De onthaaldag op 20 september was voor mij een heel erg spannende dag. Ik startte de opleiding opnieuw na 2 jaar gewerkt te hebben. Ik kende dus niemand en moest ook weer wennen aan het schoolleven.

Gelukkig zorgde de kennismaking ervoor dat ik zeer snel in de groep werd opgenomen.

Door de luchtige opdrachtjes waarbij samenwerken een must was, leerde ik de andere leerlingen heel snel kennen.

Markey, J.-P. M. & De Katrol. (2021). Van kansarm naar Kansrijk?: “Studie- en opvoedingsondersteuning aan huis” bij kinderen uit kwetsbare gezinnen (5de editie). Garant.

Gezin

Ik mag een gezin van 5 begeleiden. (mama, papa en 3 zonen. Ze wonen sinds 3 jaar in Wetteren. De oudste zoon (J.) is 10 jaar. De jongere broer (G.) is 7 jaar. De jongste zoon (S.) is bijna 6 jaar, heeft autisme en zit dan ook in het buitengewoon onderwijs.

Mama was vandaag aanwezig en nam deel aan de gesprekken en het kennismakingsspel. Papa was niet aanwezig.

Taal

J. en G. spreken beide vloeiend Arabisch als 1e taal. J. spreekt ook al vloeiend Nederlands. Bij G. merk ik dat mooie en goed geordende zinnen maken soms nog moeilijk is. Beide jongens zouden volgens de mama ook Engels praten. Hier heb ik zelf nog geen idee over.

De mama spreekt ook een beetje Nederlands maar het is nog erg moeilijk. J. vertaald heel vaak naar het Arabisch wat er in het Nederlands wordt gezegd. Ze probeert wel Nederlands te spreken met ons en haar kinderen. S. spreekt niet. Hij gebruikt volgens de mama enkel korte gekende 'zinnen'/woorden. bv. 'mama', 'mama nee'.

school

• J. en G. zitten op GIBO de belhamel.

• J. zit in het 5e leerjaar.

• G. zit in het 2e leerjaar.

• J. vindt WO nog moeilijk. Maar hij vindt rekenen wel leuk en is er volgens hem wel goed in.

• G. vindt het erg leuk om te bewegen, tekenen en spelen.

  Volgens de mama leest hij ook zeer graag maar gaat dit nog wat moeilijk.

• Huiswerk maken ze in de studie.

Hobby's

J. doet al 2 jaar in de zomervakantie ponykamp (1-2 weken), G. doet dit 1 jaar. Ik merk dat J. dit zeer graag doet. J. noemt dit dan ook zijn talent. Mama geeft ook nog aan dat ze aan het kijken zijn om J. om de 2 weken een half uurtje privéles te laten volgen in de manege.

oefening: ja graag... nee danku...

Overeenkomsten met de anderen van de klas.

MoodSpace (website)

leercoaching/trajectcoaching... begeleiding

krachtverhaal (video) omdat er veel herkenbaarheid is. niet goed weten hoe ik bezig ben, wat ik wil doen...

eigen krachtverhaal: opnieuw gaan studeren/VDAB

plannen

moetjes en magjes/buffers

Proberen zelf meer wekelijks bij te houden

Dagelijkse focus op een vak want per uur werkt niet

CSL

Nog vrij onduidelijk wat er moet gebeuren

_{"Mevrouw Vereecken Anne, pedagogisch directeur (reeds 14 jaar) van VBS Kimrek in Gent, komt graag getuigen over haar 'ongewone school' en toont zich van haar meest reflectieve kant."}

2 scholen: van Beverenplein en Brugse Poort.

Er zijn meer dan 25 nationaliteiten aanwezig in de 2 scholen.

Daarnaast zijn ze de eerste ongewone school in België.

90% SES leerlingen: sociaal economische status

==> de taal (vaak nog het Nederlands als 2e taal aanleren om andere zaken te kunnen leren)

==> leerkansen

==> Roma studenten

==>...

Doel: eerlijke onderwijsleerkansen aanbieden aan ALLE leerlingen, ongeacht hun sociaal economische afkomst.

Visie:

1. Goed is wat werkt: krachtige leeromgeving

2. de leerkracht doet er toe (samen kunnen we dit!)

3. Cultuur die gericht is op leren: EDI + leerlijnen: belangrijk dat leerlingen tot de essentie komen = doelen bereiken.

4. Hoog uitstroomniveau voor alle kinderen: effectieve schoolorganisatie + gedragscultuur

5. Brede school

6. Betrokken ouders in het leerproces

   Hoge verwachtingen naar

   • ouders

   • leerlingen

   • leerkrachten

   • beleidsteam

Fase 0: zorgcoaches

Geen zorgcondinatoren wel zorgcoaches: ervaren leerkrachten die meegaan in de klassen en ondersteuning bieden. Zij draaien mee in de klas. (modelleren)

Krachtige leeromgeving

• Ze vragen niet veel maar wat ze vragen vragen ze 100% inzet.

• Vanaf de start in het onderwijs worden de techniek aangeleerd.

Met de verschillende technieken merken ze op dat ze de kinderen meer kunnen bieden en hen meer kansen kunnen bieden.

• vlork (hand): ze zijn stil

• iedereen schrijft

• begintaak: De leertijd wordt goed benut, de leerlingen hebben geen tijd om zich te gaan misdragen. (bv. ze komen in de klas en er staat al een taakje klaar)

• bliksembeurt (= flitsen)

• weet niet geldt niet: weten ze het niet dan gaan ze iemand anders laten antwoorden/uitleggen en dan gaan we terug naar de LLN: ze worden dus verplicht om te blijven volgen

• alles wat we doen, doen we goed en doe we allemaal!

niet: deze groep is te moeilijk

wel: kan je eens komen modelleren

Expliciete Directe Instructie

• activeren voorkennis

• duidelijk lesdoel

• directe instructie

• begeleide inoefening

• zelfstandige inoefening/verlengde instructie

2023-2024

• Gouden weken

• verbindend klasklimaat: Wij zijn een groep en wij laten niemand achter!

• coöperatieve werkvormen

• leerlijnen wiskunde, Nederlands, oriëntatie op de wereld

Ze werken heel nauw samen met organisaties zoals Kompanjon, huiswerkbegeleiding... maar er zijn wachtlijsten. Ze kunnen/gaan daar niet op wachten.

^{Een uitspraak van Anne dat mij bij blijft is "petje af voor mensen in armoede want ze doen het maar".}

De Katrol ontstond in Oostende. De bedenkers, Mieke Verhulst en Jean-Pierre Markey, vertrokken vanuit de vraag van de ouders. Deze luidt als volgt: 'Wij willen dat onze kinderen het beter stellen dan wijzelf en een diploma zou daarbij kunnen helpen. Er wordt nog teveel over ons gepraat in plaats van met ons.'

Ondertussen is VZW De Katrol Oostende erkend als expertisecentrum en zijn er heel wat katrolafdelingen werkzaam in verschillende steden en gemeenten, waaronder dus ook De Katrol Wetteren.

Doelgroep

Zowel ouders met vragen rond school, opvoeding of andere zorgen als studenten die opzoek zijn naar boeiende stageplaatsen als scholen of sociale organisaties die op zoek zijn naar een partner in de strijd tegen (kans)armoede kunnen bij De Katrol terecht.

_{Vrijwilligers-werking}

_{Iemand met een sociaal/pedagogische achtergrond die op zoek is naar een manier om zijn steentje bij te dragen in de maatschappij en bereid is hier wekelijks enige tijd en energie aan te besteden kan als vrijwilliger terecht bij De Katrol in zijn/haar buurt.}

_{Als vrijwilliger ondersteun je kinderen en ouders die het wat moeilijker hebben. Je werkt hiervoor samen met een ankerfiguur. Je hebt een respectvolle houding ten aanzien van het gezin en de ankerfiguur en je staat open voor feedback.}

Werkwijze van De Katrol

De Katrol biedt studie en gezinsondersteuning bij ouders (opvoeders) die dit zelf willen. 2x per week gaan studenten uit sociaal/pedagogische opleidingen aan huis om ouders (opvoeders) te ondersteunen bij hun hulpvraag. De studenten worden hierbij nat opgevolgd door een ankerfiguur. (in mijn geval Van Kerckhove Els) Deze professionele kracht is de vertrouwenspersoon van het gezin en de coach van de student. We gaan aan de slag met de hulpvragen van de ouders (opvoeders). We ondersteunen hen waar nodig op een laagdrempelige, employerende wijze zodat de ouders (opvoeders) op zelfstandige basis terug verder kunnen.

Motto/visie

De Katrol wil uitval en uitsluiting voorkomen. De Katrol wil bruggen bouwen tussen verschillende werelden zodat alle kinderen en ouders zich verbonden kunnen voelen met de samenleving.

De Katrol biedt studenten een unieke leerkans waar zijn de mogelijkheid krijgen hun professionaliteit te ontwikkelen.

Karrewiet: zwemles

vergelijken met EHBO, programmeren..?

Uitwisseling eerste kennismaking:

• iemand in internaat

• iemand bij gezin: Lets kind: Nederlands leren

• iemand bij gezin: 15 jaar in België, focus op lezen/uitspraak van klanken

Voorstelling van het gezin (foto)

Als ik bij het gezin ben dan zitten ik met G. (7) en J. (10) aan tafel in de keuken. Deze is verbonden met de living waar de mama vaak bezig is met S. (6).

Helemaal rechts zie je nog het voetje van papa. Papa is heel vaak niet aanwezig. Als hij aanwezig is verdwijnt hij vaak in huis of houdt hij zich afzijdig.

Vakantie + Valentijn 

G.

Ik voorzie een klein leesbundeltje om eens te kijken hoe het gaat om een Nederlands verhaaltje te lezen en zo zijn leesniveau al een beetje in te schatten. Ik zorg ervoor dat ik moeilijke woorden aanduid zodat hij deze af en toe kan herhalen. 

Hij krijgt van mij ook een blaadje met enkele zinnetjes. Per zinnetje is er een woord weggelaten en staan er onder de zin enkele keuzes. Aan de hand van de zin/context moet hij het juiste woord kiezen. 

G. wil alles heel snel doen waardoor hij snel fouten maakt. Het is belangrijk dat hij de tijd leert nemen om zaken goed te lezen en eventueel te beantwoorden indien nodig. 

J.

Ook voor J. voorzie ik een klein opdrachtje ivm begrijpend lezen en een invuloefening waarbij hij een tekst krijgt met enkele weggelaten woorden. Deze woorden staan boven de tekst en daaruit kan hij kiezen. 

Op deze manier wil ik ook naar zijn niveau van lezen kijken.

Ook bij J. merk ik dat hij er zo snel mogelijk vanaf wil zijn waardoor hij niet de volledige context leest en daardoor dan ook fouten maakt. 

• Bij 1 van de eerste huisbezoeken werd mij al snel duidelijk dat ik afspraken duidelijk moet afspreken met de mama, zeker moet zijn dat ze het begrepen heeft en moet opschrijven eventueel met picto's erbij.

Wat is in deze situatie voor mij het meest van belang?

• Door afspraken kort en duidelijk vast te leggen en nadien ook nog eens te checken of deze gelukt zijn wil ik ervoor zorgen dat deze zaken ingebakken zitten in het gezin. Als ze deze afspraken kunnen volgen wanneer ik niet aanwezig ben, is ouderbetrokkenheid ook verzekerd op deze momenten en zou dit voor vooruitgang kunnen zorgen bij de leerprestaties van de kinderen.

Wat zijn je talenten die je gaat inzetten om dit probleem aan te passen?

• Ik ben zeer gestructureerd en consequent. Door samen met de mama een planning te maken en samen steeds te controleren zorg ik voor een bepaalde routine en meesterschap binnen het gezin op vlak van organiseren.

Hoe droom jij de situatie?

• Wanneer mijn huisbezoeken er opzitten, hoop ik dat de ouderbetrokkenheid nog even aanwezig is of zelfs nog verbeterd met als doel de leerprestaties van de kinderen nog omhoog te brengen.

Voer uit.

• Ik maakte met met mama een vaste planning op. Dit zijn zaken per kind dat ze dagelijks/wekelijks moest uitvoeren en dus een routine wordt.

• Daarnaast liet ik ze zaken opschrijven en op de frigo hangen wanneer er iets speciaals zat aan te komen dat ze niet mocht vergeten.

• Ik betrok ook de kinderen hierbij door met hen dingen in de agenda te schrijven dat ze niet mochten vergeten meenemen naar huis of moesten uitvoeren.

• G. krijgt van de juf telkens een tabel mee waarbij de mama moet handtekenen als hij gelezen heeft. Ik nam mama mee in het proces door samen met haar voor elke dag op beschrijven hoeveel pagina's G. samen met haar moet lezen. Als ik op bezoek kwam controleerde ik telkens of dit in orde was en vroeg ik steeds naar hoe het ging.

Wat mij het meeste bij blijft is volgende uitspraak: "Je bent wie je bent en hoop dat mag zijn wie je bent in alle vrijheid."

Over ons – Welkom bij de Katrol. (n.d.). http://dekatrol.org/about/

• Het contact tussen de ouders en de leerkrachten. De leerkrachten geven aan dat de ouders nooit naar een oudercontact komen.

Wat is in deze situatie voor mij het meest van belang?

• De mama geeft aan dat ze dit niet durft doordat ze niet alles begrijpt in het Nederlands en omdat ze bang is dat ze haar niet gaan begrijpen. Daarnaast geeft ze aan dat ze niet kan gaan omdat ze 3 kinderen heeft waarvan 1 met autisme en ze ook geen vervoer heeft. Ik zou graag een oudercontact kunnen regelen waarbij ik deze zaken kan voorkomen en dat ze een goed gevoel heeft waardoor die drempel voor de volgende keer verkleint/verdwijnt.

Wat zijn je talenten die je gaat inzetten om dit probleem aan te passen?

• Communicatie met de verschillende partijen, opzoek gaan naar een oplossing en empathie.

Hoe droom jij de situatie?

• Ik hoop dat het ijs gebroken is na deze ene keer en de drempel verkleint of zelfs verdwijnt. Op die manier kunnen de school en de ouders samen werken aan het leerproces van de leerlingen wat zou zorgen voor betere leerprestaties .

Voer uit.

• Ik regelde samen met de mama en de leerkracht een oudercontact online. Op die manier was het probleem met de verplaatsing en de kinderen al uit de baan.

• Daarnaast werd er een tolk voorzien waardoor de mama alles kon begrijpen en waarbij ze in haar eigen taal zelf dingen kon zeggen en vragen. Dit zorgde op zijn beurt weer voor een veilige omgeving.

• Als laatste was ik aanwezig. Dit gaf de mama ook een veilig gevoel omdat ze wist dat als ze nog iets niet zou begrijpen... ze altijd bij mij terecht zou kunnen.

sessie 2: week 39: 27/09/2023: deelidentiteiten en diversiteitsensitief werken en communiceren in onderwijs

week 40: 04/10/2023: identiteit en diversiteit in community-service-learning (CSL)

week 49: 7/12/2023

coaching & creativiteit

Zelf durf ik soms geen zaken aangeven aan anderen omdat ik bang ben iets verkeerd te zeggen. Ook bij de ouders van mijn gezin weet ik niet goed wat ik precies zou moeten zeggen als ze iets (anders) zouden moeten aanpakken. Ik ben bang om de reactie te krijgen dat zij de ouders zijn en dat wel weten of ze boos gaan worden en zouden vragen of ik denk dat het slechte ouders zijn. voornamelijk het betrokken confronteren was dus iets dat ik liever wou vermijden maar nu met de tips en tricks wel zou durven doen.

update na het engagement: Ik heb een boodschap durven overbrengen. We hadden op een bepaald moment afgesproken dat G. elke dag enkele pagina's zou lezen samen met mama. Toch hadden ze dit nog steeds niet gedaan. Toen heb ik aangegeven dat wij daar samen aan gaan werken. Dat ik het al knap vind dat ze al meer lezen dan voordien. Ik vroeg hen waarom het zo belangrijk is om dagelijks te lezen en wat we kunnen doen om dit vol te houden. Samen zijn we tot de conclusie gekomen dat ze elke dag bij het thuiskomen eerst een koekje/fruit eten daarna de 5 pagina's lezen en daarna nog samen iets leuks doen. bv. een spelletje

Ik daagde hen ook uit dat als het hen lukt om een hele week te lezen ik een verrassing zou voorzien. Ik weet dat hij een volhouder is en als hij echt iets wil hij dat zeker kan. Dus als hij dat toepast dan is dat een makkelijke uitdaging.

Maar in deze sessie hebben we gezien hoe we de coaching kunnen aanpakken. Wat we wel kunnen doen en wat we beter zouden vermijden.

reflectie

Ik ben iemand die mezelf constant reflecteert en leer daar enorm veel uit. Wat ik wel nog moeilijk vind is om doelgericht te gaan reflecteren. Daarom is de reflectieraket voor mij echt een groot hulpmiddel dat ik zeker ga inzetten komende tijd.

Marijke had gerichte vragen zoals over de integratie van creativiteit en verbondenheid met het kind en het gezin. Ik kreeg door dit gesprekje wel het gevoel dat ik goed bezig ben en hoorde ook de anderen hun ervaringen. Daarnaast had ik wel het gevoel dat ik alle vragen kon beantwoorden en ik al heel wat kon vertellen over mijn engagement.

Het geeft je een beeld van hoever je staat en of je 'op schema bent".

Dit ontmoetingsmoment vond ik een enorm fijne ervaring. Ken en ik namen het voortouw om onze camera aan te zetten, te spreken en vragen te stellen waardoor de rest heel snel volgden.

We hebben onze ervaringen met het engagement kunnen delen en merkten heel wat gelijkenissen en verschillen. Wij waren het er dan ook unaniem over eens dat dit engagement een must is voor leerkrachten in spé en kozen er dan ook voor om vanuit onze ervaringen te onderbouwen waarom we dit vinden.

Het was daarnaast enorm fijn om te zien hoe goed we allemaal ons best deden ondanks we elkaar niet kenden.

Nadien hoorde ik van andere klasgenoten dat zij hier een heel andere ervaring mee hadden en soms niet heel positief. Daaruit bleek dan ook wel dat het belangrijk is dat er toch iemand is die initiatief neemt om het ijs te breken. Daarom ben ik erg blij dat dit bij ons wel het geval was en we dus de volledige tijd hebben kunnen benutten om van elkaar te leren.

(voor mij niet verplicht, wel gedaan)

G. 

• Enkele pagina’s lezen in zijn boekje van school. (bereikt nu E3 niveau maar moet naar M4 = vlotter lezen) 

  • noteren op blaadje in zijn map 

• Tafels automatiseren: 

Hij krijgt van mij een doosje met flitskaartjes van de maal- en deeltafels die hij reeds leerde. (nl. 2, 4, 5 en 10) 

J.

• Wiskunde: oef. 5 gemaakt? 

• Spelling: woorden op -is, -or, -ik en -um dictee geleerd? Kan/snapt hij het? 

• Frans: accordeonblad kolom 2 samen met hem nog eens bekijken. Hoe leert hij dit? Kan hij het? Doet hij thuis nog iets na de studie? 

• Frans : C10 F  N gemaakt? 

• Quizlet eens tonen, dit kan een hulpmiddel zijn om zijn Franse woordjes te leren. 

• Met mama de agenda bekijken. Haar aanzetten om elke dag nog eens te kijken of ze alles gemaakt en geleerd hebben en of er nog andere belangrijke zaken in de agenda staan. 

We sluiten op een leuke manier af (als beloning) met uno. 

Er wordt niet gecontroleerd wat G. en J. elke dag moeten doen voor school. Dit merkte ik op door het afvink blaadje van G. bij zijn wekelijkse leesboekje. Elke vrijdag krijgt hij een leesboekje dat tegen de volgende vrijdag moet uitgelezen zijn. We zijn nu al woensdag en hij had nog niets gelezen. Hij geeft ook zelf aan dit nooit te doen. G. heeft enkele pagina’s gelezen met mij en heeft enkel tafels ingeoefend met mij. Ik heb de mama uitgelegd hoe ze dit moet aanpakken en waarom dit belangrijk is. 

Ook J. had enkel spelling gedaan in de studie en moet dus aangezet worden om alles te maken. 

Dit is ook wat beide juffen aangaven en opmerken. Er zijn heel vaak taken niet gemaakt en toetsen niet geleerd. Zaken die door de ouders moeten gecontroleerd en getekend worden zijn niet in orde. 

G.

• Enkele pagina’s lezen in zijn boekje van school. (bereikt nu E3 niveau maar moet naar M4 = vlotter lezen) 

  • noteren op blaadje in zijn map 

• Tafels automatiseren: 

Hij heeft van mij een doosje met flitskaartjes van de maal- en deeltafels gekregen die hij reeds leerde. (nl. 2, 4, 5 en 10) 

Dit zou ik vandaag graag door de mama laten doen zodat ik zeker ben dat ze snapt wat de bedoeling is. Ik heb haar gisteren al uitgelegd hoe ze dit moet aanpakken en dat het belangrijk is dat hij dit elke dag doet. 

J.

• Wiskunde: oef. 5 gemaakt? 

• Frans: taak contract 10 

Nogmaals duidelijk afspreken voor de bib volgende week woensdag. 

Afsluiten met een klein leuk tekenspelletje aangezien ze graag kleuren/tekenen. 

Mama was eten aan het klaarmaken en de jongste zoon eten aan het geven dus kon ik haar helaas het lezen niet laten uitvoeren ik hoop dit volgende keer wel te kunnen doen. 
Ik heb de opdracht van het lezen nog eens uitgelegd aan zowel G. als de mama. Volgende keer controleer ik nog eens of er gelezen is en de mama het heeft aangeduid. 

Het spelletje hebben we wel met mama erbij kunnen spelen.

!bib-kaart niet vergeten vragen om boeken uit te lenen 

De kinderen gaan regelmatig met school naar de bib. Ze hebben thuis een kaart voor Wichelen en Wetteren. Ik zou graag ontdekken wat ze allemaal al weten over de bib en wat hun interesses zijn op vlak van lezen. 

Ik wil samen met hen enkele boeken bekijken en ze er een aantal laten kiezen. Wat spreekt hen aan om toch zoveel mogelijk met lezen bezig te zijn? 

G. en J. hebben enkele boeken uitgeleend om thuis te lezen. J. wist perfect waar hij naar opzoek was en hoe hij dit kon vinden. Het is niet makkelijk om G. aan te zetten tot lezen. Zelfs een boek kiezen wou hij niet. Ze hebben in de bib een kleine ipad voor de kinderen en hij wou daar veel te graag op spelen. Er waren kinderen met de ipad bezig waardoor ik hem dus toch kon aanzetten enkele boeken te kiezen maar dit was echter geen makkelijk proces. Ik merk ook dat thuis lezen nog steeds erg moeilijk gaat. Ook mama geeft aan dat hij niet wil lezen als ik niet aanwezig ben. Ik heb hem dan beloofd, indien hij deze week elke dag flink leest, hij van mij volgende keer wordt beloond.  

Ik heb volgende zaken met mama afgesproken: 

• Maandag 04/03: samen om de laptop gaan 

• Donderdag 14/03: samen de oudercontacten bijwonen 

Toen ik hen vroeg of ze hier gebruik van maakten, kwam ik erachter dat ze geen laptop of computer meer hebben en ze dus niet online kunnen oefenen.

Ik bedacht meteen dat dit voor extra leerkansen kon zorgen. Zowel voor de kinderen als voor de ouders is dit een groot voordeel. De mama gaat ook naar de Nederlandse les en kan dus ook online oefenen. Ik heb toen ook meteen gemaild naar De Katrol of het mogelijk is om laptops uit te lenen, waarna zij dat ook in sneltempo hebben geregeld met Digipunt.

Enkel de papa van de kinderen heeft een auto en gaat zo naar het werk. De mama kan niet met de auto rijden en heeft geen fiets (kan ook nog niet fietsen). Ik ben haar vandaag gaan ophalen om samen naar de bib te gaan waar wij de laptops mochten ophalen die we voor hen gaan uitlenen.

We hebben 2 laptops kunnen uitlenen zodat de kinderen tegelijk kunnen oefenen. We kregen ook nog even de uitleg en er moesten papieren in orde gebracht worden. Ook daarbij heb ik de mama kunnen helpen omdat ze niet altijd begreep wat er werd gezegd of dat de uitleg te snel ging.

Wat was het ontzettend fijn om nadien de lach op het hele gezin hun gezicht te zien. Ze waren heel erg dankbaar voor deze kans.

Ik stelde een kleine planning op voor mama.  

Elke dag: 

• Agenda's nakijken: 

• De gemaakte taken en geleerde toetsen tijdens de studie controleren. 

• Niet gemaakte taken en niet geleerde toetsen: de kinderen dit in orde laten brengen. 

• 5 pagina’s lezen met G.. 

Elke vrijdag:  

• Agenda's en toetsen ondertekenen. 

Samen met de kinderen aan de slag met het schoolse en positief afsluiten met een spelletje. 

G.: loepje, samen lezen, oefenen op begrijpend lezen. 

J.: oefeningen van wiskunde + websites tonen voor het inoefenen van de landen en hun hoofdsteden (binnenkort toets voor WO) ==> elke dag 5-10 minuutjes oefenen. 

G. heeft deze week opnieuw niet gelezen volgens mama. G.zelf geeft dit eerst ook zelf aan. Ik ben even streng moeten zijn om hem duidelijk te maken waarom het zo belangrijk is dat hij elke dag een beetje leest. Ook mama heb ik nog eens duidelijk gemaakt dat ondanks hij niet wil het toch belangrijk is dat ze op haar strepen staat. Nadien hebben we alle bovenstaande zaken kunnen doen en hebben zowel J. als G. super goed gewerkt. Ik beloonde hen door een spelletje UNO te spelen. Dit vonden ze ontzettend leuk! 

De papa was ondertussen ook thuisgekomen van het werk. Ik vroeg hem of hij wou meedoen met het spelletje, en ondanks hij het niet kenden heeft hij meegedaan. Ik voelde dat het volledige gezin kon genieten van een spelletje met het volledig gezin! :) 

J. ging opnieuw aan de slag op de laptop om de landen en hoofdsteden in te oefenen. Hij doet vaak alles snel snel en maar 1 keer. Ik spoor hem aan om echt meerder keren te oefenen. Ik Zet er een tijd op (10’) zodat hij een einde voor ogen heeft. Ik merk ook dat hij er altijd snel doorgaat omdat hij weet dat hij toch niet wordt gecontroleerd. Zoals bij Frans. Daarbij hoort hij eerst zijn woordkaartjes te leren en daarna hem te testen door het accordeonblad in te vullen en daarbij de eerste Franse kolom af te dekken. Het viel mij gisteren op dat hij gewoon het accordeonblad invulde zonder eerst de woordkaartjes te leren en door de eerste Franse kolom gewoon over te schrijven. Ik “confronteerde” hem met het feit dat hij het zo niet leert door hem eens op te vragen. Nadat hij merkte dat hij het nog niet goed kon vertelde ik hem dat het daarom zeer belangrijk is om het op de correcte manier te doen. 

G. ging samen met mij verder aan de slag met begrijpend lezen. Ik merk op dat hij niet nadenkt bij het lezen van de vragen en de tekst. Hij zich leren afvragen waar hij naar op zoek moet en hoe hij dit moet doen. Nu is het voor hem puur gokwerk. Hierdoor haalt hij ook zeer slechte punten op deze toetsen. 

Oudercontacten G. en J. 

Er werd voornamelijk gezegd wat ik zelf ook al aanvoelde. 

G. zit bij alle vakken bij de middelmaat. Bij rekenen zit hij bij de sterkere leerlingen. Het lezen, begrijpend lezen en zijn uitspraak (voornamelijk eindklanken) is nog niet goed. Hij zal thuis dus echt elke dag moeten lezen. Hierdoor zal ook zijn uitspraak verbeteren. 

J. is een zeer sterke leerling maar door zijn lakse werkhouding haalt hij een stuk lagere punten dan hij eigenlijk zou kunnen halen. Hij moet dus echt gecontroleerd worden om te kijken of hij zijn toetsen geleerd heeft en zijn taken heeft gemaakt want hij durft hier vaak over liegen. Mama was zeer kwaad op J. en heeft hem duidelijk gemaakt dat hij beter zijn best moet doen. Ik heb nogmaals uitgelegd aan J. dat hij dus hij het dus wel kan maar dat hij zich meer zal moeten inzetten. Maar ook dat we dit samen gaan aanpakken. Ik heb nogmaals herhaald dat hij steeds alles moeten meenemen naar huis om thuis ook nog eens te oefenen. 

Hier zullen we dus de komende tijd met beide kinderen op focussen. 

G. en J. hadden beide alle opdrachten gemaakt. J. heeft nog geoefend op zijn Frans, terwijl G. en ik nog even gingen oefen op lezen. 
 

We hebben samen nog een account aangemaakt voor de bibliotheek. 

We hebben opnieuw gelezen en gewerkt aan het begrijpend lezen bij G. . 
Met J. oefende ik opnieuw nog eens op zijn Frans. 

Nadien hebben we nog spelletjes kunnen spelen als beloning dat ze zo goed hadden gewerkt. 

Ik merk doordat er nu een bepaalde routine is, ze nu zelfstandig aan de slag gaan. Wanneer ik toekom, nemen ze uit zichzelf hun rugzak en agenda. J. zegt meteen wat hij reeds heeft gemaakt en waarmee hij nu aan de slag gaat. Vervolgens start hij met het maken/leren van deze taken/toetsen. G. probeert soms nog om het lezen over te slaan maar weet dat dit tevergeefs is. Hij start dus vrij snel met lezen.

Doordat ik consequent blijf en dezelfde stappen/routine aanhoudt, geef ik dit ook door aan het gezin en zeker aan de kinderen.

We bespraken ook dat ik nog een 2 uur ging langskomen voor de laatste keer. Hier zouden we samen iets bakken. (koekjes of cupcakes) mama zou nog laten weten wanneer het kan. 

Bij het versieren van de koekjes konden ze hun creativiteit de vrije loop laten gaan. In het begin wou G. heel snel snel het koekje afwerken waardoor het niet netjes gebeurde. Ik vroeg hem even naar zijn koekje te kijken en te zeggen wat hij er zelf van vond. Hij zei dat het er niet mooi uitzag. Ik vroeg hem toen of hij wist hoe dit kwam en wat hij er aan kon doen. Daarop antwoord hij zelf dat ij wat trager zou werken en enkele kleurtjes gin kiezen i.p.v. alles te gebruiken.

Toen hij het resultaat van zijn koekjes nadien zag, was hij zeer tevreden.

Ik vind dit een zeer goed initiatief want zo wordt niet alleen de taal ingeoefend op een speelse manier, maar ook de sociale vaardigheden, het denkvermogen...

Ook enkele leerlingen van mijn stageklas kwamen naar het taalkamp. Ik kwam ook te weten dat ook zei gezinsondersteuning kregen van De Katrol. Ook hier zag ik weer dat kansarmoede dichterbij is dan je denkt.

Het kamp wordt voornamelijk in elkaar gestoken door de stagiaires. Het jammere was dat ze vaak te weinig hadden voorzien en niet op maat van vele kinderen waardoor vele zich snel gingen vervelen. Nadien vroeg De Katrol iedereen om feedback en bleek dat er veel gelijklopende meningen waren. Dit nemen ze dan wel mee naar volgend jaar.

Ik vind dit dus een zeer goed initiatief maar er kan nog heel wat aan gesleuteld worden.

Ik gaf aan dat ik het heel ongemakkelijk vind omdat ik ze uiteraard nog niet ken en niet goed weet wat ik moet zeggen, maar daarnaast ook omdat ik niet goed weet wat ik moet doen en mij hier niet op voorbereid voel.

Mijn vriend gaf meteen aan dat dit meer dan normaal is en dat het gewoon eerst nog even tijd nodig heeft. Ik bekijk ook heel vaak dingen veel te groots en moet volgens hem proberen stapje voor stapje te kijken. Daarnaast geeft hij nog mee dat als ik nog met vragen zit of ik iets niet weet ik zowel bij De Katrol als bij mijn "leerkracht van het vak" (PPO-begeleider) terecht kan.

Dit gesprek doet mij ook echt beseffen dat het inderdaad een leerproces is waarbij ik moet reflecteren en het dus normaal is dat de ondersteuning nu nog verre van perfect is.

Om de leerlingen een goede basis te geven:

• om te kunnen leren

• om ervoor te zorgen dat ze inhoud leren studeren

• een vaardigheid leren toepassen

• verbanden kunnen leggen, concepten met elkaar kunnen uitwisselen en over elkaars gedrag reflecteren

• een sport beoefenen en daar telkens een stapje beter in worden.

==> hiervoor is het heel belangrijk dat de cognitieve denk-/executieve functies goed ontwikkeld zijn.

Wat zijn executieve functies?

Executieve functies (EF) zijn de denkfuncties in ons hoofd/brein die ons instaat stellen tot zelfsturing. zelf ons gedrag, onze gedachten en onze emoties kunnen sturen.

START = aandacht (basisvoorwaarde voor ons bewust en denkend handelen): staat van alert/bewust zijn.

• interne factoren:

  We zijn heel geïnteresseerd in een bepaalde topic en gemotiveerd om daar meer over te leren.

  We kunnen van binnenuit onze aandacht gaan richten.

• externe factoren

  Ouders/leerkrachten/opvoeders gaan de aandacht van de leerling gaan richten.

Binnencirkel: lagere orde EF

==> ontwikkelen zich eerst. Ze blijven gedurende uw hele leven een centrale rol spelen in uw leerproces, zelfsturing en in moeilijkere executieve functies die zich later gaan ontwikkelen.

• Impulscontrole

  In staat zijn ongepast gedrag of niet-relevante prikkels te onderdrukken en selectief de aandacht kunt richten.

  • gedachten

  • gedrag

  • emoties

• werkgeheugen

  Het werkgeheugen stelt je in staat om informatie tijdelijk vast te houden, terwijl je andere handelingen of bewerkingen uitvoert.

• cognitieve flexibiliteit

  Het zich vlot kunnen aanpassen en wisselen van regels in nieuwe situaties.

  Het snel en accuraat wisselen tussen het uitvoeren van twee (of meer) verschillende taken.

  = shifting

Buitencirkel: hogere orde EF

==> bouwen zich verder op de lagere orde EF

• plannen en organiseren

  De vaardigheid om structuren te bedenken om informatie en materialen te organiseren en bij te houden.

  Het vermogen om:

  • vooruit te kijken: _{Wat wil ik bereiken?}

  • overzicht te hebben op de situatie: _{Wat moet er allemaal gebeuren?}

  • Te ordenen en volgorde aan te brengen: _{In welke volgorde?}

  • In te schatten hoe lang iets duurt: _{Hoe lang duurt iedere taak?}

  • Prioriteiten te stellen: _{Wat zijn de belangrijkste stappen? Wat heeft voorrang?}

  • Taakinitiatie: _{Wanneer en hoe zal ik starten? Wat is de eerste stap?}

• gedragsevaluatie

  Aandacht hebben voor je gedrag:

  Je bent je bewust van wat je zegt, doet. Je hebt inzicht in jouw sterke en zwakke punten. Je weet wat je graag of minder graag doet.

  ... om doelgericht gedrag te kunnen stellen.

  ... dankzij interne en externe signalen.

• probleemoplossend denken

  Het vermogen om te (h)erkennen dat problemen bestaan en tot een plan kunnen komen om deze problemen op te lossen.

EINDE = emotieregulatie (heeft een grote invloed op ons cognitief denken)

> Je kent jouw emoties en kan ze benoemen.

> Je beschikt over strategieën om er op een positieve manier mee om te gaan.

Hoe ontwikkelen EF zich?

• lager orde EF's: tussen 4 en 5 jaar

• plannen en organiseren: vanaf 8 jaar

  Bij de start (ook voordien) heel veel begeleiding bij nodig. Deze krijgen ze niet altijd genoeg.

• gedragsevaluatie: vanaf 10 jaar

!!! ontwikkelen zich nog tot ver in de adolescentie !!!

-We worden niet met EF geboren. Ze ontwikkelen zich traag.

-Omgeving die bepaalt hoe efficiënt EF rijpt.

-De omgeving zorgt voor de prikkels, de ervaring, de oefening en de ondersteuning!

AANLEREN i.p.v. te verwachten

Invloeden op EF.

• stress

• impulscontrole wordt uitgedaagd

• vele wijzigende plannen

Enkele tips om EF te ondersteunen en te versterken.

tip 1: sta stil bij en verwoord jouw denken en gedrag.

==> Je verwoordt jouw zelfsturing om de zelfsturing van de leerlingen te stimuleren.

tip 2: maak de leerlingen bewust van hun EF's.

tip 3: reflecteer met de leerlingen en stel kleine doelen voorop.

tip 4: leer hen om stil te staan bij hun denken + denktijd te nemen.

Daarnaast geven ze ook aan dat armoede vaak een vicieuze cirkel is. Ouders kunnen vaak niet geven wat kinderen nodig hebben op financieel en cognitief vlak. Ze willen graag dat hun kind het beter doet/heeft maar zelf zijn ze niet in staat om dat te doen. Dit is ook waar De Katrol voor staat, om kansarmen toch de kans te geven in de maatschappij van vandaag.

Je ziet in dit fragment voornamelijk dat er soms heel veel kan gebeuren of juist heel weinig. Bij sommige gezinnen denk je dat het niet erger kan en die krijgen dan soms nog heel wat tegenslagen bij. Bij sommige gezinnen/kinderen denk je dat het goed komt (mindset... zit goed) maar loopt het dan toch ergens fout. Het is heel confronterend om te zien dat de gezinnen na 5 jaar nog steeds niet uit die armoede geraken. En dan moet je de jaren er nog bijrekenen dat ze reeds in armoede leven. Zoals eerder aangegeven het blijft vaak een vicieuze cirkel waar men moeilijk uitgeraakt. Ook al vindt/vinden de ouder(s) werk, ze gaan niet van de ene op de andere dag uit die armoede zijn en vaak krijgen ze dan nog wat tegenslagen die ervoor zorgen dat ze er zeker in blijven.

DOCU Gemist. (2020, April 9). Arm Vlaanderen: 5 jaar later - Pano [Video]. YouTube. https://www.youtube.com/watch?v=-YNlVWHiTn8

Maar als je dan verhalen hoort schrik je vaak nog over het feit dat het gewoon niet altijd mogelijk is.

Ik wist vooraf al dat ik een leerkracht wou zijn die oog heeft voor elk kind en zijn thuiscontext, maar had er zelf nog niet bij stilgestaan dat het daarnaast ook zeer belangrijk is om ook het vertrouwen van de ouders te winnen. Ze doen vaak enorm hun best om het niet te laten zien dat er armoede is binnen het gezin. Dus om van de situatie op de hoogte te zijn en dan ook oog te kunnen hebben voor het kind, zal je dus in de eerste plaats ook het vertrouwen van de ouders moeten winnen.

Daarnaast heeft deze sessie mij nog meer aan het denken gezet en nog meer aangezet om mensen in armoede te willen helpen. Al is het soms maar met iets kleins zoals oude kleren/spullen schenken aan gezinnen met armoede. Voor hen is dat een erg groot gebaar.

Ze zijn vertrokken vanuit het belang om steeds vanuit de ouders/opvoeders hun noden vertrekken.

Alles start vanuit een goede relatie met de ouders/opvoeders en de kinderen.

De Katrol vindt het ook erg belangrijk om het gezin hun sociale context te verbreden. Dit doen ze/wij door het gezin in contact te brengen met of te informeren over verschillende organisaties, evenementen... Ik ben bijvoorbeeld met het gezin naar de bibliotheek geweest, heb hen in contact gebracht met Digipunt, het speelplein. Ik moest het ook niet altijd te ver zoeken, want ook het contact met de leerkrachten was er niet. Door hen in contact te brengen zijn de ouders ook meer te weten gekomen over hun kinderen.

Ze willen kinderen en jongeren die in armoede opgroeien ook de kans geven om volwaardig te participeren aan de maatschappij en sociale uitsluiting te voorkomen.

Op bepaalde prikkels helemaal niet reageren.

Mensen met autisme hebben onder andere moeite met sociale interactie en communicatie. Daarnaast is flexibiliteit ook een moeilijkheid en een afwijking in je prikkelverwerking.

Vaak zijn ze overgevoelig maar op bepaalde momenten ook juist ondergevoelig.

Net zoals Romijn in de docu heeft S. (de jongste zoon van het gezin) autisme. Naast enkele opvallende verschillen, zoals het feit dat Romijn wel communiceert en S. niet, zijn er ook enkele gelijkenissen. Zowel S. als Romijn zien de pas/tv/computer als enig beloning, als een ritueel. Volgens de arts in de docu is niemand zeker vanwaar het komt maar ze veronderstellen dat het mensen met autisme zekerheid geeft, het is voorspelbaar en je kent het/je weet hoe het werkt.

De ouders van Romijn geven aan dat een kind met autisme je relatie enorm test maar je ook nog veel dichter naar elkaar toebrengt.

Nog een gelijkenis dat me opvalt is dat een kind met autisme toch bijna constant aandacht nodig geeft. Een kind is al een full-time-job maar een kind met autisme vraagt toch net dat ietsje meer. Daarnaast zijn ze beide ook het liefste thuis. Volgens mij is het door de veiligheid en het gekende dat men daar voelt.

Volgens de papa van Romijn is zijn levensmotto:"Het gaat niet over wat je overkomt maar hoe je er mee omgaat."

Dit merk ik ook bij het gezin dat ik ondersteun. De mama verteld mij regelmatig wat ze allemaal moet doen voor S. maar ik merk aan wat ze verteld en de manier hoe ze het verteld dat ze het met zoveel liefde doet.

Wat ik hier voornamelijk uit meeneem is: "kijk eens door dat autisme heen, er zit meer in dat kind dan enkel autisme."

En ook er moet meer awareness zijn rond autisme. Niet enkel wat is het maar ook hoe ga ik daarmee om.

Als laatste wat ik mezelf bedenkt is het volgende, elke kind is en blijft uniek dus steek ook deze kinderen niet in het zelfde hokje 'kind met autisme'.

Lotte Luna Peters. (2018, October 20). ROMIJN [Video]. YouTube. https://www.youtube.com/watch?v=c5hSzlRWZ2Q

Volgens hen is het veel interessanter om te kijken naar hele informele momenten tussen leerkrachten en de ouders.

Daar zijn de leerkrachten van G. en J. en ik het ook mee eens. De leerkrachten geven aan dat ze al op verschillende manier hebben geprobeerd om in contact te komen met de ouders maar te vergeefs. Ze geven ook aan dat dat contact zelf heel miniem kan zin door bijvoorbeeld het ondertekenen van zaken of het invullen van brieven. Als ik hierover in gesprek ga met de mama, geeft ze zelf aan dat de taalbarrière voor haar het probleem is en dat ze hiervoor ook schrik heeft.

De juf in het fragment geeft mee dat het vaak gaat om de kleine momentjes, zoals 's morgen of 's avonds een klein gesprekje aan de schoolpoort. Hierbij kunnen de ouders eens iets kwijt bij de leerkracht of kunnen ze nog iets vragen. Maar ook de ouders laten vertellen over persoonlijke zaken als ze dit willen en zelf de ouders aanspreken. Als leerkracht zal je dus een stuk gaan meeleven in de leefwereld van het volledige gezin. Dit zorgt dan voor een vertrouwensband tussen leerkracht en ouder.

Ze geven ook aan dat het voor ouders soms een drempel is om naar de leerkracht toe te stappen en iets te vragen. Ook eenvoudige vragen als 'hoe was het vandaag?' is al moeilijk. Het is niet omdat ouders geen vagen stellen dat ze geen vragen hebben. Dit voel ik ook enorm aan bij de ouders van mijn gezin. Het moment dat ik hun vertrouwen heb gewonnen durven ze vragen stellen die ze voorheen niet durfde stellen. Daarbij geeft mama ook aan dat ze dat aan de leerkrachten ook niet durft omdat ze bang is dat ze haar niet gaan begrijpen.

De expert geeft ook nog aan dan het bij gesprekken groot of klein het steeds zeer belangrijk is om deze volgens een vast stramien op te bouwen: openen, de boodschap geven en altijd tot een afspraak komen.

Dit wil ik zelf graag toepassen in mijn gezin zodat dit een routine is en het gezin zich veilig voelt en het vertrouwen heeft om alle vragen die ze hebben te durven vragen. Ze mogen mij ook altijd bereiken via whatsapp en hoop dan ook dat ze dit doen.

Update na het engagement: dit vertrouwen was er zeker en vast. Na verloop van tijd hoorde ik de mama op regelmatige basis met de vragen en zorgen die ze had. zelfs nu neemt ze nog regelmatig contact met mij op.

In het fragment geven ze ook aan dat ze een paar jaar geleden een onderzoek hebben gedaan naar betrokkenheid van de ouders. Daaruit komt dat geen ouderbetrokkenheid eigenlijk niet bestaan. Vaak als er geen contact is met de ouders komt dit vaak doordat men de middelen niet geeft.

Ook in mijn gezin is dit de struikelblok. De mama geeft aan dat ze niet naar het oudercontact durft omdat ze bang is dat ze de leerkrachten niet zal begrijpen of omgekeerd, ze heeft ook geen auto dus het is niet makkelijk om daar te geraken en met drie kinderen waarvan 1 met autisme ziet ze dit echt niet zitten.

Update na het engagement: De mama en leerkrachten waren heel erg blij nadat ik een oudercontact online had kunnen regelen en waarbij de leerkracht een tolk had kunnen regelen. Op die manier konden we heel makkelijk de struikelblokken doorbreken. De mama was ook ontzettend blij dat ik erbij kon zijn. Ze gaf aan dat ze zich op die manier veilig genoeg voelde om dit te doen.

Als men al een huis kan veroorloven zien we vaak dat ze heel erg kampen met vocht en schimmel. Dit heeft dan ook weer effect op de gezondheid. Ze zijn heel vaak ziek maar kunnen zich ook medische hulp niet echt veroorloven.

Zaken die stuk zijn in het huis kunnen niet gemaakt worden want dat is voor hen onbetaalbaar. Ze moeten het echt doen met de dingen die ze hebben.

Marisabel geeft aan dat er geen ruimte is om een bureau te plaatsen zodat de oudste kan studeren. Dit zorgt ervoor dat hij niet in alle rust kan studeren doordat zijn 2 broers ook aanwezig zijn.

Deze gezinnen hebben een budgetbegeleider dat het geld van dat beheerd zodat ze schulden kunnen afbetalen, de basisbehoeften kunnen inlossen en dan pas als er iets over is kunnen ze kijken voor eventueel iets voor kledij of iets anders.

Waar ik het meest van schrok was van de mama met 3 kinderen die maar 350 euro uitkering krijgt per maand. Ik stel mij heel veel vragen bij hoe ze rond komt elke maand.

Gelukkig zijn er organisaties die aan brood- en voedingsbedeling doen om dat tekort aan geld toch een beetje op te vangen.

Heel wat van deze gezinnen geven aan dat de kinderen bepaalde dingen niet doen doordat ze het niet kunnen betalen of uit schaamte.

Update na engagement: door mijn engagement weet ik nu dat er heel veel zaken zijn wat kinderen in armoede ook kunnen doen ondanks ze er geen geld voor hebben. Er worden heel veel dingen georganiseerd waarbij er rekening wordt gehouden met deze gezinnen. Dus vaak zijn de gezinnen heel onwetend. En organisaties zoals De Katrol willen die onwetendheid doorbreken.

Je merkt dat elke ouder droomt van een mooie en financieel goede toekomst voor hun kinderen.

VRT MAX. (n.d.). https://www.vrt.be/vrtmax/a-z/pano/2013/panorama-s2013a20/

Klasse. (2018, August 22). Betrokken ouders, vanaf de kleuterklas: zo lukt het wel [Video]. YouTube. https://www.youtube.com/watch?v=eO4Alwe6HEc

• Dan doe je al veel wonderen door in duidelijke, correcte zinnen te praten (geen beeldspraak of dialect). Gebruik gewone spreektaal en let op met vaktaal. Ga er niet te snel vanuit dat ouders weten wat de A-stroom of het CLB is. Vermijd vakjargon niet, maar neem je tijd om alles voldoende uit te leggen.

• Beperk je tot de essentie, gebruik visuele ondersteuningen (foto’s, pictogrammen, afwezigheidsregister, toetsen of andere documenten) en wees consequent in je woordkeuze (kies bv. voor ‘leraar’ of ‘leerkracht’).

• Maak genoeg tijd en luister aandachtig naar wat de ouder vertelt.

• Check of de ouder je begrepen heeft. Vermijd daarbij gesloten vragen als ‘Heeft u begrepen wat ik heb uitgelegd?’ Stel liever een open vraag: ‘Wanneer en met wie gaat u een afspraak maken voor de test van Idris?’

Ik paste deze tips toe om het belang van een routine even duidelijk te maken aan de mama. Ik gebruikte een kort, geschreven planning voor haar waarbij ik korte zinnen en pictogrammen gebruikte. De week nadien was het duidelijk een goede ondersteuning geweest voor de ouders met een goed resultaat.

• Het is moeilijk om G. te laten lezen.

Wat is in deze situatie voor mij het meest van belang?

• Dat hij zal gaan lezen op een speelse manier waardoor hij zelf niet doorheeft dat hij aan het lezen is en dus plezier vind in het lezen.

Wat zijn je talenten die je gaat inzetten om dit probleem aan te passen?

• Mijn creativiteit en verbeeldingskracht.

Hoe droom jij de situatie?

• Het zou fijn zijn als G. plezier vind in het lezen en daardoor dit meer (uit zichzelf) wil gaan doen. En dat hij daarnaast het M4 leesniveau haalt.

Voer uit.

• Ik ben met de kinderen naar de bib geweest omdat ze dan gestimuleerd worden om boeken te gaan kijken en zelf iets te kiezen wat hen interesseert. Helaas was er een kleine iPad aanwezig voor de kinderen waardoor G. volledig gefocust was op het kunnen spelen op die iPad. Er was een kindje op bezig wat er wel voor zorgde dat hij er niet naartoe ging maar hij hield het wel steeds in de gaten.

  Het lukte mij hierdoor ook niet meer zijn interesse naar de boeken te brengen.

  Gelukkig heeft hij wel nog enkele boekjes gekozen om uit te lenen, helaas wel tegen zijn zin.

Daarbij kreeg ik een documentje met alle informatie over De Katrol met een uitleg van haar bij.

Daarnaast kreeg ik ook heel wat documenten mee dat ik moest invullen. Op basis daarvan zouden ze mij koppelen aan een bijpassend gezin.

Er zaten ook nog wat documenten in met uitleg wat we bij het eerste ontmoetingsmomenten zeker zouden moeten doen en voorzien.

Ik kreeg ook nog uitleg over de verschillende documenten ik doorheen het engagement zal moeten invullen en waar ik nog meer vragen, informatie, materiaal kan terugvinden die mij zouden kunnen helpen.

• mama spreek een beetje Nederlands en verstaat het ook maar het is soms nog moeilijk.

• Papa is zeer weinig aanwezig en Els heeft het gevoel dat hij ook niet erg betrokken is bij het begeleiden van de kinderen.

• De 2 oudsten spreken wel goed Nederlands en zijn zeer sociaal.

• Mama gaat vaak dingen uit de weg en heeft steeds een reden om iets niet te doen.

Nadien gingen we samen naar het gezin en bleef Els nog 10 minuten om ons aan elkaar voor te stellen. Nadien kon ik zelf kennismaken met het gezin op een speelse manier.

Ze zegt daarbij ook dat er veel studenten zijn die verwachten dat ze op korte tijd de wereld kunnen verzetten maar dat dat eigenlijk niet kan. Alle kleine stapjes zijn voor hen al enorme stappen naar een kansrijker milieu.

We hadden het ook nog even over het gezin. Welk beeld we nu al hebben kunnen vormen van het gezin en waar we ons nog op zullen focussen bij volgende huisbezoeken. Zo is de betrokkenheid van papa nog een grote uitdaging en willen we mama nog verder begeleiden in die routine bij het schoolse van de kinderen.

• De papa meer betrekken bij het gezin en activiteiten binnen het gezin.

Wat is in deze situatie voor mij het meest van belang?

• Dat de familie kan genieten van het samenzijn en dat samen zaken aanpakken een normaliteit wordt om zo ook de leerprestaties van de kinderen te kunnen verhogen.

Wat zijn je talenten die je gaat inzetten om dit probleem aan te passen?

• Ik hoop met mijn overtuigingskracht en enthousiasme de papa te kunnen overhalen om (al eens) deel te nemen aan een activiteit samen met het gezin.

Hoe droom jij de situatie?

• Het zou mooi zijn als de papa later zelf af en toe het initiatief neemt om iets met het gezin samen te doen.

Voer uit.

• Helaas was de papa vaak gaan werken maar op het moment dat papa eens thuis was heb ik mijn kans gegrepen.

  We gingen net starten met een spelletje UNO wanneer papa thuiskwam. Ik vroeg hem of hij zin had om mee te doen. Hij twijfelde even en zei dat hij het niet kende. Wij gaven aan dat we het hem gingen uitleggen en dat hij eventueel met iemand anders kon meespelen. Hij besloot mee te spelen samen met G.. Het was heel fijn om te zien hoe het volledige gezin hiervan genoot.

Voornamelijk ons eerste gesprek heeft mij hierbij geholpen, namelijk stap voor stap en het komt wel goed wat inderdaad zo is. Ook de inhoudelijke vorming en de sessies van pro die ik heb gedaan hebben mij hierbij geholpen. Ik haalde hier nog heel wat tips uit, zoals hoe ik best een confrontatie aanging met de ouders/kinderen. Of hoe ik een veilig klimaat kon opbouwen. Deze zaken hebben er voor gezorgd dat ik een enorm vertrouwen kreeg van het volledige gezin. En omdat zowel ik als de ouders als de kinderen aan het zelfde zeil trokken en samen naar een doel streefden kwamen we tot hele mooie resultaten. Doordat zowel de kinderen als de ouders als ik heel open waren naar elkaar toe konden we zaken snel oplossen of voorkomen.

Nadat ik mij wat had ingelezen in de organisatie kwam ik te weten dat ze heel erg inzetten op kansarme gezinnen. De Katrol wil uitval en uitsluiting voorkomen. De Katrol wil bruggen bouwen tussen verschillende werelden zodat alle kinderen en ouders zich verbonden kunnen voelen met de samenleving. We kunnen er dan ook vanuit gaan dat de SDG ‘ongelijkheid verminderen’ bij hen vooropstaat. Daarnaast is er ook een grote focus op ‘kwaliteitsonderwijs’. Ik zou zelfs durven zeggen dat ze vanuit deze SDG zijn vertrokken om De Katrol te realiseren. Ze hebben namelijk een boek geschreven over De Katrol met de naam van kansarm naar kansrijk (?). Hierin vertellen ze ook dat niet elk gezin de middelen en kennis heeft om hun kind te begeleiden in het schoolse en dat De Katrol ook deze gezinnen de kans wil bieden om te kunnen functioneren in onze maatschappij.

Zelf kwam mijn gezin na de scheiding van mijn ouders en het alleen komen te staan van mijn mama een minder makkelijk, financiële periode. Maar ze hadden nog steeds een job, genoeg geld achter de hand, we hadden nog steeds een dak boven ons hoofd en moesten ons nog geen zorgen maken of we morgen wel brood op de plank zouden hebben. Wij kunnen dus zeker niet spreken van armoede maar kan mij wel voorstellen welk gevoel deze mensen hebben.

Enkele jaren geleden was ik vrijwilliger op een inclusief speelplein. Zelf kwam ik daar enkele keren in aanraking met kinderen die leefden in een kansarm gezin. We zagen deze kinderen dagelijks toekomen met lege brooddozen, niet gewassen, steeds dezelfde kleren...

Op een bepaald moment ontdekten we dat 2 van deze kinderen kampte met enorm veel luizen. Toen we dit aanhaalden bij de mama vertelde ze ons in vertrouwen dat ze zich geen luizenshampoo kon veroorloven. Ik zag het verdriet in haar ogen en voelde mij enorm machteloos op dat moment.

Ik kan dus wel zeggen dat ik er al eens mee in aanraking kwam maar nog niet in de mate dat ik er heel veel over weet. Daarnaast is het wel iets dat mij enorm bezighoudt, waar ik graag meer over te weten wil komen en waar ik graag mijn handen voor uit de mouwen wil steken om ook mijn steentje bij te dragen.

Hoe heeft dit effect op het schoolse? Hoe kunnen we hen daarin begeleiden? Wat wordt van ons als leerkracht vaak verwacht maar is niet altijd vanzelfsprekend? Hoe zijn kinderen in hun thuisomgeving?

Op deze vragen hoop ik een antwoord te vinden tijdens mijn engagement bij de Katrol.

Tijdens het tweede gesprek werd ik gekoppeld aan een gezin dat niet ver van mij woont. Dit was nogmaals een realitycheck dat armoede dichterbij is dan we denken.

Ik leerde dat het gezegde ‘it takes a village to raise a child’ meer dan waar is. Ik bekeek onderandere een fragment over ouderbetrokkenheid waarin ze duidelijk aangeven dat leerkrachten nog teveel zeggen dat het altijd dezelfde ouders/gezinnen zijn die niet aanwezig zijn of waarbij het huiswerk, de brieven… niet in orde zijn. Maar vaak is dit omdat deze gezinnen de middelen of kennis niet hebben. Ook bij mijn gezin is dit het geval. De leerkrachten gaven aan dat ze de ouders nog geen enkele keer hadden gezien of gehoord en ze hierdoor ook niet konden aangeven wat belangrijk was voor de kinderen.

Wat ik net heb verteld kan ik perfect aantonen met mijn wauw-moment. Waarbij we met heel veel hulp uit verschillende hoeken een oudercontact hebben kunnen doen en waardoor de mama al wat meer op de hoogte is van haar kinderen op schools vlak. https://padlet.com/demuynckjade1404/ppob_2a1_jade_demuynck-p7we16uv544f2hem/wish/3025739356

Ik ben enorm gegroeid in het durven communiceren, zowel met de ouders, de kinderen en de leerkrachten als met De Katrol. Tijdens de PPO-sessies en de inhoudelijke vorming heb ik heel vaak horen vallen dat communicatie tussen de verschillende opvoeders heel erg belangrijk is en dat we hiervoor op bepaalde zaken moeten lettten. Daarbij heb ik voornamelijk nog geleerd consequent blijven en de focus te leggen op de talenten en het bekrachtigen van de vooruitgang. Hier koppel ik ook even mijn ai-moment aan. https://padlet.com/demuynckjade1404/ppob_2a1_jade_demuynck-p7we16uv544f2hem/wish/3029059135
Want ondanks dat dit even een ai-moment was hebben zowel G. als ik eruit geleerd en naast dat ik even streng moest zijn heb ik het goede gedrag wel bekrachtig. Hij doet steeds zijn best met het lezen als ik er ben en ik weet zeker dat hij dat ook zo goed kan als ik er niet ben.

Als ik even terugkijk op mijn engagement in functie van onderwijskansen dan denk ik dat we met organisaties als De Katrol al heel goed opweg zijn om ook kansarme gezinnen toch de kans geven om te kunnen functioneren binnen de maatchappij. Ik wist voor de start nog helemaal niet hoe deze organisaties te werk gingen. Ik dacht persoonlijk dat dit meer tussenpersonen waren die doorvewijzingen deden naar andere organisaties. Ik zag het meer als een soort van infopunt. Nu weet ik dat ze veel meer doen dan dat en echt wel het verschil maken.

Het engagement heeft mij wel duidelijk gemaakt dat ook deze gezinnen een extra uitdaging zijn voor de leerkrachten. Maar het heeft mij ook echt wel de zin gegeven om deze uitdaging aan te gaan. Ik ben door dit engagement ook zelfzekerder geworden in mijn durven op dit vlak. Ik weet dat ik een veilig klimaat kan creëren voor deze gezinnen en er genoeg middelen zijn om hen te kunnen helpen. Ook mijn creativiteit is een meerwaarde om bijvoorbeeld de leerprestaties van de kinderen omhoog te brengen.

Mijn droom voor de toekomst is dat ik niet enkel voor de kinderen maar ook voor hun hele gezin een meerwaarde kan zijn als leerkracht. Ik denk dat iedereen wel een leerkracht heeft uit het lager dat hen bijblijft. Ikzelf heb meerdere leerkrachten die niet enkel mij zijn bijgebleven, maar ook mijn ouders. Die leerkracht wil ik graag worden.

Het is heel laagdrempelig waardoor je elkaar op een zeer natuurlijke manier leert kennen.

De inspiratiesessie van Anke was voor mij een eye-opener. Ik ben iemand die heel veel stress heeft over verscheidene zaken en die ook veel druk ervaart van de buitenwereld. Ik durf dan ook moeilijk mijn rust nemen en daarnaast durf ik ook geen nee zeggen als anderen iets vragen.

Anke legt heel goed uit waarom het juist zo belangrijk is om dat juist wel te doen.

Het voorbeeld van het rugzakje die maar zoveel kan hebben voor je zelf in een put valt heb ik zelf al ervaren en daarom heb ik tijdens/na deze sessie mezelf voorgenomen om af en toe mezelf op de eerste plaats te zetten.

Aanvulling op 9 december: Sinds deze sessie heb ik ook echt geprobeerd om mezelf soms op de eerste plaats te zetten. Ondanks ik het nog erg moeilijk vind om tijd in te plannen om echt even van alles rust te nemen is het me toch al enkele keren gelukt. Nee zeggen tegen anderen lukt me ook steeds beter. Zo durf ik al eens nee zeggen tegen de vraag om een stapje in de wereld te zetten en zeg ik ook eerlijk waarom ik het niet zie zitten. Er is dan ook gewoon erg veel begrip. Dit heeft mij als persoon al zo doen groeien op zeer korte tijd.

Werkvormen:

• Lijn tekenen met ogen dicht, met ups en downs. Bij enkele ups en enkele downs iets schrijven over de weg. (start opleiding tot nu) Delen in grote groep.

• Boom tekenen die iets te maken heeft met hoe we ons nu voelen. Enkele begrippen bijschrijven ivm ons gevoel. Per 4 bespreken met elkaar. Delen in grote groep.

Voornamelijk het visueel zien dat iedereen zijn eigen parcour heeft afgelegd maar allemaal met ups en downs was echt een meerwaarde voor mij.

Nadien zijn we nog naar buiten gegaan om onze eigen professionele identiteit nog wat meer uit te diepen. Daarbij kregen we verschillende prentjes met uitleg en moesten we kijken waar we ons het meest in herkenden tijdens het teamteachen. Ik vind mezelf hierbij een helper omdat ik een collega steeds zou helpen als ik merk dat het wat moeilijk of moeizaam gaat. Ik wil mijn collega dan ook absoluut niet kwetsen of zeggen wat hij of zij moet doen. Ik wil hem/haar wel terug op weg zetten.

Daarnaast deden we korte gesprekjes in duo's door middel van een binnen- en een buitencirkel. de binnencirkel moest na twee minuten draaien zodat je een nieuwe partner had. Bij elke nieuwe partner moesten we elk om de beurt 1 minuut de andere complimenteren. De persoon die de complimenten kreeg moest deze gewoon ontvangen en mocht dan ook niets zeggen.

Het is niet altijd even makkelijk om de complimenten gewoon te accepteren maar het doet wel eens deugd om deze te horen. Ik vind het ook altijd fijn om complimenten te geven in het dagelijkse leven. Deze kleine actie kan veel betekenen voor een persoon.

Ik neem van andere mee:

• Je kan de buurt betrekken bv. bakkerij, winkels... om zowel verspilling tegen te gaan als gezinnen in armoede een handje te helpen.

• Ons aanpassen aan de scholen. gaan kijken naar het percentage armoede op die specifieke school en an kijken of er echt wel nood is aan het voorzien van maaltijden of het percentage zeer laag ligt en dan enkel een tussendoortje voorzien.

Communicatie met de ouders op een gepaste manier doen is iets wat we doorheen de opleiding al vaak hebben zien voorbijkomen. Het is dan ook zeer belangrijk om hen deze communicatie als positief te laten ervaren.

individueel gesprek

Tijdens en na het gesprek had ik echt een goed gevoel over hoe ik momenteel in het leven en in de opleiding sta. ik ben een heel stuk zelfzekerder dan ik vorig jaar was. Het is nu echt de sprint naar de eindmeet.

• stelling: 'Ik vind het ok dat een collega/medestudent me observeert als ik lesgeef.'

  • Ja en nee, ik ben erg onzeker als er iemand naar mij kijkt en heb het gevoel dat het steeds mis gaat als iemand kijkt. Ik merk wel dat het meer is als ik weet dat ik gequoteerd word.

• stelling: 'Ik vind het OK dat mijn mentor me observeert als ik lesgeef.'

  • Ik vind dit ok. Hoe beter ik de mentor leer kennen hoe minder stress ik ervaar.

• stelling: 'Ik vind het OK dat mijn begeleider me observeert als ik lesgeef.'

  • Minder, ik merk dat ik meer stress ervaar omdat ik weet dat hij/zij mij zal quoteren.

• stelling: 'Ik heb zin om volgend jaar met collega's te teamteachen.'

  • Heel veel! Ik probeer dit nu al zoveel mogelijk te doen, in de mate van het mogelijke, met mijn mentoren. Ik merk dat ik dit erg fijn vind en we enorm veel van elkaar kunnen leren. We kunnen de leerlingen hierdoor ook gerichter gaan ondersteunen.

randvoorwaarden teamteachen

• Elkaar ruimte geven om te groeien en elkaar helpen in het groeiproces.

• De één staat niet boven de ander.

• Goede communicatie.

externe zorgparteners (verbindende schrijfles.)

Lisa: Beste ouders van Lisa,

Ik merk dat Lisa het erg goed doet op vlak van muzische en L.O. en dat ze zichzelf hierin kan ontplooien. Tegelijk merken we dat rekenen en taal voor haar een uitdaging blijven, ondanks de aanpassingen en ondersteuning die we op dit moment bieden, zoals de maaltafelkaart en aangepaste dictees. Lisa doet duidelijk haar best, maar we merken dat dit soms haar zelfvertrouwen aantast. Ik stel voor om daarom eens samen op zoek te gaan naar welke richting ze best uit gaat.

Seppe: Beste ouders van Seppe,

Seppe is een erg enthousiaste leerling en dat brengt hij ook over naar zijn klasgenoten. Ik merk dat zijn enthousiasme het soms overneemt en hij hierdoor snel afgeleid is. Hij heeft soms moeite om zijn enthousiasme op de juiste manier kwijt te kunnen en reageert dit soms fysiek af op andere leerlingen. Sepper heeft veel potentieel en daarom zou ik willen vragen om samen eens op zoek te gaan naar hoe we Seppe hierin kunnen begeleiden.

Saartje: Beste opvoeders van Saartje,

Wij kennen Saartje haar achtergrond en

we zien dat ze momenten heeft waarin ze kan opbloeien, maar ook periodes waarin ze worstelt met haar emoties. We begrijpen dat haar gedrag, zoals boos worden en dingen gooien, vaak voortkomt uit haar achtergrond en hoe moeilijk het soms voor haar is om met prikkels om te gaan.

We willen eerlijk zijn over wat er gisteren is gebeurd in de klas. Saartje heeft een bank omvergegooid die helaas op een andere leerling terecht is gekomen, met als gevolg dat deze leerling naar de dokter moest. We begrijpen dat dit nieuws ook voor jullie moeilijk is om te horen, net zoals het voor ons een lastige situatie is. Ik voel dat er een grens is overschreden en wil dit graag samen met jullie en Saartje bespreken. Ik zou hierbij graag samen op zoek gaan naar een aanpak om dit gedrag van Saartje te kunnen voorkomen.

Ik neem mee:

• oudervertelgesprek: ouder praat grotendeels aan de hand van een vragenlijst die ze op voorhand meekregen zijn ze voorbereid.

• ouders schrijven zelf een brief soms in de eigen taal/het engels

Deze stelling hebben we doorheen de opleiding al heel veel besproken waardoor ons idee hierover al wat gericht is. Daardoor was bijna iedereen het erover eens dat de moedertaal wel moet toegelaten worden.

Persoonlijk vind ik dit ik omdat uit onderzoek is gebleken dat dit het leren van de Nederlandse taal bevordert. Daarnaast voelt een kind zich veiliger en gemotiveerder.

Als we verder gaan denken dan het kind alleen, kunnen we ook gaan kijken naar de ouders. De kinderen zullen thuiskomen met de boodschap dat we hen accepteren zoals ze zijn en ook hun thuistaal is een deeltje van hun identiteit die wij accepteren. De ouders zullen hierdoor vaker een veiliger gevoel hebben om contact te maken met de leerkrachten en de school.

Daarnaast hebben we ook nog ouder gesprekken gedaan via verbindende communicatie met boze ouders. Hierbij is het erg belangrijk om rustig te blijven en begrip te tonen naar de ouders.

Ik merkte dat het moeilijk is om jezelf niet zomaar te gaan verdedigen maar echt verbindend te gaan communiceren. Dit is volgens mij ook echt iets dat je door de jaren heen beter en beter leert doen.

Ik hecht erg veel belang aan deze verbindende communicatie omdat dit ook een belangrijke basis is voor een goede band met ouders en kind. Op deze manier sta je samen in voor de opvoeding van het kind.

We hebben ook nog even gebrainstormd over de zorgvraag van F. Deze was heel erg herkenbaar. Het ging over de zenuwen die regelmatig de overhand nemen. Heel veel overdenken en twijfelen aan jezelf. Dit heb ik ook heel erg. Ondanks dat ik hier al enorm in gegroeid ben kan deze toch nog eens de overhand nemen. Hierbij neem ik mee dat het belangrijk is om regelmatig eens terug te denken aan wat je allemaal goed deed. Dit eventueel neer te schrijven. Ook een foto van jezelf toen je klein was. Hier kan je dan eens naar terugkijken en denken dat je het voor je kleine zelf doet. Dat je haar grote droom waar maakt.