Format A4, technika dowolna (kredki, pastele)

W pracy plastycznej nie możemy używać flamastrów, cienkopisów, itp!

Wymienisz elementy wchodzące w skład plastycznego abecadła.

Podstawowe terminy plastyczne:
1. linia,
2. punkt.
3. kontur.
4. plama.
5. światłocień.
6. barwa.
7. kształt.
8. faktura.
9. kompozycja.

Notatka

Podstawą wszelkich działań rysunkowych są linia i punkt, czyli ślady ołówka, kredki lub innego narzędzia plastycznego. Krótkie linie potocznie nazywa się kreskami a punkty- kropkami.
Aby przedstawić dowolne przedmioty i płaszczyzny, w rysunku stosowane są różne linie:
- długie i krótkie, proste i krzywe, o miękkich lub ostrych krawędziach.

W najprostszym podziale prehistoria dzieli się na trzy charakterystyczne epoki:

- paleolit - powstały pierwsze znaki graficzne na płytkach kamiennych, naskalne rysunki zwierząt mające znaczenie magiczne oraz figurki kobiet będące symbolem płodności.

- brąz - ludzie doskonalili narzędzia, wytwarzali naczynia ceramiczne; pojawiły się proste zdobienia, megalityczne budowle służące celom religijnym i kultowym.

Na podstawie wiadomości o malarstwie naskalnym (tematyka, barwy) stwórz własne malowidło prehistoryczne.

Etapy wykonania pracy

• Szarą kredką delikatnie pokoloruj kartkę A4 z bloku rysunkowego,

• Zemnij tą kartkę tak, aby zmieściła Ci się w dłoni,

• Delikatnie ją rozprostuj, uważając by się nie podarła,

• Przygotuj czerwoną, czarną i brązową kredkę i na podstawie filmu z poprzedniej lekcji narysuj swoje "naskalne dzieło" (zwierzęta).

Kryteria sukcesu

• Format A4

• Technika - kredki / pastele

• W pracy plastycznej uwzględnię wiedzę na temat malarstwa naskalnego (tematy, kolory)

Barwy podstawowe i pochodne

W wielkim zespole barw istnieją trzy barwy podstawowe oraz trzy pochodne. Barwy podstawowe to czerwona, żółta i niebieska. Ich nazwa wzięła się stąd, że nie można ich uzyskać ze zmieszania farb o jakichkolwiek innych barwach. Ze zmieszania farby czerwonej z żółtą uzyskamy barwę pomarańczową, z połączenia farby czerwonej z niebieską - fioletową, a niebieskiej z żółtą - zieloną. Natomiast po nałożeniu na siebie trzech barw podstawowych uzyskamy barwę czarną.

Barwy pomarańczowa, fioletowa i zielona  pochodzą  z odpowiedniego zmieszania farb czerwonej, żółtej i niebieskiej. Stąd ich nazwa - pochodne

Barwy neutralne nie wpływają na temperaturę obrazu

Odcień, a tym samym i temperatura barwy pochodnej zależy od proporcji użytych farb o barwach podstawowych. Jeśli w połączeniu czerwieni z żółcieniem przeważać będzie żółcień - powstała farba pomarańczowa będzie miała odcień jaśniejszy niż wówczas, gdybyśmy zastosowali więcej czerwieni. Jeżeli w mieszance farby niebieskiej z żółtą użyjemy więcej tej pierwszej, zieleń okaże się ciemniejsza, bardziej chłodna niż wówczas, gdyby przeważała farba żółta itd.

Barwy dopełniające
Już wiesz, że mamy trzy barwy podstawowe: czerwoną, niebieską i żółtą oraz trzy pochodne: pomarańczową, fioletową i zieloną.

Czy wiesz, że barwy, które leżą na przeciw siebie w kole barw mają taką właściwość, że zmieszane ze sobą dają barwę szarawą, czyli wzajemnie dopełniają się do szarości i stąd ich nazwa - barwy dopełniające:
czerwona + zielona,
niebieska + pomarańczowa,
żółta + fioletowa.

Barwy czyste i złamane
Wszystkie barwy podstawowe i pochodne należą do barw czystych. Obrazy namalowane takimi farbami są jasne i pogodne.
 Przeciwieństwem barw czystych są barwy złamane. Gdy dodasz do każdej z farb o barwie podstawowej i pochodnej odrobinę farby o barwie dopełniającej ją: do czerwonej odrobinę zieleni, do pomarańczowej odrobinę niebieskiej, do fioletowej - żółtej itd., uzyskasz barwy przygaszone, smutne.

Wąska gama barwna To znaczy, że do każdego z nich użyto barw jakby trochę do siebie podobnych, leżących w kole barw w pobliżu siebie.
O szerokiej gamie barwnej mówimy wówczas, gdy na jednym obrazie spotykają się barwy zupełnie odmienne, w kole barw bardzo od siebie oddalone, a zatem różniące się także i temperaturą, np. zieleń, czerwień, pomarańczowa, niebieska i inne. W takich obrazach kontrasty barwne muszą być silniejsze.

Rozwój sztuki starożytnego Egiptu nastąpił między IV tysiącleciem p.n.e. a VII w. n.e.

Malarstwo stanowiło rodzaj specyficznego „pisma”. Dzięki ukazanym za pomocą koloru symbolicznym postaciom i zdarzeniom wyczarowywano świat, w którym zmarły Egipcjanin miał zaistnieć w otoczeniu bogów. Malowidła pokrywały sufity, ściany grobowców i świątyń. W domach stosowano je dla magicznej ochrony.

Kanon - Postać przedstawiano zgodnie z zasadami: głowa i kończyny z profilu, barki oraz oko en face (frontalnie)

Ćwiczenie plastyczne

Wykonaj komiks - rysunki ludzi i  zwierząt w  sposób wzorowany na kanonie egipskim. Temat "Mój szkolny dzień"

Format - A4

Technika - kredki

Estetyka  – dziedzina filozofii zajmująca się pięknem.

Ćwiczenie plastyczne

Wykonam pracę plastyczną "Widok za oknem"

• Format A4

• Technika kredki/ pastele

Za pomocą kształtów konstruujemy przedstawiane na obrazie obiekty. Pojedyncze formy geometryczne mogą być wyróżnione, mogą też być ukryte i subtelnie łączone ze sobą, by wiernie odtworzyć rzeczywistość

Zadanie plastyczne

Z dostępnych Ci materiałów (papier kolorowy, gazety) wytnij figury geometryczne w różnych kolorach (trójkąty, kwadraty, koła)

Do sportów zimowych zaliczają się:

• narciarstwo alpejskie i klasyczne

• snowboarding

• saneczkarstwo

• bobsleje

• skeleton

• hokej na lodzie

• łyżwiarstwo figurowe

• short track

• łyżwiarstwo szybkie

• bojery

• biathlon

• curling

• skibob

• skoki narciarskie

Światłocień - rozłożenie światła i cienia w rysunku, obrazie lub grafice.

Ramy czasowe - Sztuka starożytnej Grecji rozwijała się od 1200 - 100 p.n.e.

Cechy:

• rozwijała się urbanistyka, czyli planowa zabudowa miast,

• w świątyniach bardzo ważnym elementem były rytmiczne kolumnady,

• wykształciły się trzy porządki architektoniczne: dorycki, joński i koryncki,

• w rzeźbie obowiązywał kanon - ukazywana postać miała być wyidealizowana i doskonała,

• na wazach ceramicznych wykonywano wzorzyste ornamenty oraz malowidła (malarstwo czerwono i czarnofigurowe).

• 
  

Technika malarska - sposób wykonania dzieła malarskiego. Nazwa danej techniki zwykle pochodzi od rodzaju zastosowanej farby.

Wyróżnia się między innymi farby:

• akwarelowe,

• temperowe,

• plakatowe,

• olejne,

• akrylowe,

• gwasze,

• pastele.

Podstawowymi składnikami farb są pigmenty (barwne proszki). Miesza się je ze spoiwami, którymi mogą być np. klej i olej.

Tu znajdziesz opisy wszystkich technik malarskich.

Zadanie plastyczne

"Krajobraz wymarzonej wycieczki"

Wyobraź sobie krajobraz okolicy, którą zamierzasz zwiedzić.

Pomyśl:

• Jakie elementy składają się na ten widok?

• Jakie barwy w nim przeważają?

• Jak jest ukształtowany teren?

• Czy w krajobrazie można dostrzec ludzi, zwierzęta, rośliny, budowle albo pojazdy?

Zastanów się w jaki sposób przedstawisz wyobrażone miejsce. Zaplanuj rozmieszczenie poszczególnych elementów na kartce. Następnie wykonaj pracę farbami.

• Format A4

• na odesłanie pracy masz 2 tygodnie

Sztuce przypisuje się pełnienie w życiu jednostki i społeczeństwa szeregu funkcji:

• komunikacyjna – artysta przez swe dzieło porozumiewa się z odbiorcą,

• estetyczna – sztuka miałaby wywołać u odbiorcy swoiste przeżycia estetyczne, np. odwołując się do idei piękna,

• poznawcza – odbiorca poznaje nie tylko dzieło, ale też historię przodków, poprzez dzieła może się "przenieść" do świata ówczesnego[potrzebne źródło],

• etyczna, propagandowa, wychowawcza – sztuka miałaby wychowywać, uczyć, nakłaniać do refleksji, uwidacznia pewne wzorce postępowania lub normy,

• metafizyczna (religijna) – dzieła sztuki powstają z motywacji metafizycznej (religijnej) i mają za zadanie pobudzanie uczuć; muzyka, obrazy, rzeźby, architektura służą życiu duchowemu lub religii, ale też czerpią z niej tematykę swoich dzieł; Bogu, mitologii greckiej były poświęcone liczne dzieła: Dawid Michała Anioła, freski z Kaplicy Sykstyńskiej, Ostatnia wieczerza – Leonarda da Vinci i wiele innych;

• emocjonalna – objawia się głównie w tańcu i muzyce[potrzebne źródło],

• terapeutyczna – zakłada się, że sztuka może leczyć; katharsis – oczyszczenie psychiki (muzykoterapia, poezjoterapia, wideoterapia, biblioterapia, filmoterapia, chromatoterapia, dramoterapia, ludoterapia, choreoterapia),

• ludyczna (zabawowa) – pozwala się odprężyć i odstresować poprzez czynne uczestnictwo lub odbiór w charakterze widza w takich dziedzinach jak taniec, muzyka, komedia, satyra, kabaret;

• identyfikacyjna i integracyjna – sztuka integruje i wykazuje przynależność do pewnej grupy społecznej (np. lekarze, harcerze, muzycy, Polacy); pomaga zachować tożsamość kulturową społecznościom lokalnym i narodom;

• użytkowa – jest to sztuka usługowa, np. rzemiosło artystyczne, przedmioty codziennego użytku (wzornictwo przemysłowe), architektura, ale także satyra, muzyka taneczna.

Istnieje kilka rodzajów perspektywy:

• linearna (zbieżna, geometryczna),

• barwna (malarska),

• kulisowa,

• powietrzna,

• rzędowa.

Kompozycja (perspektywa) rzędowa. W kompozycji tej elementy bardziej oddalone są umieszczone wyżej.

Praca plastyczna:

Podzielcie poziomo położoną kartkę na trzy pasy.
Narysujcie w barwach ciepłych historię związaną z budową piramidy.

Perspektywa kulisowa

Kompozycja (perspektywa) kulisowa polega na tym, że elementy dalsze są częściowo zasłonięte przez elementy bliższe.

Perspektywa zbieżna (linearna)

Perspektywa linearna, zwana też geometryczną lub zbieżną to sposób oddania głębi za pomocą rzutu środkowego. Jest to specyficzny sposób przedstawienia trójwymiarowej przestrzeni na płaszczyźnie, odpowiadający w przybliżeniu obrazowi przestrzeni, jaki tworzy oko ludzkie.

Istotą perspektywy jest rzutowanie wszystkich punktów przestrzeni na płaszczyznę lub inną powierzchnię, względem pewnego punktu zwanego środkiem perspektywy. Taki sposób przedstawienia powoduje powstawanie obrazu, w którym (oprócz pewnych specyficznych sytuacji) nie zostają zachowane prawdziwe wymiary i kąty w przestrzeni. Obraz ulega deformacji — charakterystyczne jest "zmniejszanie się" na obrazie przedstawianych elementów wraz z ich oddalaniem się od punktu obserwacji. Linie równoległe do siebie w perspektywie stają się zbieżne i spotykają się w pewnym teoretycznym punkcie. Konstrukcja perspektywy w rysunku i malarstwie opiera się właśnie na stosowaniu tzw. punktów zbiegu, które pozwalają wyznaczyć prawidłowy kształt przedstawianych obiektów. Perspektywa jest najczęściej używanym i najbardziej naturalnym dla człowieka sposobem odwzorowania przestrzeni na płaskiej powierzchni.

Perspektywa powietrzna i malarska

W perspektywie powietrznej wraz ze zwiększaniem się odległości tony i barwy bledną i stają się jaśniejsze, bardziej niebieskawe, a kształty przedmiotów stają się mniej wyraźne, jakby zamglone.

Perspektywa malarska wykorzystuje zjawisko optyczne, które polega na złudzeniu, że pewne kolory zdają się być bliżej lub dalej od obserwatora.

OMAŃSKI - 1000 - 1300 r.

1) Masywne ale bardzo niskie budowle, często dość długie,

2) Małe okna bez szyb (zaokrąglone)

3) Ciosany kamień był budulcem,

4) Sklepienia kolebkowe i krzyżowe,

5)  Skromne wnętrza,

6) Tym stylem budowano głównie:

- Budynki mieszkalne,

- Ratusze,

- Kościoły ( które stanowiły zdecydowaną większość budowli stylu romańskiego ),

7) Funkcja stylu romańskiego to funkcja obronna.

GOTYCKI - 1200 - 1500 r.

1) Strzeliste, wysokie budowle,

 2) Wielkie okna oraz szyby z pięknymi witrażami (ostro zakończone),

3) Czerwona cegła była używana jako budulec (mogła być też innego koloru np. białego )

4) Sklepienia krzyżowo – żebrowe,

5) Bogato zdobione wnętrza

6) Tym stylem budowano głównie:

- Zamki,

- Kościoły,

- Ratusze.

7) Funkcja stylu gotyckiego to  " Bliżej Boga ", oznaczało to, że im kościół był wyższy tym ludzie byli bliżej Boga.

Wyróżniamy następujące kompozycje:

• Kompozycja centralna - skupia uwagę na środku płaszczyzny. Umieszczony jest tam główny wyróżniający się element zwany akcentem plastycznym.

Często, na podstawie układu elementów, wyróżnia się przeciwstawne do siebie rodzaje kompozycji, na przykład:

•     Kompozycja symetryczna i asymetrycza
  W kompozycji symetrycznej można poprowadzić wyobrażalna linię dzielącą płaszczyznę na dwie części. Po obu stronach tej linii elementy plastyczne są rozłożone jednakowo lub bardzo podobnie.
  W kompozycji asymetrycznej elementy na płaszczyźnie różnią się swoim ułożeniem.
  

•     Kompozycja otwarta i zamknięta
  Kompozycja otwarta - to taki układ elementów plastycznych, który" nie kończy się na płaszczyźnie obrazu", można coś jeszcze domalować.
  Kompozycja zamknięta - to okład elementów, ktory tworzy odrębną, nienaruszalną całość.

•     Kompozycja statyczna i dynamiczna
  kompozycja, która sprawia wrażenie równowagi i spokoju (uporządkowane elementy pionowe i poziome).
  Kompozycja dynamiczna - patrząc na nią odnosimy wrażenie ruchu
  

•     Kompozycja rytmiczna
  powtarzalność podobnych elementów w określonych, zwykle jednakowych odstępach
  

•     Kompozycja rzędowa, pasowa i kulisowa
  W kompozycji rzędowej elementy bardziej oddalone są umieszczone wyżej.
  W kompozycji pasowej postacie pogrupowane są w poziome rzędy (pasy), pasy wyższe przedstawiają osoby dalsze.
  Kompozycja kulisowa - polega na tym, że elementy dalsze są częściowo zasłonięte przez elementy bliższe.

•   Kompozycja rytmiczna 
  Cechą tej kompozycji jest powtarzalność elementów według  określonego porządku. 

Kompozycja zamknięta – kompozycja, w której wszystkie elementy świata przedstawionego tworzą jasny, przejrzysty, skończony i logiczny układ.

Charakteryzuje się tym, że gdy na nią patrzymy, odnosimy wrażenie ruchu, niepokoju. Tworzą ją ukośne podziały płaszczyzny, ostre szarpane kształty i plamy oraz kręte lub krzywe linie. Elementy układają się ukośnie, wyżej, niżej bądź nachodzą na siebie. Kompozycja ta odznacza się silnymi kontrastami, uzyskanymi zarówno poprzez zestawienie barw, jak i form.

Sztuka barokowa

• ramy czasowe - II połowa XVI w. - pierwszej połowy XVIII w.

• Termin "barok", pochodzi od portugalskiego "barroco", które oznacza perłę o nieregularnym kształcie. Cechowało go zaburzenie zasady renesansowej harmonii dla harmonii pojętej jako synteza przeciwieństw oraz wprowadzenie efektownego ruchu. Barok nie trzymał się klasycznych reguł, ale wykorzystywał poszczególne elementy zgodnie z zasadami psychologii, tak aby wywołać pożądany efekt. Dużą rolę odgrywała kreatywność (koncept), synteza różnych dziedzin sztuki i wykorzystanie wiedzy np. o zasadach perspektywy.
  W dziełach ukazywano przepych, ruch oraz światłocień.

Notatka

Sztuka klasycyzmu 

• Ramy czasowe - połowa XVIII w. - początek XIX w.

• W sztuce tej stosowano spokojne, zrównoważone i symetryczne układy kształtów oraz brył. Kompozycje oparte na kierunkach poziomych i pionowych, były starannie zaplanowane, uporządkowane i pozbawione gwałtownego ruchu. Rozwinęła się ona po odkryciu w XVIII wieku ruin miast rzymskich i odwoływała się do osiągnięć starozytnych Greków i Rzymian.

Narzędziem rysunkowym może być wszystko co jest twarde i pozostawia ślad na płaszczyźnie. Do najbardziej popularnych należą: ołówek, węgiel, tusz rozprowadzany przy pomocy pędzla lub patyka, sangwina, mazak, pastel, kredka, piórko, gumka, kreda a nawet palec. Techniki rysunkowe biorą często nazwy od narzędzi, którymi są wykonywane. Czyli będą to odpowiednio: ołówek, węgiel, tusz lawowany, rysunek pędzlem, rysunek patykiem itd.

Ćwiczenie plastyczne

Sporządź szkic do pracy zatytułowanej "Mój autoportret" 

• format A4

• technika - ołówek

Muzeum (łac. musaeum, z gr. μουσεῖον mouseíon ‘świątynia muz’) – instytucja kultury powołana w celu gromadzenia, badania oraz opieki nad obiektami posiadającymi wartość historyczną bądź artystyczną. W większych muzeach niewielka część z tych obiektów jest udostępniana publiczności w postaci wystaw stałych lub czasowych, natomiast reszta jest przechowywana w specjalnie do tego przystosowanych magazynach.

Galeria sztuki – pomieszczenie lub zbiór pomieszczeń przeznaczony do prezentacji dzieł sztuki. W bardziej potocznym znaczeniu galeria sztuki może oznaczać:

• Konkretną salę lub grupę sal często prezentującą sztukę danego typu lub pochodzącą z danej kolekcji np. Galeria Sztuki Średniowiecznej w Muzeum Narodowym w Warszawie

• Instytucję publiczną prezentującą sztukę jak np. National Gallery of Art w Waszyngtonie.

• Prywatne przedsięwzięcie biznesowe łączące prezentację sztuki z handlem.

Renesans, odrodzenie – epoka w historii kultury europejskiej, obejmująca przede wszystkim XVI wiek, określany często jako „odrodzenie sztuk i nauk”.

Zarówno w malarstwie, rzeźbie jak i w architekturze przywiązywano wagę do prostoty i porządku form.

Starano się nadać kształtom miękkość, gładkość i elegancję. Zwracano uwagę na spokój, harmonię i proporcje.

Wynikało to z fascynacji sztuką starożytną oraz potrzeby ukazania świata i ciała człowieka jako doskonałych dzieł Boga.

Elementy są przyklejone do podłoża przez ułożenie na niezwiązanej zaprawie, wapiennej, cementowej lub żywicy pochodzenia roślinnego.

Stosowana jest do zdobienia posadzek, ścian, kopuł, sklepień, apsyd w budownictwie sakralnym i świeckim, mebli (zwłaszcza blatów stołów, sepetów, biurek).

Ćwiczenie plastyczne

Z kolorowych kwadratów z papieru kolorowego (wymiary 1 cm x 1 cm) wyklej ornament.

·        zgodność pracy z tematem lekcji,

·        poprawność wykorzystanych układów kompozycyjnych,

·        trafność doboru środków artystycznego wyrazu,

·        umiejętność posługiwania się daną techniką plastyczną, pomysłowość w doborze materiałów i narzędzi,

·        stosowanie niekonwencjonalnych, twórczych rozwiązań,

·        oryginalność realizacji danego tematu oraz estetyka pracy (ostatnie kryterium nie dotyczy uczniów cierpiących na różne dysfunkcje).

Każdy uczestnik składa prace w formacie 15x21cm lub w zbliżonym, przyklejone na sztywną kartkę A4.

Zdjęcia muszą być samodzielną pracą uczestnika (zdjęcia z Internetu nie będą oceniane).

Prace wraz ze zgodami rodziców składamy w szkole do dnia 20.01.2025 r.

 TECHNIKA:

Dowolna technika płaska – pastele, kredki, farby, collage, grafika,

(z wyłączeniem plasteliny i materiałów sypkich).

Termin składania prac w szkole do 25.03.2025r.

Zadaniem konkursowym jest wykonanie dwuwymiarowej pracy plastycznej, zwanej dalej pracą konkursową lub pracą plastyczną, w formacie A-3, w dowolnej technice, obrazującej zasady bezpiecznej pracy oraz zalecenia prewencyjne i profilaktyczne dotyczące stanu psychofizycznego człowieka, stanowiące merytoryczną treść kampanii prewencyjnej „Dobrostan Rolnika".

• promowanie piękna i historii powiatu kłobuckiego,

• rozwijanie umiejętności fotograficznych oraz wrażliwości estetycznej uczniów,

• kształtowanie postawy aktywnego spędzania wolnego czasu,

• stworzenie wyjątkowego zbioru zdjęć ukazujących przemiany, jakie zaszły w naszym regionie na przestrzeni lat.

Zadaniem uczestników jest przygotowanie pary fotografii: zdjęcia archiwalnego i współczesnego, przedstawiających to samo miejsce w identycznym ujęciu. W ten sposób uczniowie zaprezentują, jak zmienił się krajobraz powiatu kłobuckiego.

Szczegółowe informacje zawiera załączony regulamin konkursu.