การเลือกคำง่าย ๆ  มาสะท้อนปัญหาที่พบเห็นอยู่ทั่วไป บางวรรคกวีใช้คำน้อยแต่กินความหมายลึกซึ้ง เช่น กวีบรรยายภาพบ้านของเด็กในเรื่อง

คุณค่าด้านเนื้อหา

การนำเสนอเนื้อหาความต้องการปัจจัย4 ของตัวละครในเรื่อง นำเสนอปัญหาในสังคมที่แก้ปัญหาได้ยาก

คุณค่าด้านสังคม

สะท้อนให้เห็นปัญหาในสังคมที่เมืองกรุงขนาดใหญ่เจริญรุ่งเรืองแต่กลับมีเด็กเรร่อนทำงานหาเลี้ยงชีพมากมาย เด็กเหล่านั้นไร้การศึกษา มุมมองแนวคิดกระตุ้นให้มีความรับผิดชอบ ช่วยกันแก้ปัญหาความไม่เท่าเทียมกันในสังคมระบบทุนนิยมนี้

การนำไปใช้

การมีเมตตาแบ่งปันสิ่งของต่างให้คนที่ยากไร้ ช่วยเหลือพวกเค้าในสถานะคนในสังคมที่ดี ไม่แบ่งแยกชนชั้น ช่วยสนับสนุนเด็กที่ยากไร้เหล่านั้น

-มีเนื่อหาที่เข้าใจง่าย และะแต่งงด้วยภาษาที่ไพเราะ ผู้แต่่างสอดแทรกกแนวคิดข้อคิดให้กับผู้อ่าน

คุณค่าด้านวรรณศิลป์

-การเล่นเสียงพยัญชนะ ได้แก่ จันทร์-เจ้า โชติ-ช่วง ร้อน-รน คา-คลุม เรื่อง-ราว เท่า-เทียม ไม่-มี

-การเล่นเสียงสระ ได้แก่ อยู่-รู วัน-ฉัน บน-ถนน

-การใช้คำซ้ำ ได้แก่ วันวัน

-การซ้ำคำ ได้แก่ ขอ จันทร์ พระจันทร์เจ้า

คุณค่าด้านสังคม

-สะท้อนให้เห็นในสังคมถึงแม้้คนที่เกิดในเมืองหลวง แต่ก็ยังพบกับความยากลำบาก ในสังคมเมืองไม่ได้มีแต่คนที่สะดวกสบาย แต่่มีคนที่ยากลำบากด้วย

-สะท้อนให้เห็นความเท่าเทียมกันของคนในสังคม ทุกคนต้องได้รับสิทธิเท่าเทียมกัน

การนำไปใช้

-ควรปฏิบัติกับคนทุกคนอย่างเท่าเทียมกัน ไม่แบ่งแยกหรือรังเกียจ

คุณค่าด้านวรรณศิลป์ - ความเด่นของบทกวีบทนี้อยู่ที่การเลือกคำง่ายๆมาสะท้อนปัญหาที่พบเห็นอยู่ทั่วไป บางวรรคกวีใช้คำน้อยแต่กินความหมายลึกซึ้ง

คุณค่าด้านสังคม - สะท้อนสภาพสังคมของกวีร่วมสมัย ตามมุมมองของกวี โดยในเรื่อง“จันทร์เจ้าขา” ได้เลือกที่จะใช้ฉากปัจจุบันของกรุงเทพมหานครที่มีปัญหาสังคมขนาดเขื่องอยู่ในความเจริญรุ่งเรืองหรูหรา แต่อีกมุมหนึ่งของความรุ่งเรืองหรูหรานั้นมีเด็กจำนวนมากวิ่งขายพวงมาลัยตามสี่แยกซึ่งทั้งยากจนและไร้การศึกษา

การนำไปใช้ในชีวิต - เป็นเสมือนสิ่งกระตุ้นเตือนให้มนุษย์ผู้รับผิดชอบนำไปพัฒนาความคิดเพื่อหาวิธีการแก้ปัญหา บทกวีที่ว่า “จันทร์เด่นเห็นเต็มดวง โชติช่วงอยู่รูหลังคา”

การเลือกคำง่าย ๆ มาสะท้อนปัญหาที่พบเห็นอยู่ทั่วไป บางวรรคกวีใช้คำน้อยแต่กินความหมายลึกซึ้ง เช่น กวีบรรยายภาพบ้านของเด็กในเรื่อง

-คุณค่าด้านเนื้อหา

การนำเสนอเนื้อหาความต้องการปัจจัย4 ของตัวละครในเรื่อง นำเสนอปัญหาในสังคมที่แก้ปัญหาได้ยาก

-คุณค่าด้านสังคม

สะท้อนให้เห็นปัญหาในสังคมที่เมืองกรุงขนาดใหญ่เจริญรุ่งเรืองแต่กลับมีเด็กเรร่อนทำงานหาเลี้ยงชีพมากมาย เด็กเหล่านั้นไร้การศึกษา มุมมองแนวคิดกระตุ้นให้มีความรับผิดชอบ ช่วยกันแก้ปัญหาความไม่เท่าเทียมกันในสังคมระบบทุนนิยมนี้

-การนำไปใช้

การมีเมตตาแบ่งปันสิ่งของต่างให้คนที่ยากไร้ ช่วยเหลือพวกเค้าในสถานะคนในสังคมที่ดี ไม่แบ่งแยกชนชั้น ช่วยสนับสนุนเด็กที่ยากไร้เหล่านั้น

ความเด่นของบทกวีบทนี้อยู่ที่การเลือดคำง่าย ๆ มาสะท้อนปัญหาที่พบเห็นอยู่ทั่วไป บางวรรคกวีใช้คำน้อยแต่กินความหมายลึกซึ้ง เช่น กวีบรรยายภาพบ้านของเด็กในเรื่องว่า “จันทร์เด่นเห็นเต็มดวง โชติช่วงอยู่รูหลังคา” วรรคหลังนี้แสดงภาพบ้านสะท้อนฐานะความเป็นอยู่ได้ชัดเจนและสะเทือนใจ กวีเลือกใช้คำที่ซ้ำกันเกือบทั้งวรรค เช่น “จันทร์เอ๋ยจันทร์เจ้าขา” “จันทร์จ๋าจันทร์เจ้าเอ๋ย” หรือ “จันทร์เอ๋ยพระจันทร์เจ้า” การจงใจซ้ำคำทำให้เกิดความเน้น และความสืบเนื่องของเนื้อหาที่นำเสนอ การซ้ำคำอีกลักษณะหนึ่งทำให้ได้เนื้อหาที่ลึกซึ้งกินใจ เช่น “เดือดร้อนไม่ร้อนรน เท่าร้อนใจไม่มีกิน” เป็นต้น

2.คุณค่าด้านเนื้อหา

เนื้อหาสาระที่กวีนำเสนอ ถือว่าเป็นจุดเด่นของกวีร่วมสมัยที่เลือกเสนอเนื้อหาเกี่ยวกับปัญหาที่ยังคง มีอยู่ในปัจจุบัน เป็นเรื่องใหญ่ เป็นเรื่องที่แก้ไขได้ยาก บทกวีร่วมสมัยเรื่อง “จันทร์เจ้าขา” นอกจากจะเสนอเนื้อหาความต้องการปัจจัยสี่แล้ว เนื้อหาของบทกวียังแสดงออกถึงการเรียกร้องเชิงอุดมคติ คือ “ขอคนเรารักผูกพัน” และ “ขอสิทธิเท่าเทียมกัน”

3.คุณค่าด้านสังคม

บทกวีร่วมสมัยย่อมสะท้อนสภาพสังคมของกวีร่วมสมัยตามมุมมองของกวี โดยในเรื่อง “จันทร์เจ้าขา” ได้เลือกที่จะใช้ฉากปัจจุบันของกรุงเทพมหานครที่มีปัญหาสังคมขนาดเขื่องอยู่ ในความเจริญรุ่งเรืองหรูหรา แต่อีกมุมหนึ่งของความรุ่งเรืองหรูหรานั้น มีเด็กจำนวนมากวิ่งขายพวงมาลัยตามสี่แยกซึ่งทั้งยากจนและไร้การศึกษา กวีมีเจตนาที่จะชี้ให้เห็น “มุมตัด” ที่แตกต่างหรือเป็น “ช่องว่าง” ของสภาพความยากจน การดิ้นรนเพื่อปากท้อง สภาพของเด็กไร้การศึกษาแม้ว่าตะอยู่ในเมืองหลวง มีคนร่ำรวย มีมหาเศรษฐีมากมาย อีกทั้งเป็นศูนย์กลางของความเจริญและอำนาจรัฐ

แนวความคิดและมุมมองในเรื่อง “จันทร์เจ้าขา” เป็นเสมือนสิ่งกระตุ้นเตือนให้มนุษย์ผู้รับผิดชอบนำไปพัฒนาความคิดเพื่อหาวิธีการแก้ปัญหา บทกวีที่ว่า “จันทร์เด่นเห็นเต็มดวง โชติช่วงอยู่รูหลังคา” มีความหมายถึง หลังคาที่อยู่อาศัย ผุ ๆ รั่วๆ หรือไม่มีแม้ที่อยู่อาศัย แต่อาศัยนอนซุกอยู่ตามซอกรูหลังคาที่ใดที่หนึ่งที่มีอยู่มากมาย ซึ่งกวีหวังว่าผู้รับผิดชอบอาจจะนำไปแก้ปัญหา ถึงแม้ว่าจะดูว่าค่อนข้างจะเป็นอุดมคติเกินไป (คือแก้ไม่ได้) ในสังคมแบบทุนนิยม แต่อย่างน้อยผู้อ่านก็ยังได้ตระหนักถึงปัญหาความไม่เท่าเทียมกันในสังคม ด้วยหวังว่าคงจะมีความเอื้อเฟื้อเผื่อแผ่ต่อผู้ด้อยโอกาส ได้สนับสนุน ได้ผลักดัน ให้เขาได้มีความจำเป็นในขั้นพื้นฐานคือ มีกิน มีการศึกษา และถ้าเป็นไปได้ก็คือมีสิทธิเท่าเทียมกับคนอื่น

4.การนำไปใช้

ไม่ไปเปรียบเทียบคนที่มีน้อยหรือมีมากกว่ากัน ควรให้เกียรติซึ่งหันและกัน ไม่เบียดเบียนสิทธิของคนอื่นโดยตั้งใจหรือไม่ตั้งใจ ควรให้รักกันอย่างเท่าเทียมเหมาะสม ไม่มากไปไม่น้อยไป ไม่ไปดูถูกผู้ที่ได้น้อยกว่า มีความขยันในการเรียน ตั้งใจในการเรียน ไม่ออกนอกเส้นทาง แล้วสักวันจะดีขึ้นหากตั้งใจในการทำต่างๆ ทดแทนบุญคุณต่างๆ ให้กับคนที่เคยช่วยเหลือ และให้ความรัก ความเท่าเทียมกันอย่างดี

ความต้องการปัจจัยสี่แล้ว เเละ แสดงออกถึงการเรียกร้องเชิงอุดมคติ คือ “ขอคนเรารักผูกพัน” และ “ขอสิทธิเท่าเทียมกัน”

คุณค่าด้านสังคม

สะท้อนสภาพสังคมของกวีร่วมสมัย ตามมุมมองของกวี โดยในเรื่อง“จันทร์เจ้าขา” ได้เลือกที่จะใช้ฉากปัจจุบันของกรุงเทพมหานครที่มีปัญหาสังคมขนาดเขื่องอยู่ในความเจริญรุ่งเรืองหรูหรา แต่อีกมุมหนึ่งของความรุ่งเรืองหรูหรานั้น มีเด็กจำนวนมากวิ่งขายพวงมาลัยตามสี่แยกซึ่งทั้งยากจนและไร้การศึกษา

คุณค่าด้านวรรณศิลป์

การใช้คําซํ้าเกือยทั้งวรรค จันทร์เอ๋ยจันทร์เจ้าขา จันทร์จ๋าเจ้าเจ้าเอ๋ย จันทร์เอ๋ยพระจันทร์เจ้า

การนําไปใช้

ในบางครั้งถึงสังคมจะไม่เท่าเทียมกัน เเต่เราก็ควรเอื้อเฟื้อเผื่อเเผ่กัน

คุณค่าด้านวรรณศิลป์:มีการเล่นคำ การใช้คำซ้ำ การเล่นเสียงพยัญชนะ มีการใช้ถ้อยคำที่ทำให้เกิดอารมณ์สะเทือนใจและคล้อยตามความรู้สึกในบทกวี

คุณค่าด้านสังคม:ความยากลำบากในชีวิตต้นทุนชีวิตของแต่ละคนไม่เท่ากันต้องพยายามในการทำงานจนไม่ได้เรียน คนอาจจะคิดว่าคนที่อยู่ในเมืองหลวงมีชีวิตที่สุขสบายมีเงินทองแต่ยังมีอีกมุมนึงที่ไม่ได้เป็นอย่างที่คิด

การนำไปใช้: ไม่แบ่งแยกชนชั้นสนับสนุนให้สังคมมีความเท่าเทียม

ตระหนักถึงความยากลำบากในการทำงาน

2.คุณค่าด้านวรรณศิลป์ บทกวีบทนี้อยู่ที่การเลือกคำง่ายมาสะท้อนปัญหาที่พบเห็นอยู่ทั่วไป บางวรรคกวี ใช้คำน้อยแต่กินความหมายลึกซึ้ง เช่น กวี บรรยายภาพบ้านของเด็กในเรื่องว่า “จันทร์เด่น เห็นเต็มดวง โชติช่วงอยู่รูหลังคา" วรรคหลังนี้ แสดงภาพบ้านสะท้อนฐานะความเป็นอยู่ได้ ชัดเจนและสะเทือนใจ กวีเลือกใช้คำที่ซ้ำกัน เกือบทั้งวรรค เช่น "จันทร์เอ๋ยจันทร์เจ้าขา" "จันทร์จ๋าจันทร์เจ้าเอ๋ย" หรือ "จันทร์เอ๋ย พระจันทร์เจ้า" การจงใจซ้ำคำทำให้เกิดความ เน้น และความสืบเนื่องของเนื้อหาที่นำเสนอ การ ซ้ำคำอีกลักษณะหนึ่งทำให้ได้เนื้อหาที่ลึกซึ้งกิน ใจ เช่น "เดือดร้อนไม่ร้อนรน เท่าร้อนใจไม่มีกิน"

3.คุณค่าด้านสังคม สะท้อนสภาพสังคมของกวีร่วมสมัยตามมุมมองของ

กวีโดยในเรื่องได้เลือกใช้ฉากปัจจุบันของกรุงเทพที่มีปัญหาสังคมอยู่ในความเจริญรุ่งเรืองหรูหราอีกมุมนึงมีเด็กจำนวนมากวิ่งขายพวงมาลัยตามสี่แยกและไร้การศึกษา

4.นำไปใช้ การมีเมตตาแบ่งปันนสิ่งของให้คนที่ยากไร้ช่วยเหลือพวกเค้าในสถานะคนในสังคมที่ดีไม่แบ่งแยกยกชนชั้นช่วยสนันสนุนเด็กยากไร้เหล่านั้น

สะท้อนให้เห็นสภาพสังคมของกวีร่วมสมัยตามมุมมองของกวี บทกวีจันทร์เจ้าขาได้เลือกใช้ฉากปัจจุบันของกรุงเทพมหานครที่มีปัญหสังคมที่ยังขาดความเจริญรุ่งเรือง มีเด็กจำนวนมากที่ขาดการศึกษาหรือการศึกษา ผู้เขียนกวี ตั้งใจเขียนชี้แนะให้เห็นถึงความแตกต่างและให้เห็นอีกมุมหนึ่งของความยากจน ต้องดิ้นรน เพื่อปากท้องของตน ถึงแม้จะอยู่ในสภาพแวดล้อมที่มีคนร่ำรวย ศูนย์กลางของอาณาจักร

คุณค่าด้านเนื้อหา

เนื้อหานำเสนอถึงการเป็นจุดเด่นของกวีร่วมสมัยที่เลือกเสนอเนื้อหาเกี่ยวกับปัญหาที่ยังคง มีอยู่ในปัจจุบันเป็นเรื่องใหญ่ เป็นเรื่องที่แก้ไขได้ยากดั่งบท จันทร์เจ้าขานอกจากจะเสนอเนื้อหาความต้องการปัจจัยสี่แล้ว เนื้อหาของบทยังแสดงออกถึงการเรียกร้องเชิงอุดมคติ

คือการที่ขอคนเรารักผูกพัน และ ขอสิทธิเท่าเทียมกัน

คุณค่าด้านวรรณศิลป์

ความเด่นของบทนี้อยู่ที่การเลือดคำง่าย ๆ มาสะท้อนปัญหาที่พบเห็นอยู่ทั่วไป บางวรรคกวีใช้คำน้อยแต่กินความหมายลึกซึ้ง แสดงภาพบ้านสะท้อนฐานะความเป็นอยู่ได้ชัดเจนและสะเทือนใจ กวีเลือกใช้คำที่ซ้ำกันเกือบทั้งวรรค เช่น จันทร์เอ๋ยจันทร์เจ้าขา การจงใจซ้ำคำทำให้เกิดความเน้นและความสืบเนื่องของเนื้อหาที่นำเสนอ การซ้ำคำอีกลักษณะหนึ่งทำให้ได้เนื้อหาที่ลึกซึ้งกินใจ

การนำไปการนำไปใช้ชีวิตในประจำวัน

เป็นเสมือนสิ่งกระตุ้นเตือนให้มนุษย์ผู้รับผิดชอบนำไปพัฒนาความคิดเพื่อหาวิธีการแก้ปัญหาตระหนักถึงปัญหาความไม่เท่าเทียมกันในสังคม ด้วยหวังว่าคงจะมีความเอื้อเฟื้อเผื่อแผ่ต่อผู้ด้อยโอกาส ได้สนับสนุนได้ผลักดัน ให้เขาได้มีความจำเป็นในขั้นพื้นฐานคือ มีกิน มีการศึกษา และถ้าเป็นไปได้ก็คือมีสิทธิเท่าเทียมกับคนอื่น

เนื้อหาสาระที่กวีนำเสนอถือว่าเป็นจุดเด่นของกวีร่วมสมัยที่เลือกเสนอเนื้อหาเกี่ยวกับปัญหาที่ยังคงมีอยู่ในปัจจุบัน เป็นเรื่องใหญ่ เป็นเรื่องที่แก้ไขได้ยาก

คุณค่าด้านวรรณศิลป์

การเลือกคำง่าย ๆ มาสะท้อนปัญหาที่พบเห็นอยู่ทั่วไป บางวรรคกวีใช้คำน้อยแต่กินความหมายลึกซึ้ง

คุณค่าทางด้านสังคม กรุงเทพมหานครที่มีปัญหาสังคมขนาดเขื่องอยู่ในความเจริญรุ่งเรืองหรูหรา แต่อีกมุมหนึ่งของความรุ่งเรืองหรูหรานั้น มีเด็กจำนวนมากวิ่งขายพวงมาลัยตามสี่แยกซึ่งทั้งยากจนและไร้การศึกษา

การนำไปใช้

เสมือนสิ่งกระตุ้นเตือนให้มนุษย์ผู้รับผิดชอบนำไปพัฒนาความคิดเพื่อหาวิธีการแก้ปัญหาตระหนักถึงปัญหาความไม่เท่าเทียมกันในสังคม ด้วยหวังว่าคงจะมีความเอื้อเฟื้อเผื่อแผ่ต่อผู้ด้อยโอกาสได้สนับสนุน มีกิน มีการศึกษา และถา้ เป็นไปไดคือมีสิทธิเท่าเทียมกับคนอื่น

2. คุณค่าด้านวรรณศิลป์ - การเลือกคำมาสะท้อนถึงปัญหาที่ยังคงเกิดขึ้นอยู่ มีความหมายที่ลึกซึ้ง

3. คุณค่าด้านสังคม - สะท้อนถึงสภาพปัญหาสังคม ที่อยู่ในความเจริญรุ่งเรือง แต่ในภาพความเจริญนั้น ยังมีอีกหลายคนที่ยังเดินขายพวงมาลัยตามสี่แยกต่างๆทั้งยากจนและไร้การศึกษา

4.นำไปใช้ - สนับสนุนสังคมให้มีความเท่าเทียม ช่วยเหลือกัน ช่วยเหลือคนที่ยากลำบากเพื่อให้เขามีชีวิตที่ดีขึ้น ช่วยเหลือเด็กที่ไร้การศึกษาให้พวกเขาได้เล่าเรียน

การเลือกคำง่ายๆมาสะท้อนปัญหาที่พบเห็น อยู่ทั่วไปบางวรรคกวีใช้คำน้อยแต่กินความหมายลึกซึ้ง

คุณค่าด้านเนื้อหา

นำเสนอถือว่าเป็นจุดเด่นของกวีร่วมสมัยที่เลือกเสนอเนื้อหาเกี่ยวกับปัญหาที่ยังคงมีอยู่ในปัจจุบัน เป็นเรื่องใหญ่ เป็นเรื่องที่แก้ไขได้ยาก

คุณค่าด้านวรรณศิลป์

คุณค่าด้านสังคม

สังคมขนาดเรื่องอยู่ในความเจริญรุ่งเรืองหรูหรา แต่อีกมุมหนึ่งของความรุ่งเรืองหรูหรานั้น มีเด็กจำนวนมาก วิ่งขายพวงมาลัยตามสี่แยกซึ่งทั้งยากจนและไร้การศึกษา กวีมีเจตนาที่จะชี้ให้เห็น “มุมตัด” ที่แตกต่างหรือ เป็น “ช่องว่าง” ของสภาพความยากจน การดิ้นรนเพื่อปากท้อง สภาพของเด็กไร้การศึกษาแม้ว่าตะอยู่ใน เมืองหลวง มี

การนำไปใช้

การเห็นคุณค่าในตัวเอง พอใจกับสิ่งที่ตนมีเพราะในบางอย่างคนบางคนก็ไม่ได้รับสิ่ง ๆ นั้นเหมือนเรา

การเอื้อเฟื้อเผื่อแผ่ต่อผู้อื่น

การแก้ไขปัญหาความไม่เท่าเทียมกันในสังคม

ด้านวรรณศิลป์- ใช้คำง่ายมาสะท้อนปัญหาที่พบเห็นทั่วไป มีความหมายลึกซึ้ง เช่น บรรยายภาพบ้านของเด็กในเรื่องว่า

คุณค่าด้านสังคม- สะท้อนสภาพสังคมในปัจจุบันที่มีปัญหาสังคมในความเจริญรุ่งเรืองหรูหราแต่อีกมุมหนึ่งของความรุ่งเรืองมีคนมีเด็กจำนวนมากที่ลำบากไร้การศึกษาขาดแคลน

การนำไปใช้- ไม่แบ่งแยกชนชั้นไม่เอาเปรียบคนที่มีน้อยกว่า เห็นอกเห็นใจผู้อื่น รู้จักการแบ่งปันเล็กๆน้อยๆก็ยังดี มอบโอกาสให้ผู้ที่ขาดโอกาส

เนื้อหาแสดงให้เห็นถึงเรื่องราวของเด็กคนนึงในเมืองหลวงที่มีฐานะยากจนต้องดิ้นรนเลี้ยงชีพ และไม่ได้รับการศึกษาอย่างเด็กทั่วไป ที่ขอให้ให้สักวันตัวเองได้เรียนได้มีสิทธิ์ทัดเทียมกับคนทั่วไป เนื้อเรื่องแสดงถึงความหดหู่ น่าสงสาร

คุณค่าด้านสังคม

สะท้อนให้เห็นชัดเจนในความต่างด้านฐานะทางสังคม การด้อยโอกาสทางการศึกษา ต้องทำมาหากินเลี้ยงชีพโดยการขายพวงมาลัย เพราะกลัวไม่มีเงินจะกิน สะท้อนให้เห็นสภาพความเป็นอยู่ของเด็กน้อย ในบ้านที่ไม่มีปัจจัยที่เหมาะสมสำหรับเด็ก

คุณค่าด้านวรรณศิลป์

ใช้การขึ้นต้นวรรคแรกด้วย “จันทร์เอ๋ยจันทร์เจ้าขา”

“จันทร์จ๋าจันทร์เจ้าเอ๋ย” “จันทร์เอ๋ยพระจันทร์เจ้า” เป็นการเลือกสรรคำแสดงถึงการเว้าวอนต่อพระจันทร์

การนำไปใช้

เราไม่สามารถเปลี่ยนแปลงสภาพรากฐานของชนชั้นในสังคมได้ เราเพียงได้โอกาสที่จะได้เรียน ได้ใช้ชีวิต เราแค่ตั้งใจทำหน้าที่ของเราให้ดี เพื่อให้คนที่เขาไม่มีโอกาสได้เรียนแบบเรา

คุณค่าด้านวรรณศิลป์ ความเด่นของบทกวีบทนี้อยู่ที่ การเลือกคำง่าย ๆ  มาสะท้อนปัญหาที่พบเห็นอยู่ทั่วไป บางวรรคกวีใช้คำน้อยแต่กินความหมายลึกซึ้ง เช่น กวีบรรยายภาพบ้านของเด็กในเรื่องว่า
“จันทร์เด่นเห็นเต็มดวง โชติช่วงอยู่รูหลังคา”วรรคหลังนี้แสดงภาพบ้านสะท้อนฐานะความเป็นอยู่ได้ชัดเจนและสะเทือนใจ กวีเลือกใช้คำที่ซ้ำกันเกือบทั้งวรรค เช่น “จันทร์เอ๋ยจันทร์เจ้าขา” “จันทร์จ๋าจันทร์เจ้าเอ๋ย” หรือ “จันทร์เอ๋ยพระจันทร์เจ้า”

คุณค่าด้านสังคม

บทกวีร่วมสมัยย่อมสะท้อนสภาพสังคมของกวีร่วมสมัย ตามมุมมองของกวี โดยในเรื่อง“จันทร์เจ้าขา” ได้เลือกที่จะใช้ฉากปัจจุบันของกรุงเทพมหานครที่มีปัญหาสังคมขนาดเขื่องอยู่ในความเจริญรุ่งเรืองหรูหรา แต่อีกมุมหนึ่งของความรุ่งเรืองหรูหรานั้น มีเด็กจำนวนมากวิ่งขายพวงมาลัยตามสี่แยกซึ่งทั้งยากจนและไร้การศึกษา กวีมีเจตนาที่จะชี้ให้เห็น “มุมตัด” ที่แตกต่างหรือเป็น “ช่องว่าง”  ของสภาพความยากจน การดิ้นรนเพื่อปากท้อง สภาพของเด็กไร้การศึกษาแม้ว่าตะอยู่ในเมืองหลวง มีคนร่ำรวย มีมหาเศรษฐีมากมาย อีกทั้งเป็นศูนย์กลางของความเจริญและอำนาจรัฐ

   แนวความคิดและมุมมองในเรื่อง “จันทร์เจ้าขา” เป็นเสมือนสิ่งกระตุ้นเตือนให้มนุษย์ผู้รับผิดชอบนำไปพัฒนาความคิดเพื่อหาวิธีการแก้ปัญหา บทกวีที่ว่า “จันทร์เด่นเห็นเต็มดวง โชติช่วงอยู่รูหลังคา” มีความหมายถึง หลังคาที่อยู่อาศัย ผุ ๆ รั่วๆ หรือไม่มีแม้ที่อยู่อาศัย แต่อาศัยนอนซุกอยู่ตามซอกรูหลังคาที่ใดที่หนึ่งที่มีอยู่มากมาย

 การนำไปใช้

ไม่แบ่งแยกชนชั้น ไม่เบียดเบียนผู้ทีมีน้อยกว่า สนับสนุนสังคมให้มีความเท่าเทียมกัน ช่วยเหลือผู้คนที่ยากลําบาก

2ด้านวรรณศิลป์ ความเด่นของบทกวีบทนี้อยู่ที่ การเลือกคำง่าย ๆ  มาสะท้อนปัญหาที่พบเห็นอยู่ทั่วไป บางวรรคกวีใช้คำน้อยแต่กินความหมายลึกซึ้งเช่น กวีบรรยายภาพบ้านของเด็ก

ในเรื่องว่า จันทร์เด่นเห็นเต็มดวง โชติช่วงอยู่รูหลังคา วรรคหลังนี้แสดงภาพบ้านสะท้อนฐานะความเป็นอยู่ได้ชัดเจนและสะเทือนใจ กวีเลือกใช้คำที่ซ้ำกันเกือบทั้งวรรค เช่น “จันทร์เอ๋ยจันทร์เจ้าขา”

3ด้านสังคม สะท้อนสภาพสังคมของกรุงเทพมหานครที่มีปัญหาสังคมขนาดเขื่องอยู่ในความเจริญรุ่งเรืองหรูหรา แต่อีกมุมหนึ่งของความรุ่งเรืองหรูหรานั้น มีเด็กจำนวนมากวิ่งขายพวงมาลัยตามสี่แยกซึ่งทั้งยากจนและไร้การศึกษากวีบทนี้กระตุ้นเตือนให้มนุษย์ผู้รับผิดชอบนำไปพัฒนาความคิดเพื่อหาวิธีการแก้ปัญหา

4การนำไปใช้ การใช้ชีวิตให้มีเมตตาถ้าเรามีก็แบ่งปันผู้ที่ไม่มีเพราะบางคนเค้าไม่มีโอกาสที่จะมีเหมือนคนอื่นๆ เพราะสภาพในสังคมไม่เอื้อให้ทุกคนมีกินเหมือนกันบางคนไม่ใช้เพราะเค้าไม่พยายามเค้าพยายามแล้วแต่เค้าก็หาได้เท่านั้น

การนำเสนอเนื้อหาความต้องการปัจจัย4 ของตัวละครในเรื่อง นำเสนอปัญหาในสังคมที่แก้ปัญหาได้ยาก

2 คุณค่าด้านวรรณศิลป์

การเลือกคำง่าย ๆ  มาสะท้อนปัญหาที่พบเห็นอยู่ทั่วไป บางวรรคกวีใช้คำน้อยแต่กินความหมายลึกซึ้ง

3 คุณค่าด้านสังคม

กรุงเทพมหานครที่มีความเจริญรุ่งเรืองหรูหรา แต่อีกมุมหนึ่งของความรุ่งเรืองหรูหรานั้น มีเด็กจำนวนมากวิ่งขายพวงมาลัยตามสี่แยกซึ่งทั้งยากจนและไร้การศึกษา

4 การนำไปใช้

การมีเมตตาแบ่งปันสิ่งของต่างให้คนที่ยากไร้ ช่วยเหลือพวกเค้าในสถานะคนในสังคมที่ดี ไม่แบ่งแยกชนชั้น

เนื้อหาสาระที่กวีนำเสนอถือว่าเป็นจุดเด่นของกวีร่วมสมัยที่เลือกเสนอเนื้อหาเกี่ยวกับปัญหาที่ยังคงมีอยู่ในปัจจุบัน เป็นเรื่องใหญ่ เป็นเรื่องที่แก้ไขได้ยาก บทกวีร่วมสมัยเรื่อง จันทร์เจ้าขา  นอกจากจะเสนอเนื้อหาความต้องการปัจจัยสี่แล้ว เนื้อหาของบทกวียังแสดงออกถึงการเรียกร้องเชิงอุดมคติ คือ ขอคนเรารักผูกพันและขอสิทธิเท่าเทียมกัน

2.คุณค่าด้านวรรณศิลป์

ความเด่นของบทกวีบทนี้อยู่ที่ การเลือกคำง่าย ๆ  มาสะท้อนปัญหาที่พบเห็นอยู่ทั่วไป บางวรรคกวีใช้คำน้อยแต่กินความหมายลึกซึ้ง เช่น กวีบรรยายภาพบ้านของเด็กในเรื่องว่า จันทร์เด่นเห็นเต็มดวง โชติช่วงอยู่รูหลังคาวรรคหลังนี้แสดงภาพบ้านสะท้อนฐานะความเป็นอยู่ได้ชัดเจนและสะเทือนใจ กวีเลือกใช้คำที่ซ้ำกันเกือบทั้งวรรค

3.คุณค่าด้านสังคม  
บทกวีร่วมสมัยย่อมสะท้อนสภาพสังคมของกวีร่วมสมัย ตามมุมมองของกวี โดยในเรื่อง“จันทร์เจ้าขา” ได้เลือกที่จะใช้ฉากปัจจุบันของกรุงเทพมหานครที่มีปัญหาสังคมขนาดเขื่องอยู่ในความเจริญรุ่งเรืองหรูหรา แต่อีกมุมหนึ่งของความรุ่งเรืองหรูหรานั้น มีเด็กจำนวนมากวิ่งขายพวงมาลัยตามสี่แยกซึ่งทั้งยากจนและไร้การศึกษา

4.การนำไปใช้

สนับสนุนให้มีความเท่าเทียมกัน ให้เกียรติกันช่วยเหลือคนที่ทุกข์ยากกว่าตัวเราความรับผิดชอบ การพลักดัน

คุณค่าด้านวรรณศิลป์ : มีการเลือกคำง่าย ๆ มาสะท้อนปัญหาที่พบเห็นอยู่ทั่วไป บางวรรคกวีใช้คำน้อยแต่กินความหมายลึกซึ้ง เช่น กวีบรรยายภาพบ้านของเด็กในเรื่องว่า “จันทร์เด่นเห็นเต็มดวง โชติช่วงอยู่รูหลังคา” วรรคหลังนี้แสดงภาพบ้านสะท้อนฐานะความเป็นอยู่ได้ชัดเจนและสะเทือนใจ กวีเลือกใช้คำที่ซ้ำกันเกือบทั้งวรรค เช่น “จันทร์เอ๋ยจันทร์เจ้าขา” “จันทร์จ๋าจันทร์เจ้าเอ๋ย” หรือ “จันทร์เอ๋ยพระจันทร์เจ้า” การจงใจซ้ำคำทำให้เกิดความเน้น และความสืบเนื่องของเนื้อหาที่นำเสนอ การซ้ำคำอีกลักษณะหนึ่งทำให้ได้เนื้อหาที่ลึกซึ้งกินใจ เช่น “เดือดร้อนไม่ร้อนรน เท่าร้อนใจไม่มีกิน”

คุณค่าด้านสังคม : สะท้อนสภาพสังคมโดยในเรื่อง “จันทร์เจ้าขา” ได้เลือกที่จะใช้ฉากปัจจุบันของกรุงเทพมหานครที่มีปัญหาสังคมขนาดเขื่องอยู่ ในความเจริญรุ่งเรือง แต่อีกมุมหนึ่งของความรุ่งเรืองนั้น มีเด็กจำนวนมากวิ่งขายพวงมาลัยตามสี่แยกซึ่งทั้งยากจนและไร้การศึกษา ชี้ให้เห็น “มุมตัด” ที่แตกต่างหรือเป็น “ช่องว่าง” ของสภาพความยากจน การดิ้นรนเพื่อปากท้อง สภาพของเด็กไร้การศึกษาแม้ว่าจะอยู่ในเมืองหลวง มีคนร่ำรวย มีมหาเศรษฐีมากมาย

การนำไปใช้ : นำไปแก้ปัญหาเรื่องความเหลื่อมล้ำ และตระหนักถึงปัญหาความเท่าเทียมให้สังคม โดยสนับสนุนและผลักดันเพื่อให้คนทุกคนมีสิทธิในขั้นพื้นฐาน มีการศึกษา มีกิน และถ้าเป็นไปได้ในอนาคตก็ก็ควรที่จะมีสิทธิเท่าเทียมกันกับคนอื่น

การนำเสนอเนื้อหาความต้องการปัจจัย4 ของตัวละครในเรื่อง นำเสนอปัญหาในสังคมที่แก้ปัญหาได้ยาก

2 คุณค่าด้านวรรณศิลป์

การเลือกคำง่าย ๆ มาสะท้อนปัญหาที่พบเห็นอยู่ทั่วไป บางวรรคกวีใช้คำน้อยแต่กินความหมายที่ลึกซึ้ง

3 คุณค่าด้านสังคม

กรุงเทพมหานครที่มีความเจริญรุ่งเรืองหรูหรา แต่อีกมุมหนึ่งของความรุ่งเรืองหรูหรานั้น มีเด็กจำนวนมากวิ่งขายพวงมาลัยตามสี่แยกซึ่งทั้งยากจนและไร้การศึกษา

4 การนำไปใช้

การมีเมตตาแบ่งปันสิ่งของต่างให้คนที่ยากไร้ ช่วยเหลือพวกเค้าในสถานะคนในสังคมที่ดี ไม่แบ่งแยกชนชั้นซึ่งกันและกัน

กวีเลือกเสนอเกี่ยวกับปัญหาที่ยังคงมีอยู่ในปัจจุบันเป็นเรื่องใหญ่และแก้ไขได้ยากและยังแสดงออกถึงการเรียนรู้สิทธิความเท่าเทียมกัน

คุณค่าด้านวรรณศิลป์

สะท้อนปัญหาที่พบเห็นอยู่ทั่วไปบางวรรคกวีใช้คำน้อยแต่กินความหมายลึกซึ้งหรือการจงใจซ้ำคำทำให้เกิดความเน้นและความสืบเนื่องของเนื้อหาที่นำเสนอ

คุณค่าด้านสังคม

กวีเลือกใช้เมืองหลวงที่มีปัญหาสังคมขนาดเขื่องอยู่ในความเจริญรุ่งเรืองหรูหราแต่อีกมุมหนึ่งของความรุ่งเรืองหรูหรานั้นมีเด็กจำนวนมากวิ่งขายพวงมาลัยตามสี่แยกซึ่งทั้งยากจนและไร้การศึกษา

การนำไปใช้

การตระหนักถึงปัญหาความไม่เท่าเทียมกันในสังคมการมีความเอื้อเฟื้อเผื่อแผ่ต่อผู้ด้อยโอกาส

2:-การเล่นเสียงพยัญชนะ

ได้แก่ จันทร์-เจ้า โชติ-ช่วง

ร้อน-รน คา-คลุม เรื่อง-ราว

เท่า-เทียม ไม่-มี

-การเล่นเสียงสระ ได้แก่

อยู่-รู วัน-ฉัน บน-ถนน

• การใช้คำซ้ำ ได้แก่ วันวัน

• การซ้ำคำ ได้แก่ ขอ จันทร์ พระจันทร์เจ้า

3:สะท้อนสภาพสังคมของกวีร่วมสมัยตาม มุมมองของกวี โดยได้เลือกที่จะใช้ฉาก ปัจจุบันของกรุงเทพมหานครที่มีปัญหาสังคมขนาดเขื่องอยู่ในความเจริญรุ่งเรืองหรูหรา แต่อีกมุมหนึ่งของความรุ่งเรืองหรูหรานั้น มีเด็กจำนวนมากวิ่งขายพวงมาลัยตามสี่แยกซึ่งทั้งยากจนและไร้การศึกษา

4:เราควรปฏิบัติกับทุกคนให้เหมือนกับปฏิบัติกับพี่น้อง เพราะพวกเราเกิดมามีทุกอย่างที่เหมือนกันทั้ง แขน ขา นิ้ว มือ ตา หู จมูก ปากแต่บางอย่างที่มีไม่เท่ากันนั้นก็คือ เงิน ซึ่งเราไม่ควรเอาเงินมาเป็นเครื่องปฏิบัติกับคนอื่นได้ การที่เราปฏิบัติกับคนอื่นเหมือนพี่น้องนั้นทำให้เราได้เรียนรู้อะไรหลายๆอย่างจากคนอื่น

2.ด้านวรรรศิลป์ = การเลือกคำง่าย ๆ  มาสะท้อนปัญหาที่พบเห็นอยู่ทั่วไปกวีใช้คำน้อยแต่กินความหมายลึกซึ้ง เช่น“จันทร์เด่นเห็นเต็มดวง โชติช่วงอยู่รูหลังคา”วรรคหลังนี้แสดงภาพบ้านสะท้อนฐานะความเป็นอยู่ได้ชัดเจนและสะเทือนใจ กวีเลือกใช้คำที่ซ้ำกันเกือบทั้งวรรค เช่น “จันทร์เอ๋ยจันทร์เจ้าขา” “จันทร์จ๋าจันทร์เจ้าเอ๋ย” หรือ “จันทร์เอ๋ยพระจันทร์เจ้า”

3คุณค่าด้านสังคม = สะท้อนสภาพสังคมของกวีร่วมสมัย ตามมุมมองของกวี โดยในเรื่อง“จันทร์เจ้าขา” ได้เลือกที่จะใช้ฉากปัจจุบันของกรุงเทพมหานครที่มีปัญหาสังคมขนาดเขื่องอยู่ในความเจริญรุ่งเรืองหรูหรา แต่อีกมุมหนึ่งของความรุ่งเรืองหรูหรานั้น มีเด็กจำนวนมากวิ่งขายพวงมาลัยตามสี่แยกซึ่งทั้งยากจนและไร้การศึกษา

4.การนำไปใช้ = ไม่แบ่งแยกชนชั้นทางสังคมกับผู้อื่น แบ่งปันเอื้ออาทรซึ่งกันและกัน หากอยากให้ชีวิตดีขึ้นจะต้องดิ้นรนทำมาหากินเก็บออม เพราะต้นทุนชีวิตคนเรานั้นย่อมแตกต่างกัน

1.คุณค่าด้านเนื้อหา

• กวีนำเสนอเรื่องที่เป็นจุดเด่นของกวีร่วมสมัย เสนอเนื้อหาที่เป็นปัญหาในชีวิตที่ยังมีอยู่จากในอดีตกาล

2.คุณค่าด้านวรรณศิลป์

• การใช่คำที่เข้าใจง่ายทำให้เข้าใจความหมายของข้อความมากขึ้น

3.คุณค่าด้านสังคม

• สะท้อนปัญกาในชีวิตของคนสมัยก่อนมีคน2ประเภทคือคนที่ยากจน,คนที่มีฐานะทางการเงินมั่นคง

4.การนำไปใช้

• การที่เราทำให้คนอื่นมีสิทธิเท่าเทียมกันทุกคนเพราะคนที่มีเงินมีฐานะจะมีอำนาจมากกว่าคนที่ยากจนและไม่มีอะไรเลย

ความเด่นของบทกวีบทนี้อยู่ที่ การเลือกคำง่าย ๆ  มาสะท้อนปัญหาที่พบเห็นอยู่ทั่วไป บางวรรคกวีใช้คำน้อยแต่กินความหมายลึกซึ้ง เช่น กวีบรรยายภาพบ้านของเด็กในเรื่องว่า
“จันทร์เด่นเห็นเต็มดวง โชติช่วงอยู่รูหลังคา”วรรคหลังนี้แสดงภาพบ้านสะท้อนฐานะความเป็นอยู่ได้ชัดเจนและสะเทือนใจ

๒.คุณค่าด้านเนื้อหา  

เนื้อหาสาระที่กวีนำเสนอถือว่าเป็นจุดเด่นของกวีร่วมสมัยที่เลือกเสนอเนื้อหาเกี่ยวกับปัญหาที่ยังคงมีอยู่ในปัจจุบัน เป็นเรื่องใหญ่ เป็นเรื่องที่แก้ไขได้ยาก บทกวีร่วมสมัยเรื่อง “จันทร์เจ้าขา”  นอกจากจะเสนอเนื้อหาความต้องการปัจจัยสี่แล้ว เนื้อหาของบทกวียังแสดงออกถึงการเรียกร้องเชิงอุดมคติ คือ “ขอคนเรารักผูกพัน” และ
“ขอสิทธิเท่าเทียมกัน”

๓.คุณค่าด้านสังคม
บทกวีร่วมสมัยย่อมสะท้อนสภาพสังคมของกวีร่วมสมัย ตามมุมมองของกวี โดยในเรื่อง“จันทร์เจ้าขา” ได้เลือกที่จะใช้ฉากปัจจุบันของกรุงเทพมหานครที่มีปัญหาสังคมขนาดเขื่องอยู่ในความเจริญรุ่งเรืองหรูหรา แต่อีกมุมหนึ่งของความรุ่งเรืองหรูหรานั้น มีเด็กจำนวนมากวิ่งขายพวงมาลัยตามสี่แยกซึ่งทั้งยากจนและไร้การศึกษา ต้องดิ้นรนเพื่อปากท้อง

๔การนำไปใช้

ตระหนักถึงปัญหาความไม่เท่าเทียมกัน เอื้อเฝื่อเผื่อแผ่กับผู้ด้อยโอกาส

นำเสนอถึงความต้องการความผูกพันธ์ของคนในสังคม (ขอคนเราผูกพันธ์) และความเทียมในสังคม (ขอสิทธิ์เท่าเทียมกัน)

🍅 คุณค่าด้านวรรณศิลป์

มีการซ้ำคำ คำว่าจันทร์ (จันทร์เอ๋ยจันทร์เจ้าขา, จันทร์จ๋าจันทร์เจ้าเอ๋ย, จันทร์เอ๋ยพระจันทร์เจ้า) คำว่าขอ (ขอหลังคา, ขอผ้าห่ม, ขอครู, ของคนเรารักผูกพันธ์)

🍅 คุณค่าด้านสังคม

สะท้อนสภาพสังคมในเมืองหลวง ที่ผู้คนต่างมีการศึกษา มีรถยนต์ มีที่อยู่อาศัยเป็นของตัวเอง แต่ก็มีบางกลุ่มที่อาจไม่มีสิ่งเหล่านั้น ดังเช่นในบทประพันธ์กล่าวในมุมมองของเด็กที่ต้องมาขายพวงมาลัยตามถนนเพื่อหาเงินไปประทังชีวิต และมีการสะท้อนถึงความเชื่อเรื่องการขอพร ดังในบทประพันธ์ที่มีการขอพรต่อพระจันทร์ (จันทร์เอ๋ยจันทร์เจ้าขา ขอผ้าหมให้คลายหนาว)

🍅 การนำไปใช้

ทำในหน้าที่ของเราให้ดี และหากมีอะไรที่เราสามารถแบ่งปันได้ เราก็แบ่งปันให้กับผู้อื่น

-กวีต้องการที่จะพูดถึงปัญหาที่ยังคงมีอยู่และมีมาจนถึงปัจจุบันคือ การมีสิทธิที่ไม่เท่าเทียมกัน การที่มีคนหลุดออกจากระบบการศึกษา การที่คนไม่มีอันจะกินต้องทำงานตั้งแต่เด็กจนโตเพื่อหางานมาส่งตัวเองเรียน หรือบางทีก็หาเงินไว้เลี้ยงชีพทำให้ไม่ได้เรียน

คุณค่าด้านวรรณศิลป์

-มีการใช้คำที่ทำให้เกิดจินตภาพคือ ”โชติช่วงอยู่รูหลังคา“

-มีการซ้ำคำ คำว่า “จันทร์เอ๋ยจันทร์เจ้าขา” , “จันทร์จ๋าจันทร์เจ้าเอ๋ย” , “จันทร์เอ๋ยพระจันทร์เจ้า”

-มีคำซ้ำ “วันวัน”

-การซ้ำคำที่มีเนื้อหาตรงกันข้ามแต่นำมาเรียงกันแล้วเกิดอารมณ์ที่ซึ้งใจ “เดือนร้อนไม่ร้อนรน เท่าร้อนใจไม่มีกิน”

คุณค่าด้านสังคม

-มีฉากอยู่ในเมืองหลวงอาจจะหมายถึงกรุงเทพมหานคร ที่มีความหรูหราและเจริญเป็นส่วนใหญ่ แต่ส่วนน้อยที่คนไม่เห็นกันคือ การที่มีเด็กวิ่งขายพวงมาลัยเพื่อหาเงินเลี้ยงชีพตัวเองและครอบครัว มีฐานะที่ยากจนรวมไปถึงไม่ได้รับการศึกษา กวีต้องการให้เห็นความเหลื่อมล้ำทางสังคม ที่คนในเมืองหลวงส่วนใหญ่มีฐานะดี ได้รับการศึกษาแต่อีกส่วนหนึ่งคือยากจน ไม่มีการศึกษา ต้องทำงานหาเงินเอง

การนำไปใช้

-เข้าร่วมบริจาคกับมูลนิธิหรือที่ที่เปิดรับบริจาคเพื่อให้สิ่งที่เราบริจาคไป ไปช่วยให้ชีวิตของคนเหล่านี้ดีขึ้น

-ตั้งใจเรียนและนำความรู้ที่ได้ไปช่วยพัฒนาการมีอยู่ของคนเหล่านี้ให้ดีขึ้น ถึงแม้ว่าจะเป็นการพัฒนาที่อยู่ในจุดเล็กๆก็ตาม

คุณค่าด้านวรรณศิลป์:การเล่นเสียงพยัญชนะ เช่น จันทร์-เจ้า เท่า-เทียม การเล่นเสียงสระ เช่น วัน-ฉัน

บน-ถนน การใช้คำซ้ำ เช่น วันวัน การซ้ำคำ เช่น ขอจันทร์-พระจันทร์เจ้า มีการเลือกใช้ภาษาที่สวยงามและเข้าใจง่ายมีความหมายที่ลึกซึ้งกินใจชวนให้ผู้อ่านเข้าถึงอารมณ์ตามไปด้วยไม่มีการใช้ศัพท์ที่ยากจนเกินไปสามารถทำให้ผู้อ่านเข้าใจเนื้อหาได้อย่างง่ายดาย มีการซ้ำคำหรือการเน้นในบทกวี

คือคำว่า จันทร์เอ๋ย จันทร์เจ้าขา

คุณค่าด้านสังคม:สะท้อนให้เห็นในสังคมถึงแม้คนที่เกิดในเมืองหลวงแต่ก็ยังพบกับความลำบาก

การนำไปใช้:ปฏิบัติกับทุกคนให้เท่าเทียมกันไม่แบ่งชนชั้น

2.คุณค่าด้านวรรณศิลป์ : บางวรรคกวีใช้คำน้อยแต่มีความหมายลึกซึ้ง

-การใช้คำซ้ำคือคำว่า จันทร์ เอ๋ย เจ้า ร้อน ฉัน ขอ ไม่ เคย

-การใช้ซ้ำคำคือคำว่า วันวัน

-การใช้สัมผัสนอกคือคำว่า ขา-มา,ดวง-ช่วง,เอ๋ย-เคย,เจ้า-เฝ้า,เจ้า-เรา,กัน-วัน

-การใช้สัมผัสสระคือคำว่า วัน-ฉัน

-การใช้สัมผัสพยัญชนะคือคำว่า จันทร์จ๋า,จันทร์เจ้า,วันวันวิ่ง,ร้อนรน,เรื่องราว,เท่าเทียม

3.คุณค่าด้านสังคม : สะท้อนสภาพสังคมในปัจจุบันของกรุงเทพฯที่มีความหรูหรา เจริญรุ่งเรือง แต่อีกมุมหนึ่งก็มีเด็กจำนวนมากที่มีความยากจน ขาดการศึกษา ทำให้ได้มุมมองความคิดไปใช้พัฒนาแก้ปัญหาความไม่เท่าเทียมกันในสังคม

4.การนำไปใช้ : ปรับใช้ได้กับทุกคนสังคมเมือง เพราะทุกที่ล้วนมีคนที่มีฐานะความเป็นอยู่ที่พร้อม แต่กลับกันก็มีอีกมากมายหลายคนที่ไม่มีโอกาสในด้านการศึกษา ขาดแคลนทุนทรัพย์ เราควรปลูกฝังให้ทุกคนในสังคมรู้จักความเท่าเทียม เพราะทุกคนมีสิทธิและเสรีภาพเท่าเทียมกัน ไม่ควรเลือกปฏิบัติ และเคารพทุกอาชีพ ทุกวัย

คุณค่าด้านวรรณศิลป์ เลือกใช้คำที่ง่ายแต่มีความหมายลึกซึ้ง

ซ้ำคำ มีการซ้ำคำเกือบทั้งวรรคเช่น“จันทร์เอ๋ยจันทร์เจ้าขา” “จันทร์จ๋าจันทร์เจ้าเอ๋ย” หรือ “จันทร์เอ๋ยพระจันทร์เจ้า”

และซ้ำคำเพื่อให้ต้องการเน้นเนื้อหาของเรื่องให้ชัดเจน และมีความลึกซึ้งเช่น “แดดร้อนไม่ร้อนรน เท่าร้อนใจไม่มีกิน”

คำซ้ำคำว่าวันวัน

คุณค่าด้านสังคม สะท้อนสังคมในเมืองหลวงในความเจริญรุ่งเรืองหรูหรา แต่อีกมุมหนึ่งของความรุ่งเรืองหรูหรานั้น มีเด็กวิ่งขายพวงมาลัยตามสี่แยกซึ่งทั้งยากจนและไร้การศึกษา กวีมีเจตนาที่จะชี้ให้เห็นที่แตกต่าง การดิ้นรนเพื่อปากท้องสภาพของเด็กไร้การศึกษาแม้ว่าอยู่ในเมืองหลวง มีคนร่ำรวยมากมายอีกทั้งเป็นศูนย์กลางทุกด้านของประเทศ

การนำไปใช้ คนที่มีฐานะบริจาคสิ่งของที่ตนเองไม่ใช้แล้วแต่อยู่ในสภาพดีให้แก่ผู้ด้อยโอกาส สนับสนุนปัจจัยสี่หรือของที่จำเป็น และมอบการการศึกษา รวมถึงสิทธิเท่าเทียมกันในสังคม

1. คุณค่าด้านวรรณศิลป์

การเลือกคำง่ายๆมาสะท้อนปัญหาที่พบเห็น อยู่ทั่วไปบางวรรคกวีใช้คำน้อยแต่กินความหมายลึกซึ้ง

2.คุณค่าด้านเนื้อหา

นำเสนอถือว่าเป็นจุดเด่นของกวีร่วมสมัยที่เลือกเสนอเนื้อหาเกี่ยวกับปัญหาที่ยังคงมีอยู่ในปัจจุบัน เป็นเรื่องใหญ่ เป็นเรื่องที่แก้ไขได้ยาก

3.คุณค่าด้านสังคม

สังคมขนาดเรื่องอยู่ในความเจริญรุ่งเรืองหรูหรา แต่อีกมุมหนึ่งของความรุ่งเรืองหรูหรานั้น มีเด็กจำนวนมาก วิ่งขายพวงมาลัยตามสี่แยกซึ่งทั้งยากจนและไร้การศึกษา กวีมีเจตนาที่จะชี้ให้เห็น “มุมตัด” ที่แตกต่างหรือ เป็น “ช่องว่าง” ของสภาพความยากจน การดิ้นรนเพื่อปากท้อง สภาพของเด็กไร้การศึกษาแม้ว่าตะอยู่ใน เมืองหลวง มี

4.การนำไปใช้

บทข้อความบางวรรคที่ปรากฏอยู่ในบทกวีร่วมสมัยนี้คล้ายกับบทร้องเล่นของเด็กที่หลายคนจำได้  แต่ผู้เขียนได้นำ
มาเสนอใหม่ให้มีเนื้อหาสาระสะท้อนสภาพชีวิตความเป็นอยู่ของสังคมปัจจุบันได้อย่างน่าสนใจ

- เนื้อหาดังกล่าวพูดถึงปัญหามียังคงอยู่ในปัจจุบัน หรือการไม่ได้รับสิทธิเท่าเทียมกับบุคคลบุลคลอื่น และบ่งบอกถึงความต้องการในการร้องขอคุณภาพชีวิตที่ดีขึ้น ในเรื่องการศึกษา ความต้องการที่จะมีการศึกษาและได้เล่าเรียนหนังสือเหมือนคนอื่นๆ หรือความต้องการที่จะมีชีวิตที่ดีขึ้น การต้องลำบากออกไปทำงานโดยที่ไม่ได้เล่าเรียน และไม่มีที่ดีๆอยู่ หรืออาหารที่ดีกับตัว หรือกล่าวคือการพูดถึงชีวิตที่ยากลำบาก

คุณค่าด้านวรรณศิลป์

- การเล่นเสียงพยัญชนะ เช่น ร้อน-รน คา-คลุม

- การเล่นเสียงสระ เช่น วัน-ฉัน

- การใช้คำซ้ำ เช่น วันวัน

- การซ้ำคำ ได้แก่ ขอจันทร พระจันทร์เจ้า

คุณค่าด้านสังคม

- สะท้อนให้เห็นถึงปัญหาของสังคมในปัจจุบันในเรื่องของสิทธิที่ในไม่สามารถได้หรือมีในทุกๆคนในปัจจุบัน สะท้อนถึงชีวิตความเป็นอยู่ วิธีการใช้ชีวิต แต่สิทธิที่ไม่ได้รับในด้านการเรียนการศึกษา ที่อยู่อาศัย ชนชั้นที่เกิด

ความไม่เท่าเทียมกันในสังคม และไม่ใช่ทุกคนที่จะได้รับสิทธิที่ควรได้รับ

การนำไปใช้

- รับรู้และเข้าใจถึงชนชั้นต่างๆและสิทธิที่ทุกคนควรมี และเข้าใจว่าไม่ใช่ทุกคนที่มี และหากมีจุดว่างหรือสิ่งที่เราจะสามารถยื่นมือเข้าไปช่วยเหลือได้โดยไม่หนักหนาเกินไปก็ควรจะทำ และหากมีลูกหรือเด็กในความรับผิดชอบ ควรดูแลเรื่องสิทธิที่ควรจะได้รับแก่เด็กคนนั้น และช่วยกันเป็นหูเป็นตาในเรื่องสิทธิที่เด็กๆพวกนั้นอาจจะไม่ได้รับ

เนื้อหาแสดงถึงความต้องการปัจจัยสี่ แสดงออกถึงการเรียกร้องเชิง อุดมคติคือ "ขอคนเรารักผูกพัน" และ "ขอสิทธิเท่าเทียมกัน"

คุณค่าด้านวรรณศิลป์

มีการใช้สัมผัสอักษร ได้แก่ เข้า-ขา โชติ-ช่วง จันทร์-เจ้า ร้อน-รน เท่า-เทียม เรื่อง-ราว

มีการใช้สัมผัสสระ ได้แก่ อยู่-รู เห็น - เต็ม คลาย-หนาว

มีการใช้ซ้ำคำ ได้แก่ วันวัน

มีการใช้สัมผัสนอก ได้เแก่ ขา-มา หลวง-ดวง คา-ษา

คุณค่าทางสังคม

สะท้อนให้เห็นถึงความเป็นอยู่ของกรุงเทพมหานครที่มีปัญหา สังคมขนาดใหญ่อยู่ในความเจริญรุ่งเรือง แต่อีกมุมหนึ่งของความรุ่งเรืองนั้น มีเด็กจำนวนมาก ยังดิ้นรนวิ่งขายพวงมาลัยตามสี่แยก ซึ่งมีความยากจนและไร้การศึกษา ผู้แต่งมีเจตนาที่จะชี้ให้เห็น “มุมตัด” ที่แตกต่างหรือ เป็น “ช่องว่าง” ของความยากจน การดิ้นรนเพื่อปากท้อง สภาพของเด็กไร้การศึกษาแม้ว่าจะอยู่ในเมืองหลวง มีคนร่ำรวย มีมหาเศรษฐีมากมาย อีกทั้งเป็นศูนย์กลางของความเจริญ

การนำไปใช้

นำไปพัฒนาความคิดเพื่อหาวิธีการแก้ปัญหาความเป็นอยู่ที่ไม่ดี แก้ไขปัญหาความไม่เท่าเทียมกันในสังคม และมีความเอื้อเฟื้อเผื่อแผ่ต่อผู้ด้อยโอกาส ควรสนับสนุนและผลักดัน ให้พวกเขาได้มีความจำเป็นในขั้นพื้นฐาน คือ มีกิน มีการศึกษาและมีสิทธิเท่าเทียมกับคนอื่น

เนื้อหาที่นำเสนอถือเป็นจุดเด่นของการร่วมสมัยที่เลือกเสนอเนื้อหา เกี่ยวกับปัญหาที่ยังคงมีอยู่ในปัจจุบัน เป็นเรื่องใหญ่ เป็นเรื่องที่แก้ไขได้ยาก บทกวีร่วมสมัยเรื่อง “จันทร์เจ้าขา” นอกจากจะเสนอเนื้อหาความต้องการปัจจัยสี่แล้ว เนื้อหาของบทกวียังแสดงออกถึงการเรียกร้องเชิง อุดมคติ คือ "ขอคนเรารักผูกพัน" และ "ขอสิทธิเท่าเทียมกัน"

2.คุณค่าด้านวรรณศิลป์

มีการใช้สัมผัสอักษร ได้แก่ เข้า-ขา โชติ-ช่วง จันทร์-เจ้า ร้อน-รน

เท่า-เทียม เรื่อง-ราว

มีการใช้สัมผัสสระ ได้แก่ อยู่-รู เห็น - เต็ม คลาย-หนาว

มีการใช้ซ้ำคำ ได้แก่ วันวัน

มีการใช้สัมผัสนอก ได้เแก่ ขา-มา หลวง-ดวง คา-ษา

3.คุณค่าด้านสังคม

ในเรื่อง จันทร์เจ้าขา ได้เลือกที่จะใช้ฉากปัจจุบันของกรุงเทพมหานครที่มีปัญหา สังคมขนาดใหญ่อยู่ในความเจริญรุ่งเรือง แต่อีกมุมหนึ่งของความรุ่งเรืองนั้น มีเด็กจำนวนมาก วิ่งขายพวงมาลัยตามสี่แยกซึ่งทั้งยากจนและไร้การศึกษา ผู้แต่งมีเจตนาที่จะชี้ให้เห็น “มุมตัด” ที่แตกต่างหรือ เป็น “ช่องว่าง” ของความยากจน การดิ้นรนเพื่อปากท้อง สภาพของเด็กไร้การศึกษาแม้ว่าจะอยู่ใน เมืองหลวง ศูนย์กลางของความเจริญ

4.นำไปใช้

ทำให้ผู้อ่านได้ตระหนักถึงปัญหาความไม่เท่าเทียมกันในสังคม และได้มีความเอื้อเฟื้อเผื่อแผ่ต่อผู้ด้อยโอกาส ได้สนับสนุน ได้ผลักดัน ให้เขาได้มีความจำเป็นในขั้นพื้นฐาน คือ มีกิน มีการศึกษา และถ้าเป็นไปได้ก็คือมีสิทธิเท่าเทียมกับคนอื่น

ทำให้เกิดอารมณ์ร่วมเมื่อได้อ่านเกิดความรู้สึกสงสารและเห็นอกเห็นใจ ทำให้เข้าใจคนที่ไม่มีโอกาสในการศึกษามากขึ้นโดยต้องหาเช้ากินค่ำ โดยเล่าผ่านฉากต่างๆในเรื่อง ตัวละครที่เล่าออกมาทำให้เข้าใจความรู้สึกตัวละครมากขึ้น โดยผ่านเหตุการณ์และบทสนทนาของตัวละครที่สื่อออกมาทำให้เห็นวิถีชีวิตของคนที่ลำบาก

คุณค่าด้านวรรณศิลป์

มีการใช้คำที่ทำให้เกิดความหมายลึกซึ้ง การเลือกคำง่ายๆ มาสะท้อนปัญหา โดยมีการเล่นเสียงพยัญชนะ การใช้คำซ้ำ

คุณค่าด้านสังคม

สะท้อนให้เห็นสภาพสังคมในปัจจุบันหากไม่ได้รับการศึกษาก็ยากที่จะมีคุณภาพชีวิตที่ดี โดยเลือกฉากที่ใช้กรุงเทพ ที่มีความเจริญแต่ยังมีผู้คนที่ยังลำบากอยู่อีกมาก ทำให้เห็นชีวิตที่ต้องริ้นดนของคน

และโอกาสในการศึกษา

4.การนำไปใช้

ทำให้เห็นคุณค่าของการศึกษามากขึ้นในเมื่อเราได้รับโอกาสการศึกษาแล้ววก็ควรทำให้เต็มที่ เพราะยังมีคนที่ไม่ได้รับโอกาสในการศึกษาอีกมากและะต้องช่วยรณรงค์ให้สังคมไทยมีสิทธิเท่าเทียมกันมากขึ้น และควรเอื้อเฟื้อช่วยเหลือผู้ด้อยโอกาส เท่าที่เราพอทำได้

• มีความพิถีพิถันในการใช้ถ้อยคำอย่างประณีต ทำให้เกิดความสวยงาม ไพรเราะ ถ่ายทอดอารมณ์ออกมาได้เห็นภาพ และความรู้สึก

• ’จันทร์เด่นเห็นเต็มดวง โชติช่วงอยู่รูหลังคา‘แสดงให้เห็นถึงฐานะความเป็นอยู่ได้ชัดเจน

• การใช้คำซ้ำ จันทร์ เอ๋ย จันทร์ เจ้า ร้อน ฉัน ขอ ไม่ เคย

• การซ้ำคำ เช่น วันวัน

คุณค่าด้านสังคม

• สะท้อนปัญหาความเหลื่อมล้ำในสังคม

• ความยากลำบากของคนจน ในการใช้ชีวิตในเมืองหลวง การต้องอยู่ในสังคมแบบทุนนิยม

• ปัญหาหาการเข้าไม่ถึงการศึกษา

• ชีวิตของเด็กคนนึงที่ไม่ได้ใช้ชีวิตวัยเด็ก แต่ต้องมาวิ่งขายพวงมาลัยตามถนน

คุณค่าด้านเนื้อหา

เป็นเนื้อหาเกี่ยวกับปัญหาที่เกิดขึ้นตั้งแต่อดีต จนถึงปัจจุบัน เป็นเรื่องใหญ่ที่แก้ไขได้ยาก และมักจะถูกมองข้าม สะท้อนปัญหาความเหลื่อมล้ำกันในสังคม การที่คนจนไม่ได้รับสิทธิที่ควรจะได้รับ เช่น สิทธิที่จะได้เข้ารับการศึกษา ที่อยู่อาศัย และการใช้ชีวิตประจำวันที่มีคุณภาพ และเป็นการแสดงออกถึงการเรียกร้องเชิงอุดมคติ คือ ขอสิทธิเท่าเทียมกัน’ ผู้เขียนต้องการให้ผู้รับผิดชอบนำไปพัฒนา แก้ไขปัญหา ถึงแม้เป็นเรื่องที่ฟังดูไม่ค่อยเป็นไปได้แต่อย่างน้อยหากคิดจะทำอะไรบ้าง คงดีขึ้นไม่มากก็น้อย และเป็นการกระตุ้นให้ผู้อ่านได้ทำความเข้าใจ และตระหนักถึงความไม่เท่าเทียมกันในสังคม

การนำไปใช้

คนเราควรเคารพซึ่งกันและกัน ไม่ควรริดรอนสิทธิของผู้อื่น ควรปฏิบัติกันทุกคนในสังคมอย่างเท่าเทียมกัน และควรช่วยกันผลักดัน เรียกร้อง ให้ผู้ที่มีความเกี่ยวข้องในการพัฒนาบ้านเมือง หรือชีวิตความเป็นอยุ่ของเรา พัฒนาทุกๆสังคมให้มีความพร้อม และมีคุณภาพ ทั้งทางด้าน ที่อยู่อาศัย การศึกษา การใช้สิทธิรักษาพยาบาล การใช้ชีวิตประจำวัน และที่ง่ายที่สึกลดและเป็นไปได้ที่สุดคือการที่คนในสังคมมีความเอื้อเฟื้อเผื่อแผ่ต่อกันเอง ใจดีกับคนรอบข้าง ทำให้สังคมน่าอยู่

เนื้อหาเกี่ยวกับปัญหาที่ยังคง มีอยู่ในปัจจุบัน เป็นเรื่องใหญ่ เป็นเรื่องที่แก้ไขได้ยาก

เรื่อง “จันทร์เจ้าขา” นอกจากจะเสนอเนื้อหาความต้องการปัจจัยสี่แล้ว เนื้อหาของบทยังแสดงออกถึงการเรียกร้องเชิงอุดมคติ คือ “ขอคนเรารักผูกพัน” และ “ขอสิทธิเท่าเทียมกัน”

👑2.คุณค่าด้านวรรณศิลป์

ความเด่นของบทนี้อยู่ที่การเลือกคำง่าย ๆ มาสะท้อนปัญหาที่พบเห็นอยู่ทั่วไป บางวรรคใช้คำน้อยแต่กินความหมายลึกซึ้ง เช่น บรรยายภาพบ้านของเด็กในเรื่องว่า “จันทร์เด่นเห็นเต็มดวง โชติช่วงอยู่รูหลังคา” วรรคหลังนี้แสดงภาพบ้านสะท้อนฐานะความเป็นอยู่ได้ชัดเจนและสะเทือนใจ เลือกใช้คำที่ซ้ำกันเกือบทั้งวรรค เช่น “จันทร์เอ๋ยจันทร์เจ้าขา” “จันทร์จ๋าจันทร์เจ้าเอ๋ย” หรือ “จันทร์เอ๋ยพระจันทร์เจ้า” การจงใจซ้ำคำทำให้เกิดความเน้น และความสืบเนื่องของเนื้อหาที่นำเสนอ การซ้ำคำอีกลักษณะหนึ่งทำให้ได้เนื้อหาที่ลึกซึ้งกินใจ เช่น “เดือดร้อนไม่ร้อนรน เท่าร้อนใจไม่มีกิน” เป็นต้น

👑3.คุณค่าทางด้านสังคม

โดยในเรื่อง “จันทร์เจ้าขา” ได้เลือกที่จะใช้ฉากปัจจุบันของกรุงเทพมหานครที่มีปัญหาสังคมขนาดเขื่องอยู่ ในความเจริญรุ่งเรืองหรูหรา แต่อีกมุมหนึ่งของความรุ่งเรืองหรูหรานั้น มีเด็กจำนวนมากวิ่งขายพวงมาลัยตามสี่แยกซึ่งทั้งยากจนและไร้การศึกษา กวีมีเจตนาที่จะชี้ให้เห็น “มุมตัด” ที่แตกต่างหรือเป็น “ช่องว่าง” ของสภาพความยากจน การดิ้นรนเพื่อปากท้อง สภาพของเด็กไร้การศึกษาแม้ว่าตะอยู่ในเมืองหลวง มีคนร่ำรวย มีมหาเศรษฐีมากมาย อีกทั้งเป็นศูนย์กลางของความเจริญและอำนาจรัฐ

👑การนำไปปรับใช้ในชีวิตประจำวัน

ถ้าหากเรามีชีวิตที่ลำบาก ก็พยายามสู้ หาเงินหางานเพื่อเลี้ยงชีพ

การเลือกคำง่ายๆมาสะท้อนปัญหาที่พบเห็น อยู่ทั่วไปบางวรรคกวีใช้คำน้อยแต่กินความหมายลึกซึ้ง

คุณค่าด้านเนื้อหา

นำเสนอถือว่าเป็นจุดเด่นของกวีร่วมสมัยที่เลือกเสนอเนื้อหาเกี่ยวกับปัญหาที่ยังคงมีอยู่ในปัจจุบัน เป็นเรื่องใหญ่ เป็นเรื่องที่แก้ไขได้ยากมาก

คุณค่าด้านสังคม

สังคมขนาดเรื่องอยู่ในความเจริญรุ่งเรืองหรูหรา แต่อีกมุมหนึ่งของความรุ่งเรืองหรูหรานั้น มีเด็กจำนวนมาก วิ่งขายพวงมาลัยตามสี่แยกซึ่งทั้งยากจนและไร้การศึกษา กวีมีเจตนาที่จะชี้ให้เห็น “มุมตัด” ที่แตกต่างหรือ เป็น “ช่องว่าง” ของสภาพความยากจน การดิ้นรนเพื่อปากท้อง สภาพของเด็กไร้การศึกษาแม้ว่าตะอยู่ใน เมืองหลวง

การนำไปใช้

การเห็นคุณค่าในตัวเอง พอใจกับสิ่งที่ตนมีเพราะในบางอย่างคนบางคนก็ไม่ได้รับสิ่ง ๆ นั้นเหมือนเรา

เนื้อหาสาระที่กวีนำเสนอ กวีเลือกเสนอเนื้อหาเกี่ยวกับปัญหาที่ยังคงมีอยู่ในปัจจุบัน เป็นเรื่องใหญ่ เป็นเรื่องที่แก้ไขได้ยาก บทกวีร่วมสมัยเรื่อง “จันทร์เจ้าขา” นอกจากจะเสนอเนื้อหาความต้องการปัจจัยสี่แล้ว เนื้อหาของบทกวียังแสดงออกถึงการเรียกร้องเชิงอุดมคติ คือ ขอคนเรารักผูกพันและขอสิทธิเท่าเทียมกัน

-คุณค่าด้านวรรณศิลป์

บทกวีบทนี้อยู่ที่การเลือกคำมาสะท้อนปัญหาที่พบเห็นอยู่ทั่วไป บางวรรคกวีใช้คำน้อยแต่กินความหมายลึกซึ้ง เช่น กวีบรรยายภาพบ้านของเด็กในเรื่องว่า “จันทร์เด่นเห็นเต็มดวง โชติช่วงอยู่รูหลังคา” แสดงภาพบ้านสะท้อนฐานะความเป็นอยู่ได้ชัดเจนและสะเทือนใจ กวีเลือกใช้คำที่ซ้ำกันเกือบทั้งวรรค เช่น “จันทร์เอ๋ยจันทร์เจ้าขา” “จันทร์จ๋าจันทร์เจ้าเอ๋ย” หรือ “จันทร์เอ๋ยพระจันทร์เจ้า” การจงใจซ้ำคำทำให้เกิดความเน้น และความสืบเนื่องของเนื้อหาที่นำเสนอ การซ้ำคำอีกลักษณะหนึ่งทำให้ได้เนื้อหาที่ลึกซึ้งกินใจ เช่น “เดือดร้อนไม่ร้อนรน เท่าร้อนใจไม่มีกิน”

-คุณค่าด้านสังคม

สะท้อนสภาพสังคมของกวีร่วมสมัยตามมุมมองของกวี โดยในเรื่อง “จันทร์เจ้าขา” ได้เลือกที่จะใช้ฉากปัจจุบันของกรุงเทพมหานครที่มีปัญหาสังคมขนาดเขื่องอยู่ ในความเจริญรุ่งเรืองหรูหรา แต่อีกมุมหนึ่งของความรุ่งเรืองหรูหรานั้น มีเด็กจำนวนมากวิ่งขายพวงมาลัยตามสี่แยกซึ่งทั้งยากจนและไร้การศึกษา กวีมีเจตนาที่จะชี้ให้เห็น “มุมตัด” ที่แตกต่างหรือเป็น “ช่องว่าง” ของสภาพความยากจน การดิ้นรนเพื่อปากท้อง สภาพของเด็กไร้การศึกษาแม้ว่าตะอยู่ในเมืองหลวง มีคนร่ำรวย มีมหาเศรษฐีมากมาย อีกทั้งเป็นศูนย์กลางของความเจริญและอำนาจรัฐ เป็นเสมือนสิ่งกระตุ้นเตือนให้มนุษย์ผู้รับผิดชอบนำไปพัฒนาความคิดเพื่อหาวิธีการแก้ปัญหา บทกวีที่ว่า “จันทร์เด่นเห็นเต็มดวง โชติช่วงอยู่รูหลังคา” มีความหมายถึง หลังคาที่อยู่อาศัย ผุ ๆ รั่วๆ หรือไม่มีแม้ที่อยู่อาศัย แต่อาศัยนอนซุกอยู่ตามซอกรูหลังคาที่ใดที่หนึ่งที่มีอยู่มากมาย ซึ่งกวีหวังว่าผู้รับผิดชอบอาจจะนำไปแก้ปัญหา ถึงแม้ว่าจะดูว่าค่อนข้างจะเป็นอุดมคติเกินไป (คือแก้ไม่ได้) ในสังคมแบบทุนนิยม แต่อย่างน้อยผู้อ่านก็ยังได้ตระหนักถึงปัญหาความไม่เท่าเทียมกันในสังคม ด้วยหวังว่าคงจะมีความเอื้อเฟื้อเผื่อแผ่ต่อผู้ด้อยโอกาส ได้สนับสนุน ได้ผลักดัน ให้เขาได้มีความจำเป็นในขั้นพื้นฐานคือ มีกิน มีการศึกษา และถ้าเป็นไปได้ก็คือมีสิทธิเท่าเทียมกับคนอื่น

-การนำไปใช้

ปฏิบัติตัวต่อทุกคนด้วยความเท่าเทียม ไม่เกี่ยงฐานะ เพราะว่าทุกคนมีความเท่าเทียมกัน ไม่ใช้สิทธิของตนเองโดยเบียดเบียนผู้อื่น

การเลือกคำง่าย ๆ มาสะท้อนปัญหาที่พบเห็นในเรื่องบางวรรคกวีใช้คำน้อยแต่กินความหมายลึกซึ้ง เช่น การบรรยายลักษณะบ้านในเรื่อง,ความเป็นอยู่ของตัวละคร

คุณค่าด้านเนื้อหา

การนำเสนอความต้องการปัจจัย 4ของตัวละครในเรื่อง นำเสนอปัญหาที่แก้ปัญหาได้ยากแต่ก็เป็นปัญหาที่ชัดเจนและเรื้อรังมานาน

คุณค่าด้านสังคม

สะท้อนให้เห็นปัญหาในสังคมที่เมืองกรุงเจริญรุ่งเรืองแต่กลับมีคนยากไร้หรือด้อยโอกาศมากมาย มุมมองแนวคิดกระตุ้นให้มีความรับผิดชอบ ช่วยกันแก้ปัญหาความไม่เท่าเทียมกันในระบบสังคม

การนำไปใช้

การมีเมตตาแบ่งปันสิ่งของต่างให้ผู้อื่น ช่วยเหลือผู้ที่ต้องการความช่วยเหลือไม่แบ่งแยกชนชั้น ช่วยสนับสนุนกลุ่มผู้ด้อยโอกาศ

บทประพันธ์ข้างต้นเเสดงให้เห็นถึงปัญหาที่เกิดขึ้นจริงในสังคม เป็นเรื่องราวสั้นๆของเด็กผู้หญิงคนหนึ่ง ที่มีความลำบากยากจน เเสดงถึงความรู้น้อยเนื้อต่ำใจในฐานะของตนเอง

คุณค่าด้านวรรณศิลป์

มีการซ้ำคำ คำว่าจันทร์ คำว่าร้อน

มีการใช้คำซ้ำ วันวัน

สัมผัสสระ เห็น-เต็ม,อยู่-รู,บน-ถนน,คลาย-หนาว,ด้วย-ช่วย

สัมผัสอักษร โชติ-ช่วง,จันทร์จ๋าจันทร์เจ้า,วันวันวิ่ง,จันทร์เจ้า,รู้เรื่องราว,เรา-รัก,เท่า-เทียม

คุณค่าทางสังคม

การเป็นอยู่ของคนกลุ่มหนึ่งในสังคมไทย ที่มีความลำบากยากจน เเต่เกิดมาอยู่ในเมืองหลวง เมืองเเห่งความเจริญ จจะมองเห็นความเหลื่อมล้ำที่เกิดขึ้น ในเรื่องของการเป็นอยู่ เรื่องการศึกษา

การนำไปปรับใช้

เราควรมองทุกคนให้เท่าเทียมกัน ไม่มีใครด้อยไปกว่าใคร มีเเต่คำว่าเท่ากัน2มือ2เท้า1สมองเหมือนกัน ควรได้รับสิ่งที่เหมือนกัน ไม่ว่าจะเป็นในเรื่องของการเป็นอยู่หรือความรู้สึกที่ได้รับ ไม่มีใครอยากเสียใจ จงยิ้มเเละให้กำลังใจเเก่กันในทุกๆวัน