Μπορείτε να γράψετε μια σύντομη παράγραφο, να αναρτήσετε μια ζωγραφιά, ένα βίντεο ή οτιδήποτε σας εκφράζει!

Σου μιλάει ο νίβο

Όλα σου τα λέω τίποτα δεν κρύβω

Πολύ με υποτίμησες εγώ μονάχα λίγο

Σκέφτηκα Ελλάδα να σ' αφήσω να φύγω

Δεν το 'βαλα κάτω και προσπάθησα κι άλλο

Ν' ανεβάσω σαν κι εσένα πιο πολύ το καβάλο

Να πετάξω καπέλα και το rap ντύσιμό μου

Και ν' αλλάξω τη ζωή και το φέρσιμό μου

Καλημέρα Ελλάδα

Να μου ζήσεις για πάντα

Να τιμάς με παρελάσεις το έπος του 40

Να κρατάς το κεφάλι ψηλά στον αγώνα

Και να βγάζεις για κυβέρνηση το ίδιο κόμμα

Να μου ζήσεις Ελλάδα και όλοι οι βουλευτές σου

Με τ' αυθαίρετά τους όλοι στις ακρογιαλιές σου

Με τους χριστιανούς σου που κάνουν νηστεία

Και ό, τι περισσεύει στέλνουν στην Ελβετία

Ελλάδα συγγνώμη αν θες ν' αλλάξω γνώμη πρέπει και συ να μάθεις ν' αγαπάς

Πάψε να με παιδεύεις και να με κοροϊδεύεις

Και τα όνειρά μου Ελλάδα μη σκορπάς

Καλημέρα Ελλάδα

Νίβο στο μικρόφωνο

Στα λέω μέσα στους δίσκους

Στα λέω και στο ραδιόφωνο

Στα 'πα απ' την καλή

Στα λέω και απ' την ανάποδη

Σου 'χω μαζέψει άπλυτα από δω μέχρι τη Νάπολη

Κύριοι υπουργοί, κύριοι βουλευταί

Πριν πάτε στο γραφείο σας κάνω εγώ σεφτέ

Διαλέγω ένα τραγούδι αντί να στέλνω γράμματα

Δε ψάχνω για ***, δεν περιμένω θαύματα

Παράτα και γραφείο και χαρτοφυλάκιο

Ελάτε μια βόλτα μέχρι τη βαρβάκειο

Κατέβα στο λιμάνι μίλα στους εργάτες σου

Πάρε την ευθύνη μια φορά πάνω στις πλάτες σου

Ποια δημοκρατία μου μιλάτε ποια προγράμματα

Ποια πανεπιστήμια ποια Ευρώπη και ποια γράμματα

Πού είναι η παιδεία πού είναι η υγεία σας

Κύριε υπουργέ *** τα υπουργεία σας

Ελλάδα συγγνώμη αν θες ν' αλλάξω γνώμη πρέπει και συ να μάθεις ν' αγαπάς

Πάψε να με παιδεύεις και να με κοροϊδεύεις

Και τα όνειρά μου Ελλάδα μη σκορπάς

Κύριε πρόεδρε

Παίρνω το θάρρος σήμερα

Αφού όλα τα προβλήματα είναι θέματα εφήμερα

Προκαταβολικά συγγνώμη μα έχω όνειρα

Σαν αυτά που κάποιοι ονομάζανε ανώνυμα

Εγώ τους δίνω όνομα και δεν κάθομαι φρόνημα

Γιατί εγώ κι εσύ διαφέρουμε στο φρόνημα

Ζητάω τα προβλεπόμενα δεν τα ζητιανεύω

Σ' αντίθεση με σας έχω μάθει να δουλεύω

Ελλάδα σε βιάζουν και συ φτιάχνεις τα νύχια σου

Όχι να αμυνθείς

Ή για να βρεις τα δίκια σου

Αυτοί σε ξεπουλάνε όση ώρα καλλωπίζεσαι

Είστε μια παρέα και μονάχη ξεφτιλίζεσαι

Καληνύχτα Ελλάδα

Σ' αφήνω πάω για ύπνο

Όσο εσύ μ' αυτούς ετοιμάζεσαι για δείπνο

Εγώ θα κάνω στίχους κάθε σκέψη στο τετράδιο

Και θα στ' αφιερώσω απ' το ράδιο μάλλον αύριο

Ελλάδα συγγνώμη αν θες ν' αλλάξω γνώμη πρέπει και συ να μάθεις ν' αγαπάς

Πάψε να με παιδεύεις και να με κοροϊδεύεις

Και τα όνειρά μου Ελλάδα μη σκορπάς

Δυστυχώς, όλοι αυτοί που δεν έχουν αναπαυθεί ακόμη φαίνεται πως κάηκαν ζωντανοί ή πέθαναν λόγω έλλειψης οξυγόνου και όχι λόγω της μετωπικής σύγκρουσης των δύο αμαξοστοιχιών, όπως υποστήριζε η πολυαγαπημένη μας κυβέρνηση, που πάνω από όλα νοιάζεται για τον Έλληνα πολίτη και κάνει τα πάντα για να έχει μια καλή ζωή. Γιατί όπως ειπώθηκε, η ζωή είναι ωραία...ξυπνάς κάθε μέρα και βλέπεις την θάλασσα μπροστά σου. Άλλωστε αυτό βλέπουν οι υπουργοί, βλέπουν μόνο μια ήρεμη θάλασσα καθώς ζουν μάσα στην χλιδή και στα πλούτη, τα οποία αποκτούν από τον λαό. Ο λαός αντίθετα, βλέπει τα σαράντα κύματα, τα έξοδα, τους εξαθλιωτικούς μισθούς, το πόσο δύσκολο είναι να δαπανείς τον μισό σου μισθό για να στεγαστείς. Και μετά απαιτούν και από πάνω την προστασία και της αγέννητης ζωής, παραμελώντας την ήδη γεννημένη, τα αμέτρητα παιδιά που ζουν στα πρόθυρα της φτώχειας.

Μόλις τα αποδεικτικά στοιχεία για το πώς πέθαναν αυτοί οι άνθρωποι βγήκαν στην φόρα, ο λαός ενώθηκε και διαμαρτυρήθηκε ειρινικά κατά της κυβέρνησης, που συγκάλυψε αυτό το έγκλημα. Και τότε για να προστατευτεί εκείνη έστειλαν τους κακόμοιρους τους αστυνομικούς να διαλύσουν την πορεία εκείνη ενώ θα ήθελαν να είναι μέρος της.

Τις προάλλες στο σχολείο μας μιλούσαμε για δικαιώματα και για την ισότητα αλλά που φαίνεται αυτό; Ο Ελληνικός λαός και πάνω από όλα οι οικογένειες των θυμάτων ζητούσαν να πληρώσουν οι αληθινοί ένοχοι, γιατί δεν γίνεται ο κάθε σταθμάρχης που κάνει κάποιο λάθος να καταλήγει τρένα σε συγκρούσεις και κανείς να μην παίρνει είδηση. Και αυτός άνθρωπος είναι, κάνει λάθη όμως θα έπρεπε να υπάρχουν και τρόποι πρόληψης, καθώς μερικές μέρες πριν το δυστύχημα ένας υπουργός είπε πως δεν θα έπρεπε να θέτουμε θέματα ασφαλείας, που μόνο ασφάλεια δεν μας παρέχει το κράτος. Κανένας υπουργός δεν βρέθηκε στην φυλακή γιατί δεν έκανε σωστά την δουλειά του και κανένας υπουργός δεν πλήρωσε το τίμημα του, ενώ κανονικά όλοι μας αναλόγως από το αν είμαστε γυναίκες, άντρες, καθαριστές ή υπουργοί θα έπρεπε να βρισκόμαστε αντιμέτωποι με την δικαιοσύνη

Επίσης, είναι τυχαίο το ότι ο τόπος του δυστυχήματος μπαζώθηκε λίγες μέρες μετά την σύγκρουση; Είναι τυχαίο το ότι ποτέ δεν μάθαμε τι περιείχε το ένα τρένο; Είναι τυχαίο το ότι δεν άφησαν έναν πατέρα να κάνει την εκταφή του γιού του για να του κάνουν εξετάσεις. Κι' όμως, δεν είναι τυχαίο, και το σημείο που θέλω να καταλήξω είναι ότι σε αυτό το κράτος δεν υπάρχει πραγματική δικαιοσύνη και οι "ανώτεροι" συγκαλύπτουν ολόκληρο έγκλημα για να προστατευτούν οι ίδιοι. Κάπου εδώ δεν ταυτιζόμαστε απόλυτα με την σειρά του MEGA, στο παρά 5; Εκεί που ο προθυπουργός της χώρας με έναν υπουργό και άλλους τρεις άντρες διέπραξαν φόνο εις βάρος μίας άτυχης κοπέλας και το συγκάλυπταν μέχρι που μία παρέα τους ανακάλυψε και εκείνοι έκαναν τα πάντα για να μην μιλήσει...και όλα αυτά είκοσι χρόνια πριν.

Πλέον αναρωτιέμαι που έχει χαθεί η ανθρωπία, η ενσυναίσθηση...τι θα κάνανε εκείνοι όλοι αυτοί οι ανελέητοι αν τα παιδιά τους ήταν εκεί μέσα. Αλλά δυστυχώς τα δικά τους παιδία είναι προστατευμένα

<<ετοιμάστε το φαγητό,κοντεύουμε >>

<<ναι,δεν αργώ θα τα πούμε από κοντα>>

<<πες στον μπαμπά να ξεκινήσει,κοντεύουμε.>>

<<μαμά φοβάμαι,υπάρχουν αίματα παντού >>.έτσι τους έλεγαν,<<φτάνουμε >> αλλά δεν έφτασαν ποτε.

Ζούμε στην κοινωνία που την εξιχνίαση του εγκλήματος την αναλαμβάνουν οι ίδιοι οι δολοφόνοι