Mbreti luan

Ylli qe ra nga qielli

Pinoku

Princesha e fjetur

E Bukura dhe bisha

Vajza e pasur

Vajza e varfer

Poliana

Borbardha

Raponzel

Princesh Ariel

Fshihet. Shpeton. Zgjohet

Borbardha e mire e ka shpirtin e paster

Goc-vajz

Përralla: “Macja që fliste”

Një herë e një kohë, në një fshat të vogël, jetonte një vajzë me emrin Sara. Ajo e donte shumë kafshën e saj, macen Lira. Lira ishte e bardhë si bora dhe kishte sy të kaltër si qielli.

Një ditë, ndërsa Sara po pastronte dhomën, dëgjoi një zë të butë që tha: “Mos ma lëviz batanijen time!” Sara u tremb dhe ktheu kokën. Ishte Lira që po fliste!

“Ti… ti flet?” – pyeti Sara me sytë e mëdhenj nga çudia.

“Po, por vetëm kur dikush tregohet shumë i mirë me mua. Ti më ke dashur dhe më ke trajtuar si shoqe, prandaj tani mund të flas me ty.”

Që nga ajo ditë, Sara dhe Lira u bënë shoqe të pandara. Ata flisnin për gjithçka: për ëndrrat, për shkollën, për lojërat. Por Lira i tha Sarës se kjo do të ishte një magji sekrete, që askush tjetër nuk duhej ta dinte.

Një mbrëmje, Lira i tregoi Sarës se shumë shpejt do të duhej të kthehej në vendin e maceve magjike. “Do të më mungosh,” – i tha Sara.

“Edhe ti mua,” – u përgjigj Lira. “Por sa herë të shikosh yllin më të ndritshëm në qiell, do të jem aty.”

Sara e pa yllin çdo natë dhe buzëqeshte. Ajo e dinte që shoqja e saj e veçantë ishte gjithmonë pranë saj.

Borebardha me shtate xhuxhat.

Hirushja.

Kesulkuqja.

Sirena e Vogel.

Punetore. Kengetare. E shkathet

Ajo kendon bukur me princin

Princeshe

Borëbardha dhe 7 xhuxhat

Hirushja

Kapuçku i kuq

Përralla e ujkut dhe e kecave

Gishtoja

Maqoku me qizme

Femijet e vagonit

Hirushja

Cjapi prank kutise dicka blank ne mendje.Lepuri lehte e nduku:C'mendohesh,lum cjapi,po nuk fitoi ujku do fitoje kasapi.

Mua më pëlgejnë shumë përrallat sepse më bëjnë të ëndërroj dhe të udhëtoj me mendje në vende që nuk ekzistojnë në botën e përditshme. Ato më mësojnë dallimin midis së mirës dhe së keqes dhe më japin kurajë që edhe njeriu më i thjeshtë mund të bëhet hero. Përrallat më mësojnë të jem i drejtë, i dashur dhe të mos dorëzohem, edhe kur duket se gjithçka është e pamundur.

Kur lexoj një përrallë, ndihem sikur jam pjesë e saj. Për mua, përrallat nuk janë thjesht tregime për fëmijë. Ato janë udhëzime të jetës, të fshehura brenda botëve magjike.

1. Borëbardha dhe Shtatë Xhuxhat

2. Hirushja

3. Kësulëkuqja

4. Tri Derrkucët

5.Përralla e Breshkës dhe Lepurit

6.Bukuroshja dhe Bisha

7.Përralla e Dhelpra dhe Rrushi

Piramida e ngjarjes

1.Prezantimi i personazheve, vendit dhe kohës.

2. Ngjitja e veprimit :Shfaqja e një problemi apo konflikti që fillon të zhvillohet.

3. Kulmi : Pika më e lartë e tensionit; ngjarja më e rëndësishme ose përplasja kryesore.

4. Rënia e veprimit :Fillimi i zgjidhjes së konfliktit, pas kulmit.

5. Përfundimi : Mbyllja e tregimit; zgjidhja përfundimtare dhe mesazhi moral.

ujku i lig nga larg e vëzhgonte.

E akuzoi pa arsye fare,

për të gjetur shkak që ta gllabëronte.

I forti s'e do të drejtën - e shkel kur s'i leverdis.

Dikur në një pyll të qetë jetonte një dhelpër kureshtare. Një ditë, ajo gjeti një pemë që fliste dhe i premtoi se do t'i plotësonte një dëshirë. Dhelpra kërkoi të ishte më e zgjuara në pyll. Pema i tha: "Mjafton të përdorësh zemrën, jo vetëm mendjen."

Që atë ditë, dhelpra filloi të ndihmonte kafshët e tjera dhe kuptoi se zgjuarsia e vërtetë ishte në mirësi.

Mesazhi: Të jesh i mirë është forma më e bukur e zgjuarsisë.

Bleta që donte të këndonte

Një bletë e vogël nuk donte të mblidhte mjaltë si të tjerat. Ajo donte të këndonte gjithë ditën. Të gjitha bletët qeshnin me të, derisa një ditë kënga e saj i qetësoi arinjtë që donin të shkatërronin kosheret.

Që nga ajo ditë, bleta u bë heroina e koshereve dhe mësoi se çdo dhunti ka vlerë.

Mesazhi: Duhet ta ndjekësh pasionin tënd - ai mund të bëjë mrekulli.

Google ; per gjetjen e informacionit

1. Borëbardha dhe 7 xhuxhat

2. Hirushja

3. Ujku dhe 7 kecat

4. Kësulëkuqja

5. Breshka dhe Lepuri

6. Gishtoja

7. Bukuroshja dhe Bisha

8. Tri derrkucët

9. Mjelma e egër

10. Përralla e mbretit lakuriq

---

Shembull: Piramida e ngjarjeve për “Kësulëkuqja”

1. Ekspozita (Fillimi)

Kësulëkuqja jeton me nënën. Nëna e dërgon te gjyshja me një shportë ushqimesh.

2. Ngjitja e veprimit (Konflikti fillon)

Në pyll, Kësulëkuqja takon ujkun. Ai i del përpara dhe mëson ku banon gjyshja.

3. Kulmi (Pika më dramatike)

Ujku shkon para, gëlltit gjyshen dhe maskohet si ajo. Kësulëkuqja vjen dhe dyshon te “gjyshja”.

4. Zgjidhja (Rënia e veprimit)

Gjuetari hyn në shtëpi, shpëton gjyshen dhe Kësulëkuqen, dhe dëbon ujkun.

5. Përfundimi (Mbyllja)

Të gjithë janë të sigurt. Kësulëkuqja premton të mos flasë më me të huajt.

Në një fshat të vogël jetonte një vajzë e quajtur Elira. Ajo ishte e dashur dhe ndihmonte gjithmonë të tjerët. Një ditë, teksa mblidhte lule në pyll, gjeti një pemë të lartë me gjethe që ndriçonin në diell si flori.

Kur iu afrua, pema foli:

— Elira, ti që je me zemër të mirë, ke të drejtë të shprehësh një dëshirë.

Elira u habit, por tha:

— Dëshira ime është që asnjë fëmijë në fshatin tonë të mos flejë i uritur.

Pema u ndriçua edhe më shumë, dhe që atë ditë, pemët në pyll filluan të japin fruta gjithë vitin. Fshati u bë i pasur dhe plot gëzim.

Elira nuk kërkoi kurrë asgjë për vete. Por çdo mëngjes, pema i linte një lule të artë pranë derës — si falënderim për mirësinë e saj.

Fundi.

Ne köté kohë te giithe djemte ishin rritur e burrëruar. Ndonje dit® mund t'jua zënë sytë Binjakët, Majépenen dhe Kaçurrelin duke shkuar ne zyre, secili me çante dhe me çadër ne dorë. Majkelli eshtë bere makinist Lokomotive. Pupla u martua me nje zonjë aristokrate dhe kesisoj u bë lord. E shikoni atë giykatësin me paruke qé po del nga ajo porta me hekura? Eshtë Fyelli. Kurse ai burri me mjekër, ge nuk di asnjë pèrrallë për t'ua treguar të bijve, është Xhoni.

Uendi u martua me fustan te bardhe me brez rozë. Eshte per tu çuditur se si Piteri nuk u shfaq befas në kishë për ta ndaluar atë martesë.

Vitet u rrokullisen dhe Uendit i lindi një vajze. Kjo gjë nuk duhet shkruar me bojë, por me varak te arte.

Vajzës ia vunë emrin Xhejn; kishte përherë një vështrim pyetes, thua se, qe ne çastin e parë gë kishte mbërritur ne këtë botë, donte te mesonte gjithcka. Dhe, kur erdhi në moshë ge ishte ne giendje të fliste, më shum® pyeste per Piter Panin. Uendi i tregonte gjithçka mbante mend. Dhoma nga kishte nisur fluturimi i paharruar, tani ishte dhoma e Xhejnit.

- Eh, ka kaluar shume kohe ge atëherë, zemra ime, - i tha Uendi. - Oh, si fluturon koha!

- Si fluturon, - pyeti vajza me dhelpëri, - ashtu siç fluturove ti kur ishe e vogël?

- Ashtu si fluturova unë? E di ti, Xhejn, se nganjëherë më duket se nuk kam fluturuar me të vërtetë?

- Posi, ke fluturuar qe s'ke me të!

- Eh, si shkuan ato dité tê bukura, kur isha e zonja të fluturoja!

- Po tani, pse nuk je më e zonja të fluturosh, mami?

- Se tani jam e rritur, shpirt. Kur rritet, njeriu harron se si fluturohet.

- Po pse harron?

- Sepse nuk eshtë me i gezuar, i padjallèzuar dhe i shkujdesur. Vetëm njerézit e gêzuar, tê padjallèzuar e te shkuidesur mund tê fluturojné.

Dhe flluan të tregojnë dhe një herë aventurën e madhe të asaj nate, kur Piteri hyri futurim në dhomë per të körkuar krahët e tij.

- I shkreti, - tha Uendi, - perpiqej t'i ngjiste me sapun dhe, kur e pa se nuk po i ngjiste dot, zuri te gante. Ateherë unë u zgjova dhe la gepa me pe.I harrove disa gera, - e nderpre Xhejni, e cila tani e di historine me mire se e ema. — (fare i the ti kur e pe ge po rrinte ne dysheme duke gare?

- U sova mbi shtrat dhe e pyeta: "C'ke ge gan, more djale?"

- Po, ashtu i the, - ia usheu fjalën Xhejni, duke marre fryme thelle.

- Pastaj ai na mori te githeve futurim per ne Kurrkund dhe na çoi te vendi i nëndheshem ku ishte shtepiza e vockel.

- Tamam. Po fare te tha Piteri ne fund fare?

- Ne fund fare me tha kishtu: "Ti rri gjithmone ne pritje dhe ndonje nate do te me degjosh kur të leshoj ndonje britme."

- Tamam.

- Por, ah, ai me harroi fare! - tha Uendi dhe vuri buzen ne gaz.

- Po si ishte britma ge leshonte ai? - e pyeti Xhejni nje mbremje.

-Ja, keshtu, - tha Vendi, dhe u perpoq te imitonte britmen e Piterit.

- Jo, nuk ishte ashtu, - tha Xhejni rende, - po keshtu, - dhe imitoi britmen shume me mire se e ema.

Uendi mbeti pak e habitur.

- E vogla ime, - tha, - po ti, nga e di?

- E di, se e degjoj shpesh naten ne gjume, - tha Xhejni.

- Ah, po! Ka shume vajza e e degione kur janë ne gjume, kurse unë

isha e vetmja ge e digjova zgjuar.

- Lum si ti! - tha Xhejni.

Kto aplikacione

Word

Gugell

Gugell klasrum