กล่าวโดยสรุป การเผยแผ่และการนับถือพระพุทธศาสนาในทวีปอเมริกาใต้ ยังมีน้อยและ อยู่ในวงจำกัดเฉพาะชาวเอเชีย และต้องใช้เวลาพอสมควรในการเผยแผ่หลักธรรมคำสอนให้ ชาวพื้นเมืองหันมาเลื่อมใสนับถือพระพุทธศาสนา

ด.ช.ภูวดล มีเพียร เลขที่11 ม.3/6

>>>ในปี พ.ศ.๒๔๕๓ “พระศาสนธขะ (มร.อี.สตีเวนสัน)” พระภิกษุชาวอังกฤษซึ่งได้รับการอุปสมบทที่ประเทศพม่า ได้เดินทางไปเผยแผ่พระพุทธศาสนาใน ประเทศออสเตรเลีย โดยการเผยแผ่พระพุทธศาสนาของท่าน เป็นการแนะนำให้ชาวออสเตรเลีย ได้รู้จักพระพุทธศาสนาว่าเป็นศาสนาที่เน้นการพัฒนาจิดใจ ความเคลื่อนไหวการเผยแผ่พระพุทธ ศาสนาในประเทศออสเตรเลียเป็นรูปธรรมยิ่งขึ้น ภายหลังสงครามโลกครั้งที่ ๒ ได้มีการจัดตั้ง พุทธสมาคมขึ้นในปี

--------------

>>> พ.ศ. ๒๔๙๖ ในรัฐควีนส์แลนด์ นิวเซาท์เวลล์ วิกตอเรีย และได้มีการก่อตั้ง องค์กรทางพระพุทธศาสนาขึ้นอีกในหลายแห่ง จนได้รวมกันเป็นสหพันธ์พระพุทธศาสนา แห่งออสเตรเลีย มีสำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ ณ กรุงแคนเบอร์รา

ปัจจุบันการเผยแผ่พระพุทธศาสนาในประเทศออสเตรเลียยังดำเนินไปได้ด้วยดี และ มีแนวโน้มว่าจะมีผู้ศรัทธาเลื่อมใสนับถือพระพุทธศาสนาเพิ่มขึ้น วัดไทยในออสเตรเลีย เช่น วัดพุทธรังษี เมืองซิดนีย์ วัดธรรมรังษี เมืองเมลเบิร์น เป็นต้น

ด.ช.พุฒิเมธ ไกรทอง ม.3/6 เลขที่18

คุรุปัทมสัมภวะหรืออุกเยน คุรุ รินโปเซ ซึ่งเดินทางจากทิเบตเข้ามาเผยแผ่พระพุทธศาสนาในภูฏาน ด้วยหลักคำสอนและพิธีกรรมของพระพุทธศาสนาแบบวัชรยาน ที่ผสมผสานกับความเชื่อดั้งเดิมของประชาชนที่เชื่อในเรื่องเวทมนตร์และภูตผีปีศาจ พระพุทธศาสนาแบบวัชรยานจึงเจริญรุ่งเรืองและเป็นศาสนาประจำชาติในประเทศภูอาน

ต่อมาในราว พ.ศ. ๑๗๖๓ ลามะปาโซหรือดรุกอมชิงโป ซึ่งเป็นชาวทิเบต ได้เดินทางมาเผยแผ่พระพุทธศาสนาในภูฏานและก่อตั้งนิกายดรุกปะกัดยุขึ้น ซึ่งได้เจริญแพร่หลายมาก จนถึง

ยุคของท่านงาวังนัมเยล ผู้นำนิกายดรุกปะกัคยุในขณะนั้น ซึ่งถือว่าเป็นผู้นำทางจิตวิญญาณและสร้างความเจริญให้กับภูฏาน ได้สร้างซองหรือตึกอาคารสถานที่ทำงานขึ้นมากมาย ที่

สำคัญคือ พูนาคาซอง ซึ่งเป็นสถานที่ในการประกอบพิธีกรรมที่สำคัญของชาวภูฏาน เช่น

พิธีสถาปนาเจเคนโปหรือสมเด็จพระสังฆราชเป็นสถานที่ประทับของสมเด็จพระสังฆราชเป็นสำนักงานกลางบริหารงานคณะสงฆ์ของ

ภูฏาน เป็นต้น นอกจากนั้น ท่านยังได้รวบรวม

ชาวภูฏานให้เป็นหนึ่งเดียว จนได้สมญานามว่า

"ซับดรุง" หมายถึง บุคคลที่ทุกคนต้องยอม อ่อนน้อมให้หรือผู้ที่ทุกคนยอมคิโรราบแทบและได้วางรากฐานการปกครองภูฏานด้วยกฎหมาย๒ ฉบับ คือ อาณาจักรหรือกฎหมายทางโลกเรียกว่า "ชา ลุง มิลุ ลุง' และพุทธจักรหรือกฎหมายทางใจ เรียกว่า 'โล ทริม มิลุ ทริม"

ปัจจุบันชาวภูฏานมีความศรัทธาและยึดมั่นในพระพุทธศาสนา วิถีชีวิตส่วนใหญ่เกี่ยวข้องกับพระพุทธศาสนา เมื่อมีลูกนิยมให้พระสงฆ์เป็นผู้ตั้งชื่อให้ในความหมายดีๆเพื่อความเป็นสิริมงคลแก่ชีวิตและครอบครัว

ครอบครัวใดมีลูกชายมักจะส่งไปบวชเรียนตั้งแต่ยังเด็ก เพื่อศึกษาหลักธรรมของพระพุทธศาสนา

ด.ญรัญชิดา ศิริโท เลขที่26

ด.ช.ณฐนท์ จันทรัมพร เลขที่4

เป็นเขตปกครองตนเองของประเทศจีน เป็นดินแดน ที่พระพุทธศาสนานิกายวัชรยานได้เคยรุ่งเรือง

พระราชวังโปตาลา ตั้งอยู่บนที่ราบสูงทิเบต เป็นสถานที่

สูงสุด พระพุทธศาสนาในทิเบตมีลักษณะเฉพาะ

อันศักดิสิทธิ์ ภายในแบ่งเป็นพระราชวังสีขาว เป็นที่อยู่

คือ เป็นการผสมผสานระหว่างพระพุทธศาสนา

ของพระ โรงเรียนสอนศาสนา พระราชวังสีแดง เป็นสถานที่ประกอบพิธีกรรม พระราชวังสีเหลือง เป็นที่ประชุมสงฆ์

มหายานแบบตันตระจากอินเดียและจีน กลายเป็นมหายานแบบวัชรยานในทิเบต

พ.ศ. ๙๗๖ พระเจ้าลาโธ โธรี เย็นเซ เป็นพระมหากษัตริย์ทิเบตพระองค์แรกที่นับถือพระพุทธศาสนา โดยได้รับพระพุทธรูปและคัมภีร์พระพุทธศาสนาเข้ามาในทิเบต จากชาวอินเดีย ซึ่งนำมาเป็นเครื่องบรรณาการ จึงเป็นครั้งแรกที่ชาวทิเบตได้รู้จักพระพุทธศาสนา แต่ยังไม่แพร่หลายมากนัก อย่างไรก็ตาม ด้วยอิทธิพลพระพุทธศาสนาจากอินเดีย ซึ่งเข้ามาสู่ทิเบตในราว

พุทธศตวรรษที่๑๒ และประดิษฐานมั่นคงในทิเบตในพุทธศตวรรษที่๖ ส่งผลให้ชนชาติทิเบตกลายเป็นผู้ใผ่สันติสุข และเป็นอู่อารยธรรมทางพระพุทธศาสนา จนมีการประดิษฐ์อักขระพิเศษเพื่อจารึกหลักคำสอนในพระพุทธศาสนา โดยนำแบบอย่างมาจากอักขระอินเดีย

ในสมัยของพระเจ้าซรอนชันกัมโป ทรงส่งเสริมให้มีการศึกษาคัมภีร์ทางพระพุทธศาสนาและประกาศให้พระพุทธศาสนาเป็นศาสนาประจำชาติ โดยการสนับสนุนของพระมเหสีทั้งสองของพระองค์ คือ พระนางเหวินเฉิง พระธิดาของจักรพรรดิถังไท่จงจากจีน และพระนางภริคุดิเทวีพระธิดาของกษัตริย์อัมสุวารมาแห่งเนปาล พระมเหสีทั้งสองพระองค์ทรงนับถือพระพุทธศาสนามหายานอย่างเคร่งครัด ทรงได้นำเอาพระพุทธรูปและคัมภีร์ทางพระพุทธศาสนาเข้ามาด้วย ทำให้เป็นที่สนพระทัยของพระองค์ จึงเริ่มศรัทธาและศึกษาพระพุทธศาสนา โดยให้มีการสร้าง วัดโจกังขึ้นเป็นวัดแห่งแรกในทิเบต รวมทั้งส่งสมณทูตไปศึกษาพระพุทธศาสนาในอินเดีย ตลอดจนนำคัมภีร์ทางพระพุทธศาสนามาแปลเป็นภาษาทิเบตพระมหากษัตริย์ทิเบตทุกพระองค์ในยุคต่อๆ มา ต่างมีพระราชศรัทธาเลื่อมใสใน

รัทธา

นใหญ่

นิยม

ยดีๆ

ารัว

แต่

พระพุทธศาสนา บางพระองค์ทรงศึกษาพระพุทธศาสนาอย่างละเอียดลึกซึ้งและถือเป็นปราชญ์ทางพระพุทธศาสนา จนมีการจัดทำพจนานุกรมทางพระพุทธศาสนาภาษาสันสกฤต-ทิเบตขึ้น

ฉบับแรก ในประมาณปี พ.ศ. ๑๓๕๗

ก่อนที่ทิเบตจะผนวกรวมเข้าเป็นดินแดนส่วนหนึ่งของประเทศจีน พระพุทธศาสนาใน ทิเบตแบ่งออก่เป็น นิกาย คือ นิกายยิงมา ศากยะ การคยุปะ และเคลุกปะ ซึ่งนิกายหลังนี้เป็น ที่เคารพนับถือกันอย่างแพร่หลายที่สุด พระสงฆ์ในนิกายนี้ เรียกว่า "ลามะ" ส่วนผู้มีอำนาจสูงสุดในการปกครองทั้งอาณาจักรและศาสนจักร เรียกว่า "องค์ดาไลลามะ"

ปัจจุบันแม้ทิเบตจะมีสถานะเป็นเพียงเขตปกครองตนเองของจีน แต่สำหรับชาวทิเบต มีวิถีชีวิตยึดมั่นในพระพุทธศาสนาอย่างแนบแน่น เมื่อใด้ก็ตามที่ชาวทิเบตเดินทางไปกรุงลาซาเพียงมองเห็นยอดพระราชวังโปตาลาจะก้มลงกราบด้วยอัษฎางคประดิษฐ์ หากมีเด็กเกิดมาในครอบครัว ชาวทิเบตถือว่าจะต้องมีลูกหนึ่งคนออกบวชเพื่อให้เป็นญาติกับพระพุทธศาสนา แม้ว่าชาวทิเบตจะหนีภัยการเมืองไปอยู่ในภูมิภาคใดของโลก แต่ชาวทิเบตไม่เคยละทิ้งหน้าที่ความเป็นชาวพุทธ โดยจะสวดมนต์ภาวนาและปฏิบัติธรรมในทุกๆ ที่ ซึ่งเราจะได้ยินคำสวด โออม มุนีปัททะเม หุม ในทุกที่ที่มีชาวทิเบต

นลิน ศรีธราภรณ์ ม.3/6

เพชรนที ศรียาภัย ม.3/6

ม.3/6

ศิวะกร ทองประพันธ์ เลขที่16

พิมพ์ลภัทร มีเดช เลขที่25 ม.3/6

ในปี พ.ศ. ๒๓๙๓ เมื่อ นายสเปนเซอร์ อาร์ดี ได้จัดพิมพ์หนังสือชื่อ ศาสนจักรแห่งบูรพาทิศ ออกเผยแพร่ แต่ก็ไม่มีผู้สนใจมากนัก จนในปี พ.ศ. ๒๔๒๒ งานเขียนของ ท่านเซอร์ เอ็ดวิน อาร์โนลด์ ชื่อ ประทีปแห่งเอเชีย ได้รับการพิมพ์ เผยแพร่สู่สายตาชาวอังกฤษ และได้รับความ สนใจจากชาวอังกฤษอย่างกว้างขวาง ส่งผลให้ ชาวอังกฤษหันมาให้ความสนใจพระพุทธศาสนา มากขึ้นเรื่อยๆ และร่วมกันก่อตั้งสมาคมบาลี ปกรณ์ขึ้นในปี พ.ศ. ๒๔๒๔ โดยการนำของ ศาสตราจารย์ ทีดับเบิลยูริส เดวิดส์ เพื่อจัดพิมพ์ พระไตรปิฎกฉบับภาษาอังกฤษออกเผยแพร่ นอกจากนั้นแล้วยังมีพุทธสมาคมระหว่างชาติของ เมียนมา สาขาลอนดอน ได้ตีพิมพ์หนังสือชื่อ.

ด.ช ภาคผนวก แวดล้อม เลขที่10 ม.3/6

ด.ช ธนวัฒน นิจเนตร เลขที่7 ม.3/6

ต่อมาเมื่อปี พ.ศ.915 จีนได้ส่งสมณทูตชื่อ ซุนเตา เข้าไปเผยเเผ่พระพุทธศาสนาในอาณาจักรโคกูรยอบคาบสมุทรเกาหลี

---------------------------------

เเละในปี พ.ศ.925 ได้มีพระภิกษุ

ด.ช.ศิรินุพัฒน์ พลมานพ เลขที่1

ด.ช.จิรายุทธ คำจวง เลขที่3

นายวุฒิไกร รุ่วเรืองรัตน์ 3/6 เลขที่14

ด.ญ.อรวรรณ ปัดจำหาร 3/6 เลขที่27

ด.ญ.ณัฐณิชา เกตุทอง เลขที่24

ด.ญ.อินทิรา สองวิหค เลขที่28

พ.ศ. ๒๕๖๔ ชาวพุทธ กลุ่มแรกนำโดย ดร.คาร์ล ไซเกนสติคเกอร์ ได้ก่อตั้งพุทธสมาคมเยอรมันขึ้นที่เมืองไลพ์ซิก เพื่อเป็นการส่งเสริมการเผยแผ่การศึกษา และการดำเนินกิจกรรมทางพระพุทธศาสนา ต่อมา พระพุทธศาสนาเสื่อมลงในยุคที่ลัทธินาซีเรืองอำนาจ

ภายหลังการสิ้นสุดสงครามโลกครั้งที่ ๒ ได้มีการฟื้นฟูพระพุทธศาสนาขึ้นอีกครั้งใน ประเทศเยอรมนีตะวันตก โดยอาศัยกลุ่มเอกชนซึ่งศรัทธาเลื่อมใสในพระสงฆ์ ร่วมมือกันกับพระสงฆ์ จากญี่ปุ่น ไทย ศรีลังกา และทิเบต จัดทำสิ่งพิมพ์ประเภทวารสารและจุลสารออกเผยแผ่คำสอนทาง พระพุทธศาสนา หนังสือที่ได้รับความนิยมพิมพ์เผยแพร่ถึง 5 ชั่วอายุคน คือ หนังสือพุทธวจนะ ซึ่งเรียบเรียงจากภาษาบาลีเป็นภาษาเยอรมัน โดย พระญาณดิลกภิกขุ พระภิกษุชาวเยอรมัน รูปแรก ซึ่งได้รับการตีพิมพ์ซ้ำและแปลเป็นภาษาอื่นๆ ไม่น้อยกว่า ๑๐ ภาษา รวมทั้งภาษาไทยด้วย นอกจากนั้น ยังจัดกิจกรรมการอภิปราย สนทนาธรรมและปาฐกถาธรรมขึ้นเป็นประจำเมื่อมีการรวมเยอรมนีตะวันตกและเยอรมนีตะวันออกเข้าเป็นประเทศเดียวกัน ก็พอจะคาดการณ์ได้ว่า จะมีชาวเยอรมันประกาศตนเป็นพุทธมามกะเพิ่มขึ้น ส่วนมากจะกระจาย อยู่ในเมืองใหญ่ เช่น ฮัมบูร์ก เบอร์ลิน สตุทท์การ์ท มิวนิก โคโลญ แฟรงก์เฟิร์ต เป็นต้น วัดไทย ในเยอรมนี เช่น วัดพุทธวิหาร กรุงเบอร์ลิน วัดพุทธบารมี เมืองฮัมบูร์ก วัดป่าอนาลโย เมืองดอร์ทมุนด์ เป็นต้น แสดงให้เห็นถึงสถานการณ์การเผยแผ่พระพุทธศาสนาในประเทศเยอรมนี ว่ามีความก้าวหน้าเป็นอย่างดี

ด.ญ.ขวัญตวรรณ ศรีชัยรัชต์ เลขที่20

ด.ช.อภิวัฒน์ สมใจหมาย เลขที่17

>>>ปี พ.ศ. ๒๔๘ มีการก่อตั้งสมาคมพระพุทธศาสนาแห่งอเมริกา

ใน

>>>ปี พ.ศ. ๒๔๕๗ และสมาคมสหายพระพุทธศาสนาใน

>>>ปี พ.ศ. ๒๘๕ โดยสมาคมเหล่านี้จะทำหน้าที่เป็นศูนย์กลางการเผยแผ่ การปฏิบัติธรรม และการศึกษาหลักธรรมทางพระพุทธศาสนา

จากความสนใจศึกษาพระพุทธศาสนาของประชาชนชาวอเมริกันและชาวแคนาดา ได้มีการศึกษาพระพุทธศาสนาในเชิงวิชาการ โดยการเปิดหลักสูตรพุทธศาสน์

ขึ้นในมหาวิทยาลัยวิสคอนซิน

>>>ปีพ.ศ. ๒๕๐๔ และมีการ ก่อตั้งมหาวิทยาลัยพุทธรรมขึ้นที่รัฐแคลิฟอร์เนีย ซึ่งเปิดการเรียนการสอนพระพุทธศาสนาตั้งแต่ระดับปริญญาตรีถึงปริญญาเอก

วัดไทยในประเทศสหรัฐอเมริกา เช่น วัดไทยลอสแองเจลิส รัฐแคลิฟอร์เนีย และในประเทศแคนาดา เช่น วัดราชธรรมวิริยาราม เมือง

ออตตาวา เป็นต้น โดยพระสงฆ์ไทยได้เดินทางไปปฏิบัติศาสนกิจ เผยแผ่หลักคำสอน และเป็น ผู้นำการปฏิบัติธรรมในนามพระธรรมทูตแห่งคณะสงฆ์ไทย ตลอดจนปลูกสร้างความศรัทธาและความเลื่อมใสแก่ประชาชนชาวอเมริกัน นับได้

วัดธัมมาราม เป็นวัดไทยที่ตั้งอยู่ ณ นครชิคาโก ประเทศ

สหรัฐอเมริกา

ว่าการเผยแผ่และการนับถือพระพุทธศาสนาในสหรัฐอเมริกามีความเจริญก้าวหน้ามาก

ด.ช.พันธุกร หนูแก้ว ม.3/6 เลขที่8

ด.ญ.กัญญาวีย์ ปาละกะวงศ์ ณ อยุธยา ม.3/6 เลขที่31

เมียนมา ลาว ไปแสดงธรรมและฝึกอบรม สมาธิปัสสนา วัดไทยในฝรั่งเศส เมืองสตราบูร์ก เป็นต้น

ศรัณพร รักขนาม เลขที่32

วุฒิชัย นามเพ็ง เลขที่15