Κάθε πράξη σωματικής κακοποίησης, που δεν έχει σεξουαλική φύση, και έχει ως κατάληξη τον πόνο, τη δυσφορία και την πρόκληση βλαβών στο άτομο που τη βιώνει. Συγκεκριμένα: χαστούκια, σπρώξιμο, τράβηγμα από τα μαλλιά, χτυπήματα με τα χέρια ή άλλα αντικείμενα σε όλο το σώμα ή σε σημεία του σώματος (αγκωνιές, κλωτσιές, μπουνιές κ.λπ.), κοψίματα ή κάψιμο σημείων του σώματος, πνίξιμο, πυροβολισμός, επιθέσεις με οξύ/χημικά.

Ψυχολογική/Συναισθηματική Βία:

Πρόκειται για συστηματική, επίπονη και διαβρωτική διαδικασία που οδηγεί το άτομο σε διανοητική και συναισθηματική οδύνη ή βλάβη. Ως ψυχολογική και συναισθηματική κακοποίηση αναφέρεται ένα σύνολο ενεργειών: πρώτον ο εκφοβισμός και οι απειλές για σωματική ή σεξουαλική βία.
Συχνότατα ο θύτης απειλεί ότι θα βλάψει το θύμα ή την οικογένειά του, ότι θα πάρει την κηδεμονία των παιδιών ή ότι θα αυτοκτονήσει. Δεύτερον, η συστηματική ταπείνωση και διαρκής κριτική, η δημιουργία ενοχών στην/στον σύντροφο, και ο αδιάκοπος έλεγχο της προσωπικής της/του ζωής. Τρίτον, η προσπάθεια απομόνωσης του θύματος, από τον οικογενειακό/φιλικό/συγγενικό περίγυρο. Τα παραπάνω στοχεύουν στη μείωση της αυτοπεποίθησης, την υπονόμευση της αυτοεκτίμησης και αυτεξουσιότητας του θύματος, σε σημείο που το ίδιο να αμφιβάλλει για την ψυχική του διαύγεια και να πιστεύει ότι είναι υπεύθυνο και ένοχο για την κακοποίηση που δέχεται.

Λεκτική Βία:

Η λεκτική βία είναι άμεσα συνδεδεμένη με την ψυχολογική κακοποίηση. Προκαλεί πόνο και ψυχική οδύνη στα θύματα. Εμπεριέχει ένα ευρύ φάσμα συμπεριφορών που ξεκινούν από φωνές, απειλές και εξυβρίσεις και φτάνουν ως το λεκτικό εξευτελισμό και την τρομοκράτηση του θύματος. Στόχος της λεκτικής κακοποίησης είναι η χειραγώγηση διαμέσου του φόβου και ο έλεγχος πάνω στη ζωή του ατόμου. Οι προσβολές, οι κατηγορίες, οι μομφές, η δυσφήμηση, η επίρριψη ευθυνών για την κακοποιητική συμπεριφορά στο θύμα,  οι συνεχείς επικρίσεις, η λεκτική υποβάθμιση και υπονόμευση της αυτοπεποίθησης, αποτελούν μερικά μόνο πρόσωπα αυτού του πολύπλοκου φαινομένου. Αν και είναι η πιο συνηθισμένη μορφή κακοποίησης, δεν αντιμετωπίζεται με την ίδια σοβαρότητα όπως οι άλλες μορφές έμφυλης βίας, γιατί δεν υπάρχουν ορατές αποδείξεις πως έχει συμβεί και ο θύτης μπορεί να παραπλανά, διατηρώντας άψογη συμπεριφορά στο δημόσιο χώρο.

Οικονομική Βία:

Η στέρηση πόρων, ευκαιριών, αγαθών και υπηρεσιών, με σκοπό να καταστεί το θύμα εξαρτημένο και χειραγωγούμενο από το θύτη. Συνήθως, η οικονομική βία εντός της σχέσης αποσκοπεί στον έλεγχο της συντρόφου προκειμένου να αισθανθεί ανίσχυρη και αδύναμη να εγκαταλείψει τον κακοποιητικό δεσμό.
Η οικονομική βία ασκείται με πολλούς τρόπους: Πρώτον, τη στέρηση του δικαιώματος για οικονομική αυτονομία. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η απαγόρευση ή παρεμπόδιση του δικαιώματος στην εργασία. Δεύτερον, τον έλεγχο των περιουσιακών στοιχείων και του εισοδήματος του θύματος. Ο θύτης μπορεί να αποσπά το μισθό του θύματος ή να του αρνείται την κατά βούληση αξιοποίησή του, να το αποκλείει από χρηματοπιστωτικούς πόρους (π.χ. παρακράτηση τραπεζικής κάρτας), να εξαναγκάζει το θύμα να παίρνει δάνειο στο όνομά του, να μην του επιτρέπει την πρόσβαση στο οικογενειακό εισόδημα ή να αποφασίζει για κοινούς πόρους χωρίς την ενημέρωση της συντρόφου. Τρίτον, η αποστέρηση του θύματος από αναγκαία εισοδήματα για την κάλυψη των βασικών του αναγκών. Τέλος, μορφές οικονομικής βίας αποτελούν και η παρεμπόδιση της άμβλωσης ή αντισύλληψης, αλλά και η δημιουργία εμποδίων στην πρόσβαση σε κοινωνικά αγαθά (παιδεία, υγεία κ.λπ.).

Σεξουαλική Βία:

Σεξουαλική βία είναι οποιαδήποτε σεξουαλική πράξη, αλλά και απόπειρα τέτοιας πράξης, χωρίς την εκούσια και ελεύθερη συναίνεση του θύματος. Κατά την άσκησή της, συχνά (αλλά όχι πάντα) χρησιμοποιείται σωματική βία, εξαναγκασμός, αλλά και απειλές βίας, προκαλώντας βλάβες στο θύμα. Κάτω από την ομπρέλα της σεξουαλικής βίας συμπεριλαμβάνονται τόσο ο βιασμός/απόπειρα βιασμού, η σεξουαλική κακοποίηση, η σεξουαλική παρενόχληση, όσο και η εμπορία ανθρώπων, η σεξουαλική εκμετάλλευση, ο Ακρωτηριασμός Γυναικείων Γεννητικών Οργάνων, η καταναγκαστική εγκυμοσύνη και οι εξαναγκαστικές εκτρώσεις.
Στο ορισμό της σεξουαλικής βίας κατατάσσονται και τα ανεπιθύμητα σεξουαλικά σχόλια ή οι αντίστοιχες κινήσεις, όπως μη επιθυμητό φίλημα, άγγιγμα γεννητικών οργάνων ή/και άλλων ιδιωτικών σημείων του σώματος κ.ά. Η σεξουαλική βία μπορεί να ασκηθεί από οποιοδήποτε άτομο ανεξάρτητα από τη σχέση του µε το θύμα, τόσο στο χώρο κατοικίας, εργασίας αλλά και το δημόσιο χώρο.

Η κατανόηση των μύθων και της πραγματικότητας της Βίας μεταξύ Ερωτικών Συντρόφων μπορεί να μας βοηθήσει να εστιάσουμε στην ευθύνη του δράστη. Η εστίαση στην ευθύνη του υπαίτιου είναι κρίσιμης σημασίας για κάθε αποτελεσματική προσπάθεια προστασίας των θυμάτων και για την δημιουργία μιας κοινωνίας με μηδενική ανοχή στην βία.

ΜΥΘΟΣ

Το “catcalling”, αποτελεί ένα φαινόμενο παρενόχλησης, κυρίως σεξουαλικής φύσεως, στο δρόμο, που συνοδεύεται από ανεπιθύμητα ερωτικά σχόλια και χαρακτηρισμούς, προκλητικές χειρονομίες, φωνές και σφυρίγματα, εξού και η ονομασία του. Πρέπει να γίνει αντιληπτό, πως τέτοιου είδους συμπεριφορές, δεν είναι υγιείς, προκαλούν φόβο και δυσφορία. Κανένας δεν έχει το δικαίωμα να φέρνει σε δύσκολες θέσεις τον συνάνθρωπό του , ανεξαιρέτως φύλου, φυλής κ.α. στο δρόμο του προς τη δουλειά, στις καθημερινές δραστηριότητές του, πουθενά. Πολλά είναι τα παραδείγματα τέτοιων συμπεριφορών, κυρίως απέναντι σε γυναίκες (πχ «ψιτ που πας;», «πως γυρνάει μια νέα και όμορφη κοπέλα σαν εσένα αργά το βράδυ μόνη της;» ( με υπαινικτικό βλέμμα και γεμάτο υπονοούμενα προτάσεις για περαιτέρω συνοδεία), «πες μου το ονοματάκι σου» και γενικότερα χρήση χυδαίων επιθέτων, αναφορές στον τρόπο ντυσίματος κλπ.). Η πλειοψηφία των γυναικών, βιώνουν τέτοιες συμπεριφορές πολλές φορές στην καθημερινότητά τους, στις διακοπές τους, παντού.

"Όταν ένα αγόρι χαϊδεύει ένα κορίτσι και εκείνη λέει "όχι" συνήθως εννοεί "ναι"

ΜΥΘΟΣ

Το ΌΧΙ είναι πάντα ΌΧΙ. Αν ένα αγόρι δεν είναι σίγουρο για τα μηνύματα που προσπαθεί να του περάσει ένα κορίτσι, μπορεί πάντα να την ρωτήσει.

"Η ζήλια είναι ένδειξη αγάπης"

ΜΥΘΟΣ

Μέχρι ενός ορισμένου σημείου, η ζήλεια μπορεί να θεωρηθεί ως αιτιολογημένο και αποδεκτό συναίσθημα αλλά όταν η ζήλεια χρησιμοποιείται ως δικαιολογία για να περιοριστούν οι κοινωνικές επαφές του/της συντρόφου, για να ελεγχθεί η εμφάνιση του/της ή για να ασκηθεί συναισθηματικός εκβιασμός τότε πρόκειται για συναισθηματική κακοποίηση. Η ζήλεια δεν συνιστά απόδειξη αγάπης και σε καμία περίπτωση δεν δικαιολογεί κακοποιητικές συμπεριφορές.

"Δεν είναι βία όταν τσακώνεσαι με το/την σύντροφό σου"

ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ

Οι διαφωνίες αποτελούν ένα κομμάτι κάθε υγιούς σχέσης , δεν σημαίνει ότι την κάνουν βίαιη. Ωστόσο, αν η σχέση εμφανίζει μη υγιή χαρακτηριστικά (π.χ. έλλειψη σεβασμού, ιδιωτικού χώρου και εμπιστοσύνης) ή/και βίαιες συμπεριφορές τότε μπορεί να συνιστά μια βίαιη σχέση.

"Η βία μεταξύ των ερωτικών συντρόφων συμβαίνει κυρίως σε ζευγάρια που είναι φτωχά και χωρίς μόρφωση"

ΜΥΘΟΣ

Η βία μεταξύ ερωτικών συντρόφων εμφανίζεται σε όλα τα επίπεδα της κοινωνίας, πλούσια ή φτωχά και επηρεάζει όλες τις φυλετικές, κοινωνικές, εθνοτικές, οικονομικές και θρησκευτικές ομάδες με την ίδια συχνότητα. Δεν υπάρχουν ενδείξεις που να μπορούν να υποστηρίξουν την άποψη ότι οι αμόρφωτοι ή οι φτωχοί άνθρωποι είναι πιο πιθανό να κακοποιούν τους/τις συντρόφους τους σε σύγκριση με τους πλούσιους και μορφωμένους ανθρώπους.

"Μόνο οι γυναίκες με συγκεκριμένα χαρακτηριστικά μπορούν να πέσουν θύματα κακοποίησης"

ΜΥΘΟΣ

Ο/Η καθένας/μια από εμάς μπορεί να πέσει θύμα κακοποίησης από τον/την σύντροφό του/της. Δεν υπάρχει χαρακτηριστικός τύπος γυναίκας/κοριτσιού που να είναι πιο πιθανόν (ή που να μην είναι πιθανόν) να πέσει θύμα βίας.

"Είναι μια μορφή βίας όταν σε ένα ζευγάρι εκείνος/η τον/την συνοδεύει πάντα και παντού όπου πάει"

ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ

Πρόκειται για μια μορφή ψυχολογικής κακοποίησης καθώς το ένα άτομο ελέγχει και παρακολουθεί τις δραστηριότητες του άλλου.

"Το θύμα έχει πάντοτε την επιλογή να φύγει από την βίαιη σχέση"

ΜΥΘΟΣ

Το θύμα δεν έχει πάντοτε την επιλογή να φύγει γιατί:

1. Μπορεί να μην αναγνωρίζει ότι βρίσκεται σε κακοποιητική σχέση αν αυτό είχε ως πρότυπο από το οικογενειακό/φιλικό/κοινωνικό περιβάλλον.

2. Μπορεί να υπάρχουν προσωπικοί, κοινωνικοί, πολιτιστικοί, οικονομικοί λόγοι που την/τον παγιδεύουν σε μια βίαιη σχέση.

3. Να αισθάνεται ντροπή ή ταπείνωση για την κακοποίηση , μπορεί να κατηγορεί τον εαυτό της/του για την κακοποίηση ή να φοβάται ότι δεν θα την/τον πιστέψει κανείς.

4. Μπορεί να ελπίζει σε μια αλλαγή του κακοποιητή. Συνήθως οι κακοποιητές έχουν χειριστική συμπεριφορά απέναντι στα θύματα και προσπαθούν να τα πείσουν ότι θα αλλάξουν.

5. Να κινδυνεύει αν επιλέξει να τον/την χωρίσει. Το θύμα μπορεί να φοβάται να λήξει την σχέση για να μην υπάρξουν αντίποινα, να μην πραγματοποιηθούν ενδεχόμενες απειλές.

6. Φόβος της εκδίκησης. Να φοβάται ότι ο κακοποιητής θα πειράξει την οικογένεια της/του και τον περίγυρο της/του.

   
   

   "Βίαια είναι τα άτομα που δεν μπορούν να ελέγξουν τα νεύρα/θυμό τους -πρόκειται για προσωρινή απώλεια αυτοελέγχου"

   ΜΥΘΟΣ

   Οι περισσότεροι άνθρωποι δεν χρησιμοποιούν την βία για να διαχειριστούν τον θυμό τους. Οι βίαιοι άνθρωποι δεν είναι εκτός ελέγχου. Πρόκειται για ηθελημένη συμπεριφορά. Χρησιμοποιούν την βία για να αποκτήσουν εξουσία και έλεγχο πάνω στο άλλο άτομο.

   
   

   "Μέσα σε μια ερωτική σχέση δεν μπορεί να υπάρξει βιασμός"

   ΜΥΘΟΣ

   Μπορεί να υπάρξει βιασμός μέσα σε μια σχέση εφόσον το άτομο δεν συναινεί ή πιέζεται ψυχολογικά να συνεναίσει σε σεξουαλική επαφή. Η σχέση που τους συνδέει (απλή σχέση, γάμος) δεν δίνει κανένα δικαίωμα στον άλλον να πράττει χωρίς συγκατάθεση/συναίνεση όσα χρόνια και αν είναι μαζί!!!

   
   

   "Η βία στην σχέση είναι ιδιωτική υπόθεση. Είναι καλύτερο να αφήσεις να το λύσουν μόνοι τους"

   ΜΥΘΟΣ

   Η βία εναντίον κάποιου ανθρώπου είναι έγκλημα. Είναι πρόβλημα όλων μας, δεν αποτελεί απλώς μια διαφορά ανάμεσα στο ζευγάρι.

   
   

   "Ένας άντρας μπορεί να αναγκάσει μια γυναίκα να κάνουν σεξ ,εάν αυτή του πρότεινε να πάνε σπίτι του"

   ΜΥΘΟΣ

   Κανένας δεν έχει το δικαίωμα να εξαναγκάσει ένα άτομο να κάνουν σεξ αν αυτός/η δεν θέλει. Το να ζητήσει κάποιος/α από ένα άτομο να βγουν ή το να πάνε σπίτι του/της δεν σημαίνει σε καμία περίπτωση ότι συναινεί για σεξουαλική επαφή.

   
   

   "Οι γυναίκες ντύνονται με συγκεκριμένο τρόπο όταν θέλουν να προκαλέσουν"

   ΜΥΘΟΣ

   Υπάρχει προκλητικός τρόπος σκέψης όχι προκλητική ενδυμασία! Κάθε γυναίκα/κορίτσι έχει το δικαίωμα να φοράει ότι της αρέσει. Οι φράσεις που ακούμε "τα ήθελε και τα παθε με αυτά που φορούσε" ή "τι φόραγε όταν βιάστηκε; " επιρρίπτουν την ευθύνη στο θύμα και όχι στον δράστη. Η άσκηση βίας αποτελεί πάντοτε επιλογή του κακοποιητή και η ευθύνη ανήκει 100% σε αυτόν!

   
   

   
   

2) Γιώργος

3) Φίλες Μαριάννας

4) Εκπαιδευτικοί Μαριάννας

5) Γονείς

Η Μαριάννα ήταν μαθήτρια της Α' λυκείου όταν γνώρισε τον Γιώργο. Της άρεσε πάρα πολύ καθώς δεν έμοιαζε με κανένα από τα αγόρια που είχε γνωρίσει και ως αποτέλεσμα τον ερωτεύτηκε αμέσως. Αφιέρωνε όλον τον ελεύθερο της χρόνο μαζί του και σταμάτησε να βγαίνει με τις φίλες της. Η επίδοση της στο σχολείο μειώθηκε δραματικά. Έλεγε συνέχεια ψέματα στους γονείς της για το που είναι και με ποιόν ώστε να μπορεί να βγαίνει συνέχεια μαζί του. Την ζήλευε πολύ και δεν της επέτρεπε πλέον να κάνει παρέα με άλλα αγόρια. Τρείς μήνες μετά την γνωριμία τους άρχισαν να τσακώνονται επειδή η Μαριάννα δεν ένιωθε έτοιμη να προχωρήσουν σεξουαλικά. Μια μέρα που ήρθε να την πάρει από το σχολείο , τσακώθηκαν πολύ άσχημα και την χαστούκισε. Η Μαριάννα αποφάσισε να μιλήσει στους γονείς της ....