Δίπλα στο όνομά σας αναγράφεται το θέμα της εργασίας σας.Μπορείτε να την αναρτήσετε πατώντας το (+) που βρίσκεται ακριβώς από κάτω .

απέκοψε από την εκκλησιαστική κοινωνία .

Ο Χους, κατηγορήθηκε ως αιρετικός, καταδικάστηκε και κάηκε στην πυρά. Μετά τη μαρτυρική θανάτωσή του στις 6 Ιουλίου 1415, ο Χους έγινε μάρτυρας και εθνικός ήρωας του τσεχικού λαού.

Στη βορειοανατολική πλευρά της Πλατείας της Παλιάς Πόλης (Στάρομεστσκε νάμεστι) της Πράγας υψώνεται το επιβλητικό Μνημείο του Γιαν Χους, που φιλοτέχνησε ο Τσέχος γλύπτης Λάντισλαβ Σάλουν (Ladislav Saloun, 1870 - 1946).. Ο Σάλουν εργάστηκε για το μνημείο του στην Πράγα επί 15 χρόνια, από το 1901 μέχρι το 1915.

Το ογκώδες μπρούτζινο μνημείο παριστάνει δύο ομάδες ανθρώπων - η μία αποτελείται από νικητές Χουσίτες πολεμιστές και η άλλη από εξόριστους προτεστάντες οπαδούς του Γιαν Χους - και μία νέα μητέρα που συμβολίζει την εθνική αναγέννηση. Στο κέντρο του μνημείου κυριαρχεί η ασκητική μορφή του ηρωικού Γιαν Χους, ο οποίος προτίμησε να πεθάνει στην πυρά παρά να απαρνηθεί τα πιστεύω του. Ο Χους ατενίζει προς την Εκκλησία της Παναγίας Τυν, η οποία ήταν ο τόπος λατρείας των Χουσιτών στα χρόνια 1419 - 1621.

Οι επιγραφές στο μνημείο του Γιαν Χους προστέθηκαν μετά την ανεξαρτησία της Τσεχοσλοβακικής Δημοκρατίας το 1918.

Μεταξύ άλλων, είναι γραμμένα τα λόγια του Γιαν Χους: "Αγαπάτε αλλήλους και λέτε σ' όλους την αλήθεια".

Το Εθνικό Θέατρο είναι το σήμα κατατεθέν πολιτιστικής ταυτότητας της Πράγας και της Τσεχίας γενικότερα. Το θέατρο σχεδιάστηκε από τον αρχιτέκτονα Josef Schulz, ενώ για την ανέγερσή του συγκεντρώθηκαν χρήματα από όλη την επικράτεια της Βοημείας. Οι εργασίες ανέγερσής του ξεκίνησαν το 1868 και ολοκληρώθηκαν το 1881.

Και ενώ όλα ήταν έτοιμα για τα εγκαίνια, μία πυρκαγιά, δύο εβδομάδες πριν, κατέστρεψε το Θέατρο. Πιθανή αιτία της πυρκαγιάς θεωρήθηκε η απροσεξία των σιδερουργών, οι οποίοι δεν έσβησαν καλά τα κάρβουνα, αφού είχαν κολλήσει τα σίδερα στην οροφή. Κατά τη διάρκεια της φωτιάς το σύστημα πυροπροστασίας δεν λειτούργησε, οι πυροσβέστες άργησαν να έρθουν και η δεξαμενή δεν είχε αρκετό νερό. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα το Θέατρο να καταστραφεί ολοσχερώς. 

Παρά το καταστροφικό αυτό γεγονός, οι κάτοικοι της την ίδια κιόλας μέρα της πυρκαγιάς ξεκίνησαν έρανο και μέσα σε δέκα μέρες είχαν συγκεντρώσει μισό εκατομμύριο "τολάρια", ενώ σε έναν μήνα κατάφεραν να μαζέψουν ένα εκατομμύριο. Μετά απο δύο χρόνια, το 1883, το Θέατρο ήταν έτοιμο να ανοίξει την αυλαία του στον τσέχικο πληθυσμό. Το Εθνικό Θέατρο είναι νεοαναγεννησιακού ρυθμού και είναι διακοσμημένο με αρχαιοελληνικά στοιχεία και περίτεχνα ψηφιδωτά. Η εθνική συσπείρωση των Τσέχων για το κτίσιμο του Θεάτρου, το έκανε σύμβολο του Έθνους της Τσεχίας. Επίσης, το γεγονός ότι μετά απο 400 χρόνια γερμανοποίησης, οι Τσέχοι θα είχαν τη δυνατότητα να ανεβάζουν παραστάσεις στη γλώσσα τους, δίνει ακόμα πιο ιδιαίτερη σημασία σε αυτό. 

Σύμφωνα με πρόσφατη ακαδημαϊκή ταξινόμηση των παγκόσμιων πανεπιστημίων από το Πανεπιστήμιο της Σαγκάης, είναι ένα από τα καλύτερα Πανεπιστήμια στην Κεντρική και Ανατολική Ευρώπη, μαζί με το Πανεπιστήμιο του Σέγκεντ στην Ουγγαρία.

Ο Βάτσλαβ Χάβελ είχε διοριστεί πρόεδρος του Πανεπιστημίου το 1990, ο οποίος αργότερα έγινε πρόεδρος της Τσεχίας.

ΙΣΤΟΡΙΑ

Μεσαίωνας (1349–1419)

Η ίδρυση ενός μεσαιωνικού πανεπιστημίου στην Πράγα έγινε από τον Άγιο Ρωμαίο Αυτοκράτορα Κάρολο Δ΄. Ζήτησε από τον φίλο και σύμμαχό του, τον Πάπα Κλήμη ΣΤ', να το πράξει. Στις 26 Ιανουαρίου 1347 ο Πάπας εξέδωσε Χρυσόβουλο για την ίδρυση ενός πανεπιστημίου στην Πράγα, με το μοντέλο του Πανεπιστημίου του Παρισιού, με τον πλήρη (4) αριθμό σχολών, που περιλαμβάνει μια θεολογική σχολή. Στις 7 Απριλίου 1348 ο Κάρολος, ο βασιλιάς της Βοημίας, έδωσε στα καθιερωμένα πανεπιστημιακά προνόμια και ασυλίες από την κοσμική εξουσία σε ένα Χρυσόβουλο και στις 14 Ιανουαρίου 1349 το επανέλαβε ως Βασιλιάς των Ρωμαίων. Οι περισσότερες πηγές της Τσεχίας από τον 19ο αιώνα - εγκυκλοπαίδειες, γενικές ιστορίες, υλικά του ίδιου του Πανεπιστημίου - προτιμούν να δώσουν το 1348 ως έτος ίδρυσης του πανεπιστημίου, παρά το 1347 ή το 1349. Αυτό προκλήθηκε από μια αντικυκλική μετατόπιση τον 19ο αιώνα , από κοινού από Τσέχους και Γερμανούς.

Το κάστρο δημιουργήθηκε τον 10^ο αιώνα μ.Χ. σύμφωνα με τον θρύλο, εκεί κατοικούσε η Λιμπούσε. Η Λιμπούσε είναι μυθική προσωπικότητα, πρόγονος τού Οίκου των Πρεμυσλιδών και των Τσέχων ,η οποία, μάλιστα, ίδρυσε τον 8ο αιώνα την πόλη της Πράγας.

Αργότερα ,η δυναστεία των Πρεμυσλίδων είχε σαν έδρα της το Κάστρο της Πράγας. Έτσι το Βίσερχαντ πέρασε σε δεύτερη μοίρα. Στην αρχή των Πολέμων των Χουσσιτών, το Βίσερχαντ, καταλήφθηκε από τους Χουσσίτες, ενώ τον 17ο αιώνα ανακαινίστηκε και αποτέλεσε κέντρο εκπαίδευσης για τον αυστριακό στρατό, όταν οι Αψβούργοι πήραν υπό την εξουσία τους τα εδάφη της Τσεχίας με τη λήξη του Τριακονταετούς Πολέμου.

Οι κρητικές παρουσιάζουν το Βίσερχαντ ως ένα πανέμορφο αξιοθέατο της περιοχής, με όμορφα πάρκα, εκκλησίες, μνημεία, κάστρο και ένα ενδιαφέρον νεκροταφείο στο οποίο θάβονται αρκετοί περίφημοι Τσέχοι, π.χ. Dvo και Mucha. Υπάρχει επίσης ένα σημείο θέασης από το οποίο φαίνεται ένα μεγάλο μέρος της πόλης. Η υπέροχη θέα από ψηλά και το πανέμορφο ηλιοβασίλεμα κάνουν το Βίσερχαντ ένα απίστευτο αξιοθέατο που αξίζει να θεαθεί από πολλούς.

Στο εσωτερικό της περιλαμβάνονται πίνακες του βωμού του Karel Škréta και ο τάφος του αστρονόμου Tycho Brahe. Το όργανο, που χρονολογείται από το 1673, είναι το παλαιότερο στην Πράγα.

Η χαμένη Μάχη του Λευκού Όρους (1620) εγκαινίασε μια εποχή σκληρής εκ νέου καθολικοποίησης (μέρος της Αντιμεταρρύθμισης ). Κατά συνέπεια, τα γλυπτά του «αιρετικού βασιλιά» Γεωργίου του Ποντεμπράντι και το δισκοπότηρο αφαιρέθηκαν το 1626 και αντικαταστάθηκαν από ένα γλυπτό της Παναγίας , με ένα γιγάντιο φωτοστέφανο φτιαγμένο με το λιώσιμο του δισκοπότηρου. Το 1679 η εκκλησία χτυπήθηκε από κεραυνό και η πυρκαγιά που ακολούθησε προκάλεσε σοβαρές ζημιές στον παλιό θόλο , ο οποίος αργότερα αντικαταστάθηκε από έναν χαμηλότερο μπαρόκ θόλο.

Παρόλο που ολοκληρώθηκε τον 15ο αιώνα, η εκκλησία άλλαξε πολλές φορές κατά τη διάρκεια των αιώνων καθώς οι πίστες της πόλης άλλαξαν και ενώ οι εσωτερικές ανακαινίσεις συνεχίζονται, εξακολουθεί να αξίζει να δείτε, συμπεριλαμβανομένων πολλών ωραίων τάφων της υπέροχης γοτθικής βόρειας πύλης με το γλυπτό της Σταύρωσης, πρώιμους μπαρόκ πίνακες ζωγραφικής που χρονολογούνται από το 1649 και ένα από τα καλύτερα όργανα σωληνώσεων του 17ου αιώνα στην Ευρώπη.

Οι εργασίες ανακαίνισης που πραγματοποιήθηκαν το 1876-1895 αντιστράφηκαν αργότερα κατά τη διάρκεια εκτεταμένων εργασιών ανακαίνισης εξωτερικών χώρων κατά τα έτη 1973-1995. Η εσωτερική ανακαίνιση βρίσκεται ακόμη σε εξέλιξη.

.

Οι παλαιότερες γραπτές αναφορές για την Κάμπα χρονολογούνται από το 1169. Οι φυσικές πλημμύρες και οι κατολισθήσεις, ειδικά μετά τη μεγάλη πυρκαγιά του Malá Strana και του Hradčany το 1541, αύξησαν σταδιακά το νησί. Στις αρχές του 17ου αιώνα ενισχύθηκαν οι τράπεζες. Οι κήποι ιδρύθηκαν για πρώτη φορά στην ίδια την Κάμπα και από τον 15ο αιώνα και μετά, άρχισε να χτίζεται στο νησί. Ένας τέτοιος μύλος ήταν ο Sovův mlýn, ο οποίος πήρε το όνομά του από τον Václav Sova της Λιβοσλάβης, ο οποίος ήταν ιδιοκτήτης του μύλου τον 15ο αιώνα, ένα από τα πιο ρομαντικά και γραφικά μέρη της πόλης. Οι χλοώδεις περιοχές του νησιού χρησιμοποιούνται ευρέως για πικνίκ και χαλάρωση.

Σε ένα από τα μεγάλα πολιτιστικά κέντρα της Ευρώπης, στην Πράγα, βρίσκεται μία από τις ωραιότερες βιβλιοθήκες του κόσμου· η μπαρόκ βιβλιοθήκη Κlementinum. Αξίζει να σημειωθεί πώς η Πράγα ήταν «η χρυσή πόλη» και «μητέρα των πόλεων», μεγάλο διοικητικό και εμπορικό κέντρο, κέντρο μάθησης με το πιο παλιό πανεπιστήμιο στην Κεντρική Ευρώπη, από το 1348. Επίσης από το 1992, το ιστορικό κέντρο της Πράγας ανήκει στον Κατάλογο Μνημείων Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO. Στο κέντρο της πόλης, σε ένα ιστορικό συγκρότημα κτιρίων, υπάρχει η βιβλιοθήκη Κlementinum, που θεωρείται από τις πιο όμορφες βιβλιοθήκες, όχι μόνο στην Ευρώπη, αλλά και τον κόσμο.

Η εντυπωσιακή βιβλιοθήκη είναι ένα όμορφο παράδειγμα της μπαρόκ αρχιτεκτονικής. Άνοιξε το 1722 ως τμήμα του Πανεπιστημίου Ιησουιτών και στεγάζει περισσότερα από 20.000 βιβλία. Έχει ψηφιστεί ως μια από τις πιο όμορφες και μαγευτικές βιβλιοθήκες του κόσμου. Διαθέτει σπάνια βιβλία και συγγράμματα, καθώς και πολλά ιστορικά παραδείγματα της τσεχικής λογοτεχνίας. Η αρχιτεκτονική της είναι ένα αξιοσημείωτο παράδειγμα του μπαρόκ, καλύπτοντας 20.000 τετραγωνικά μέτρα, κάτι που την καθιστά το δεύτερο μεγαλύτερο συγκρότημα κτιρίων στην Πράγα, μετά το Κάστρο της πόλης.

Το όνομα της βιβλιοθήκης προέρχεται από το εκκλησάκι του Αγίου Κλήμεντος, χτισμένο τον 11ο αιώνα. Το εσωτερικό της μπαρόκ βιβλιοθήκης έχει παραμείνει άθικτο από τον 18ο αιώνα. Η αίθουσα είναι διακοσμημένη με τοιχογραφίες από τον Jan Hiebl, οι οποίες απεικονίζουν αλληγορικά μοτίβα και πορτρέτα αγίων Ιησουιτών, που είναι προστάτες του πανεπιστημίου. Στην κορυφή της αίθουσας είναι ένα πορτρέτο του αυτοκράτορα Ιωσήφ Β’, ο οποίος κανόνισε να αποσταλούν τα βιβλία από καταργημένες μοναστικές βιβλιοθήκες στο Κlementinum. Επίσης αξιοσημείωτη είναι η συλλογή γεωγραφικών και αστρονομικών σφαιρών στο κέντρο της βιβλιοθήκης. Πρόκειται κυρίως για έργα των Ιησουιτών. Μεταξύ των σφαιρών είναι επίσης αστρονομικά ρολόγια, κατασκευασμένα κυρίως από τον Jan Klein.

Στην αρχή, τα μέλη της τάξης ζούσαν σε μία πρώην Δομινικανή Μονή, αλλά το 1653 άρχισαν να επεκτείνουν τις εγκαταστάσεις τους. Η ανασυγκρότηση διήρκεσε πάνω από 170 χρόνια, οπότε στο Clementinum (“Klementinum” στα τσεχικά), συναντά κανείς σήμερα μία μεγάλη ποικιλία από αρχιτεκτονικά στιλ και ρεύματα. Το πανέμορφο και ιδιαίτερο αυτό κτιριακό συγκρότημα καλύπτει μία έκταση 2 εκταρίων, αποτελώντας ένα από τα μεγαλύτερα της Ευρώπης. Στον σχεδιασμό του συμμετείχαν έμπειροι αρχιτέκτονες, όπως ο Carlo Lurago, ο Franz Maximilian Kanka και ο Kilian Ignaz Dientzenhofer.

Οι Ιησουίτες λειτούργησαν εκεί και ένα σχολείο, ήδη από τα πρώτα χρόνια της δημιουργίας του, το οποίο μεταγενέστερα, εν έτει 1622, προήχθη σε πανεπιστήμιο! Εκτός από τις αίθουσες διδασκαλίας και τα υπνοδωμάτια για την κοινότητα, οι Ιησουίτες έχτισαν επίσης μία μεγαλοπρεπή βιβλιοθήκη, ένα τυπογραφείο, ένα φαρμακείο, το θέατρο, και φυσικά αρκετές εκκλησίες. Το Klementinum συγχωνεύθηκε με το Πανεπιστήμιο του Καρόλου (Charles-Ferdinand University) το 1654, μαζί με τη συλλογή της βιβλιοθήκης του. Το νεοσύστατο Πανεπιστήμιο Charles-Ferdinand στο Klementinum, φιλοξενούσε φιλοσοφικές και θεολογικές σχολές.

Αργότερα, το 1773, οι Ιησουίτες αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν την περιοχή, αλλά το πανεπιστήμιο παρέμεινε. Το 1777 η βιβλιοθήκη κηρύχθηκε από τη Μαρία Τερέζα, ως δημόσια και πανεπιστημιακή βιβλιοθήκη. Το 1781, ο τότε διευθυντής Karel Rafael Ungar, ίδρυσε τη «Biblioteca Nationalis», μια συλλογή από λογοτεχνικά βιβλία στην Τσεχική γλώσσα. Μερικά σπάνια ιστορικά βιβλία από αυτή τη συλλογή έχουν αποσταλεί στην Google, ώστε να σαρωθούν και να είναι διαθέσιμα στους αναγνώστες. Μετά τη διαίρεση του πανεπιστημίου σε τσεχικά και γερμανικά τμήματα το 1882, μόνο το τσεχικό τμήμα έμεινε αλώβητο. Εν τέλει, το 1930, η φιλοσοφική σχολή μεταφέρθηκε σε ένα νέο κτίριο, και το Klementinum έγινε έδρα της Εθνικής Βιβλιοθήκης.

Το Klementinum αναφέρεται και στο μυθιστόρημα “The Secret Miracle”, του διάσημου Ισπανόφωνου συγγραφέα, Jorge Luis Borges. Ο βασικός χαρακτήρας βλέπει σ’ ένα όνειρό του τη βιβλιοθήκη του Klementinum, όπου οι βιβλιοθηκάριοι ψάχνουν απεγνωσμένα να βρουν τον Θεό σ’ ένα από τα βιβλία της βιβλιοθήκης. Τότε, ένας από τους βιβλιοθηκάριους του λέει: «Ο Θεός βρίσκεται σε ένα γράμμα, μιας σελίδας, σε ένα από τα 400.000 βιβλία του Klementinum. Οι πατέρες μας και οι πατέρες των πατέρων μας έψαχναν γι’ αυτή την επιστολή. Μάλιστα, εγώ ο ίδιος τυφλώθηκα ψάχνοντας για αυτό».

Στη συνέχεια, ένας αναγνώστης εισέρχεται και παραδίδει έναν άτλαντα στον κεντρικό ήρωα, λέγοντάς του πως αυτός ο άτλας είναι άχρηστος. Με τη σειρά του, λοιπόν, ο πρωταγωνιστής ανοίγει τυχαία το βιβλίο και βρίσκει έναν χάρτη της Ινδίας, και αγγίζοντας ένα από τα ελάχιστα γράμματα που είχε πάνω του, βρίσκει τον Θεό. Να σημειωθεί ότι η βιβλιοθήκη Klementinum ήταν το 3ο μεγαλύτερο πανεπιστήμιο Ιησουιτών στον κόσμο. Τέλος, η καταγραφή του τοπικού καιρού ξεκίνησε το 1775 και συνεχίζεται ως σήμερα.

Το εσωτερικό της βιβλιοθήκης έχει παραμείνει άθικτο από τον 18ο αιώνα

Δεν είναι λίγοι εκείνοι που λένε, πως η βιβλιοθήκη του Klementinum, είναι η πιο όμορφη στον κόσμο! Κλασική φινέτσα, αριστοκρατική ομορφιά και μπαρόκ γοητεία, αγκαλιάζουν μία σπάνια συλλογή βιβλίων, σε έναν άκρως ατμοσφαιρικό χώρο, που μοιάζει να έχει βγει από κάποιο παραμύθι. Παράλληλα, ο διακριτικός φωτισμός, τα ζεστά χρώματα και οι χρυσές λεπτομέρειες, συναπαρτίζουν ένα λιλιπούτειο σκηνικό. Περιπλανώμενος κανείς εκεί, μπορεί να βρει λογοτεχνικά αριστουργήματα, εντυπωσιακούς χάρτες, ιδιαίτερα ρολόγια δαπέδου και εικόνες ενός κόσμου που χάθηκε πια οριστικά. Οι εμπνευστές αυτής της βιβλιοθήκης οραματίστηκαν πριν από πολλούς αιώνες, ένα αληθινό παλάτι για τα βιβλία. Ο χρόνος απέδειξε πως τελικά τα κατάφεραν, κληροδοτώντας σήμερα στην ανθρωπότητα ένα αληθινό κομψοτέχνημα, που μόνο θαυμασμό προκαλεί στην όψη.

Η πολυτέλεια της κατασκευής, οι διακοσμητικές λεπτομέρειες, αλλά και ο λογοτεχνικός πλούτος, καθιστούν τη βιβλιοθήκη ένα από τα πιο σπάνια “μουσεία” στον κόσμο, αλλά και διαμάντι της Τέχνης και της αρχιτεκτονικής παγκοσμίως. Αυτή τη στιγμή περιέχει μια σειρά σημαντικών και μοναδικών έργων, που έχουν παγκόσμια σημασία.

Το αστρονομικό ρολόι κατασκευάστηκε τον 15ο αιώνα, το 1410, από τον ρολογά Μάστρ Χανούς και τον αστρονόμο Μικουλάς ο Κανέγκ. Αποτελείται από ένα κύριο ρολόι, που υποδεικνύει την ώρα, και ένα αστρονομικό καντήλι, που περιλαμβάνει διάφορα αστρονομικά και αστρολογικά στοιχεία όπως τις θέσεις του Ήλιου, του Φεγγαριού, των αστερισμών και άλλων πλανητών.

Το ρολόι έχει επίσης μια πολύπλοκη μηχανή που συνδέει τα διάφορα μέρη του μεταξύ τους και προσφέρει εντυπωσιακές κινούμενες παραστάσεις κάθε φορά που χτυπά η ώρα. Αυτό το συνδυασμό αστρονομικών, μηχανικών και καλλιτεχνικών στοιχείων καθιστά το αστρονομικό ρολόι της Πράγας ένα μοναδικό έργο τέχνης και επιστήμης.

Ο Μετρονόμος της Πράγας βρίσκεται στον λόφο Letná και κατασκευάστηκε το 1991, αντικαθιστώντας έναν προηγούμενο μετρονόμο που βρισκόταν εκεί. Αυτός ο τεράστιος μετρονόμος αποτελεί σύμβολο του χρόνου και της ανανέωσης, καθώς και της ιστορίας της Πράγας.

Η θέα από τον Μετρονόμο της Πράγας προς το κέντρο της πόλης και τον ποταμό Μολδάβα είναι εντυπωσιακή και αποτελεί έναν από τους κορυφαίους τουριστικούς προορισμούς στην Πράγα.

Ο κατασκευαστής του Κάστρου της Τροίας, Václav Vojtěch, κόμης του Šternberk, γοητεύτηκε τόσο πολύ από τα υπέροχα σπίτια στη μέση των ατελείωτων κήπων που αποφάσισε να φέρει ένα κομμάτι της «Αιώνιας Πόλης» στην πατρίδα του . Ο νεαρός κόμης είχε ένα τυχερό χέρι στην επιλογή του τόπου και των καλλιτεχνών που επρόκειτο να κάνουν το όνειρό του πραγματικότητα. 

Η κατασκευή του πρώιμου μπαρόκ κάστρου Troja ξεκίνησε το 1679. Ο συγγραφέας του έργου του κάστρου ήταν ο γαλλικής καταγωγής αρχιτέκτονας Jean Baptiste Mathey . Στο σχεδιασμό εκμεταλλεύτηκε την εμπειρία από την παραμονή του στην Ιταλία.

Η κατασκευή του ύψους 65 μέτρων Powder Tower ξεκίνησε το 1475 στη θέση μιας από τις αρχικές 13 πύλες του Staré Město. Οι βασιλιάδες της Βοημίας έμπαιναν στην πόλη από αυτήν την πύλη στην παρέλαση της στέψης τους.

Χτίστηκε επί βασιλείας του βασιλιά Vladislav II Jagiello ως τελετουργική είσοδος στην πόλη, για να συμβάλει στην ομορφιά της Βασιλικής Αυλής. Έμεινε ημιτελές αφού ο βασιλιάς μετακόμισε από εκεί στο Κάστρο της Πράγας το 1483 .Στο πέρασμα των χρόνων, ο Πύργος της Πυρίτιδας υπέστη σημαντικές ζημιές λόγω πολιτικών αναταραχών και πολέμων. Τον 19ο αιώνα ο αρχιτέκτονας Josef Mocker ανακατασκεύασε, επανασχεδίασε και διακόσμησε τον πύργο δίνοντάς του μια νεογοτθική εμφάνιση.Μαζί με τον Πύργο της Γέφυρας της Παλιάς Πόλης, ο Πύργος της Πυρίτιδας είναι το μόνο υπάρχον τμήμα της πρώην οχύρωσης της Παλιάς Πόλης της Πράγας. Από την ίδρυσή του, ο πύργος είχε διάφορες χρήσεις κατά τη διάρκεια της ιστορίας του.

Ένα από τα στοιχεία που κάνουν τον Πύργο της Πυρίτιδας τόσο ξεχωριστό είναι ότι χρησιμοποιήθηκε για αιώνες ως τόπος στέψης των Τσέχων μοναρχών. Πράγματι, μια επίσκεψη στον πύργο προσφέρει μια εκπληκτική σειρά από γλυπτά και έργα τέχνης αφιερωμένα στους πρώην ηγεμόνες της Τσεχικής Δημοκρατίας. Στο εσωτερικό του κτιρίου, οι επισκέπτες μπορούν να δουν υπέροχες οθόνες των πρώην βασιλιάδων που περιβάλλονται από τα οικόσημά τους. Υπάρχουν επίσης διάφορα θρησκευτικά αντικείμενα αφιερωμένα σε αγίους, αγγέλους και χριστιανικές θρησκευτικές ιστορικές προσωπικότητες. 

Και ένα ακόμα ενδιαφέρον γεγονός για τον πύργο Powder είναι ότι  χρησιμοποιήθηκε για την αποθήκευση πυρίτιδας τον 17ο αιώνα. Από αυτή τη συγκεκριμένη χρήση πήρε ο πύργος το σημερινό του όνομα. Υπάρχουν 186 σκαλοπάτια στη σπειροειδή σκάλα, η γκαλερί έχει ύψος 44 μέτρα και είναι προσβάσιμη στο κοινό. Υπάρχει μια ενδιαφέρουσα μόνιμη έκθεση για τους πύργους της Πράγας στο εσωτερικό και η γκαλερί προσφέρει μια εντυπωσιακή θέα από την κορυφή.

Η ιστορία του Κάστρου της Πράγας ξεκινάει από τον 9ο αιώνα. Οι βασιλικές του Αγίου Γεωργίου και του Αγίου Βίτου δημιουργήθηκαν στο πρώτο μισό του 10ου αιώνα, ενώ ιδρύθηκε και το πρώτο μοναστήρι στη Βοημία. Το 12ο αιώνα κατασκευάστηκε ένα παλάτι ρωμανικού ρυθμού, ενώ το 14ο αιώνα, κατά τη βασιλεία του Καρόλου Δ', το βασιλικό παλάτι ξαναχτίστηκε σε γοτθικό ρυθμό κι ενισχύθηκαν οι οχυρώσεις.

Κατά τη διάρκεια των Πολέμων των Χουσιτών, το Κάστρο παρέμενε ακατοίκητο. Το 1485, ο Λαδίσλαος Β' της Βοημίας και Ουγγαρίας ξεκινάει την ανοικοδόμηση του κάστρου, ενώ αργότερα προστέθηκαν στη βόρεια πλευρά αμυντικά τείχη. Μια πυρκαγιά το 1541 καταστρέφει μεγάλα τμήματα του κάστρου, ενώ αργότερα εμφανίζονται κάποια νέα κτίρια αναγεννησιακής αρχιτεκτονικής κατά τη βασιλεία των Αψβούργων. Η τελευταία μεγάλη ανοικοδόμηση του κάστρου πραγματοποιήθηκε υπό την Αυτοκράτειρα Μαρία Θηρεσία της Αυστρίας κατά το δεύτερο μισό του 18ου αιώνα.

Το 1918, το κάστρο έγινε έδρα του Προέδρου της Δημοκρατίας της Τσεχοσλοβακίας. Κατά το Β' Παγκόσμιο Πόλεμο και τη γερμανική κατοχή στην Τσεχοσλοβακία, το Κάστρο της Πράγας έγινε το επιτελείο του Ράινχαρντ Χάιντριχ. Λέγεται ότι τοποθέτησε στο κεφάλι του το Στέμμα της Βοημίας, πιστεύοντας ότι ήταν μεγάλος βασιλιάς και, σύμφωνα με παλιούς θρύλους, όποιος σφετεριστής φορέσει το στέμμα στο κεφάλι του, είναι καταδικασμένος να πεθάνει μέσα σε ένα χρόνο. Σε λιγότερο από χρόνο μετά την ανάληψη εξουσίας, ο Ράινχαρντ Χάιντριχ δολοφονήθηκε.

Με την απελευθέρωση της Τσεχοσλοβακίας, το Κάστρο στέγασε τα γραφεία της κομμουνιστικής κυβέρνησης, ενώ με τη διάλυσή της έγινε η έδρα των Προέδρων της Δημοκρατίας της Τσεχίας.

Κάποιες άλλες πληροφορίες που αξίζει να γνωρίζουμε για το Κάστρο της Πράγας είναι ότι, αρχικά το 1618 στο Κάστρο της Πράγας εφευρέθηκε ο όρος "εκπαραθύρωση" από ένα γεγονός που στιγμάτισε την ιστορία του κάστρου. Έναν χρόνο πριν οι ρωμαιοκαθολική αξιωματούχοι είχαν κλείσει δύο από τα νέα προτεσταντικά παρεκκλήσια. Θυμωμένοι οι υπερασπιστές των προτεσταντών, απαίτησαν να γίνει δίκη, την οποία και κέρδισαν. Αυτό που έγινε στην συνέχεια έμελλε να γράψει ιστορία: Οι δύο ένοχοι αντιβασιλείς και ο γραμματέας, ρίχθηκαν από το παράθυρο, όπου ευτυχώς ένας σωρός από κοπριά αλόγων έκοψε την πτώση τους.

Το Παλιό Δημαρχείο ιδρύθηκε το 1338, μετά από άδεια του βασιλιά Ιωάννη του Λουξεμβούργου να δημιουργηθεί δημοτικό συμβούλιο. Το σημερινό Δημαρχείο στην ουσία είναι η ένωση πολλών, παλιών σπιτιών, τα οποία ανακαινίστηκαν μετά από τις καταστροφές που υπέστησαν κατά το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου το 1945. Μετά την ανακαίνιση αυτή το Δημαρχείο μοιάζει με δύο κτήρια που έχουν ενωθεί σε ένα. Ο πύργος του Δημαρχείου έχει ύψος 69,5 μέτρων και χτίστηκε κατά τον 14ο με 15ο αιώνα και είναι νεογοτθικού ρυθμού.

Το Αστρονομικό Ρολόι είναι ένα από τα παλαιότερα (χρονολογείται περίπου το 1380 μ.Χ.) και περίτεχνα ρολόγια, το οποίο εκτός από την ώρα συσχετίζει τις κινήσεις των πλανητών γύρω από τη γη και τις κινήσεις του ήλιου και της σελήνης. Κάθε μία ώρα (από τις 9:00 μέχρι τις 21:00) βγαίνει ο Θάνατος και χτυπάει το καμπανάκι και οι 12 Απόστολοι εμφανίζονται ο ένας μετά τον άλλον. Παράλληλα, ακούγεται ένα κόκορας και το ρολόι σημάνει την ώρα. Την ίδια στιγμή, λίγο πιο κάτω εμφανίζεται ένας Τούρκος κουνώντας το κεφάλι του δύσπιστα, ένας Τσιγκούνης με ένα πουγκί γεμάτο χρυσάφι και η Ματαιοδοξία, θαυμάζοντας τον εαυτό της σε έναν καθρέφτη. Το ημερολόγιο, το οποίο βρίσκεται ακριβώς κάτω από το ρολόι, δείχνει την ημέρα του μήνα, την εβδομάδα του μήνα, εορταστικές ημερομηνίες, καθώς και αλληγορικές εικόνες του τρέχοντος μηνός και το ζώδιο.

Σύμφωνα με τον θρύλο το ρολόι κατασκευάστηκε από τον Mikulas of Kadan, τον οποίο το Συμβούλιο της πόλης τον τύφλωσε, προκειμένου να εξασφαλίσει την περίπτωση να έφτιαχνε ένα άλλο μεγαλύτερο και ομορφότερο ρολόι για κάποια άλλη πόλη (Ο Mikulas ήταν περιζείτητος σε όλες τις πόλεις της Ευρώπης και αρκετές του είχαν ζητήσει να κατασκευάσει μοναδικά ρολόγια για τις κεντρικές πλατείες τους). Ο Mikulas μετά την τύφλωσή του τρελάθηκε και για να εκδικηθεί το συμβούλιο έπεσε στα καινούργια γρανάζια του ρολογιού και το καταράστηκε. 'Εκτοτε, όσοι επιχείρησαν να το φτιάξουν τρελάθηκαν ή πέθαναν.

Το «K on sun», είναι μια προτομή ύψους 11 μέτρων, ζυγίζει 45 τόνους και περιστρέφεται με τη βοήθεια 42 μηχανοκίνητων μεταλλικών στρωμάτων, τα οποία κινούμενα ανεξάρτητα το ένα από το άλλο, αναδιατάσσονται και «μεταμορφώνουν» το πρόσωπο του συγγραφέα (ο Κάφκα έγραψε, μεταξύ άλλων, τη «Μεταμόρφωση»).

Χτισμένος στον λόφο πάνω από τον ποταμό Βλτάβα, τον μικρό παραπόταμο του Έλβα που διατρέχει την Πράγα, ο καθεδρικός του Αγίου Βίτου είναι ουσιαστικά το πρώην αυτοκρατορικό παρεκκλήσι των πάλαι ποτέ τρομερών Αψβούργων, ενώ γύρω από τον ναό βρίσκονται τα σήμερα ανακαινισμένα διαμερίσματα του ιστορικού παλατιού της Πράγας.

Όσο όμως εντυπωσιακός είναι ο ναός, άλλο τόσο ταραγμένη είναι και η ιστορία του, μιας και πέρασε από σαράντα κύματα μέχρι να φτάσει να πάρει τη σημερινή του μορφή. Επιδρομές των Πρώσων, ατέλειωτες δαπανηρές ανακαινίσεις, δυναστικές έριδες, κεραυνοί και πυρκαγιές, δύο Παγκόσμιοι Πόλεμοι, αλλά και ένας «καυτός», ταραγμένος 20ς αιώνας ήταν κάτι παραπάνω από αρκετά, για να αφήσουν το σκουρωπό ανεξίτηλο στίγμα τους στα κάποτε λευκά μάρμαρα της πρόσοψης του ναού.

Χωρίς δεύτερη σκέψη, ο εντυπωσιακός ναός-σύμβολο στην καρδιά της Πράγας προφανώς και είναι ένας από τους παλαιότερους καθεδρικούς ναούς στην Ευρώπη. Με το έτος δημιουργίας του ναού να χάνεται στα σκοτεινά βάθη του ευρωπαϊκού μεσαίωνα, οι αρχαιολόγοι εικάζουν ότι ο ναός ξεκίνησε να θεμελιώνεται κάπου λίγο πριν τον 10ο αιώνα. Όμως, η θεωρία αυτή καταρρίφθηκε, όταν μια τυχαία επισκευή στο υπόγειο του ναού το σχετικά κοντινό 1990 έφερε στο φως θεμέλια ακόμα παλαιότερων εποχών κάνοντας τους αρχαιολόγους να μαλώνουν μεταξύ τους για το πότε ξεκίνησε να χτίζεται ο ναός. Ουσιαστικά, μέχρι σήμερα, οι ειδικοί παραμένουν μπερδεμένοι και τοποθετούν με μεγάλη επιφύλαξη τη δημιουργία του ναού λίγο πιο πριν από τον 10ο αιώνα.

Επιβλητικός από μακριά και εντυπωσιακός από κοντά, σε βαθμό που σας κάνει να αναφωνήσετε, ο καθεδρικός της Πράγας με τα επιβλητικά και αιχμηρά γοτθικά τόξα και τα λαμπερά βιτρώ στο βάθος του ιερού είναι κάτι παραπάνω από εντυπωσιακός κάνοντας τον επισκέπτη δικαιολογημένα να απορεί με το μέγεθος της ανθρώπινης ευρηματικότητας και φαντασίας. Κοιτάζοντας στο βάθος, τα εντυπωσιακά βιτρώ με τις καλοζωγραφισμένες μορφές επιμελήθηκε ο Άλφονς Μούχα, ένας από τους μεγαλύτερους ζωγράφους της Τσεχίας και εκπρόσωπος της Αρ Νουβό στη χώρα.

Περπατώντας μέσα στον ναό αμέτρητα μικρά παρεκκλήσια υπάρχουν διασκορπισμένα εδώ κι εκεί. Η αρχική ιδέα πίσω από το χτίσιμο του ναού ήταν η δημιουργία ενός μεγαλειώδους μαυσωλείου γοτθικού χαρακτήρα, ιδέα που, όπως έδειξε η ιστορία ,μάλλον έμεινε για πάντα στα χαρτιά. Σήμερα, ο καθεδρικός της Πράγας έχει στο εσωτερικό του 19 διαφορετικά παρεκκλήσια μαζί με μία υπόγεια ταφική ροτόντα, με τα περισσότερα από αυτά να περιέχουν τάφους αγίων ή λιγότερων γνωστών μελών των αυτοκρατορικών οικογενειών που βρέθηκαν στην Πράγα.

Ωστόσο, αυτό που προκαλεί μεγαλύτερη εντύπωση στα παρεκκλήσια είναι τα περίτεχνα ασημένια και δουλεμένα στο χέρι νεκρικά μνημεία με αγγέλους, σπαθιά και αλλόκοτες γκροτέσκ μορφές του άλλου κόσμου. Φυσικά, αξίζουν τον θαυμασμό του επισκέπτη οι τοιχογραφίες στο παρεκκλήσιο του Αγίου Βενεσλάου που απεικονίζουν τα Πάθη του Ιησού, αλλά και η σπάνια χρυσή λειψανόθηκη σε σχήμα γοτθικού πύργου στη γωνία του παρεκκλησίου.

Η πλατεία Wenceslas είναι διάσημη για ιστορικά γεγονότα όπως η κήρυξη της ανεξαρτησίας της Τσεχίας και της Σλοβακίας από την Αυστροουγγρική Αυτοκρατορία, η Άνοιξη της Πράγας και η Βελούδινη Επανάσταση. Εδώ βρίσκονται το Εθνικό Μουσείο της Τσεχικής Δημοκρατίας και το μνημείο του Αγίου Βέντσεσλας πάνω στο άλογό του.

Στην πλατεία Wenceslas δεσπόζει το Εθνικό Μουσείο της Πράγας. Οι αίθουσες του μουσείου στεγάζουν μια έκθεση φυσικής ιστορίας και μια βιβλιοθήκη. Το Εθνικό Μουσείο έχει πολλά παραρτήματα σε όλη την πόλη. Είναι ένας πραγματικός θησαυρός της Τσεχικής Δημοκρατίας με μια εκτεταμένη συλλογή αντικειμένων, αριστουργημάτων τέχνης, βιβλίων και άλλων πολύτιμων εκθεμάτων.

Η ιστορία του ζωολογικού κήπου της Πράγας πηγαίνει πίσω στο έτος 1881, όταν, με την ευκαιρία του γάμου του διαδόχου Ρούντολφ και της πριγκίπισσας Στεφανίας του Βελγίου, ο κόμης Sweerts-Sporck δημοσίευσε μια ανοιχτή επιστολή στις εφημερίδες ζητώντας την ίδρυση ενός ζωολογικού κήπου  στην Πράγα. Τελικά άνοιξε για το κοινό στις 28 Σεπτεμβρίου του 1931.
Αυτό το αξιοθέατο 140 στρεμμάτων βρίσκεται στα προάστια της Troja, σε μικρή απόσταση βόρεια του κέντρου της πόλης. Είναι μια ιδιαίτερα διασκεδαστική εκδρομή για όσους ταξιδεύουν, μεγάλους και παιδιά . Τα πιο ενδιαφέροντα σημεία για τα παιδιά μέσα σε αυτόν τον απίθανο ζωολογικό κήπο είναι οι βόλτες με πόνυ και οι ευκαιρίες να ταΐσουν τα ζώα, καθώς και μια μεγάλη παιδική χαρά περιπέτειας.

Εκεί υπάρχουν περισσότερα από 4.200 ζώα που αντιπροσωπεύουν περίπου 650 είδη συμπεριλαμβανομένων κάποιων  που θεωρούνται σχεδόν εξαφανισμένα. Ο ζωολογικός κήπος είναι αξιοσημείωτος  και για τον ρόλο του στη διάσωση του ιθαγενούς και απειλούμενου αλόγου του Przewalski.
Φημίζεται για την τεράστια έκθεση καμηλοπάρδαλης, και την ατμόσφαιρα εσωτερικής τροπικής ζούγκλας. Εκεί γίνονται επίσης και εκπαιδευτικά εργαστήρια.

H μεσαιωνική γοητεία του Κάρλοβι Βάρι:

Είναι μία από τις πιο διάσημες

λουτροπόλεις του κόσμου, όχι μόνο γιατί διαθέτει πάνω από 80 ιαματικές πηγές που αναβλύζουν ασταμάτητα αλλά και γιατί έχει μια μοναδική ατμόσφαιρα που την οφείλει στα εντυπωσιακά νεοκλασικά και art nouveau κτίρια, στο καταπράσινο τοπίο που την περιβάλλει και στα δυο ποτάμια που τη διασχίζουν.

Το Κάρλοβι Βάρι, βρίσκεται στη Βοημία, στα δυτικά της Τσεχίας και είναι ίσως το πιο γνωστό θέρετρο λουτροθεραπειών στον κόσμο. Πρόκειται για μια μικρή πόλη περίπου 50.000 κατοίκων η οποία είναι γεμάτη spa. Διαθέτει 16 μεγάλες θερμές αποδεδειγμένα ιαματικές πηγές, με 47 στοιχεία που ωφελούν τον οργανισμό, οι οποίες είναι ανοιχτές στο κοινό, αλλά και πολλές ακόμα μικρότερες.

Ως πόλη ιδρύθηκε το 1370 από τον Τσέχο βασιλιά Κάρολο Δ’, ο οποίος της παραχώρησε προνόμια πόλης και πήρε σύμφωνα με τον θρύλο, το όνομα της από αυτόν. Το όνομα Καρλ είναι η τσεχική εκδοχή του ονόματος «Τσαρλς» και το vary σημαίνει ουσιαστικά «βρασμός» άρα σε μια πιο ελεύθερη μετάφραση το όνομα της πόλης σημαίνει «Τα θερμά λουτρά του Καρόλου».

Πριν ακόμα ο Κάρολος παραχωρήσει προνόμια πόλης στο Κάρλοβι Βάρι, ίδρυσε εκεί ένα spa με την ονομασία Horké Lázně u Lokte, που σημαίνει «Ζεστές ιαματικές πηγές κοντά στο Loket» -όπου Loket μια γειτονική πόλη πιο γνωστή από το Κάρλοβι Βάρι τον καιρό αυτό. Υπολογίζεται ότι πριν τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο, κάθε χρόνο την επισκέπτονταν 70.000 άτομα, αριθμός ιδιαίτερα μεγάλος για τα δεδομένα της εποχής. Ενδεικτικό της δημοφιλίας της είναι το γεγονός ότι από τις θερμές πηγές της έχουν περάσει μεγάλα ονόματα όπως η οικογένεια Rothschild, ο Γκαίτε, ο Μπετόβεν, ο Γκόγκολ, ο Παγκανίνι, ο Μότσαρτ, ο Καζανόβα, ο Φρόιντ, ο Τζον Μάλκοβιτς, ο Ρόμπερτ Ντε Νίρο, ο Τζουντ Λο, η Ρενέ Ζελβέγκερ κ.ά.

Το Κάρλοβι Βάρι μέσα στα χρόνια έχει υποστεί πολλές καταστροφές με κυριότερες τις μεγάλες πλημμύρες το 1582 και 1890 αλλά και τις πυρκαγιές του 1604 και 1759. Μάλιστα στην πυρκαγιά του 1604 από τα περίπου 100 σπίτια διασώθηκαν μόνο 3. Ωστόσο, παρά τις πολλές δυσκολίες, οι κάτοικοι με επιμονή ανέστησαν την πόλη τους ξανά και ξανά. Τη σημερινή της μορφή την πήρε κυρίως στα τέλη του 19ου με αρχές του 20ού αιώνα, όταν η φήμη των θερμών λουτρών άρχισε να εξαπλώνεται με ταχείς ρυθμούς και να καταφθάνει πλήθος κόσμου για να απολαύσει τις ιαματικές τους ιδιότητες. Με την αύξηση του τουρισμού δημιουργήθηκε και η ανάγκη για νέα κτίρια δημόσια και μη, όπως το πρώτο δημόσιο spa «The Mill Spa» που χτίστηκε στις αρχές του 18ου αιώνα.

Η αρχιτεκτονική της πόλης είναι, ως επί το πλείστον, art nouveau ενώ δεν λείπουν και τα νεοκλασικά κτίρια. Η χρηματοδότηση της ανοικοδόμησής της έγινε με χρήματα από τους φόρους των spa, την πώληση του αλατιού αλλά και τις εισφορές ξένων επισκεπτών που πήγαιναν συχνά για τα λουτρά τους. Στο δεύτερο μισό του 19ου αιώνα χτίστηκαν το «Mill Colonnade», το «Hot Spring Colonnade», το «Imperial Spa» και το σημερινό κτίριο του θεάτρου. Μεταξύ 1948 και 1989, όλες οι εγκαταστάσεις των λουτρών και τα θέρετρα κρατικοποιήθηκαν από το κουμμουνιστικό κράτος ενώ μετά την κατάρρευση του κομμουνισμού η πόλη ανέκτησε την παλιά της λάμψη.

Η πόλη είναι επίσης γνωστή για το διεθνές φεστιβάλ κινηματογράφου και το δημοφιλές τσεχικό ηδύποτο "Μπεχερόφκα" Karlovarská Becherovka.

Η πόλη έχει χαρακτηριστεί μνημείο παγκόσμιας κληρονομιάς της UNESCO από το 2021, μαζί με άλλες λουτροπόλεις της Ευρώπης.