Undang-undang keluarga Malaysia telah menetapkan tahap umur perkahwinan yang layak bagi lelaki adalah 18 tahun manakala bagi perempuan adalah 16 tahun. Mereka yang berumur kurang dari tahap minimum berkenaan dibenarkan berkahwin dengan syarat mendapat keizinan daripada mahkamah terlebih dahulu  (Akta 303, Seksyen 8). Merujuk kepada data statistik yang dikeluarkan oleh Jabatan Kehakiman Syariah Malaysia , sebanyak 3039 kes permohonan kebenaran bernikah  bawah umur di Mahkamah Syariah sejak tahun 2015 hingga 2017 (JKSM 2018). Jumlah ini merangkumi semua kes perkahwinan bawah umur bagi 14 buah negeri yang terdapat di Malaysia. Ini membuktikan bahawa Malaysia tidak terkecuali daripada isu perkahwinan bawah umur. 

 

Perkahwinan adalah satu tanggungjawab dan amanah yang harus dipikul oleh pasangan yang berkahwin (Ahmad Hariri Mohd Saad & Raihanah Azahari 2014) tanpa mengira usia pasangan. Tujuan perkahwinan dalam Islam bukanlah sekadar memenuhi tuntutan fizikal semata-mata bahkan bertujuan untuk mengimbangi keperluan rohani dan jasmani (Saidon et al. 2015). Melalui perkahwinan, manusia dapat menyambung keturunan dan generasi, mewujudkan ketenangan dengan kasih sayang dan belas kasihan  serta menjaga kehormatan diri (Kurdi 2016).  Pasangan yang berkahwin bukan sahaja memegang amanah Allah SWT tetapi juga memegang amanah keluarga yang merestui perkahwinan mereka dan amanah pasangannya yang telah memilih mereka sebagai teman hidup (‘Abd al-Karim Zaydan 1993). Oleh yang demikian, setiap pasangan hendaklah bersedia dari segi fizikal dan mental untuk memikul tanggungjawab ini dan memastikan perkahwinan yang dibina kekal bahagia mengikut lunas Islam. 

 

Terdapat banyak faktor yang menyebabkan berlakunya perkahwinan bawah umur.  Antaranya ialah faktor ekonomi dan kemiskinan(De Groot et al. 2018; Lal 2015; Parsons et al. 2015) yang memaksa ibu bapa mengahwinkan anak gadis mereka untuk mengurangkan beban menyara anak tersebut dengan memindahkan tanggungjawab itu  kepada si suami. Seterusnya ialah masalah pergaulan remaja yang bebas  (Akhiruddin 2016 ; Marmiati 2012) sehingga ibu bapa sudah tidak mampu mengawal pergerakan anak masing-masing dan bimbang akan kehamilan luar nikah lantas segera mengahwinkan anak mereka walaupun masih di bawah umur (Fadlyana & Larasaty 2016). Faktor yang lain adalah kerana tradisi dan budaya masyarakat (Akhiruddin 2016; Kamanda 2018) yang menganggap perkahwinan awal bagi anak gadis walaupun  masih di bawah umur bakal mendapat penghormatan di mata masyarakat setempat.

 

 

Menurut Syed Muhammad Naquib al-Attas, perkataan ta’dibmenggambarkan maksud pendidikan kerana istilah adab merangkumi unsur ilmu dan amal. Iman merupakan pengakuan yang harus didasari dengan ilmu, manakala ilmu pula harus dilandasi dengan iman dan seterusnya iman dan ilmu perlu dimanifestasikan dengan amal. Oleh yang demikian, menurut al-Attas istilah ta’dibtelah membawa maksud Pendidikan Islam (Maria Ulfah, 2015 & Ahmad Syah, 2008). Al-Attas juga berpendapat berbanding tarbiyah istilah ta’dib lebih sesuai dalam menggambarkan pendidikan Islam kerana ta’dib adalah pembinaan adab yang khas berlaku kepada manusia manakala tarbiyah pula bermaksud pemliharaan atau latihan yang juga berlaku kepada makhluk lain. Takrifan ini turut dipersetujui oleh Hassan Langgulung (1991) kerana menurut beliau istilah ta’dib yang merangkumi konsep ta’lim dan tarbiyah ini memfokuskan kepada pembinaan adab manusia dan pembinaan adab tidak berlaku kepada makhluk lain selain manusia. 

​Based on the study, Nathaya has pointed out several factors that affect the learners’ use of VLS such as social and situational factors. The frequency and type of VLS employed by the learners has been found to vary depending on such factors. The factors affecting learners’ VLS use have been grouped under Ellis’s framework (1994). There are three broad categories which have been identified in the study: learner individual difference factors, social and situational factors, and learners’ learning outcomes. The learner individual difference factors constitute one sort of the variation in the use of VLS. These factors include belief, attitude, motivation and language learning experience. As for the social and situational factors, it comprised the field of study, course type, class level, gender and language learning environment. Lastly, the language learning outcomes. Different researchers use different mean as a predictor of learners’ learning outcomes, such as students’ language achievement, language proficiency and vocabulary knowledge. Arising out of the research findings, gender exhibits a strong relationship with the students’ choice of strategy use. In the study, the researcher had come to a conclusion that the relationship between students’ choices of VLS use and gender is still complex as until now, researcher still couldn’t find the relation between learner’s gender with the choice of learning strategies. The researcher suggested that language teachers in learning contexts should take gender into account when teaching VLS to the students as both female and male students may differ in the type of VLS the use in their contexts