Հայկազունի-Երվանդունիներ by Sona https://padlet.com/SonaKhachatryan/ougol7smzpzd Կառավարման տարիներ en-us 2017-11-07 08:08:36 UTC 2023-02-20 17:58:56 UTC hello@padlet.com Պ.Վլադ Ա.Ստեփան vlad_poghosyan_02 https://padlet.com/SonaKhachatryan/ougol7smzpzd/wish/204233641 Սկայորդին համարվում է Հայկազուն երվանդունիների արքայատոհմի հիմնադիրը  ]]> 2017-11-07 08:16:59 UTC https://padlet.com/SonaKhachatryan/ougol7smzpzd/wish/204233641 Մարիամ Քալանթարյան SonaKhachatryan https://padlet.com/SonaKhachatryan/ougol7smzpzd/wish/204233804  

Պարույր Սկայորդի, մ.թ.ա. VII դարի Հայոց թագավոր, հիշատակվում է Մովսես Խորենացու կողմից։ Ըստ Պատմահոր տվյալների, Պարույրը «ոչ փոքր օգնություն է ցույց տվել մարացի[1] Վարբակեսին՝ թագավորությունը Սարդանապալից[2] վերցնելու» գործում, քանի որ Վարբակեսը իր կողմն էր գրավել «քաջ նախարար Պարույրին՝ խոստանալով նրան թագավորության պատիվ և ձև»[3]։ Խորենացին այնուհետև նշելով, որ մարացի Վարբակեսը թագադրել է Պարույրին, համարում է նրան Հայոց առաջին թագավորը։ Նա մեծ օգնություն է ցույց տվել մարերի թագավորին գրավելու Ասորեստանը։
Ըստ Խորենացու նա եղել է հայկազունիների ցեղի շարունակողը՝նշանակում է հսկայի որդի: Որ դարում է վերականգնել այդ իշխանությունը յոթերորդ դարի առաջին կեսին: Հարավ Արևմտյան շրջանում:  Երվանդունիներ, Արտաշեսյաններ : Կիլիկիայում եղել է երեք հայկական թագավորություններ: Ռուբինյան, հեթումյան,

Ով է հաջորդել Սկայորդուն՝ նրա որդի Պարույրը, որը միավորեց Վանա լճից մինչև Եփրատ ընկած տարածքները:  Այդ ժամանակ Մարաստանի թագավորը՝Կիարսարը առաջարկեց Պարույրին միավորվել և կործանել Ասորեստանը: Քա 612թին Պարույրը իր զորքով Մարաստանի թագավորը իր զորքով գրավեցին Ասորեստանի մայրաքաղաք Նիգվեն և դարձյալ վառեցին:  Նույն թվականին Մարաստանի թագավոր Կեարսարը Պարույրին թագադրեց ու ճանաչեց հայերին առաջին թագավոր: «Ես կփափագեի այդ ժամանակ աշխարհ եկած լինեի ու կտեսնեի, թե ինչպես հայերը իրենց թագավոր են ընտրում»:

Реклама

Հայ ժամանակակից ուսումնասիրողներից ոմանք նույնացնում են Պարույրին մ.թ.ա. VII դարի 70-ական թթ. Հայաստան և Ասորեստան արշաված սկյութների առաջնորդ Պարտատուա յի հետ, որը հիշատակվում է հույն պատմիչ Հերոդոտոսի կողմից, ինչպես նաև ասորեստանյան արձանագրություններում։ Ենթադրվում է, որ սա եղել է Արմե Շուպրիա ցեղային միության առաջնորդը և հիմնադրել է առաջին հայկական պետական միավորումը։


 
]]> 2017-11-07 08:17:43 UTC https://padlet.com/SonaKhachatryan/ougol7smzpzd/wish/204233804 Մ. Արեգ, Ա. Դավիթ, Մ. Անգելինա areg_minasyan_02 https://padlet.com/SonaKhachatryan/ougol7smzpzd/wish/204234154  

Երվանդ Սակավակյացից հետո գահ է բարձրանում իր որդիներից Տիգրանը (մ.թ.ա. 560-535)[2]։ Հայոց թագավորության սահմանները հարավ-արևելքում հասնում էին մինչև Մարաստան, իսկ հյուսիս-արևմուտքում՝ մինչև Սև ծովի ափերը։ Այն իր մեջ ներառում էր ոչ միայն Վանի թագավորության ողջ տարածքը, այլև անդրեփրատյան մի շարք երկրամասեր։ Նշանակալից էին թագավորության ռազմական ուժերը։ Երվանդականների թագավորությունը հզոր դաշնակից է ձեռք բերում ի դեմս պարսից արքա Կյուրոս Մեծի, ով ապստամբեց մարական տիրապետության դեմ[3]։


Տիգրան Երվանդյանը պարսից զորավար Կյուրոսի հետ մ.թ.ա. 550 թվականին մասնակցել է Մարաստանի, իսկ մ.թ.ա. 538 կամ 537 թվականին Բաբելոնիթագավորությունների կործանմանը։ Զորավարը հիմնադրում է նախադեպը չունեցող աշխարհակալ մի կայսրություն, որն իր սերունդների՝ Աքեմենյանների անունով կոչվում է Աքեմենյան Իրան՝ արիացիների պետություն։ Կյուրոս Մեծը՝ Երվանդ թագավորին ու իր ընտանիքին գերած մարական զորավար Կյուրոսի թոռը, Աքեմենյան պետության սահմաններն արևմուտքում հասցնում է մինչև Եգեյան և Միջերկրական ծովեր, արևմուտքում՝ Ինդոսի հովիտ (արևմտյան Հնդկաստան)։ Եգիպտոսը նվաճվում է մ.թ.ա. 525 թվականին։ Հյուսիսում բնական սահմանը Մեծ Կովկաս լեռնաշղթան էր։ Հայոց թագավորությունը, լինելով Կյուրոս Մեծի դաշնակիցը, իր արտոնյալ տեղն ուներ այդ տերության մեջ՝ շարունակելով մնալ գործնականում անկախ պետություն[4]։ 

]]> 2017-11-07 08:19:12 UTC https://padlet.com/SonaKhachatryan/ougol7smzpzd/wish/204234154 Վ. Աննա, Ե. Մանյա valentinaaghayan https://padlet.com/SonaKhachatryan/ougol7smzpzd/wish/204234166
Երվանդ Սակավակյաց (մ.թ.ա. 570-560-ական թ.թ.):
Խորենացին նրան անվանում է «Սակավակյաց»՝ նկատի ունենալով նրա թագավորելու կարճատևությունը։ Երվանդն ունեցել է ընդարձակ տիրապետություն, շուրջ 3000 արծաթ տաղանդ հարստություն, 40 հազար հետևակային և 8 հազար հեծելակային զինվորական ուժ։ Երվանդի օրոք հայկական թագավորության մայրաքաղաքը եղել է Տուշպա-Վանը։ Մ.թ.ա. 585-550 թվականներին Աժդահակ թագավորի դեմ կռվում պարտվելով՝ Երվանդը ճանաչել է նրա գերիշխանությունը, վճարել տարեկան 50 տաղանդ հարկ, հայկական զորամասերով մասնակցել Մարաց արշավանքներին։ Սակայն, երբ Աժդահակը պատերազմի է դուրս եկել Բաբելոնիայի դեմ, Երվանդը հրաժարվել է մասնակցել։ Մարաստանի զորքերի գլխավոր հրամանատար Կյուրոս Աքեմենյանը ներխուժել է Հայաստան, կալանավորել Երվանդին և նրա ընտանիքին։ Երվանդի գահաժառանգ որդի Տիգրանի միջնորդությամբ կնքվել է նոր հաշտություն. Երվանդը վերստին ճանաչել է Աժդահակի գերիշխանությունը, տարեկան վճարել 100 տաղանդ հարկ, պարտավորվել զորքի կես մասով մասնակցել արշավանքներին։ Ըստ ավանդական պատմության, Երվանդի որդիներն էին Տիգրանը և Շավարշը, իսկ դուստր Տիգրանուհուն կնության էին տվել Աժդահակին։ Հետագայում հայկական ուժերը մեծապես օժանդակում են Կյուրոս Մեծին գրավել Մարաստանը։ «Կյուրոպեդիա» աշխատությունից տեղեկանում ենք, որ Հայաստանից մարերի դեմ կռվին մասնակցել են 20 հազար հեծելազոր և 4 հազար հետևակ։ ]]> 2017-11-07 08:19:16 UTC https://padlet.com/SonaKhachatryan/ougol7smzpzd/wish/204234166 Թամարա Հարությունյան gabrielyan_khachatur https://padlet.com/SonaKhachatryan/ougol7smzpzd/wish/204234240 Ք.Ա.681թ-Սկայորդի
Ք.Ա.612թ-Պարույր
Ք.Ա.580-570թթ-Երվանդ Սակավակյաց
Ք.Ա.553-525թթ-Տիգրան Երվանդյան
Ք.Ա.525թ-Վահագն
Ք.Ա.401-360թթ-Երվանդ 2
Ք.Ա.336-331թթ-Երվանդ 3
Ք.Ա.260-240թթ-Շամ
Ք.Ա.240-220թթ-Արշամ
Ք.Ա.220-201թթ-Երվանդ Վերջին

]]> 2017-11-07 08:19:34 UTC https://padlet.com/SonaKhachatryan/ougol7smzpzd/wish/204234240 Դ.Նարե, Գ.Տաթև https://padlet.com/SonaKhachatryan/ougol7smzpzd/wish/204234403  Երվանդունիների մասին պահպանված տեղեկությունները հակասական են։ Այդ պատճառով Երվանդունիների ծագումը, Հայաստանում նրանց միասնաբար և անընդմեջ իշխելու հանգամանքները դեռևս վիճելի են պատմագիտության մեջ։ Ք.ա. 681 թվականին Ասորեստանի Սենեքերիմ արքայի որդիներ Սարասարը և Ադրամելեքը սպանում են իրենց հորը և փախչում Հայաստան։ Ենթադրվում է, որ նրանք հիմնադրել են այս հարստությունը։ 

]]> 2017-11-07 08:20:09 UTC https://padlet.com/SonaKhachatryan/ougol7smzpzd/wish/204234403 https://padlet.com/SonaKhachatryan/ougol7smzpzd/wish/204235830 2017-11-07 08:25:48 UTC https://padlet.com/SonaKhachatryan/ougol7smzpzd/wish/204235830 https://padlet.com/SonaKhachatryan/ougol7smzpzd/wish/204235895 2017-11-07 08:26:07 UTC https://padlet.com/SonaKhachatryan/ougol7smzpzd/wish/204235895 barecboec1997 https://padlet.com/SonaKhachatryan/ougol7smzpzd/wish/204237205 Երվանդունիների թագավորություն

]]> 2017-11-07 08:32:18 UTC https://padlet.com/SonaKhachatryan/ougol7smzpzd/wish/204237205 ERVANDUNINEER barecboec1997 https://padlet.com/SonaKhachatryan/ougol7smzpzd/wish/204237351
Երվանդունիների թագավորություն, պետություն Հայկական լեռնաշխարհում[1] մ.թ.ա. 570 - մ.թ.ա. 201թվականներին[2]: Կառավարել է Երվանդունիների թագավորական տոհմը՝ Մեծ Հայքի երեք թագավորական հարստություններից[Ն 1] մեկը։ Տարածքը կազմել է նվազագույնը 200 000 քառ. կմ (Երվանդ Վերջինի գահակալման տարիներին մ.թ.ա. 220-201), առավելագույնը՝ 400 000 քառ. կմ՝ Տիգրան Երվանդյանի օրոք (մ.թ.ա. 560-535)։


Առաջին շրջանում մայրաքաղաքն էր Վանը՝ Վանի թագավորության արքաների նստավայրը։ Մ.թ.ա. 6-րդ դարում Հայաստանը վերածվում է Աքեմենյան պետության մարզի։ Նրա տարածքում առաջանում են երկու սատրապություններ։ Արևմտյան Հայաստանի մայրաքաղաքը շարունակում է մնալ Վանը, իսկ Արևելյան Հայաստանի վարչաքաղաքական կենտրոնն է դառնում Էրեբունին (Երևան)։ Աքեմենյան իշխանությունը տևում է երկու դար (մ.թ.ա. 522-331)։


Ալեքսանդր Մակեդոնացու արևելյան արշավանքից հետո Աքեմենյան կայսրությունը անկում է ապրում, իսկ Հայաստանը անկախանում է։ Երվանդ Գ արքան մայրաքաղաքը տեղափոխում է Արմավիր (մ.թ.ա. 331), իսկ Երվանդ Վերջինը կառուցում է Երվանդաշատ մայրաքաղաքը (մ.թ.ա. 220)[2]:

Հայաստանի սատրապ Երվանդը (մ.թ.ա. 404 – մ.թ.ա. 360)[6], ով ամուսնացած էր Աքեմենյան արքա Արտաքսերսքես Բ-ի դստեր՝ Հռոդուգունեի հետ[1], շարունակում էր միաժամանակ ներկայացնել հայոց թագավորական իշխանությունը[14]: Նրա տեղապահներն էին սատրապության երկու վարչական շրջանների հյուպարքոսները, որոնցից մեկը ազգությամբ պարսիկ էր։ Նահանջող հույները, Կորդուխների երկրի (Կորդուք) վրայով անցնելուց հետո հասնում են Կենտրիտես գետին (Բոհտանսու կամ Արևելյան Տիգրիս)։ Այստեղ նրանք գետի հակադիր ափին տեսնում են զինված ձիավորներ և նրանցից վերև՝ բլուրների վրա, շարքերով կանգնած հետևակ զորքեր, որոնք նպատակ ունեին թույլ չտալ հույներին անցնելու գետը և մտնելու Հայկական լեռնաշխարհ։ Մեծ վահաններով ու երկար նիզակներով զինված այս զորքերը Օրոնտաս-Երվանդի զորքերն էին, որոնք կազմված էին հայերից և խալդայներից։ Սակայն հույները կարողանում են անցնել գետը և մտնել Հայաստան, իսկ Օրոնտաս-Երվանդի զորքերը, հաշվի առնելով իրենց ուժերի փոքրաթիվ լինելը, խուսափում են ընդհարվել նրանց հետ։ Շարժվելով դեպի հյուսիս՝ հույներն անցնում են Հայկական Տավրոսը և իջնում Մուշի դաշտը, որտեղ կային բազմաթիվ գյուղեր։ Այստեղից սկսած՝ երկիրը կոչվում էր Արևմտյան Հայաստան, որի հյուպատոսը, այսինքն՝ փոխկառավարիչն էր պարսից թագավորի բարեկամ Տիրիբազը։ Նա բանակցություններ է վարում և պայման կապում, որ հույները չպետք է այրեն հայկական գյուղերը, իսկ կենսամթերքներ կարող են վերցնել այնքան, որքան անհրաժեշտ է իրենց։

]]> 2017-11-07 08:32:58 UTC https://padlet.com/SonaKhachatryan/ougol7smzpzd/wish/204237351 Մալյան Մերի rubina_aleksanyan02 https://padlet.com/SonaKhachatryan/ougol7smzpzd/wish/204237652 Հայաստանը և Սելևկյան թագավորությունը   Ծնունդ առնելով հայկական նորանկախ թագավորության հարևանությամբ՝ Սելևկյան պետությունը մեծ վտանգ էր ներկայացնում հայկական թագավորությունների համար՝ անընդհատ փորձելով տիրանալ Հայկական լեռնաշխարհին[9]:Արգիշտիխինիլի քաղաքի հատակագիծՄեծ Հայքի Երվանդականները, ինչպես նախկինում, այնպես էլ այժմ, իրենց պետության կենտրոնը դարձրին Այրարատյան դաշտը: Նրանք իրենց աթոռանիստը հաստատեցին Արմավիր քաղաքում, որը Վանի թագավորության շրջանում ստացել էր Արգիշտիխինիլի անունը։ Մեծ զարգացում է ապրում քաղաքաշինությունը։ Մ.թ.ա. 3-րդ դարի վերջին քսանամյակին Մեծ Հայքում գահակալել է Երվանդ Դ Վերջինը (մ.թ.ա. 220-201)[2]:


]]> 2017-11-07 08:34:32 UTC https://padlet.com/SonaKhachatryan/ougol7smzpzd/wish/204237652 Փոքր Հայք, Ծոփք և Կոմմագենե Հիմնական հոդվածներ՝ Փոքր Հայք, Ծոփքի թագավորություն և ԿոմմագենեՄ.թ.ա. 330 թվականին Միթրաուստեսի կողմից հիմնադրված Փոքր Հայքի թագավորությունն իր սահմանների մեջ ընդգրկում էր Եփրատ և Գայլ գետերի վերին հոսանքների միջև ընկած տարածքը։ Մ.թ.ա. 2-րդ դարի սկզբում Փոքր Հայքն իրեն է հպատակեցնում նաև խալդայներին ու տիբարեններին և հյուսիսից տարածվում է մինչև Սև ծովի ափերը։Մ.թ.ա. 322 թվականին Կապադովկիայի, Պաֆլադոնիայի և Սև ծովի մոտակա շրջանները նվաճելու ժամանակ հունամակեդոնական զորքերը գրավում են նաև Փոքր Հայքը և այն միացնում Ալեքսանդր Մակեդոնացու քարտուղար Եվմենեսին հանձնված սատրապությանը։ Այստեղ կառավարիչ է նշանակվում Նեոպտղոմեոսը, ում վարած դաժան քաղաքականության պատճառով Փոքր Հայքի հայերը ապստամբություն են բարձրացնում զավթիչների դեմ։ Միայն Եվմենեսի միջամտության շնորհիվ, ով վարում էր համեմատաբար մեղմ քաղաքականություն, հնարավոր է լինում առժամանակ հանգստացնել ու հնազանդեցնել ապստամբ հայերին։ Սակայն Իսոսի ճակատամարտից հետո՝ մ.թ.ա. 301-300 թվականներին, Փոքր Հայքը կրկին ապստամբություն է բարձրացնում և վերականգնում իր անկախությունը։Սկզբնաղբյուրների հաղորդած կցկտուր և պատահական տեղեկություններից երևում է, որ մ.թ.ա. 4-3-րդ դարերում Փոքր Հայքում ևս զգալի չափով զարգանում են երկրագործությունը, այգեգործությու­նը, անասնապահությունը, մետաղամշակությունը և արհեստագործության մյուս ճյուղերը։ Մեծ զարկ են ստանում նաև առևտուրն ու դրամական շրջանառությունը։ Սրանց զարգացման մեջ զգալի դեր են կատարում Միջագետքից ու Ասորիքից, Մեծ Հայքի ու Ծոփքի վրայով եկող և Փոքր Հայքում խաչվող առևտրական ճանապարհները, որոնք գնում էին դեպի Պոնտոս և Սև ծովի հարավային նավահանգիստները։ Փոքր Հայքն իր անկախությունն ու ինքնուրույնությունը պահպանում է համարյա երկու հարյուր տարի։ rubina_aleksanyan02 https://padlet.com/SonaKhachatryan/ougol7smzpzd/wish/204238924 2017-11-07 08:40:15 UTC https://padlet.com/SonaKhachatryan/ougol7smzpzd/wish/204238924