NOTA: Ang bahaging ito ay may dalawang layunin: upang ipahiwatig ang paksa at ang iyong diskarte dito (o ang iyong thesis statement), at upang pukawin ang interes ng iyong mambabasa sa iyong sasabihin. Ang isang epektibong paraan ng pagpapakilala ng isang paksa ay ilagay ito sa konteksto - upang magbigay ng isang uri ng backdrop na maglalagay nito sa pananaw. At dapat mong talakayin ang lugar kung saan naaangkop ang iyong paksa, at pagkatapos ay unti-unting humahantong sa iyong partikular na larangan ng talakayan (thesis statement).

         
          Ang pagsusulat ay isang mahalagang kasanayan na nagiging pangunahing batayan sa pagkatuto ng isang indibidwal dahil ito ay nakakatulong sa komunikasyon at pag-iisip. Pinapalakas nito ang kakayahang ipahayag at ipaliwanag ang mga ideya sa iba at sa sarili, lalo na ang mga hindi maaaring ipahayag ng pasalita. Kaya isa ito sa mga kakayahang nililinang sa paaralan. Ngunit sa isang pag-aaral na isinagawa ng Southeast Asia Primary Learning Metrics (SEA-PLM) noong 2019, isang porsyento lamang ng mga mag-aaral sa Baitang 5 sa Pilipinas ang nakakamit ng "mas mataas na antas" ng kasanayan, o ang mga nakakamit ng pinakamataas na antas sa mga pamantayang ginamit ng pag-aaral. Ang mga mag-aaral na ito ay ang mga may kakayahang "magsulat ng magkakaugnay na mga teksto na may mga detalyadong ideya at isang mahusay na hanay ng naaangkop na bokabularyo." At halos kalahati o 45% ng nasa Baitang 5 ang nasa pinakamababang banda, na nangangahulugang mayroon silang "limitadong kakayahan na maglahad ng mga ideya sa pagsulat."

          Ano ang dahilan nito?

          Ang madalas na sinasabing dahilan ukol dito, hindi lamang sa Pilipinas kundi pati na sa iba pang bansa, ay sa panahon ng pag-aaral, karamihan ng mag-aaral ay hindi nagsusulat sa dalas na maaaring inaasahan, at hindi rin nila ginagawa ang mga uri at batayang kaalaman sa pagsusulat na kakailanganin nila (ayon sa isang artikulo na inilathala ng Carnegie Mellon University (2021); at ayon sa isang pag-aaral sa George Washington University (2007) at The Chronicle of Higher Education (2006)). Bukod dito, natutunan ng mga mag-aaral ang masasamang gawi na kailangan nilang alisin sa pagkatuto. Halimbawa, ang ilang mga mag-aaral ay tinuruan na iwasan ang unang tao at sa gayon ay gumagamit ng mga halo-halo o hindi akma sa pagbuo ng gramatika at sulatin (Carnegie Mellon University, 2021). At dahil sa madami ang kailangang tandaan at iwasan para maging akma ang pagbuo ng mga sulatin (kasama na ang gramatika, baybay, at organisasyon), nahihirapan silang magsimula at nahihirapan sila sa gawain. At ito ay nabibigyan pa ng maling akala na nagdudulot ng mga akusasyon ng katamaran, mahinang pagganyak, at isang kapintasan na saloobin na ang resulta ay maaaring isang seryosong pagkawala ng insentibo, isang pangkalahatang akademikong kawalang-interes at demoralisasyon" (Levine, 1998). Kaya sa papaano mapapaigting  ang kakayahan at interes ng mga mag-aaral sa pagsulat?

          Ipabatid ang kahalagahan ng pagsulat at bawasan ang pagkabigo, pakikibaka, at pakiramdam ng pagbabanta sa pagsulat. Kapag alam nila ang kahalagahan ng pagsulat, bumubuo ito ng higit pa na pag-unawa at mas mahusay na mga kasanayan (Richards, 1999). Dagdag pa ni Richards sa kanyang ginawang mga pag-aaral, kapag nabawasan ang pagkabigo, pakikibaka, at pakiramdam ng pagbabanta, tumataas ang pagiging awtomatiko ng mga kasanayan na kinakailangan upang madagdagan ang pangkalahatang pagiging awtomatiko ng pagsulat para sa isang mag-aaral. At kapag ang automaticity, tulad ng binuo ng metacognitive na kamalayan sa proseso ng pagsulat at paggamit ng mga partikular na estratehiya, ay pinagsama sa pag-unlad ng kasanayan at mga diskarte sa pagsulat, ang mag-aaral ay makakayang harapin ang karamihan sa mga gawaing nakasulat sa pagpapahayag; sa mga susunod na hakbang (pagsamahin ang layunin at kahulugan ng pagsulat) makabubuo ng kasiyahan at humantong sa sigasig sa pagsusulat (Eberly Center, Carnegie Mellon University).

          Kaya hindi sapat na turuan lamang ng mga batayang kaalaman at magbigay ng mga gawain para magkaroon ng sapat na kasanayan sa pagsulat ang mga mag-aaral. Kailangan ng pang-unawa at pagbibigay halaga sa kanilang pagsisikap, para pahalagahan din nila ang paglinang ng kakayahan na ito. At kapag pinahalagahan nila, ang iba pang kasanayan ay mabibigyang pansin din, dahil ang pagsulat ay isang gawaing intelektwal na kinasasangkutan ng maraming bahagi ng mga kasanayan: pag-unawa sa pagbasa; pagsusuri; pagpapahayag ng mga ideya at pagbuo ng isang dahilan; paglalahad ng argumento at epektibong pagsasama-sama ng ebidensya; at paggamit ng mga mapagkukunan na naaangkop sa mabisang pag-oorganisa ng mga ideya.

SANGGUNIAN: