które dziwnie popękało.
Wyszła z jaja głowa mała (dzieci wychylają głowę, obracają ją na boki),
małym oczkiem zamrugała (mrugają oczami).
Na niej dziobek też malutki (ruszają ustami)

co rozjaśni wszystkie smutki.
A na końcu małe nóżki (dzieci rozprostowują nogi),

każda nóżka ma pazurki (poruszają palcami stóp).
Jeszcze tylko ogon mały (pokazywanie rękami ogona).
Oto kurczak doskonały (dzieci wstają i prezentują wygląd kurczaka wskazując na siebie).

Koronowirus - wskazówki dla rodziców jak wspierać dzieci w tym trudnym okresie

Drogi Rodzicu!

Dzieci są doskonałymi obserwatorami. Reagują nie tyle na słowa, co na zachowanie rodzica. W związku z tym jeśli widzą spokój rodzica wierzą właśnie temu. W tej trudnej sytuacji warto więc pozwolić sobie na zadbanie o siebie i swoje emocje. Gdy towarzyszą nam trudne emocje warto poszukać wsparcia, porozmawiać z bliską osobą. Warto też kontrolować czas poświęcony śledzeniu informacji o wirusie, odizolowanie się od niesprawdzonych informacji, od źródeł, które mogą nasilać niepokój.

Spokojna i rzeczowa rozmowa z dzieckiem na temat faktów, a nie sensacji, czy dramatycznych doniesień z mediów. Warto w prosty sposób, w języku zrozumiałym dla dziecka poinformować go np. co to jest koronawirus, jak możemy się chronić przed zachorowaniem oraz dbać o nasze zdrowie. To bardzo ważne, gdy dziecko samo dzieli się swoimi myślami i uczuciami, czy zadaje pytania. Warto być dostępnym i odpowiadać na wątpliwości dziecka tak, aby podnosić poczucie bezpieczeństwa i uspokajać. Znasz najlepiej swoje dziecko, jeśli nie jest gotowe na rozmowę, nie wywieraj presji. Zapewnij je, że jeśli będzie chciało porozmawiać, jesteś do dyspozycji. Jest to też czas, by porozmawiać o ważnych dla rodziny wartościach.

Warto chronić dziecko przed nadmiernym oglądaniem i słuchaniem informacji płynących z telewizji i radia, internetu. Bombardowanie różnymi niepokojącymi newsami podnosi poziom pobudzenia, napięcia i lęku.

W kontakcie z dzieckiem warto przede wszystkim być uważnym obserwatorem emocji i reakcji dziecka oraz być wrażliwym na jego potrzeby. Tu liczy się akceptacja różnych uczuć dziecka- od podekscytowania po lęk dotyczący nieznanej sytuacji. Nie zaprzeczaj, nie bagatelizuj, np. „nie ma się czym martwić, głowa do góry…”. W zamian uważnie słuchaj, potwierdzaj uczucia dziecka np. „rozumiem, że się niepokoisz….może o tym porozmawiamy? Porozmawiajcie o sposobach poradzenia sobie z różnymi emocjami, sprawdźcie, które z nich są skuteczne. Poszukajcie aktywności, które pomogą opanować lęk (rysowanie, zabawa, gra planszowa, czytanie książek, obejrzenie filmu, wspólne gotowanie itp.).

W okresie kwarantanny, która pociąga za sobą sporo ograniczeń warto wspomóc się sporządzonym wraz z dzieckiem planem dnia zawierającym np. czas na naukę, na zabawę wspólną i samodzielną, czas na odpoczynek itp. Korzystając z takiego planu, porządkującego rodzinne aktywności, wywieszonego w widocznym miejscu, łatwiej zadbać o poczucie bezpieczeństwa i spokój domowy.

Warto stworzyć lub podtrzymywać zwyczaje i rytuały rodzinne, jak choćby wieczorne czytanie, wspólne gotowanie, granie w gry itp.

Czas spędzany razem, choć wokół sytuacja bardzo nieprzewidywalna i trudna, warto wykorzystać na budowanie relacji rodzinnych i wzmacnianie więzi, które są „deficytowym towarem” w obecnych czasach, a dla dziecka są fundamentem poczucia bezpieczeństwa. Ważne jest to, że jesteście razem. 

Przydatne linki: tiny.pl/7hftm

Poradnik dla dzieci - koronawirus: tiny.pl/tzjx1

Mijały lata. Rodzice byli dumni ze swoich pociech. Im Promyk był starszy, tym częściej podróżował po świecie i tym serdeczniej był wszędzie witany. Ludzie zaczęli narzekać, że Deszcz przeszkadza im cieszyć się słońcem. Deszcz poczuł się tym urażony; obraził się i postanowił zniknąć. Ruszył w drogę, zostawiając bliskim list. Napisał, że skoro on nie jest potrzebny, to niech w takim razie jego braciszek pracuje za dwóch. Mijały tygodnie. Ludzie byli zachwyceni ilością słońca. Dziękowali Promykowi, kierując w jego stronę zachwycone twarze. W końcu zaczął im dokuczać upał. Już się nie cieszyli, tylko wołali „Deszczu, przyjacielu, przybądź do nas!”. Niektórzy próbowali specjalnych śpiewów i tańca, ale bezskutecznie.

Z nieba nie spadła ani jedna kropla.

Tymczasem w Pogodnym domu bardzo się o Deszcz martwiono. Pewnego dnia Piorun postanowił, że odnajdzie brata. Wyszedł z domu i biegł kilka godzin. Zatrzymał się i rozmyślał, gdzie też ten Deszcz mógł się udać. Wspominał, jak bawili się wspólnie i psocili radośnie. Na przykład, udawali kiedyś, że są niewidzialni, chowając się przed światem na długie godziny… Przypomniał sobie, że było to w Jaskini Niedźwiedzia. Pełen nadziei skierował się w jej stronę. Szedł kilka dni i kilka nocy. Gdy dotarł na miejsce, zobaczył brata, siedzącego przy wejściu.

– Witaj! – zaczął Piorun. – Ludzie płaczą, że usychają im plony. Tęsknią. Wzywają pomocy.

– Jeszcze niedawno mówili o mnie okropne rzeczy – odburknął brat.

– Wybacz im. Nie wiedzieli, jak bardzo jesteś im potrzebny. Dopiero gdy zniknąłeś, zrozumieli, że ciepło słońca jest wspaniałe, jeśli po nim nadchodzi Deszcz – tłumaczył Piorun. – Tęcza nie może pokazać się bez Ciebie, ja również. Zrozum: jesteśmy sobie potrzebni!.

Tej nocy bracia długo rozmawiali. Piorun wyjaśnił Deszczowi, że każdy ma swoje miejsce, żaden z nich nie jest lepszy, ani gorszy. Wspomniał, że rodzina martwi się o niego i bardzo za nim tęskni. Mówił i mówił…, a z każdym jego słowem Deszcz uśmiechał się coraz bardziej.

– Ruszajmy do domu! – postanowił. – Oświeć nam drogę.

– A ludzie? Przestraszą się piorunów w środku nocy…

– Zdziwisz się, jak się ucieszą. Dla tej wody, którą ich poczęstuję, wybaczą nam kilka błysków. Idziemy! – odparł Deszcz z wielką radością.

Witam serdecznie wszystkich Rodziców!

dzisiaj proponuje bajkę 

"Wojtek i maseczki ":) Bajka jest napisana tak, aby pomóc dzieciom poradzić sobie z najróżniejszymi emocjami, które w obecnej sytuacji związanej z koniecznością noszenia maseczek mogą przeżywać.

2. Rymowanki

ŻÓŁTY KOSZ (plastik i metal)
Nie pomyli się ten wcale; Kto pomyśli, że metale; Koniecznie przetwarzać trzeba,; Bo boksyt* nie spada z nieba.
Puszki z metalu zgniatamy; Kosza żółtego szukamy. Wnet powstanie metal nowy; Do użytku znów gotowy. Może garnek dla kucharza? Może rower dla kolarza? Przetwarzajmy wciąż metale Jakości nie tracąc wcale.
Wszystkie stare reklamówki, po jogurtach kubki, torebki i worki foliowe; Do recyklingu gotowe; Wrzucaj wnet do pojemnika – Niechaj góra śmieci znika! A butelki plastikowe; Przezroczyste, kolorowe, Zgniatać trzeba zawsze, wszędzie; Łatwiej je przewozić będzie.
Plastik długo się rozkłada; Lecz jest na to prosta rada: Buteleczki przetwarzamy; Wnet z nich piękny polar mamy: Bluzę, kocyk, inne cuda Gdy recykling* nam się uda.

NIEBIESKI KOSZ – PAPIER
Ludzi w mieście bardzo wielu; Nie sortuje dziś papieru. Proces ten zaś nie jest trudny; Kiedy papier nie jest brudny. Do kosza szybko wrzucamy, Gdy już niepotrzebne mamy: Kartony, gazety i książki, i kartki papieru pomalowane w prążki.

BIAŁY i ZIELONY (szkło kolorowe i białe)
A butelki i słoiki w jakie wrzucać pojemniki? ”„Przezroczyste szkło się zbiera do białego kontenera! Kolorowe zaś wypada w zieloniutki koszyk wkładać. Lecz kryształów i talerzy do nich wkładać nie należy!” „A gdzie wrzucić stłuczone okulary, których szukał Pan Chilary, albo szybę zbitą piłką? Każdy wie, że to szklane wyjątki i wrzucamy je w czarne zakątki.

BRĄZOWY
Trawę, liście i patyki wyrzucajcie, drogie smyki, (lecz bez ziemi i kamyków) do brązowych pojemników! Gdy ogryzek chcesz wyrzucić, lub banana skórkę rzucić: wtedy wybierz kosz brązowy, niech inny kolor nie przychodzi Ci do głowy! Nie wszystkie resztki z obiadu do kosza brązowego się nadają. Kości i skórki od cytryny, niech do czarnego kosza wpadają.

SPECJALNY KOSZ – czyli niebezpieczne odpady
Jednak spieszcie się pomału, by ktoś groźnych materiałów przez przypadek gdzieś nie wrzucił, bo to są największe z trucizn! Termometry, stare leki oddawajcie do apteki, a zepsuty sprzęt zanieście do specjalnych punktów w mieście!”

Pozdrawiam 

Psycholog Wanda Tomiczek

Drodzy rodzice

Mając świadomość , że przekazywanie i wyjaśnianie dzieciom- zwłaszcza malutkim, treści religijnych nie jest łatwym zadaniem, w dodatku bez możliwości uzupełnienia tej wiedzy katechezą. Posyłam Państwu linki będące wskazówką i pomocą w tym, w jaki sposób można z dziećmi rozmawiać o Bogu.

https://www.youtube.com/watch?v=649QmdSKXz4 ( materiał ten składa się z 5 części. Jeśli spodoba się można po 1 części włączyć sobie kolejne, wyświetlają się z prawej części ekranu)

https://www.youtube.com/watch?v=xQ0YO18u1Yc https://www.youtube.com/watch?v=_SbNj8Z6x2E

 

Dzieci to radosne aniołki, lubiące śpiewać.

Z pewnością panie przedszkolanki wysłały linki do ślicznych piosenek. W domu również uczycie swoje pociechy śpiewać. Pozwólcie, że i ja podsunę kilka propozycji

 

 

Wiem, że nie wszystkie dzieci lubią kolorować. Większość jednak jest zawsze za 😊

Jeśli książeczki zostały w przedszkolu a dzieci miałyby ochotę pokolorować coś z naszej działki można wydrukować dziecku obrazek który mu się spodoba

 

Gdyby pogoda nie dopisała i zabawy na podwórku nie były możliwe, albo w formie dobranocki, by mieć dobry i piękny sen, możecie włączyć pociechom wartościowe bajki

 

MOI DRODZY POZDRAWIAM WAS SERDECZNIE. ŻYCZĘ WAM ZDROWIA I WYTRWAŁOŚĆI. Bardzo dziękuję za pomoc

Szcześć Boże

Jestem książką z dużej szafy.
Wszyscy mówią, żem ciekawa,
więc mnie ciągle ktoś pożycza,
lecz nie cieszy mnie ta sława.       
Miałam papier bielusieńki,
ślady na nim Florka ręki.
Pozginał Jaś mi rogi,
Julek na mnie kładł pierogi.
Krzyś ze swym zwyczajem zgodnie,
trzymał mnie aż trzy tygodnie.
Narysował na okładce
Staś diabełka, małpkę w klatce.
Anka, Władka siostra mała,
ta mi kartki dwie wyrwała.
Cóż mi z tego, żem ciekawa,
dłużej żyć tak nie potrafię.
Nie będziecie mnie szanować,
to się na klucz zamknę w szafie.

Odpowiedzcie na pytania:
Jakie problemy miała książka?
Co zrobiły dzieci?
Jak należy dbać o książki wypożyczane z biblioteki?
Czy o książki, które są waszą własnością też należy dbać?

W trakcie zabawy dzieci naśladują gesty wypowiedziane przez rodzica.

Pisarz chwycił pióro w dłoń ( zaciskamy kilkukrotnie i rozprostowujemy wybraną dłoń)

Drugą ręką podparł skroń (ruchem drugiej dłoni naśladuje człowieka, który rozmyśla)

Liter rzędy zapisuje    (naśladuje w powietrzu czynności pisania)

Nad nową książką pracuje.  (naśladuje ruch przewracania kartek w książce)

Zabawę można powtórzyć kilkukrotnie  prosząc, aby dzieci wykonywały ruchy palcami odwrotnie niż poprzednio (ręka lewa robi to, co  przedtem prawa).

Nasza Aza ma szczeniaki. Dziecko składa razem dłonie kciukami do góry 

Razem jest tych szczeniąt pięć. Rozstawiają szeroko palce jednej dłoni. Pogłaszcz pieski, gdy masz chęć. Zginają palce, a drugą dłonią je głaszczą. 

"Ogródek mamy" E. Skarżyńska 

Album ze zdjęciami – to ogródek mamy. 
My w nim wyrastamy. 
Z konia na biegunach, 
z graniastego koła, 
z lalek, ciuciubabki, 
z berka i z przedszkola. 

A mama woła nas czasem 
do swego ogródka. 
I mówi: Zobacz, taki byłeś maleńki 
Taka byłaś malutka... 

Jak roślinki w ogrodzie
rośniemy dla mamy.
A ona jest ogrodnikiem.
Dobrym i kochanym.

PYTANIA

– Co to jest ogródek mamy? 
– Kogo przedstawiają zdjęcia w albumie? 
– Jaka jest mama?

• Ćwiczenia z mamą