1. Powtórz wiadomości o gatunkach literackich, zagraj:

https://wordwall.net/pl/resource/479543/polski/cechy-ballady

 2. W balladzie pt. „Świtezianka” pojawiła się stara prawda ludowa, która mówi, że nie ma winy bez kary.

Ten, kto złożył przysięgę, musi jej dotrzymać za wszelką cenę:

„... kto przysięgę naruszy,

Ach, biada jemu, za życia biada!

I biada jego złej duszy!”.

 

Strzelec złamał przysięgę wierności. Z jednej strony postępowanie Świtezianki względem niego było nieuczciwe, gdyż użyła czarów. Z drugiej zaś Strzelec złamał przysięgę złożoną dziewczynie; zdrada pozostaje zdradą.

Młodzieniec proponuje ukochanej, by pozostała z nim, zamiast błądzić samotnie ciemną nocą. Ona jednak nie ufa mu, żąda przysięgi wierności. Chłopak składa przysięgę, a dziewczyna przed zniknięciem ostrzega go: „(...) Dochowaj, strzelcze, to moja rada: Bo kto przysięgę naruszy, Ach, biada jemu, za życia biada! I biada jego złej duszy!”.

Młodzieniec na próżno szuka kochanki. Gdy udaje się nad wodę, z jeziora wyłania się postać pięknej nimfy. Zjawa kusi go swoimi wdziękami, aż młodzieniec ulega i łamie daną kochance przysięgę. W chwili, gdy zbliża się do zjawy, rozpoznaje w niej swoją ukochaną. Zdradzona kochanka wypomina strzelcowi złamanie danego słowa i przepowiada karę.

Po chwili fale jeziora pochłaniają strzelca i dziewczynę. Niewierny młodzieniec zostaje przemieniony w modrzew stojący nad brzegiem Świezi.