TKK-an, pazienteak terapeutarekin lan egiten du pentsamendu disfuntzionalaren ereduak identifikatzeko eta aldatzeko. Arazoa identifikatzeko, portaeraren azterketa funtzionala egiten du terapeutak. Azterketa horren bidez, desegokitzat jotako portaerak sortzearen edo mantentzearen faktore arduradunak eta horien artean ezartzen den kontingentzia-erlazioa aztertu nahi dira.

Arazoa detektatu eta aztertu ondoren, hainbat teknika kognitibo-konduktual erabiltzen dira, hala nola trebetasun sozialetan entrenatzea, azalpen-teknikak, arazoak konpontzeko teknikak, berregituratze kognitiboa, etab.

Esku hartzeko modu horien helburua portaera-ereduak aldatzea da, bai pentsatzeko eta sentitzeko moduan, bai gainerakoekin eta ingurunearekin elkarreragiteko moduan.

Gestalt terapiak esperientzia- eta sormen-teknikak erabiltzen ditu pazientearen autokontzientzia, askatasuna eta autokontrola hobetzeko. Eredu terapeutiko honetan, Gestalt psikologiak, psikoanalisiak, Reichen izaeraren azterketak, filosofia existentzialak, ekialdeko erlijioek, fenomenologiak eta Morenoren psikodramak ere badute eragina.

Askorentzat, Gestalt terapia eredu terapeutikoa baino gehiago da, benetako bizi-filosofia da, eta lagungarria da gizabanakoak munduarekin dituen harremanak hautemateko. Garrantzi handia dute emozio- eta gorputz-esperientziaren orainak eta autokontzientziak, eta gizabanakoa ikuspegi holistiko eta bateratzailetik ikusten da. Aldi berean, giza dimentsio sentsorialak, afektiboak, intelektualak, sozialak eta espiritualak integratzen ditu. Hau da, gizakia bere esperientzia osoan hartzen da kontuan.

Terapia-saioak pazientearen esperientziei buruzko "insight" delakoaren ingurukoak dira, eta pazientea bultzatzen dute modu sortzailean azter dezan bere gogobetetzea bere bizitzako arlo guztietan. Horrela, pazienteak irtenbide berriak aurkitu, bizi eta esperimentatu ahal izango ditu.

Ikuspegi hezitzailea da. Terapeu ez dio esaten pazienteari zer egin behar duen; aitzitik, elkarrizketaren hezkuntza-gaitasuna erabiltzen du, eta arduratuago dago harekin duen konfiantza-loturarekin, harremanaren benetakotasuna areagotzeko helburuarekin, pazienteak esperientzia bere osotasunean azter dezan.

Terapia honek giza portaera azaltzen du, eta haurtzaroan sortzen diren gatazka inkontzienteen azterketan oinarritzen da. Pentsamendu disfuntzionalak ulertzeko, psikoanalisiak instintuzko bulkadak azpimarratzen ditu, kontzientziak zapaldu eta inkontzientean geratzen direnak, subjektuari eraginez.

Psikoanalistak gatazka inkontzienteak azaleratzen ditu, ametsak, huts egindako ekintzak eta asoziazio askea interpretatuz. "Asoziazio askeak" katarsi emozionalarekin du zerikusia, eta teknika horren helburua da pazienteak, saio psikoterapeutikoetan, bere ideia, emozio, pentsamendu eta irudi guztiak aurkeztea, erreprimitu gabe. Behin pazientea mintzatu denean, psikoanalistak zehaztu behar du zer faktorek islatzen duten, adierazpen horien barruan, gatazka inkontziente bat.

Psikoterapia-eredu hori defentsa-mekanismoetan ere oinarritzen da. Mekanismo horiek gatazka psikologikoa konpontzeko modu okerrak dira, eta nahasmenduak eragin ditzakete buruan eta jokabidean, somatizazioak adierazten muturreko kasuetan.

Terapia psikodinamikoa psikoanalisitik dator, baina laburragoa da, esku-hartzea pazientearen egungo egoeran ardazten baitu zenbait gatazka nabarmenetan. Terapia modu hori praktikatzeko, aldaketak proposatu dira terapia eramateko moduetan; hala ere, helburua berbera da: bezeroari laguntzea bere arrazoi eta ezkutuko gatazken gaineko "insight" a lortzen.

Ikuspegi humanistatik, norbanakoa kontzientea, nahitakoa eta etengabe garatzen ari den izakia da, eta horren irudikapen mentalak eta egoera subjektiboak bere buruari buruzko ezagutza-iturri baliagarriak dira. Pazientea bere bilaketa existentzialean eragile nagusi gisa ikusten da. Bilaketa horrek hainbat etapa edo egoera subjektibotatik pasatzera behartzen du. Etapa edo egoera horietan, gertatzen zaionaren "zergatik", bizitzen ari denaren esanahia eta egoera hobetzeko zer egin dezakeen galdetzen zaio bere buruari.

Terapeuta humanistak bigarren mailako eginkizuna du prozesuaren bideratzaile gisa, eta subjektuak bere kabuz bilatzen dituen erantzunak aurkitzea ahalbidetzen du. Terapia mota honen funtsezko kontzeptuetako bat gizakiaren autoerrealizazioa da.

Nahasmendu kontzeptualizatuen tratamenduan aplikatzen da, hala nola talde baten interakzioetan, harreman-estiloetan eta komunikazio-ereduetan gertatzen diren alterazioak adieraztea, hala nola bikoteak edo familiak, baina baita norbanakoak ere, testuingurua osatzen duten sistemak kontuan hartuta.

Ez da hain garrantzitsua nork duen arazoa (adibidez, oldarkortasuna duenak), baizik eta pertsona-taldearen jokabidearen barruan eredu disfuntzionalak identifikatzea, patroi horiek zuzenean birbideratzeko. Hau da, sistemek oreka aurkitu behar dute.

Filosofia budistaren eta Onarpen eta Konpromiso Terapiaren (TKE) kontzeptuak biltzen ditu, eta terapia psikologikoen hirugarren belaunaldia edo hirugarren olatua izenekoaren barruan kokatzen da.

Mindfulness-aren helburua parte-hartzaileek kontzientzia eta lasaitasun egoera hartzea da, beren portaera autorregulatzen eta elkar hobeto ezagutzen laguntzeko. Norbera den bezalakoa onartzeaz eta orainaldian egoteaz gain. Baina une honetan egoteko tekniken multzo bat baino gehiago, bizitzaren aurreko jarrera bat da. Norberaren indarrak bultzatzen dituen aurre egiteko estiloa da.

Mindfulness-ak metodoa ematen die pazienteei emozioak, erreakzioak, jarrerak eta pentsamenduak kudeatzen ikasteko, beren bizitzako egoerei aurre egin ahal izateko, erabateko arreta praktikatu eta hobetuz. Une honetan kontzientzia osoa praktikatuz eta norberarekiko erruki-jarrerarekin, egoera mentalarekin eta emozioekin lotutako zenbait jarrera positibo garatzen dira, eta jarrera horiek askatasunetik, norbere buruaren ezagutzatik eta onarpenetik kontrolatzen dira.