Eίναι σαφές ότι στο μέλλον ο ανθρώπινος παράγοντας και η τεχνολογία θα συνυπάρχουν όλο και περισσότερο στους οργανισμούς και στις επιχειρήσεις δημιουργώντας την ανάγκη αρμονικής συνεργασίας. Οι μηχανές πάντα θα εκτελούν επαναλαμβανόμενες εργασίες ταχύτερα και με αλάνθαστο τρόπο, εντούτοις χαρακτηριστικά όπως κατανόηση συναισθημάτων, ερμηνεία της γλώσσας του σώματος, δημιουργικότητα, κοινωνική συμπεριφορά και διαπραγμάτευση είναι ικανότητες που δύσκολα θα αποκτηθούν από ρομπότ.

            Στην πράξη λοιπόν, ο άνθρωπος θα πρέπει να επενδύσει στην ικανότητα του για προσαρμογή. Σε ένα συνεχώς μεταβαλλόμενο περιβάλλον όπου η τεχνολογία, τα ρομπότ υιοθετειται με αυξανόμενους ρυθμούς, έμφαση από τον άνθρωπο πρέπει να δοθεί στην προσαρμογή, στη συνεχή κατάρτιση και στον σχεδιασμό λύσεων σε ένα περιβάλλον που συνεχώς μεταβάλλεται.

               Το πολυτιμότερο αγαθό στην ψηφιακή εποχή είναι η γνώση, η οποία αποτελεί και το μεγαλύτερο εφόδιο που θα βοηθήσει στην εξέλιξη του ατόμου σε όλα τα επίπεδα, μεταξύ άλλων και στο επαγγελματικό.
Με λίγα λόγια, για πολλούς, η ανθρωπότητα βρίσκεται στο κατώφλι μιας 4ης βιομηχανικής επανάστασης, η οποία “εξαλείφει” τα όρια μεταξύ του φυσικού με τον ψηφιακό αλλά και βιολογικό κόσμο. Όχημα της επανάστασης αυτή τη φορά, το internet και η διασυνδεσιμότητα.