Χότζα Ροζετα

σημερα ηταν μια πολυ ξεχωριστή μερα. Μολις άνοιξαν τα σχολεια! Όλες ημασταν πολυ χαρούμενες και επικρατούσε ενας μικρός πανικος στη ταξη, απο φωνες, γελια, κτλ. Ξεκιναμε μια μια να λεμε που ημασταν και τι κάναμε όλο το καλοκαίρι, για ολες μας ηταν ξεχωριστό. Αλλα η αλήθεια ειναι πως περιμέναμε πως και πως να ερθει η σημερινή μερα να ξανα βρεθούμε, να μπούμε σε ενα πρόγραμμα. Μετα απο λιγο μπηκε μεσα στη ταξη η διευθύντρια με τη Κα Στελλα. Ολες σωπασαμε. Μας μιλησε η διευθύντρια, μας ευχήθηκε καλη σχολικη χρονια και μας αφησε με την κυρια Στέλλα. Γνωριζομασταν με την καθηγήτρια μας οπότε μιλήσαμε μαζι της και κουβεντιαζαμε για το πως πιστεύουμε πως θα παει η φετινή σχολική χρονια.

Χοτζα Ροζετα

-Ήταν πολύ ενδιαφέρον! Πιστεύω ότι αυτός ο νέος τρόπος διδασκαλίας δεν είναι μόνο εκπαιδευτικός αλλά και διασκεδαστικός. Εσένα τι σου άρεσε περισσότερο;

-Αυτό που μου άρεσε ήταν οι χοροί και τα τραγούδια που συμμετείχαμε όλοι μας με πολλή χαρά και συγκίνηση. Είμαι σίγουρος ότι αυτός ο δάσκαλος θα αγαπηθεί γρήγορα από όλους!

-Συμφωνώ! Όλα αυτά θα μας διδάξουν την αξία της λαϊκής παράδοσης που είχαμε ξεχάσει ή που κάποιοι δεν την ξέραμε καθόλου. Αν δεν ξέρουμε τις παραδόσεις και τα έθιμα του τόπου μας πώς θα τα διηγηθούμε κι εμείς στα παιδιά μας; Πώς θα κρατήσουμε ζωντανές τις ρίζες μας;

-Έτσι είναι! Ανυπομονώ για τα επόμενα μαθήματα που θα έρθουν. Τι καινούργιο θα έχει πάλι στο μυαλό του;

ΛΑΜΠΡΟΥ ΣΑΒΒΑΣ

ΛΑΜΠΡΟΥ ΣΑΒΒΑΣ

Γ. ΙΩΑΝΝΟΥ

Αν ήμουν ο δάσκαλος, θα ένιωθα βαθιά συγκίνηση και περηφάνια βλέποντας τα παιδιά να συμμετέχουν με τόσο ενθουσιασμό και χαρά. Η αγάπη τους για τον λαϊκό μας πολιτισμό θα με γέμιζε ελπίδα· θα καταλάβαινα πως οι ρίζες και οι παραδόσεις μας δεν χάνονται, αλλά συνεχίζουν να ζουν μέσα στις καρδιές των νέων. Καθώς θα τα παρακολουθούσα να τραγουδούν, να χορεύουν και να χαμογελούν, θα αισθανόμουν πως ο κόπος μου ως δάσκαλος δικαιώνεται. Δεν υπάρχει μεγαλύτερη ικανοποίηση από το να βλέπεις τους μαθητές σου να αγαπούν την πατρίδα, τη γλώσσα και τον πολιτισμό τους και να κρατούν αυτή τη φλόγα πάντα αναμμένη.

ΑΝΑΣΤΑΣΗΣ ΤΑΦΙΔΗΣ

2 χαρακτηριζονται απο την ομοιοκαταλειξια

3 συνεδεονται με την κρητηκη μουσικη παραδοση

Ιωαννης πουτακιδης

Απόψε το λιβάδι είναι πιο ήσυχο από ποτέ. Ο μικρός πρίγκιπας έφυγε και όμως νιώθω πως κάτι από εκείνον έμεινε κοντά μου. Όταν τον πρωτοείδα, ήταν απλώς ένα αγόρι σαν όλα τα άλλα. Τώρα όμως είναι μοναδικός για μένα, γιατί με εξημέρωσε. Έμαθα τι σημαίνει να περιμένεις κάποιον με χαρά, να ακούς τα βήματά του και να ξεχωρίζεις τον ήχο τους από όλους τους άλλους. Νιώθω μια γλυκιά λύπη, αλλά δεν μετανιώνω. Τα στάχυα θα μου τον θυμίζουν για πάντα, αφού έχουν το χρώμα των μαλλιών του. Κατάλαβα πως η φιλία θέλει χρόνο και υπομονή, όμως αξίζει. Η καρδιά μου σήμερα πονά, αλλά είναι γεμάτη.

Χοτζα Ροζετα