23 นายเจษฎา สุขจันดี

ขั้นที่ 2 ช่วยสร้างหนังสือนิทานเป็นแบบ 4 ช่อง ตามเนื้อเรื่องดังนี้ หนังสือนิทานภาพ: คู่หูสถาปนิกน้อย ตอน ความลับของลานวงกลม

ตัวละคร:

พีท: พี่ชายจอมวางแผน (ตัวแทนด้านความรู้ K)

แพร: น้องสาวช่างสงสัย (ตัวแทนทักษะ P และเจตคติ A)

หน้า 1: Title Page

บรรยาย: เรื่องราวสนุกๆ ในวันแดดใสเริ่มต้นขึ้น! เมื่อสองสหายได้เป็นสถาปนิกน้อยกลุ่มแรกของโรงเรียน เพื่อช่วยคุณพ่อรีโนเวทสวนหลังบ้าน แต่พวกเขายังไม่รู้เลยว่า... มีปริศนาชิ้นใหญ่รออยู่ในแบบแปลน!

หน้า 2: The Problem

บรรยาย: พีทและแพรเดินตามคุณพ่อมาที่สวนหลังบ้าน คุณพ่อเปิดแบบแปลนบ้าน Modern House ที่ทั้งคู่เคยเห็น แพรสังเกตเห็นพื้นที่วงกลมขนาดใหญ่ที่กั้นไว้ "คุณพ่อคะ ตรงนี้คืออะไรคะ?"

คุณพ่อตอบพร้อมหน้าตาเคร่งเครียด "นี่ลานพักผ่อนวงกลมจ้ะ แพร พ่อต้องสั่งกระเบื้องมาปูพื้นทั้งหมด แต่พ่อไม่รู้เลยว่าลานนี้มัน 'ใหญ่กี่ตารางเมตร' พ่อกุมขมับมาทั้งคืนแล้ว!"

หน้า 3: The Observation

บรรยาย: ทั้งคู่มองลงไปที่แบบแปลน พีทหยิบตลับเมตรออกมาวัดเส้นผ่านศูนย์กลางบนกระดาษ แล้วหันมาบอกพ่อ "พ่อครับ บนแปลนวัดเส้นผ่านศูนย์กลางได้ 14 เซนติเมตรครับ..."

แพรทำท่าคิดแล้วพูดเสริม "แต่พ่อคะ ในชีวิตจริง ลานนี้มันต้องรัศมีเป็น 'เมตร' แน่ๆ เลยค่ะ วัดในกระดาษง่าย แต่จะคำนวณพื้นที่จริงยังไงคะ?" ทั้งคู่ตระหนักว่า งานนี้ความยาวธรรมดาช่วยไม่ได้เสียแล้ว!

หน้า 4: The Engagement/The Call to Action

บรรยาย: ทั้งคู่ยิ้มออกมาอย่างมั่นใจ แพรพูดขึ้นว่า "ไม่ต้องห่วงค่ะคุณพ่อ! พวกเราเป็น 'สถาปนิกน้อยนักคำนวณ' เรื่องแค่นี้มี secret code ของคณิตศาสตร์ช่วยได้!"

พีทหันมาทางเพื่อนๆ ในชั้นเรียน "เพื่อนๆ ครับ! มาช่วยพวกเราไขความลับ หา ' secret code ของพื้นที่วงกลม' เพื่อช่วยคุณพ่อสั่งกระเบื้องให้ถูกต้องกันเถอะ! รับรอง สนุกแน่!" ให้เป็นรูปแบบรูปภาพ

หน้าที่ 1: แนะนำตัวละคร

ภาพ: มดน้อยตัวสีแดงน่ารัก ใส่หมวกนักสำรวจ ถือแว่นขยาย

เนื้อหา:

"กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว มี มด น้อยตัวหนึ่งชื่อว่า 'มาด'

มาดชอบสะสมคำที่มีเสียง 'ด' สะกด เพราะมันทำให้เขารู้สึกแข็งแรงเหมือนมีพลังดึ๋งๆ อยู่ข้างหลัง!"

หน้าที่ 2: กฎของเมืองแม่กด

ภาพ: คุณครูใจดีชี้ไปที่กระดานที่มีตัวอักษร "ด" ตัวใหญ่สีแดง

เนื้อหา:

"มาดบอกเพื่อนๆ ว่า: 'จำไว้นะเพื่อนๆ คำใน มาตราแม่กด คือคำที่มีตัว ด เป็นตัวสะกดอยู่ข้างหลัง'

เวลาเราอ่านออกเสียง จะเหมือนมีเสียง 'ด' ประสมอยู่ท้ายคำเสมอเลยละ!'"

หน้าที่ 3: การผจญภัยในสวน

ภาพ: มดมาดเดินไปเจอ เป็ด และ พัด ลมเก่าๆ ในสวน

เนื้อหา:

"มาดเดินไปเจอ เป็ด น้อยเดินเตาะแตะ (ป-เ-ด -> เป็ด)

โอ้โห! ลมแรงจัง มาดเจอ พัด ลมที่วางอยู่ (พ-ั-ด -> พัด)

ทั้งคำว่า เป็ด และ พัด ต่างก็เป็นเพื่อนในมาตราแม่กดทั้งนั้นเลย!"

หน้าที่ 4: สรุปบทเรียนจากมดน้อย

ภาพ: มดมาดและเพื่อนๆ ยืนล้อมวงกันอย่างมีความสุข

เนื้อหา (สรุปความรู้):

มาตราแม่กด: คือคำที่มี 'ด' สะกดตรงตามมาตรา

ตัวอย่างคำ: มด, เป็ด, พัด, มีด, กัด, ขาด, ฉีด

ข้อคิด: "อ่านบ่อยๆ เขียนบ่อยๆ แล้วเด็กๆ จะเก่งมาตราแม่กดเหมือนพวกเรามดน้อยนะ!"

คุณคือโปรดิวเซอร์การสร้างภาพยนตร์ คุณช่วยสร้างร่างภาพลำดับเหตุการณ์ (Storyboard) เพื่อสร้างคลิปวิดีโอให้ความรู้ ที่สอดคล้องกับแผนการจัดการเรียนรู้ ใบความรู้ที่คุณ สร้างขึ้น กิจกรรมที่ 1 โดยระบุบทสนทนาหรือบทบรรยาย ภาพที่จะปรากฎในฉาก เสียงประกอบ มุมกล้อง เป็นต้น และให้มีความยาวประมาณ 1-2 นาที ในรูปแบบตาราง

บทสนทนา : คลิปวิดีโอให้ความรู้ เรื่อง “ระบำมาตรฐาน”

ฉากที่ 1 : เปิดเรื่อง (0:00–0:08)

ผู้บรรยาย:

“ระบำมาตรฐาน ศิลปะนาฏศิลป์ไทยที่งดงามและทรงคุณค่า”

---

ฉากที่ 2 : ความหมาย (0:09–0:20)

ผู้บรรยาย:

“ระบำมาตรฐาน คือ การแสดงนาฏศิลป์ไทยที่มีแบบแผนชัดเจน ทั้งท่ารำ จังหวะดนตรี เครื่องแต่งกาย และรูปแบบการแสดง”

---

ฉากที่ 3 : ตัวละครสนทนา (0:21–0:30)

นักเรียนชาย:

“ทำไมเราต้องเรียนระบำมาตรฐานด้วยนะ?”

นักเรียนหญิง:

“ก็เพราะเป็นศิลปวัฒนธรรมไทยที่สำคัญไงล่ะ!”

---

ฉากที่ 4 : ความสำคัญ (0:31–0:45)

ผู้บรรยาย:

“ระบำมาตรฐานมีความสำคัญ เพราะเป็นมรดกทางวัฒนธรรมของไทย แสดงถึงความงดงาม อ่อนช้อย และเอกลักษณ์ของชาติ อีกทั้งยังใช้ในงานพิธีสำคัญ”

---

ฉากที่ 5 : องค์ประกอบ (0:46–1:05)

ผู้บรรยาย:

“องค์ประกอบของระบำมาตรฐาน ได้แก่ ท่ารำ ดนตรี เครื่องแต่งกาย และผู้แสดง ซึ่งทุกองค์ประกอบต้องสอดคล้องกันอย่างลงตัว”

นักเรียนหญิง:

“ถ้าขาดอย่างใดอย่างหนึ่ง การแสดงก็จะไม่สมบูรณ์นะ”

---

ฉากที่ 6 : การฝึกปฏิบัติ (1:06–1:20)

ผู้บรรยาย:

“การฝึกระบำมาตรฐาน ช่วยให้ผู้เรียนมีสมาธิ มีวินัย และทำงานร่วมกับผู้อื่นได้ดี”

ครู:

“อย่าลืมฝึกท่ารำให้ถูกต้อง และเคลื่อนไหวให้เข้ากับจังหวะดนตรีนะ”

---

ฉากที่ 7 : ชวนเรียนรู้ (1:21–1:40)

นักเรียนชาย:

“ฟังดูน่าสนใจมากเลย!”

นักเรียนหญิง:

“ใช่แล้ว เรามาเรียนและ