ωστόσο, φαίνεται να υπάρχουν μεγάλες διαφορές μεταξύ χωρών όσον αφορά τα ποσοστά διάγνωσης της διαταραχής και την εφαρμογή επιστημονικά τεκμηριωμένων παρεμβάσεων. Ο στόχος αυτής της μελέτης ήταν η σύγκριση της διοικητικής επιπολαστικότητας και των θεραπευτικών προτύπων για τις διαταραχές διαγωγής σε παιδιά και εφήβους που αντιμετωπίζονται σε συστήματα υγείας τεσσάρων δυτικών χωρών (Δανία, Γερμανία, Νορβηγία και ΗΠΑ).

Το άρθρο αυτό εξετάζει μια σειρά από αποτελεσματικές θεραπείες, ενώ παράλληλα αναδεικνύει τι είναι αναποτελεσματικό. Το κοινό χαρακτηριστικό των επιτυχημένων παρεμβάσεων είναι ότι αλλάζουν το περιβάλλον γύρω από τον νέο, με την εκπαίδευση γονέων να αναδεικνύεται ως η πιο αποτελεσματική προσέγγιση. Η φαρμακευτική αγωγή, αντίθετα, είναι κατά κύριο λόγο αναποτελεσματική.

Η πρόκληση πλέον είναι να καταστεί δυνατή η εφαρμογή αυτών των παρεμβάσεων σε πρώιμη ηλικία, όπου μπορούν να επιφέρουν τα καλύτερα δυνατά αποτελέσματα.

Lillig, M. (2018). Conduct Disorder: Recognition and Management. PubMed, 98(10), 584–592. https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/30365289