Goście płocczan mówią o najdłuższym molo rzecznym; mieszkańcy miasta wolą wspominać o promenadzie spacerowej. Ten pomost mierzy 358 m i ułożony jest wzdłuż brzegu Wisły. Żeby dojść do molo, trzeba zejść estetycznymi i wygodnymi alejkami, które schodzą z wysokiej skarpy - Wzgórza Tumskiego. Płockie molo jest wyjątkowe, bo zostało tak zaprojektowane, że leży równolegle do linii brzegowej, co sprawia, że taka promenada jest tylko jedna w Polsce - właśnie w Płocku. Jednocześnie ta konstrukcja zabezpiecza deptak przed lodem wiślanym, który mógłby uszkodzić molo, położone w poprzek, a nie z nurtem, rzeki. To miejsce daje świetny widok na Wzgórze Tumskie z zamkiem. 

Z zamku w Płocku ocalały tylko dwie wieże, ale właśnie ten fakt sprawia, że znów miasto jest nietypowe. Zwykle, bowiem, zamki mogą pochwalić się jedną wieżą. Płocki zamek to Wieża Szlachecka (dawniej Wieża Wysoka) i Wieża Zegarowa, która we wnętrzu skrywa dzwony. Wieża Wysoka straciła swoją nazwę, bo musiała być skrócona - groziła zawaleniem i Prusacy zdecydowali o jej zmniejszeniu. Potem wieża zaczęła być nazywana "szlachecką", ale nie szlachetności zawdzięczała nazwę. Była więzieniem, gdzie w lochach trzymani byli złoczyńcy niskich stanów, a w górnych partiach wieży odbywali kary dobrze urodzeni. Szlachciców żywiła i ubierała rodzina, a nikt ich nie pilnował, bo więźniowie dawali słowo szlacheckie, że nie uciekną. Natomiast Wieża Zegarowa nadal może pochwalić się starym, ogromnym zegarem. Wieże zamkowe wraz z opactwem Benedyktynów i Bazyliką Katedralną tworzą zabytkowy kompleks, zwany Wzgórzem Tumskim. Całość położona jest na stromym, 40-metrowym wzgórzu na wiślanej skarpie i jest określana jako jedna z najcenniejszych w kraju. Wszystko jest podobno bajeczne nocą, bo zabytki są efektownie iluminowane i szczególnie pięknie wyglądają ze starego mostu na Wiśle.