(ท่อนแรก – บรรยายความตั้งใจ)
เกิดเป็นครู ผู้หญิงแกร่งแห่งถิ่นอีสาน
ชื่อสุภาพร ไชยชนะ หัวใจมุ่งมั่น
ยืนหยัดมั่นคง ณ เมืองดอกบัวงามนั้น
ปั้นเยาวชนสานฝัน เทคโนโลยีล้ำยุคไกล

(ท่อนสร้อย – ให้กำลังใจ)
คือแสงเทียนในโลกดิจิทัล
ให้แสงแห่งความฝันไม่ดับไป
พาน้อง ปวส. เดินไป
ในเส้นทางใหม่ สู่โลกก้าวไกลด้วยปัญญา

(ท่อนสอง – เนื้อหาวิชา)
การประยุกต์เทคโนโลยี คือสิ่งที่ครูพร่ำสอน
จากคลาสรูมสู่ชีวิตจริง ครูไม่เคยอ้อนวอน
สอนให้นักเรียนคิดเป็น ทำงานเป็น คนดีแน่นอน
ให้เขียนโค้ด พัฒนา สื่อสารด้วยความเข้าใจ

(ท่อนสร้อย – ซ้ำ)
คือแสงเทียนในโลกดิจิทัล
ให้แสงแห่งความฝันไม่ดับไป
พาน้อง ปวส. เดินไป
ในเส้นทางใหม่ สู่โลกก้าวไกลด้วยปัญญา

(ท่อนจบ – ฝากใจ)
แม้บางวันเหนื่อยล้า น้ำตาก็ยังเคยไหล
แต่ครูยังยิ้มให้ เพราะรักอาชีพนี้หมดใจ
วิทยาลัยเทคนิคอุบลฯ คือบ้านของหัวใจ
ครูสุภาพรคนไทย ผู้ให้โดยไม่หวังใดตอบแทน...