กำหนดส่ง ภายในวัน 24.00 ของวันที่เรียน

หมายเหตุ: กำหนดสีกล่องข้อความเป็นสีเขียว(เพื่อให้อาจารย์ สะดวกในการตรวจเช็คการส่งงาน และให้คะแนนกับ นักศึกษา)

2.ที่มาของบทความ 

    ผู้เขียน : สวรินทร์ เบ็ญเด็มอะหลี

    ชื่อวารสาร : วารสารวิจัยสังคม

    ปีที่ตีพิมพ์ : 2560 ปีที่ 40

    ฉบับที่ : 1

3.สรุปเนื้อหา : อุตสาหกรรมการเกษตรเป็นปัจจัยกระตุ้นให้เกษตรกรใช้วิธีการเผาและบุกรุกป่ามากขึ้น อีกทั้งผู้ประกอบการทางการเกษตรยังใช้วิธีการเผาในจัดการพื้นที่เกษตรกรรมเพราะง่ายและลดต้นทุน จากสถิติการเกิดไฟป่าในช่วงเดือนตุลาคน พ.ศ.2558 ถึงเดือนพฤษภาคม พ.ศ.2559 รวมทั้งประเทศเกิดไฟป่า 6,479 ครั้ง ซึ่งสาเหตุการเกิดไฟป่าที่สืบเนื่องจากการเผาพื้นที่เกษตรกรรมเพื่อกำจัดเศษเหลือทิ้งทางการเกษตร ซึ่งคนและวิธีการดำเนินกิจกรรมที่ไม่เหมาะสมคือต้นเหตุสำคัญของไฟป่า

4.การนำความรู้ไปประยุกต์ใช้

   1. ปัญหาการเกิดไฟป่าเป็นปัญหาที่เกิดมายาวนาน ในแต่ก่อนอาจเกิดขึ้นเองตามธรรมชาติแต่ในปัจจุบันเกิดมาจากคนที่จำเป็นต้องใช้พื้นที่ป่าในการทำการเกษตร เราจึงต้องทำความเข้าใจเกี่ยวกับปัญหาไฟป่าให้มากขึ้นเพื่อทั้งป้องกันไม่ให้เกิดซ้ำและไม่ไปทำลายผืนป่าและที่อยู่อาศัยของสัตว์

  2. เป็นแนวทางในการค้นหาข้อมูลในการทำงานของวิชาอื่นๆที่ช่วยให้เราสามารถหาข้อมูลเพิ่มเติมมากขึ้นได้โดยการเสิร์ชคีย์เวิร์ดที่ต้องการก็ทำให้เราสามารถได้ข้อมูลมาง่ายๆและยังสามารถโหลดเก็บไว้อ่านได้อีกด้วย

  3. สรุปเนื้อหาของบทความ :

    ปัญหาภาวะโลกร้อนของวัดในพระพุทธศาสนา จากการวิจัยเชิงคุณภาพโดยการลงพื้นที่สัมภาษณ์ เชิงลึก และสังเกตแบบมีส่วนร่วมจากวัดที่เป็นกลุ่มตัวอย่างจำนวน 8 วัด ในเขต อ.เมือง จ.ขอนแก่น พบว่า กิจกรรมที่ก่อให้เกิดภาวะโลกร้อนของวัดมีอยู่ 4 ประการ ได้แก่ การเผาศพ การติดตั้งเครื่องปรับอากาศ การลดพื้นที่สีเขียว และการเพิ่มขึ้นของปริมาณขยะ ซึ่งสาเหตุเหล่านี้ถือเป็นส่วนหนึ่งของการทำให้เกิดการเพิ่มขึ้นของปริมาณขยะ และปัญหาภาวะโลกร้อน โดย 

4. การนำเอาองค์ความรู้ไปประยุกต์ใช้ : 

นิสิตในหลักสูตรบริหารธุรกิจบัณฑิต (ภาควิชาการตลาด) คณะพาณิชยศาสตร์และการบัญชี จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย

นิสิตในหลักสูตรบริหารธุรกิจบัณฑิต (ภาควิชาการตลาด) คณะพาณิชยศาสตร์และการบัญชี จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย

ชื่อวารสาร:จุฬาลงกรณ์ธุรกิจปริทัศน์
ปีที่31 ฉบับที่119-120 ม.ค.-มิ.ย. 52

2.2.3
จากงานวิจัยปัจจัยที่มีผลต่อการพิจารณา ถึงความเป็นต่อสิ่งที่แวดล้อมของสินค้าคือ คุณภาพของสินค้า ราคาย่อมเยา และสะดวกในการหาซื้อ เป็นปัจจัยที่มีค่าเฉลี่ยคำตอบสูงที่สุด และปัจจัยลองลงมาคือการใช้ตามเพื่อน ตามกระแสนิยม สังคม สำหรับตัวอย่างที่ไม่ได้พิจารณาถึงสิ่งแวดล้อมจะเป็นเรื่องของราคาแพง หรือหาซื้อยาก ซึ่งการที่คนจะเปลี่ยนมาใช้สินค้าที่เป็นมืตรต่อสิ่งแวดล้อมนั้นมีหลายปัจจัย เช่น การออกแบบที่หรูหรา ช่ิงทางการจำหน่ายที่สะดวก และตัวเลือกอื่นๆ แต่โดยส่วนใหญ่คนในกรุงเทพก็ตระหนักถึงปัญหาภาวะโลกร้อนที่เกิดขึ้น จึงพิจารณาในการเลือกซื้อใช้สินค้าที่เป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อม

2.2.4
เรียนรู้วิธีการสืบค้นในการทำงานวิชาการ หรือโครงงานต่างๆโดยมีที่มาที่น่าเชื่อถือได้ และมีงานวิจัยที่น่าสนใจและหลากหลาย 

การออกแบบเครื่องแต่งกายสตรีสำหรับผู้บริโภคสีเขียว

ฐปนีย์ ศรีแก้ว , ตติยา เทพพิทักษ์ วารสารวิชาการ ศิลปะสถาปัตยกรรมศาสตร มหาวิทยาลัยนเรศวร ปีที่ 8 ฉบับที่ 1 มกราคม - มิถุนายน 2560

ผู้บริโภคสีเขียว เป็นกลุ่มคนที่มีการอนุรักษ์สิ่งแวดล้อมและคำนึงถึงประเด็นปัญหาของสิ่งแวดล้อมผ่านการเลือกใช้ผลิตภัณฑ์และเลือกซื้อผลิตภัณฑ์ที่เป็นมิตรกับสิ่งแวดล้อม เพศหญิงมีแนวโน้มที่จะเป็นผู้บริโภคสีเขียวมากกว่าเพศชาย ซึ่งช่วงอายุ 25-35 ปี เป็นวัยที่มีผู้บริโภคสีเขียวมากกว่าช่วงวัยอื่น ๆ กระบวนการออกแบบเครื่องแต่งกาย ควรจะเป็นชุดที่สวมสบาย มีโครงร่างหลวม ไม่รัดรูป ใช้ผ้าในการตัดเย็บในจำนวนน้อย ไม่สิ้นเปลืองผ้า เป็นชุดที่ใส่สวมใส่ได้ตลอดทั้งปี สามารถประยุกต์สลับสับเปลี่ยนได้ การเลือกใช้สี ใช้ผ้าฝ้ายย้อมสีธรรมชาติ ไม่มีการใช้ซับใน ไม่ใช้ซิป ใช้โทนสีที่เป็นธรรมชาติ ใช้กระดุมไม้แทนกระดุมพลาสติก ใช้การผูกยางยืดแทนการใช้ซิป  ผู้บริโภคสีเขียวในช่วงอายุ 15-24 ปี และ 36-45 ปี ประเมินไม่เลือกสวมใส่เครื่องแต่งกายที่ออกแบบ โดยให้เหตุผลว่าออกแบบไม่เหมาะสมกับตนเอง ดังนั้นพบว่าตัวแปรด้านอายุมีผลในการเลือกสวมใส่เครื่องแต่งกาย 

ความรู้จากบทความ คำนึงถึงการใช้ชีวิตที่จะมีผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อม การเป็นบริโภคสีเขียวก็เป็นอีกวิธีนึงที่สามารถรักษาสิ่งแวดล้อมได้ และส่งผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อมน้อยสุด
วิธีการสืบค้น เข้า www.tic-thaijo.org

ชื่อวารสาร:วารสารวิจัยและพัฒนา วไลยอลงกรณ์ ในพระบรมราชูปถัมภ์
ปีที่ตีพิมพ์:ปีที่12 ฉบับที่2(เดือนพฤษภาคม - เดือนสิงหาคม 2560)
3)สรุปเนื้อหา
งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์จัดทำขึ้นเพื่อศึกษาสภาพปัญหาการถ่ายทอดภูมิปัญญาและแนวทาง พัฒนาการถ่ายทอดภูมิปัญญาการใช้สมุนไพรพื้นบ้านในการดำรงชีวิตที่เป็นมิตรกับสิ่งแวดล้อมในชุมชน จังหวัด สระแก้ว โดยเก็บข้อมูลด้วยการสัมภาษณ์และการจัดสนทนากลุ่มจากกลุ่มผู้ให้ข้อมูลสำคัญรวม 18 คน ได้แก่ หมอยาพื้นบ้าน อำเภอละ 1 คนรวม 9 คน และผู้ทำผลิตภัณฑ์สมุนไพรจำหน่าย อำเภอละ 1 คน รวม 9 คน วิเคราะห์ข้อมูลโดยการวิเคราะห์เนื้อหาและใช้สถิติค่าร้อยละ ผลการศึกษาพบว่ามีปัญหาการถ่ายทอด คือ ปราชญ์ในชุมชนมุ่งถ่ายทอดให้เฉพาะคนในครอบครัวและญาติเท่านั้น ทาให้มีจำนวนผู้รู้ที่สามารถใช้สมุนไพรใน ชีวิตประจำวันในชุมชนมีน้อย ไม่มีการบันทึกข้อมูลภูมิปัญญาไว้เป็นลายลักษณ์อักษร ขาดผู้นำและหน่วยงาน สนับสนุนในการถ่ายทอด ส่วนคนรุ่นใหม่ไม่นิยมสืบทอดภูมิปัญญาการอนุรักษ์และการใช้สมุนไพร วิธีการ ถ่ายทอดของปราชญ์ใช้การบอกเล่าและฝึกปฏิบัติขาดความเป็นระบบ ส่งผลให้พืชสมุนไพรในป่าและในสวนรอบ บ้านลดลงเป็นการเสียสมดุลของทรัพยากรชีวภาพแนวทางพัฒนาการถ่ายทอดภูมิปัญญาการใช้สมุนไพรพื้นบ้าน ควรรณรงค์ให้มีการถ่ายทอดภูมิปัญญาโดยการดูแลรักษาฟื้นฟูป่าที่เป็นแหล่งสมุนไพร และขยายพันธุ์ปลูกเพิ่มใน พื้นที่สวนครัวรอบบ้านเพื่อสะดวกแก่การใช้ประโยชน์และสร้างสิ่งแวดล้อมที่สวยงามให้แก่ชุมชน ควรปรับปรุง รูปแบบการถ่ายทอดภูมิปัญญาการใช้สมุนไพรพื้นบ้านให้เป็นระบบ โดยให้มีสาระในการถ่ายทอดที่ครอบคลุมทั้ง การอนุรักษ์ การใช้ประโยชน์และการแปรรูปทั้งเพื่อเป็นอาหารเป็นยา ผู้ถ่ายทอดหลักควรเป็นปราชญ์ โดยมี นักวิชาการเสริมและสนับสนุนโดยผู้นาชุมชนและองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น กระบวนการถ่ายทอดควรมี 3 ขั้นตอน ได้แก่ การให้ความรู้ การสร้างเจตคติ และการฝึกทักษะโดยใช้วิธีการถ่ายทอดที่หลากหลาย เช่น การ บรรยาย การใช้สื่อ การวิเคราะห์ ศึกษาจากกรณีตัวอย่างและการฝึกปฏิบัติ ควรสร้างสื่อวีดีทัศน์ ที่ใช้ในการ ถ่ายทอดเป็นคู่มือความรู้พืชสมุนไพร ผู้รับการถ่ายทอดต้องสมัครใจและมุ่งเพื่อให้เกิดความรู้ และเจตคติที่ดีต่อ การอนุรักษ์และใช้สมุนไพรเพื่อการดำรงชีวิตที่เป็นมิตรกับสิ่งแวดล้อมในชุมชนอย่างจริงจัง
4)ได้รับความรู้เกี่ยวกับกับการใช้และทำสมุนไพรในชีวิตประจำวัน ทำให้ไม่ไม่เสียสมดุลสิ่งแวดล้อมและได้ความรู้ที่ถูกต้อง สามารถไปใช้ประโยชน์ได้อีกมากมาย

นอกจากเป็นมิตรกับสิ่งแวดล้อมแล้วยังส่งผลให้มูลค่าของแป้งมันสำปะหลังเพิ่มขึ้นด้วย
4.)ได้รับความรู้เกี่ยวกับการสังเคราะห์วัสดุด้วยธรรมชาติ โดยส่วนใหญ่การสังเคราะห์วัสดุจะได้จากการนำแร่ธาตุและสารเคมีมาผ่านกระบวนการทางวิทยาศาสตร์โดยการทำปฏิกิริยาเคมีเพื่อให้เกิดวัสดุ วัสดุที่ได้จะเป็นพวกโฟม พลาสติก ซึ่งจะย่อยสลายได้ยาก เลยนำมาซึ่งวิธีใช้นี้ที่ใช้มันสำปะหลังร่วมด้วย ทำให้วัสดุที่ได้จะย่อยง่ายและย่อยสลายเร็วกว่า 

2.)ชื่อผู้แต่ง : ณัชชา บางท่าไม้,ชัยสิทธิ์ นวลจันทร์,กาญจนา ปรักมาส,ทัตยา ขำเจริญ,นาฏยาจริตรัมย์ และ สรพงษ์ สุขสวัสดิ์

     ชื่อวารสาร : จุฬาลงกรณ์ธุรกิจปริทัศน์

     ปีที่พิมพ์ : 2521      ฉบับที่ : 119

     เดือน ปี พ.ศ. : มกราคม - มิถุนายน 2552
3.) สรุปเนื้อหาของบทความ : สังเกตุทัศนคติและพฤติกรรมของกลุ่มตัวอย่างของการใช้สินค้าที่มีความสัมพันธ์กับความเป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อมและสินค้า และความต้องการที่จะอนุรักษ์สิ่งแวดล้อม

4.)ได้การหาความข้อมูลจากแหล่งที่มีความน่าเชื่อถือ

3.สรุปเนื้อหา : แนวทางในประยุกต์ใช้ในงานผลิตภัณฑ์เป็นการเพิ่มศักยภาพของการพัฒนาผลิตภัณฑ์ที่ใช้สีให้มีมูลค่าและเป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อมและรูปแบบการประยุกต์ใช้ในงานกราฟิกโดยนำระบบสีที่เกิดจากวัสดุที่เป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อมเป็นหมวดหมู่ให้ง่ายต่อการนำมาประยุกต์ในงานออกแบบสร้างสรรค์สื่อสิ่งพิมพ์ทางด้านต่างๆ  จึงทำให้
สีจากวัสดุที่เป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อมสามารถตอบสนองตามความต้องการใน ส่งเสริมและพัฒนาเพื่อใช้ในงานให้เกิดประโยชน์สูงสุดซึ่งสอดคล้องกับการพัฒนาเศรษฐกิจและตอบสนองความต้องการของตลาดและนโยบายของรัฐอย่างรอบด้าน และสีที่ได้จากวัสดุสามารถสื่อถึงวัฒนธรรมและความเชื่อที่มีความเชื่อมโยงกับสีที่สะท้อนความป็นเอกลักษณ์เฉพาะของไทย
4.การนำไปใช้
ความรู้จากบทความ : ได้รู้เกี่ยวกับการทดลองสร้างสรรค์สีจากวัสดุที่เป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อมมาใช้ในการออกแบบสร้างสรรค์ผลงานต่างๆ
การสืบค้นข้อมูล : สามารถสืบค้นข้อมูลที่ความน่าเชื่อและมีประสิทธิภาพสูง ได้รับข้อมูลที่มีคุณภาพ

เพื่อพัฒนาด้านสิ่งแวดล้อมขึ้นมามีจุดมุ่งหมายที่จะ

เป็นมหานครแห่งสิ่งแวดล้อม  เป็นยุทธศาสตร์ที่มุ่ง

ตอบสนองวิสัยทัศน์แห่งการเป็นเมืองที่มีการพัฒนา

อย่างยั่งยืน (Green) ในการเป็นเมืองแห่งสิ่งแวดล้อม 

และวิสัยทัศน์แห่งการเป็นเมืองน่าอยู่ (Good Life) ในการ

เป็นเมืองสวยงาม มีชีวิตชีวา และสะดวก ที่มีการพัฒนา

โครงสร้างพื้นฐานของความเป็นอยู่ที่ดีของประชาชน

ให้บริการพื้นฐานต่างๆ  ที่ได้มาตรฐานและเหมาะสม

กับระดับรายได้ของกลุ่มแต่ละกลุ่มบุคคล  โดยมีการ

กระจายบริการพื้นฐานอย่างทั่วถึงและเป็นธรรม  จึง

เป็นยุทธศาสตร์ที่สำคัญและเหมาะสมในการพัฒนา

ชุมชนขนาดใหญ่ ซึ่งสอดคล้องกับทัศนะของ สมชาย 

ภคภาควิวัฒน์ (2545, หน้า 2) ได้อธิบายว่า หลักการบริหารเชิงยุทธศาสตร์ เป็นการนำกระบวนการเชิงยุทธศาสตร์มาดำเนินการให้ประสบผลสำเร็จ ประกอบด้วย 3 ขั้นตอน คือการวิเคราะห์เชิงยุทธศาสตร์  การกำหนดทางเลือกเชิงยุทธศาสตร์และการนำแผนยุทธศาสตร์ไปปฏิบัติ

ให้บรรลุผลสำเร็จ
นำไปใช้:ใช้สืบค้นข้อมูลได้รวดเร็ว ละเอียด และถูกต้อง

3. สรุป : เพื่อนมีส่วนทางด้านอารมณ์ในการก้าวผ่านปัญหาภาวะหมดไฟ การส่งเสริมความสัมพันธ์กับเพื่อนอาจเป็นวิธีการที่ช่วยให้นักศึกษาจัดการอารมณ์ที่หมดไฟได้และสามารถปรับตัวกับการเรียนได้

4. ความรู้จากบทความ : นำวิธีที่ได้ไปใช้กับวิชาที่หมดไฟ หรือวิชารู้สึกท้อแท้กับการเรียนวิชานั้นๆให้เรียนไปต่อไปจนจบภาคเรียน
วิธีการสืบค้น : นำไปใช้หาข้อมูลกับวิชาอื่นได้ ทำให้หาข้อมูลได้เร็วขึ้นน่าเชื่อถือมากขึ้น