1. Er zijn zeven eisen gekozen die volgens het testteam de hoogste prioriteit hebben. Deze worden per prototype weergegeven.

2. Prototype één is gemaakt. Dit is een op zichzelf staand horizontaal prototype (Preece et al, 2015).

3. Prototype twee is gemaakt. Dit is een op zichzelf staand horizontaal prototype (Preece et al, 2015).

4. Prototype drie is gemaakt. Dit is een verticale doorontwikkeling van het tweede prototype (Preece, 2015).

Verdere uitleg over de methode volgt per prototype.

Er wordt als eerste uitgelegd wat een Heads-Up-Display is, en dat er wordt gewerkt aan prototypes voor de brandweer. Vervolgens worden de symbolen voorgelegd aan de individuele leden. Daarna wordt gevraagd wat de betekenis van de iconen is, in hoeverre het ontwerp duidelijk en te trainen is, en of de afbeelding aansluit op hun kennis van de brandweer. Dit wordt gedaan op een likertschaal van 1, helemaal niet duidelijk, tot en met 10, heel erg duidelijk. Tot slot zal blijken of de proefpersonen ideeën hebben voor nieuwe ontwerpen, waarna gevraagd wordt om dat te tekenen.

Er gaan vragen gesteld worden over hoe de manschappen deze interactie zien met de HUD, het doel is om te erachter te komen wat de manschappen vinden van deze interactie en waar verbeteringen mogelijk zijn.

Alle vragen worden beantwoord met een likertschaal vanaf 1, helemaal niet mee eens, tot en met 10, helemaal eens. Er zal ook worden doorgevraagd op gedachten en gevoelens bij elke vraag.

Er wordt aan de eisen voldaan als er een gemiddeld ruim positieve reactie over de interactie komt. Deze reactie wordt gemeten door een 8 of hoger aan de hand van de Likertschaal.

Er wordt als eerste bekeken welke afbeelding grootte het beste bevalt. Vervolgens wordt de afstand van het oog tot de iconen bepaalt. Dit kan variëren van één tot en met zeventien centimeter en dient om het oog de gelegenheid te geven om de iconen scherp te stellen (Stone et al., 2017). Daarna wordt doorgegaan op de praktische functie van het prototype. Er wordt gevraagd naar de zichtbaarheid van de iconen in het licht zonder filmpje, en in het donker met filmpje (vlammen). Ook de mate van afleiding door het aantal iconen op de sjablonen wordt uitgevraagd. Vervolgens wordt nagegaan welke kleuren wel/niet zichtbaar zijn met het filmpje op de achtergrond. Tot slot wordt gevraagd naar de mening van de testpersoon over deze toepassing, in hoeverre ziet hij/zij dit als mogelijke oplossing voor het communicatieprobleem?

Alle vragen worden beantwoord met een likertschaal vanaf 1, helemaal niet mee eens, tot en met 10, helemaal eens. Er zal ook worden doorgevraagd op gedachten en gevoelens bij elke vraag. De meest belangrijke antwoorden worden meegenomen in het onderzoek.

Er is als eerste gebruik gemaakt van een schoenendoos, waarin sjablonen van iconen geplaatst kunnen worden. Deze is zwart gespoten. Aan de bovenkant zijn meerdere sneden op verschillende afstanden aangebracht om de sjablonen in te zetten. De verschillende afstanden kunnen gebruikt worden om de iconen scherp te stellen voor de ogen van de testpersoon.

Ten tweede wordt een telefoon gebruikt, waarop een bosbrand en/of vuurhaard te zien is. Deze wordt achterin de doos geplaatst en wordt gefixeerd door vastgelijmd karton.

Door gebruik te maken van deze opstelling kan bepaald worden of, en in hoeverre brandweerlieden waarde hechten aan de praktische toepassing van een Heads-Up-Display. Dit kan in een donkere ruimte met brand, door de kijkdoos te sluiten, en in lichte situaties, door een wit papier te plaatsen aan de achterkant met een open doos.

Rick Hendriks, 505379.

Co-creation: Brandweer Deventer.

Vak: G&T Applied Human Centered Design

Klas: DTP3V.X

Datum: 21-12-2023

Docent: Jorieke Boom