Bir olaya dayanmaktan çok günlük yaşamdan bir kesiti aktaran; serim, düğüm ve çözüm bölümlerini içermeyen hikayelere “Durum Hikayesi” denir. Bu türün ilk örneklerini Rus yazar Anton Çehov verdiğinden bu tarzdaki hikayelere aynı zamanda “Çehov tarzı hikaye” de denilmektedir.

Daha çok günlük yaşamdan bir durum ön plana çıkarıldığından olayla birlikte zaman ve mekan kavramı belirsiz kalmaktadır.

Dünya edebiyatında durum hikayelerinin ilk ve önemli temsilcisi Anton Çehov‘dur. Bu nedenle bu tarzdaki hikayeler aynı zamanda “Çehov Tarzı Hikaye” olarak da bilinmektedir.

Türk edebiyatında durum hikayesi denildiğinde akla gelen ilk isim Sait Faik Abasıyanık olmaktadır. Yine Memduh Şevket Esendal da bu tarzda verdiği başarılı hikayeleriyle tanınmaktadır. Bu iki isim dışında Ahmet Hamdi Tanpınar ve Tarık Buğra durum hikayesi örneği vermiştir.

Bir olayı merkeze alarak olay örgüsü, kişi, zaman ve mekan gibi unsurları serim, düğüm ve çözüm bölümleri şeklinde okuyucuya aktaran hikayelere “Olay Hikayesi” denir. Olay hikayeleri sahip oldukları özellikler açısından değerlendirildiğinde romanın kısa halidir şeklinde özetlenebilir.

Bugün oldukça yaygın olan bu hikayelerin ilk örneklerini verip yaygınlaşmasında Fransız yazar Guy de Maupassant (Guy dö Mopasan) rol oynadığı için bu türdeki hikayeler aynı zamanda “Maupassant tarzı hikayeler” olarak da bilinmektedir.

Dünya edebiyatında bu türün en önemli yazarı olarak bilinen yazar Fransız yazar Guy de Maupassant’tır. Guy de Maupassant bu tarzda yaklaşık olarak 300 hikaye yazmıştır.

Türk edebiyatında olay hikayesinin en önemli temsilcisi Ömer Seyfettin olarak bilinmektedir. Bunun dışında Refik Halit Karay, Reşat Nuri Güntekin, Yakup Kadri Karaosmanoğlu ve Sabahattin Ali de bu türde çok başarılı eserler veren olay hikayesi yazarları olarak bilinir.

Onu ünlendiren Çalıkuşu romanına gelinceye kadar yazdığı küçük öyküler, tiyatro eleştirileri, piyesler, gezi izlenimleri de dikkati çeker.

Güntekin, eserlerinde insan sevgisine geniş yer verir. İyimser bir kişiliğe sahiptir. Müfettişlikle adım adım gezdiği Anadolu'yu, gördüklerini, duyduklarını, kendine özgü tipleri, geleneklerle görenekleri, toplumsal sorunları, pek derine inmeyen bir gözlemle, etkin bir biçimde anlatır. İyi bildiği sahne tekniğini, duygulu bir yoğunlukta, bazen mizahla iç içe işler.