Nefes alışı sırasında kaburgalar yukarıya doğru kalkarlar. Bu yapılmış olan hareket diyaframın hareketi ile birleşerek göğüs boşluğunun oldukça genişlemesine bu sayede akciğerlerin içine de burun yoluyla hava dolmasına neden olur. Göğsün genişlemesi durumunda; beyin sapındaki bulunan soluk alma merkezinde de yer alan sinirlerin yolları aracılığıyla kaburga kaslarına birer sinyal yollaması neticesinde gerçekleşiyor. Bu kasların kasılması ile kaburga kemikleri arasındaki mesafe giderek artıyor. Soluk almadan hemen sonra ise diğer kaburga kasları kaburga kemiklerini aynı şekilde bir araya doğru çekip ve göğüs kafesini de artık daraltıp soluk vermeyi böylelikle kolaylıkla sağlar.