ที่มา : https://cheewajit.com/healthy-food/recipe/52857.html

เด็กชาย...........เลขที่.......ชั้น.......

ที่มา : https://www.bangsrimuang.go.th/%E0%B8%84%E0%B8%A7%E0%B8%B2%E0%B8%A1%E0%B8%A3%E0%B8%B9%E0%B9%89-%E0%B8%9A%E0%B8%97%E0%B8%84%E0%B8%A7%E0%B8%B2%E0%B8%A1/144

วิชญ์พล ผาก้อน ม.2/3 25

ข้อมูลพื้นฐาน : ประเพณีวิ่งควายอำเภอบ้านบึง แต่เดิมนั้นจะจัดให้มีงานในวันขึ้น 15 ค่ำ เดือน 11 ของทุกปี ซึ่งวันแรม 1 ค่ำ เดือน 11 จะเป็นวันเทศกาลออกพรรษา มีงานทำบุญตักบาตรเทโวโรหณะ เมื่อชาวไร่ ชาวสวน นำสินค้ามาจำหน่าย จะเป็นกล้วย มะพร้าว ใบตอง ข้าวเหนียว ฯลฯ บรรทุกใส่เกวียนมาจำหน่ายให้ชาวบ้าน ร้านค้า นำไปทำข้าวต้มหางใส่บาตรหรือบรรทุกสินค้าอื่น ๆ มาก็ จะพักควายไว้ในบริเวณวัด และเมื่อจับจ่ายสินค้า ซื้อหาสิ่งของที่ต้องประสงค์เสร็จสิ้นแล้ว ก็ถือโอกาสที่นานทีจะได้พบปะกัน จูงควายเข้าตลาดจนกลายมาเป็นวิ่งควายรอบ ๆ ตลาดด้วยความสนุกสนาน

ที่มา : เทศบาลเมืองบ้านบึง จังหวัดชลบุรี

เด็กหญิง กษรฤญ ศรีสุโน เลขที่ 29 ม.2/3

• ความสำคัญ: เป็นประเพณีทางพุทธศาสนาที่สืบทอดกันมายาวนานกว่าร้อยปี และถือเป็นงานบุญที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของจังหวัดอุบลราชธานี 

• ช่วงเวลาจัดงาน: จัดขึ้นทุกปีในช่วงเทศกาลเข้าพรรษา ตรงกับวันขึ้น 15 ค่ำ เดือน 8 และแรม 1 ค่ำ เดือน 8 หรือวันอาสาฬหบูชาและวันเข้าพรรษา 

• ลักษณะงาน: มีการประกวดต้นเทียนพรรษาแกะสลัก ต้นเทียนติดพิมพ์ และต้นเทียนโบราณที่สวยงามวิจิตรตระการตา 

• กิจกรรม: มีขบวนแห่เทียนพรรษาที่ยิ่งใหญ่ พร้อมการแสดงศิลปวัฒนธรรมพื้นบ้าน เช่น การฟ้อนรำ และการแสดงวิถีชีวิตของชุมชน

• การพัฒนา: ประเพณีนี้มีการพัฒนาและสร้างสรรค์งานอย่างต่อเนื่อง โดยมีการนำขี้ผึ้งมาหล่อเป็นเทียนเล่มใหญ่และแกะสลักเป็นลวดลายต่างๆ โดยเฉพาะลวดลายอีสานดั้งเดิม รวมถึงการทำเทียนพรรษา

• ขนาดใหญ่โตเป็นหุ่นและเรื่องราวพุทธประวัติ 

ที่มา:google

ด.ช.ภูมิพัฒน์ ทองศิริ

ที่มา:https://th.m.wikipedia.org/wiki/%E0%B8%95%E0%B9%89%E0%B8%A1%E0%B8%A2%E0%B8%B3%E0%B8%81%E0%B8%B8%E0%B9%89%E0%B8%87

ด.ช.สิรวิชญ์ เหรียญเจริญ 2/3 27

ด.ญ.หญิงเก่ง แผ้วเกษมเมธากุล ม.2/3 เลขที่32

ที่มา:chat gpt

ด.ญ.ชิตชญา เพ็งเเจ่ม ม2/3 เลขที่34

สำหรับขนมกาละแม มีความเชื่อว่าเนื้อขนมกาละแมมีความเหนียวต้องใช้เวลาในการกวน เสมือนคู่สมรสที่ต้องอาศัยความรัก ความอดทน ร่วมแรงร่วมใจจึงจะทำให้ความรักเหนียวแน่น สำหรับงานอุปสมบทนิยมใช้ขนมกาละแม เป็นของหวานสำหรับเลี้ยงพระและแขกที่ไปร่วมงาที่มาhttps://agarmermaid.com/%E0%B8%82%E0%B8%99%E0%B8%A1%E0%B8%A1%E0%B8%87%E0%B8%84%E0%B8%A5/

ชื่อ ด.ช.ณัฏฐนันธ์ รัตนเสถียร เลขที่10

ที่มา:

https://th.m.wikipedia.org/wiki/%E0%B8%82%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B8%A7%E0%B8%8B%E0%B8%AD%E0%B8%A2

เด็กชายณกรม์ โชติกรณ์ ม.2/3 เลขที่7

https://thailandbysai.wordpress.com/%E0%B8%84%E0%B8%A7%E0%B8%B2%E0%B8%A1%E0%B9%80%E0%B8%9B%E0%B9%87%E0%B8%99%E0%B8%A1%E0%B8%B2%E0%B9%81%E0%B8%A5%E0%B8%B0%E0%B8%84%E0%B8%A7%E0%B8%B2%E0%B8%A1%E0%B8%AA%E0%B8%B3%E0%B8%84%E0%B8%B1%E0%B8%8D/%E0%B8%9B%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B9%80%E0%B8%9E%E0%B8%93%E0%B8%B5%E0%B8%A0%E0%B8%B2%E0%B8%84%E0%B9%83%E0%B8%95%E0%B9%89/

ด.ญ.ปานลี นึกอุ่นจิตร เลขที่31 ม.2/3

ที่มา : ChatGPT

ด.ช.พีรวิชญ์ เตจะสร้อย ม.2/3

ผู้ชาย สมัยก่อนการเปลี่ยนแปลงระบอบการปกครอง นิยมสวมใส่โจงกระเบนสวมเสื้อสีขาว ติดกระดุม 5 เม็ด ที่เรียกว่า “ราชประแตน” ไว้ผมสั้นข้างๆตัดเกรียนถึงหนังศีรษะข้างบนหวีแสกกลาง

ผู้หญิง สมัยก่อนการเปลี่ยนแปลงระบอบการปกครอง นิยมสวมใส่ผ้าซิ่นยาวครึ่งแข้ง ห่มสไบเฉียงตามสมัยอยุธยา ทรงผมเกล้าเป็นมวย และสวมใส่เครื่องประดับเพื่อความสวยงาม

ผู้หญิง สมัยก่อนการเปลี่ยนแปลงระบอบการปกครอง นิยมสวมใส่ผ้าซิ่นยาวครึ่งแข้ง ห่มสไบเฉียงตามสมัยอยุธยา ทรงผมเกล้าเป็นมวย และสวมใส่เครื่องประดับเพื่อความสวยงาม

ที่มา: https://juneudomluk37.wordpress.com/%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B9%81%E0%B8%95%E0%B9%88%E0%B8%87%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A2%E0%B8%9B%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%88%E0%B8%B3%E0%B8%A0%E0%B8%B2%E0%B8%84%E0%B8%81%E0%B8%A5%E0%B8%B2%E0%B8%87/

ด.ช.จิรายุทธ สีสด ม2/3 เลขที่ 3

พร้อมทั้งให้พระสงฆ์ได้บังสุกุลอัฐิส่งส่วนบุญส่วนกุศลไปให้พ่อแม่ปู่ย่าตายายที่ล่วงลับไปแล้ว และตักบาตรอุทิศส่วนบุญส่วนกุศลไปให้ หลังจากนั้นนำเครื่องเซ่นไหว้ตั้งที่ร้านเปรต เพื่อให้เปรตภูตได้มากินเครื่องเซ่นไหว้ ที่ลูกหลานได้มาตั้งให้กินเป็นการแสดงความกตัญญูกตเวทีต่อผู้ล่วงลับ สำหรับการชิงเปรต ประชาชนจะนำเครื่องเซ่นไหว้ตั้งที่ร้านเปรต เพื่อให้เปรตภูตได้มากินเครื่องเซ่นไหว้ ภายหลังจากที่พระสงฆ์ได้ประกอบพิธีสวดเสร็จแล้วและพุทธศาสนิกชนได้กรวดน้ำส่งส่วนบุญส่วนกุศลไปให้แก่บรรพบุรุษแล้ว ก็ได้ทำการตัดสายสิญจน์ เพื่อให้เปรตภูติได้ทำการกินอาหารจากเครื่องเซ่นไหว้

เเหล่งที่มา : https://www.bangkokbiznews.com/lifestyle/848997

ชื่อ ด.ช.ดุสิต ดาวเรือง ม.2/3 เลขที่ 11

ประเพณีตักบาตรดอกไม้เป็นประเพณีทางพุทธศาสนาที่จัดขึ้นเป็นประจำทุกปีในช่วงเทศกาลเข้าพรรษา ใช้ดอกเข้าพรรษา ซึ่งเป็นดอกไม้ป่าหายาก

ที่มา : https://www.opsmoac.go.th/saraburi-article_prov-files-421591791837

ด.ช.พิสิษฐ์ อยู่จุ้ย เลขที่ 21 ม.2/3

ข้อมูลMeta aiจาก

ดู.ช.บูรณ์พิภพ อินทร์คง มี.2/3เลขที่19

ข้อมูลพื้นฐานเกี่ยวกับขนมบีโกหมอย

1. ความหมาย

• บีโกหมอย (Bigo Moy) เป็นขนมพื้นบ้านของชาวภาคใต้ มีลักษณะเป็นข้าวเหนียวกวนกับน้ำกะทิและน้ำตาล กวนจนเหนียวข้นแล้วตัดเป็นชิ้น

• คำว่า “บีโก” มาจากคำมลายู หมายถึง ข้าวเหนียว ส่วน “หมอย” หมายถึง กวน

2. วัตถุดิบหลัก

• ข้าวเหนียว (บางพื้นที่ใช้ข้าวเหนียวดำผสม)

• กะทิสด

• น้ำตาลปี๊บ หรือน้ำตาลโตนด

• เกลือ

3. วิธีทำโดยย่อ

1. นึ่งข้าวเหนียวให้สุก

2. กวนกะทิ น้ำตาล และเกลือจนเข้ากัน

3. ใส่ข้าวเหนียวลงไปกวนจนเหนียวข้นและมีความมันเงา

4. เทใส่ถาด เกลี่ยหน้าให้เรียบ พักไว้ให้เย็น

5. ตัดเป็นชิ้นสี่เหลี่ยมพอดีคำ

4. ลักษณะและรสชาติ

• เนื้อเหนียวหนึบ มันกะทิ หวานกลมกล่อม

• สีออกน้ำตาลเข้มจากน้ำตาลปี๊บ

• มีกลิ่นหอมเฉพาะของกะทิและน้ำตาลโตนด

5. ความนิยมและความสำคัญ

• นิยมทำใน งานบุญ งานประเพณี และงานเลี้ยงต่าง ๆ

• เป็นขนมที่สะท้อนถึง ภูมิปัญญาพื้นบ้านของชาวภาคใต้

• ใช้วัตถุดิบท้องถิ่น เช่น ข้าวเหนียว กะทิ น้ำตาลโตนด

• 
  

  ที่มาของขนมบีโกหมอย

  
  

  
  

  • ขนมบีโกหมอย เป็นขนมโบราณที่มีต้นกำเนิดใน ภาคใต้ของประเทศไทย โดยได้รับอิทธิพลจากวัฒนธรรม มลายู

  • คำว่า “บีโก” มาจากภาษามลายู แปลว่า ข้าวเหนียว ส่วนคำว่า “หมอย” แปลว่า กวน

  • ดังนั้น “บีโกหมอย” หมายถึง ข้าวเหนียวกวน

  • เดิมทีทำขึ้นเพื่อใช้ใน งานบุญ งานศาสนา และประเพณีสำคัญ เช่น งานเมาลิดหรืองานเลี้ยงชุมชน

  • เป็นขนมที่แสดงถึง การผสมผสานของวัฒนธรรมไทยและมลายู ที่อยู่ร่วมกันในภาคใต้

  • จุดเด่นคือการใช้วัตถุดิบพื้นบ้าน ได้แก่ ข้าวเหนียว กะทิ และน้ำตาลโตนด ซึ่งมีมากในพื้นที่ภาคใต้

  • ด.ช.ธนวัฒน์ หาญจริง 2/3 15

  • ที่มา chat gpt

  
  

แหล่งที่มา Gemini

ด.ชณัชพล ไชยวงศ์ 2/3 เลขที่8

ประเพณีสงกรานต์

ความหมาย : เป็นประเพณีปีใหม่ไทย จัดขึ้นวันที่ 13–15 เมษายน ของทุกปี เพื่อแสดงความกตัญญูต่อผู้ใหญ่ ทำบุญอุทิศส่วนกุศลให้บรรพบุรุษ และเล่นน้ำเป็นการคลายร้อน กิจกรรมสำคัญ ทำบุญตักบาตรที่วัด รดน้ำดำหัวผู้ใหญ่เพื่อขอพร สรงน้ำพระพุทธรูป เล่นสาดน้ำกันเพื่อความสนุกสนาน

ความสำคัญ : สงกรานต์เป็นการแสดงถึงความสามัคคี ความเคารพต่อผู้ใหญ่ และเป็นการสืบสานวัฒณธรรมไทย

ที่มา Chatgpt

ด.ช.เตชิต สังวาลย์ 2/3 13

1. ความหมายของผ้าซิ่นไหมมัดหมี่

• ซิ่น คือ เสื้อผ้าแบบกระโปรงของผู้หญิงไทย สวมรอบเอวลงมา

• ไหมมัดหมี่ คือ เทคนิคการทอผ้าโดยใช้เส้นไหมมัดเป็นจุดหรือเส้นบนด้ายเพื่อสร้างลวดลายเฉพาะ ก่อนนำไปทอ

• ดังนั้น ผ้าซิ่นไหมมัดหมี่ คือ ซิ่นที่ทอด้วยผ้าไหมที่มัดหมี่ลายพิเศษ ซึ่งมีเอกลักษณ์เฉพาะตัว ขึ้นอยู่กับแต่ละท้องถิ่น

2. ประวัติและที่มา

• การมัดหมี่เป็นภูมิปัญญาของชาวไทยและชาวลาว สืบทอดมานานหลายร้อยปี

• นิยมมากในภาคอีสานและภาคเหนือของไทย เช่น จังหวัดอุบลราชธานี ขอนแก่น และลำพูน

• แต่ละท้องถิ่นมีลวดลายเฉพาะ เช่น:
  

  • ลายขิด ภาคเหนือ

  • ลายโบราณ ภาคอีสาน

  • ลายสอดตะกอน ภาคกลาง

• 
  

3. วัสดุและคุณสมบัติ

• วัสดุหลัก: เส้นไหมธรรมชาติ เช่น ไหมไทย ไหมเชียงใหม่ หรือไหมพื้นเมือง

• คุณสมบัติของผ้าไหมมัดหมี่:
  

  • เนื้อผ้านุ่ม เรียบ และมีความเงา

  • ลวดลายคมชัด เพราะการมัดก่อนทอ

  • ผ้าทอแน่น ทนทานต่อการใช้งาน

• 
  

• บางผ้าอาจผสมฝ้ายเพื่อเพิ่มความยืดหยุ่น

4. กระบวนการผลิต

1. เตรียมเส้นไหม: เลือกเส้นไหมคุณภาพดี แก้ไขเส้นให้เรียบ

2. มัดลวดลาย: ใช้เชือกหรือสายรัดมัดเส้นไหมตามลวดลายที่ต้องการ

3. ย้อมสี: นำเส้นไหมมัดไปย้อม จะทำให้เกิดลวดลายบนผ้า

4. ทอผ้า: นำเส้นไหมที่มัดหมี่แล้วไปทอด้วยกี่ทอผ้า

5. ตัดเย็บซิ่น: ตัดผ้าทอเป็นความยาวตามขนาดของซิ่นและเย็บริม

5. ลักษณะของลวดลาย

• ลวดลายมีหลากหลาย ทั้ง ลายเรขาคณิต ลายสัตว์ ดอกไม้ หรือลายโบราณ

• ลวดลายแต่ละชิ้นไม่ซ้ำกัน เพราะการมัดมือทำให้เกิดเอกลักษณ์เฉพาะตัว

• สีของผ้ามักสดใส มีความเป็นธรรมชาติ เช่น สีแดง สีม่วง สีน้ำเงิน

6. การใช้งานและโอกาสสวมใส่

• สวมใส่ประจำวัน: สำหรับงานวัด งานทำบุญ

• งานพิธีและงานรื่นเริง: เช่น งานแต่งงาน งานบุญประเพณี

• งานแฟชั่นและการแต่งกายสมัยใหม่: สามารถปรับเป็นกระโปรงยาว เสื้อผ้าแฟชั่น

7. วิธีดูแลรักษา

• ซักมือ: ใช้น้ำเย็นและสบู่อ่อน

• หลีกเลี่ยงสารฟอกขาว: เพื่อรักษาสีของไหม

• ตากในที่ร่ม: หลีกเลี่ยงแดดจัด

• รีดด้วยไฟอ่อน: หรือใช้ผ้ารองรีด

8. ความสำคัญทางวัฒนธรรม

• ผ้าซิ่นไหมมัดหมี่เป็น เอกลักษณ์ทางวัฒนธรรมไทย

• สะท้อนฝีมือช่างท้องถิ่น และภูมิปัญญาการทอผ้า

• เป็น เครื่องแต่งกายที่สื่อถึงความภูมิใจในท้องถิ่นและชาติ

ข้าวยำพื้นเมืองใต้จะอร่อยหรือไม่ก็ขึ้นอยู่กับน้ำบูดูเป็นสำคัญน้ำบูดูมีรสเค็มแหล่งที่มีการทำน้ำบูดูมากคือจังหวัดยะลาและปัตตานีเวลานำมาใส่ข้าวยำต้องเอาน้ำบูดูมาปรุงรสก่อนจะออกรสหวานเล็กน้อยเป็นผลให้น้ำบูดูในใต้มีกลิ่นคาวของปลาเพราะทำมาจากปลากลิ่นคล้ายของภาคอีสาน แต่กลิ่นบูดูมีรสเค็มมากใต้จึงนำมาใส่อาหารแทนน้ำปลา

ข้าวยำปักษ์ใต้ที่ปรุงสำเร็จแล้วจะออกรสหลายรสด้วยกันเช่นรสมันของมะพร้าวรสเปรี้ยวจากมะม่วงดิบและน้ำมะนาวรสเค็มหวานจากน้ำบูดูรสเผ็ดของพริกป่นที่เรียกว่าเป็นสารอาหารบำรุงธาตุก็นักนัก

แหล่งที่มา : https://share.google/images/mRE0u8F5hS98lgDHH

ชื่อ ด.ช.นธกฤต สีทิพย์ ชั้น ม.2/3 เลขที่ 17

วัฒนธรรม:มีความเชื่อทางพระพุทธศาสนา และผีบรรพบุรุษ

แหล่งที่มา:https://share.google/images/lxy8GS4q47GfPlBZm

ด.ช.เตชพัฒน์ นาสม ม.2/3เลขที่12

ที่มา: http://www.thaifolk.com/doc/northen.htmtm

ด.ช.อนาคิน นครศรี ม2/3 เลขที่28

ที่มา : http://www.m-culture.in.th/album/29238/%E0%B9%81%E0%B8%AB%E0%B9%88%E0%B8%98%E0%B8%87%E0%B8%95%E0%B8%B0%E0%B8%82%E0%B8%B2%E0%B8%9A

เด็กชาย กันต์ธีภพ ร่าเริง เลขที่ 1 ม.2/3

ตรงกับวันเพ็ญ เดือน 12

มีการปล่อยโคมลอย จุดตะคัน (โคมไฟดินเผา) ลอยกระทงเพื่อสะเดาะเคราะห์

ตรงกับวันเพ็ญ เดือน 12

มีการปล่อยโคมลอย จุดตะคัน (โคมไฟดินเผา) ลอยกระทงเพื่อสะเดาะเคราะห์

ที่มา Chat Gpt

ด.ช.บัญญพนต์ เชื้อโนนแดง ม.2/3 เลขที่ 18

ที่มา:

https://www.google.com/?hl=th&safe=active&ssui=on&zx=1758195055666&no_sw_cr=1 [Google]

ด.ช.สิรภพ มั่นเจ๊ก ม.2/3 เลขที่26

บุญบั้งไฟ

ชื่อเป็นทางการ

งานประเพณีบุญบั้งไฟ

ช่วงเวลา

เดือน 11

สถานที่จัด

อำเภอเมืองยโสธร จังหวัดยโสธร , อำเภอสุวรรณภูมิ อำเภอพนมไพร จังหวัด ร้อยเอ็ด ภาคอีสาน ประเทศไทย และ ลาว

สนับสนุนโดย

การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย (งานประเพณีบุญบั้งไฟจังหวัดยโสธร) กระทรวงวัฒนธรรม (งานประเพณีบุญบั้งไฟลายศรีภูมิ อำเภอสุวรรณภูมิ จังหวัดร้อยเอ็ด)

นอกจากนี้ยังพบว่า การจัดงานบั้งไฟในอดีต และปัจจุบัน ในพื้นที่จังหวัดร้อยเอ็ด มีความโดดเด่น และเก่าแก่ มานาน อายุไม่ต่ำกว่า 300 ปี (ตั้งแต่ปีพ.ศ. 2256 เป็นต้นมา) มีเอกลักษณ์เฉพาะตัว โดยเฉพาะที่ อำเภอสุวรรณภูมิ ซึ่งได้รับการสนับสนุนจากกระทรวงวัฒนธรรม ที่มีการจัดงานในทุกวันเสาร์ และวันอาทิตย์ในสัปดาห์แรกของเดือนมิถุนายนในทุกปี ซึ่งเป็นงานที่มีบั้งไฟเอ้สวยงามขนาดใหญ่มากที่สุด (ลายศรีภูมิ หรือ ลายกรรไกรตัด) รวมทั้งขบวนรำสวยงามมากที่สุดของประเทศ โดยจะมีประกวดขบวนแห่รำเซิ้งสวยงาม (ต่อมาถูกเปลี่ยนชื่อเป็นขบวนฟ้อนสวยงาม) ชิงถ้วยพระราชทานพระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว ซึ่งได้มีการถูกจัดขึ้นเป็นครั้งแรกในปี พ.ศ. 2567 เป็นต้นมา นอกจากนี้ในปีพ.ศ. 2568 ยังได้มีจัดการแข่งขันบั้งไฟเอ้สวยงาม (ลายศรีภูมิ) ชิงถ้วยพระราชทาน สมเด็จพระนางเจ้าฯ พระบรมราชินีฯ ขึ้นเป็นครั้งแรก ซึ่งเป็นการประกวดชิงถ้วยพระราชทานในหมวดการแข่งขันบั้งไฟเอ้ ที่เกิดขึ้นที่แรกและแห่งเดียวของประเทศไทย ดังนั้นงานบุญบั้งไฟลายศรีภูมิ จึงเป็นงานบุญบั้งไฟที่ได้รับพระมหากรุณาธิคุณจากเจ้านายในราชวงศ์จักรีมากที่สุดเท่าที่เคยมีมาของงานประเพณีบุญบั้งไฟแห่งประเทศไทย ซึ่งสมเกียรติและฐานะกับดินแดนที่มีการจัดงานบุญบั้งไฟอย่างยิ่งใหญ่ เป็นเอกลักษณ์และมีความเก่าแก่และต่อเนื่องมาอย่างยาวนานมากที่สุดแห่งหนึ่งของภาคอีสานและของประเทศไทย นอกจากนี้ยังเป็นงานประเพณีที่ดึงดูดและเป็นศูนย์รวมให้ลูกหลานเมืองศรีภูมิหรือเครือข่ายลูกหลานเจ้าแก้วมงคล (บรรพชนกลุ่มใหญ่ของภาคอีสาน) ที่มีอยู่ทั่วภาคอีสานและประเทศไทยให้กลับมาเยี่ยมเยือนถิ่นเก่าของบรรพชน ซึ่งได้ขึ้นชื่อว่าเป็น เมืองบรรพบุรุษของชาวอีสาน ก่อนที่ภายหลังจะมีการอพยพแยกกันออกไปสร้างเมืองและชุมชนต่างๆมากมายทั่วภาคอีสาน นับได้ว่าเป็นศูนย์รวมทางจิตใจให้แก่ลูกหลานชาวอีสานได้มากมายเลยทีเดียว , อำเภอพนมไพร ที่มีการจัดงานในทุกวันขึ้น 15 ค่ำ เดือน 7 ของทุกปี ตามรูปแบบประเพณีดั้งเดิมตามฮีตสิบสองคองสิบสี่(งานบุญประจำเดือนทุกเดือนในแต่ละปี)โดยมีการจุดบั้งไฟถวายมากที่สุดในประเทศ โดยในแต่ละปีจะมีบั้งไฟหมื่น บั้งไฟแสน บั้งไฟล้าน รวมกันกว่า 1,000 บั้ง ซึ่งในการจัดการแข่งขันบั้งไฟมีขบวนแห่ชิงถ้วยพระราชทานสมเด็จพระเทพรัตน์ราชสุดาสยามบรมราชกุมารีอีกด้วย

และอีกหนึ่งที่ที่น่าสนใจ คือ งานบุญบั้งไฟตะไลล้าน บ้านกุดหว้า ตำบลกุดหว้า อำเภอกุฉินารายณ์ จังหวัดกาฬสินธุ์ เป็นชุมชนภูไทขาวเก่าแก่ ก่อตั้งหมู่บ้านมาประมาณ 150 ปี เป็นบั้งไฟที่ขึ้นในแนวนอนที่เรียกว่า ตะไล เป็นต้นแบบตะไลแห่งแรกของไทย ซึ่งเป็นเอกลักษณ์เฉพาะตัวของบุญบั้งไฟของบ้านกุดหว้าแห่งนี้ เทศกาลจุดตะไลนี้ จะจัดขึ้นในวันเสาร์-อาทิตย์สัปดาห์ที่ 3 ของเดือนพฤษภาคมของทุกปี ซึ่งได้รับการสนับสนุนจากการท่องเที่ยวแห่งประเทศไทยเช่นเดียวกัน[1]

ทั้งนี้จากข้อมูลในปัจจุบัน แหล่งที่มีช่างในการจัดทำ บั้งไฟเอ้ ตกแต่งสวยงามมากที่สุด คือ จังหวัดร้อยเอ็ด โดยเฉพาะ อำเภอสุวรรณภูมิ, อำเภอธวัชบุรี, อำเภออาจสามารถ, อำเภอเสลภูมิ, อำเภอจตุรพักตรพิมาน เป็นต้น, ส่วนค่ายบั้งไฟ ที่มีการทำบั้งไฟจุด พบได้จำนวนมาก ในเขตอำเภอมหาชนะชัย จังหวัดยโสธร, อำเภอพนมไพร จังหวัดร้อยเอ็ด และเขตจังหวัดอื่น ๆ ทางอีสานเหนือ ได้แก่ กาฬสินธุ์ โดยเฉพาะอำเภอท่าคันโท, อุดรธานี, หนองคาย เป็นต้น

ด้านมิติทางวัฒนธรรม พบว่า งานประเพณีบุญบั้งไฟลายศรีภูมิ (การตกแต่งบั้งไฟ ประเภท ลายกรรไกรตัด) ของ ชาวอำเภอสุวรรณภูมิ จังหวัดร้อยเอ็ด มีมิติเชิงอนุรักษ์ และมีความโดดเด่น ด้านการสืบสานผ่านช่างฝีมือ และเป็นมรดกทางวัฒนธรรม สะท้อนวิถี "เมืองศรีภูมิ หรือ สุวรรณภูมิ" โดยในปี 2561 สำนักงานเทศบาลตำบลสุวรรณภูมิ จังหวัดร้อยเอ็ด และนายสมศักดิ์ เศรษโฐ นายกเทศมนตรีตำบลสุวรรณภูมิ ได้รับรางวัล "วัฒนคุณาธร" จากการเป็นองค์กร และบุคคล ผู้ส่งเสริม สนับสนุน ศิลปวัฒนธรรม ประเพณีบุญบั้งไฟลายศรีภูมิ ระดับประเทศ จากกระทรวงวัฒนธรรม ด้วย

นอกจากนี้แล้วในพื้นที่ภาคเหนือ มีการจัดงานประเพณีบุญบั้งไฟ ของ ตำบลพุเตย อำเภอวิเชียรบุรี จังหวัดเพชรบูรณ์ จัดงานประเพณีบุญบั้งไฟที่ยิ่งใหญ่ โดยการสนับสนุนของ องค์การบริหารส่วนจังหวัดเพชรบูรณ์ เช่นกัน ทั้งนี้ เนื่องจากประชากรในเขตพื้นที่ ส่วนใหญ่ อพยพมาจาก เขตภาคอีสาน ในหลายสิบปีก่อนหน้า ส่วนภาคใต้ ยังสามารถพบการจัดงานบุญบั้งไฟ ในเขตอำเภอสุคิริน จังหวัดนราธิวาส โดยเป็นการละเล่นของชาวอีสานที่ย้ายถิ่นฐานมาปักหลักทีนี่ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2518 โดยถือเป็นเพียงพื้นที่เดียวในภาคใต้ของไทย นอกจากภาคอีสานที่มีการเล่นประเพณีนี้

ยังมีงานประเพณีบุญบั้งไฟในภาคกลางของไทยอีกที่หนึ่ง ในพื้นที่ อำเภอแม่เปิน จังหวัดนครสวรรค์ และอำเภอลานสัก จังหวัดอุทัยธานี เนื่องจากชาวบ้านในพื้นที่ดังกล่าวร้อยละ 85 เป็นชาวอีสานที่ได้ย้ายถิ่นฐานมาประกอบอาชีพเกษตรกรรม และได้นำวัฒนธรรมประเพณีบุญบั้งไฟที่ถือเป็นความเชื่อว่า พญาแถนมีหน้าที่คอยดูแลให้ฝนตกต้องตามฤดูกาล จึงทำให้ประเพณีบุญบั้งไฟใน อ.แม่เปิน เกิดขึ้น และได้อนุรักษ์ไว้ เมื่อปี พ.ศ. 2532 อำเภอลานสัก จังหวัดอุทัยธานี ครั้งแรกในปี 2521 จากการศึกษาและวิจัยโดย นายสามารถ พิลาสาว ปี2558 จนกลายเป็นประเพณีที่สืบทอดกันมาจนถึงปัจจุบัน โดยมีการจัดประเพณีเป็นประจำในช่วงเดือน 6-7 หรือประมาณสัปดาห์ที่สองของเดือนพฤษภาคม-เดือนมิถุนายนของทุกปี ซึ่งที่ผ่านมา ได้รับความสนใจจากประชาชนในพื้นที่ และจังหวัดใกล้เคียง เข้าร่วมงานกันเป็นจำนวนมาก และนอกจากนี้ในพื้นที่ภาคเหนือ ก็มีการละเล่นประเพณีบุญบั้งไฟเช่นเดียวกัน โดยเป็นหนึ่งในประเพณีของล้านนา โดยมีความเชื่อคล้ายกับภาคอีสาน คือ เป็นการถวายเป็นพุทธบูชาและขอฝน

การแต่งกายของภาคเหนือ

👩 ผู้หญิง

เสื้อ : เรียกว่า เสื้อซิ่นต๊อก หรือ เสื้อปั๊ด แขนกระบอก คอตั้งหรือคอจีน มักเป็นผ้าฝ้ายหรือผ้าไหม สีสุภาพ เช่น ขาว ดำ หรือสีพื้น

ผ้าซิ่น : เรียกว่า ซิ่นต๋า หรือ ซิ่นตีนจก เป็นผ้าถุงยาวทอมือ มีลวดลายบริเวณ “ตีนซิ่น” (ชายล่าง) เช่น ลายดอก ลายสัตว์

ผ้าแถบ / ผ้าสไบ : ใช้ห่มพาดไหล่ เพิ่มความงดงาม

เครื่องประดับ : มักใช้เครื่องเงิน เช่น กำไล แหวน สร้อยคอ เข็มขัดเงิน

👨 ผู้ชาย

เสื้อ : เรียกว่า เสื้อม่อฮ่อม ทำจากผ้าฝ้ายสีน้ำเงินคราม คอกลม กระดุมผ้า แขนสั้นหรือแขนยาว ใส่คู่กับกางเกงขาก๊วย (กางเกงขากว้าง)

ผ้าโจงกระเบน / โสร่ง / กางเกงขาก๊วย : นิยมใช้เป็นลายพื้นหรือสีเข้ม

ผ้าขาวม้า : ใช้คาดเอวหรือโพกหัว

เครื่องประดับ : เข็มขัดเงินหรือเข็มขัดผ้า

โดยรวมแล้ว การแต่งกายภาคเหนือจะเน้นความสุภาพ เรียบง่าย แต่ดูสง่า สะท้อนภูมิปัญญา

ที่มาchat gpt

พัชรพล โฮมชัยยา 20 ม2/3

ต่อมาจึงกลายเป็นการละเล่นและประเพณีที่ทำสืบทอดกันมา https://m.mukdahan.go.th/?p=8262

ด.ช.ภูริณัฐ มากพันธ์ 24 2/3

ที่มาของข้อมูล

• การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย : www.tourismthailand.org

ด.ช.จิตติพัฒน์ จันทร์เดช ม2/3 เลขที่ 2

เว็บไซต์ :https://www.facebook.com/

วัดบางพลีใหญ่พระอารามหลวง

ด.ช.ชนาภัทร โอวาสิทธิ์ มา.2/3 เลขที่ 4

ไส้อั่ว (Sai ua หรือ Sai oua) เป็นอาหารพื้นบ้านในภาคเหนือของไทย ประเภทไส้กรอกที่ปรุงขึ้นจากหมู เครื่องเทศ สมุนไพรต่าง ๆ แล้วย่างหรือทอดให้สุก

คำว่า “ไส้อั่ว” มาจากคำว่า “ไส้” หมายถึงลำไส้ และ “อั่ว” หมายถึงการยัดหรือกรอก

จุดประสงค์เดิมของการทำไส้อั่วคือเป็นวิธีถนอมอาหาร — เมื่อล้มหมูในงานบุญหรือตามฤดูกาล จะมีเนื้อหมูมาก จึงนำมาปรุงแล้วยัดไส้เพื่อถนอม ไม่ให้เน่าเร็ว

มีการสันนิษฐานว่าไส้อั่วอาจถูกประยุกต์โดยกลุ่มคนไทใหญ่ซึ่งใช้เครื่องเทศหลายชนิดจนมีกลิ่นหอมเป็นเอกลักษณ์ และเมื่อมีการอพยพย้ายถิ่นฐาน เทคนิคนั้นก็แผ่ขยายเข้ามาในดินแดนล้านนา

ในอดีตไส้อั่วสามารถเก็บไว้ได้ 1-3 วันโดยไม่เน่าเสีย แต่ปัจจุบันถ้าแช่เย็นหรือเก็บในถุงสูญญากาศอาจเก็บได้นานขึ้น

ส่วนประกอบ & วิธีทำโดยย่อ

ส่วนประกอบหลัก

ไส้อั่วมักประกอบด้วย:

เนื้อหมูสับ (รวมมันหมูเล็กน้อย)

เครื่องเทศ / สมุนไพร เช่น

  • ข่า

  • ตะไคร้

  • ขมิ้น

  • หอมแดง

  • กระเทียม

  • ใบมะกรูดหั่นฝอย

  • พริก (แห้งหรือสด)

  • กะปิ

  • เครื่องแกงแดง (kaeng khua)

ลำไส้หมู (ไส้เล็กมักนิยมใช้) สำหรับกรอก

วิธีทำโดยย่อ

ล้างไส้หมูให้สะอาด — อาจใช้เกลือหรือตะไคร้ช่วยกำจัดเมือกและกลิ่นคาว

ตำเครื่องแกง / เครื่องเทศ — ข่า ตะไคร้ ขมิ้น หอมแดง กระเทียม พริก กะปิ และสมุนไพรอื่น ๆ ให้ละเอียด

ผสมเนื้อหมู + เครื่องแกง — คลุกเคล้าให้เข้ากันอย่างดี

กรอกเนื้อหมูผสมลงในไส้ — ต้องระวังอย่ายัดแน่นเกินไปเพราะอาจแตกตอนย่าง

ย่างด้วยไฟอ่อน / รมควัน — ใช้เตาถ่านคลุมด้วยกาบมะพร้าวหรือไม้เพื่อให้ได้กลิ่นรมควันหอม

เสิร์ฟ — มักกินคู่กับข้าวเหนียว ผักสด เช่น ขิงอ่อน พริกสด หอมแดง เป็นต้น ที่มา:https://th.m.wikipedia.org/wiki/%E0%B9%84%E0%B8%AA%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%B1%E0%B9%88%E0%B8%A7?utm_source=chatgpt.com

ด.ช.ธิติวุฒิ น้อยศรี ม.2/3 เลขที่16

คือ พิธีบวชลูกแก้ว หรือการบรรพชาเป็นสามเณรของเด็กชายชาว ไทใหญ่ (ไต/เงี้ยว) และชาวล้านนาบางพื้นที่ เช่น แม่ฮ่องสอน เชียงใหม่ เชียงราย ถือเป็นงานบุญใหญ่ประจำปีของชุมชน

ความหมาย

• “ปอย” หมายถึง งานบุญหรืองานฉลอง

• “ส่างลอง” หมายถึง เด็กชายผู้จะบวชเป็นสามเณร (เปรียบเหมือน “เจ้าชาย” ก่อนบวช)

ประเพณีนี้จัดขึ้นเพื่อให้ลูกชายได้บวชเรียนพระธรรม ถือเป็นการตอบแทนบุญคุณบิดามารดาและสืบทอดพระพุทธศาสนา

ช่วงเวลา

• นิยมจัด เดือนมีนาคม–เมษายน ก่อนเข้าพรรษา (ฤดูแล้ง เด็กปิดภาคเรียน)

ความเชื่อและความสำคัญ

• กตัญญู : เชื่อว่าพ่อแม่จะได้บุญใหญ่เมื่อบุตรชายบวช

• เลียนแบบเจ้าชายสิทธัตถะ : การแต่งตัวหรูหราก่อนปลงผม สื่อถึงตอนเจ้าชายสิทธัตถะออกบรรพชา

• ความสามัคคี : ชุมชนร่วมกันจัดงาน ระดมทุนอาหาร ดนตรี

พื้นที่ที่ยังคงจัด

• จังหวัดแม่ฮ่องสอน (ใหญ่ที่สุด มีชื่อเสียงที่สุด)

• เชียงใหม่ (อำเภอฝาง ไชยปราการ)

• เชียงราย พะเยา ลำปาง ในชุมชนชาวไทใหญ่

ในการทำเกษตรกรรม

2)ข้อมูลพื้นถาน:ภายในงาน นักท่องเที่ยวจะได้พบกิจกรรมที่น่าสนใจ ได้แก่ ขบวนแห่บั้งไฟสวยงาม, การประกวดแห่กาพย์เซิ้งบั้งไฟ, การสาธิตและร่วมการแกะลายบั้งไฟ, การแสดงรถบั้งไฟโบราณ, การประกวดเวทีกองเชียร์บั้งไฟ, การประกวดธิดาบั้งไฟโก้, การแสดงแสงสีสื่อผสม ตำนานพญาคันคาก (ตำนานบุญบั้งไฟยโสธร), การจุดบั้งไฟปฐมฤกษ์และบั้งไฟเสี่ยงทาย การจุดโชว์บั้งไฟแฟนซี (บั้งไฟติดร่มมีควันสี), การแข่งขันบั้งไฟติดร่มแฟนซี และบั้งไฟขึ้นสูง, ตลอดจนจำหน่ายสินค้าและผลิตภัณฑ์ OTOP ของดียโสธร

3):ชื่อ ชัชวาลย์ คำแสน 5 2/3

4)ที่มา:https://travel.mthai.com/news/209699.html

ที่มา: https://www.hoteldirect.in.th/%E0%B9%80%E0%B8%97%E0%B8%A8%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A5/%E0%B8%A5%E0%B8%9E%E0%B8%9A%E0%B8%B8%E0%B8%A3%E0%B8%B5/%E0%B8%9B%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B9%80%E0%B8%9E%E0%B8%93%E0%B8%B5%E0%B8%81%E0%B8%B3%E0%B8%9F%E0%B9%89%E0%B8%B2.html

เด็กชายณัฏฐ์ ศรีวุฒิ เลขที่ 9 ชั้น ม.2/3