2. ด.ช. กรณ์กันต์ เอื้อชัยเกษม เลขที่ 12

3. ด.ช. พงศ์พล วาโรเย เลขที่ 46

4. ด.ช. ภูมินรินทร์ เจียมพร เลขที่ 47

5. ด.ญ. บูรณิมา เขียวหวาน เลขที่ 53

ด.ญ.ญาณิน มูลวงศ์ เลขที่ 10

ด.ญ.อมินตรา มาบัวลี เลขที่ 28

ด.ญ.พัทธีรา ประยูรศุข เลขที่ 36

ด.ช.สรธร หิ้งสุวรรณ เลขที่ 40

ด.ช.อัษฎา ฤทธิบุญไชย ป.6/8 เลขที่15

ด.ญ.ณัฏฐ์ภิญญา กีรติจิรัฐิติกาล ป.6/8 เลขที่35

ด.ญ.กิริฎา หังสพฤกษ์ ป.6/8 เลขที่52

ด.ญ.อรไพลิน โตชำนาญวิทย์ ป.6/8 เลขที่11

ดช.ปรวีร์ สุขสวัสดิ์ เลขที่ 5

ดช.กรณ์ ไชยยันบูรณ์ เลขที่ 18

ดช.ปารัน นิพัทธ์พิชญากุล เลขที่ 22

ดช.ฌาศิส นุชศิริ เลขที่ 37

1. ด.ช.ปัฐวีร์ เฮงแกมนิล เลขที่ 14

2. ด.ช.ศรุต เเซ่ลี่ เลขที่ 8

3. ด.ช.ไตรทศ แสงสวงค์ เลขที่ 1

4. ด.ช.ชลทรัพย์ อรุณวิจิตรสกุล

เลขที่ 9

5.ด.ช.อภิวิชญ์ แสวงสุข เลขที่ 16

6.สุทธิวัชร พรหมสุวรรณ เลขที่33

ตุลธรณ์ กิจสมัย 23

ณัชชา ไทยเจริญ 27

ริณดา อมรจรุชิต 40

ณัฐกฤษฏิ์ โกมารตัด 32

ณหทัย มหพันธ์ 26

ณัฏฐญาณ์ ธีรัตน์พงษ์ 17

กลุ่ม 2 = ร.2

กลุ่ม 3 = ร.3

กลุ่ม 4 = ร.4

กลุ่ม 5 = ร.5

กลุ่ม 6 = ร.6

กลุ่ม 7 = ร.7

กลุ่ม 8 = ร.9

กลุ่ม 9 = จอมพลแปลก

กลุ่ม 10 = หม่อมปิ่น

ด.ญ.อัณณา ดิลกไชยชาญวุฒิ No.20

ด.ญ.วิรัลยุพา สอนสุภาพ No.29

ด.ญ.ภคพร ลำน้อย No.34

ด.ญ.ณัฏฐวี เฉียบวิเชียร No.45

ด.ญ.อักษิกา หงษ์ทอง No.50

ด.ญ.พรพิชชา แสงวิรุณ No.51

ร.2 ทรงทำนุบำรุงพระพุทธสนาอย่างมาก & ส่งเสริมศิลปวัฒนธรรมอย่างมาก ทรงโปรดสร้างและบูรณปฏิสังขรณ์วัดวาอารามต่างๆ เช่น

วัดอรุณราชวราราม และ ทรงโปรดให้สร้างวัดใหม่หลายแห่ง นอกจากนี้ยังทรงส่งเสริมการศึกษาพระปริยัติธรรม โดยทรงแก้หลักสูตรการเรียนภาษาบาลี และ ทรงให้แปลบทสวดมนต์จากภาษาบาลีเป็นภาษาไทยเพื่อให้ประชาชนเข้าใจง่ายขึ้น. ในด้านวรรณกรรม ทรงร่วมประพันธ์วรรณคดีหลายเรื่อง เช่น อิเหนา, รามเกียรติ์ และ ทรงโปรดดนตรี โดยเฉพาะซอสามสาย

พระราชดำเนินเยือนต่างประเทศ การต้อนรับพระราชอาคันตุกะจากต่างแดนและการทรงมีพระราชดำรัสที่สร้างความเข้าใจอันดีระหว่างประเทศ

2) ทรงส่งเสริมปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงเป็นแนวทางพัฒนาที่ยั่งยืน

3) ทรงลงพื้นที่จริงเพื่อรับฟังปัญหาของประชาชนและวางแนวทางพัฒนาให้ตรงจุด

4) ทรงเน้นการพัฒนาที่เหมาะสมกับสภาพพื้นที่และวิถีชีวิตของชุมชน

5) ทรงยึดมั่นในระบอบประชาธิปไตยภายใต้รัฐธรรมนูญ

6) ทรงใช้พระราชดำรัสชี้แนะแนวทางแก้ไขวิกฤตการเมืองอย่างสันติ

1. ทรงเป็นพุทธศาสนูปถัมภก

– ทรงทำนุบำรุงพระพุทธศาสนาอย่างต่อเนื่อง ทั้งการพระราชทานทุนสร้างวัด บูรณะวัดสำคัญ และส่งเสริมพระภิกษุที่มีความรู้ความสามารถ

2. ทรงผนวชในพระพุทธศาสนา

– เมื่อปี พ.ศ. 2499 ทรงผนวชเป็นเวลา 15 วัน ณ วัดบวรนิเวศวิหาร แสดงถึงความเลื่อมใสศรัทธาและเป็นแบบอย่างแก่ประชาชน

ด้านวัฒนธรรม

3. ทรงอนุรักษ์ศิลปวัฒนธรรมไทย

– พระราชดำริให้มีการส่งเสริมศิลปหัตถกรรมพื้นบ้าน เช่น การทอผ้าไหม การทำเครื่องเงิน ซึ่งกลายเป็นสินค้าส่งออกที่มีชื่อเสียง

4. ทรงพระราชนิพนธ์และทรงดนตรีไทยและสากล

– ทรงพระราชนิพนธ์เพลงกว่า 40 เพลง และทรงเป็นนักดนตรีฝีมือเยี่ยม ซึ่งช่วยเชื่อมโยงวัฒนธรรมไทยกับสากล

5. ทรงก่อตั้งโครงการหลวงที่เกี่ยวกับวัฒนธรรมชนเผ่า

– ส่งเสริมวัฒนธรรมของชนเผ่าบนดอย โดยเฉพาะชาวเขา ให้สามารถรักษาภูมิปัญญาเดิมไว้ได้ พร้อมกับพัฒนาคุณภาพชีวิต

หลักปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียง: ทรงเน้นการดำเนินชีวิตที่มีเหตุผล มีภูมิคุ้มกัน และมีคุณธรรม

การพัฒนาแบบยั่งยืน: ไม่เน้นความร่ำรวยอย่างรวดเร็ว แต่เน้นการมีอยู่มีกิน มีคุณภาพชีวิตที่ดีในระยะยาว

ด้านประชากร:พระองค์ทรงตระหนักดีว่าการพัฒนาประเทศต้องเริ่มจากรากฐานคือ "ประชาชน" โดยเฉพาะผู้ที่อยู่ในชนบท ห่างไกลความเจริญ

พระราชกรณียกิจที่เกี่ยวข้อง เช่น:

โครงการหลวง: เพื่อส่งเสริมให้ชาวเขาเลิกปลูกฝิ่น หันมาทำเกษตรกรรมที่ยั่งยืนและถูกกฎหมาย

โครงการพัฒนาแหล่งน้ำ: เช่น ฝายชะลอน้ำ แก้มลิง เขื่อน เพื่อแก้ปัญหาน้ำท่วม–น้ำแล้ง ส่งผลโดยตรงต่อคุณภาพชีวิตของประชาชนในภูมิภาคต่าง ๆ

โครงการอาชีพ: ทรงส่งเสริมการเรียนรู้อาชีพตามความถนัดของแต่ละท้องถิ่น เช่น การทอผ้า การแปรรูปผลิตผลทางการเกษตร

• ทรงฟื้นฟูพระพุทธศาสนาหลังจากสมัยอยุธยาแตกมีการเสื่อมโทรมและสูญหายไปมาก

• โปรดให้ชำระพระไตรปิฎกเพื่อรวบรวมและแก้ไขให้ถูกต้องเรียกว่าชำระพระไตรปิฎกฉบับกรุงรัตนโกสินทร์

• ทรงบูรณะวัดวาอารามสำคัญเช่นวัดพระเชตุพนฯ(วัดโพธิ์)และสร้างวัดศรีรัตนศาสดาราม(วัดพระแก้ว)

• โปรดให้มีการสังคายนาพระธรรมวินัยและตั้งสมณศักดิ์สงฆ์ให้เป็นระบบ

ด้านวัฒนธรรม

• ฟื้นฟูศิลปกรรมและงานช่าง เช่น งานจิตรกรรมฝาผนัง งานแกะสลัก งานสถาปัตยกรรม

• สร้างพระบรมมหาราชวังและวัดพระแก้วซึ่งเป็นศูนย์กลางศิลปวัฒนธรรมสมัยต้นรัตนโกสินทร์

• ทรงส่งเสริมวรรณกรรม เช่นโ ปรดให้รวบรวมและเรียบเรียงรามเกียรติ์ฉบับพระราชนิพนธ์

• ทรงอุปถัมภ์งานนาฏศิลป์ ละครและโขน ให้กลับมารุ่งเรืองอีกครั้ง

• ระบบศักดินา แบ่งชนชั้นชัดเจน

• 👑พระมหากษัตริย์-> ขุนนาง -> ไพร่ -> ทาส

วิถีชีวิตประชาชน

• ส่วนใหญ่เป็นเกษตรกร ไพร่ทำงานเกณฑ์หรือเป็นทหาร

• แต่งกายแบบกรุงศรีอยุธยา

• ผู้ชาย โจงกระเบนมหาดไทย

• ผู้หญิง เกล้าผม โจงกระเบน/ผ้าถุง

ศาสนาและวัฒนธรรม

• พุทธศาสนาเป็นศูนย์กลางชีวิต ฟื้นฟูศิลปวัฒนธรรม เช่น งานช่าง วรรณกรรมรามเกียรติ์

💠 ลักษณะเศรษฐกิจโดยรวม

เป็น เศรษฐกิจแบบยังชีพ และ เศรษฐกิจแบบเกษตรกรรม ผู้คนผลิตเพื่อเลี้ยงตนเองและชุมชนเป็นหลัก ยังไม่มีระบบเศรษฐกิจสมัยใหม่หรืออุตสาหกรรม

💠 ด้านการเกษตร

เกษตรกรรมเป็นหลัก เช่น ปลูกข้าว, พืชผัก, ผลไม้

มีการฟื้นฟูพื้นที่เพาะปลูกหลังสงครามเสียกรุงครั้งที่ 2

รัฐส่งเสริมให้ราษฎรกลับมาอยู่อาศัยและทำการเกษตร เพื่อสร้างฐานเศรษฐกิจใหม่

💠 ด้านการค้า

มี การค้าทั้งภายในและภายนอกประเทศ

การค้าภายในมักใช้การแลกเปลี่ยนสินค้าหรือใช้ เบี้ย และ เงินพดด้วง

การค้ากับต่างประเทศ เช่น จีน และ ชาติตะวันตกบางชาติ

การค้ากับจีนมีความสำคัญมาก โดยเฉพาะสินค้าส่งออกเช่น ดีบุก ไม้หอม หนังสัตว์

💠 ระบบแรงงานและภาษี

ใช้ระบบ ไพร่ และทาส เป็นแรงงานหลัก

มีการเกณฑ์แรงงานเพื่อใช้ในการก่อสร้างและการเกษตร

ระบบ ส่วย อากร และจังกอบ เป็นแหล่งรายได้ของรัฐ

💠 พระราชดำริด้านเศรษฐกิจ

ทรงฟื้นฟูเมืองที่ถูกทำลายหลังสงคราม เช่น การสร้างกรุงเทพฯ และวางผังเมืองใหม่

ส่งเสริมความมั่นคงทางอาหารและประชากร

มีการฟื้นฟูศิลปวัฒนธรรมและศาสนา ซึ่งมีผลทางเศรษฐกิจในระยะยาว เช่น การสร้างวัดเพื่อเป็นศูนย์กลางชุมชน

ผลงานด้านการศึกษาของรัชกาลที่ 6 ที่สำคัญ:

• การสถาปนาจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย:

  ทรงปรับปรุงโรงเรียนมหาดเล็กหลวง จนกลายเป็นโรงเรียนข้าราชการพลเรือน และได้สถาปนาเป็นจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ซึ่งเป็นมหาวิทยาลัยแห่งแรกของประเทศไทย 

• การจัดตั้งโรงเรียนฝึกหัดครู:

  ทรงตั้งโรงเรียนฝึกหัดครูสตรีและโรงเรียนฝึกหัดครูประถมกสิกรรม เพื่อผลิตครูที่มีความรู้ความสามารถในการจัดการศึกษาและการเกษตร 

• การตราพระราชบัญญัติประถมศึกษา:

  ทรงตราพระราชบัญญัติประถมศึกษา พ.ศ. 2464 เพื่อให้การศึกษาภาคบังคับแก่ประชาชนทุกคน โดยกำหนดให้เรียนฟรีและบังคับเรียนจนจบชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 

• การตั้งโรงเรียนต่างๆ:

  ทรงตั้งโรงเรียนพาณิชยการ โรงเรียนฝึกหัดครูกสิกรรม โรงเรียนมหาดเล็กหลวง (ปัจจุบันคือ โรงเรียนวชิราวุธวิทยาลัย) และโรงเรียนอื่นๆ อีกหลายแห่ง เพื่อให้ประชาชนได้มีโอกาสเรียนรู้ในสาขาต่างๆ 

• การตั้งกรมมหาวิทยาลัย:

  ทรงจัดตั้งกรมมหาวิทยาลัย เพื่อดูแลการศึกษาในระดับอุดมศึกษา และวางรากฐานการศึกษาให้เป็นระบบ 

• การส่งเสริมการศึกษาของสตรี:

  ทรงส่งเสริมการศึกษาของสตรี โดยทรงจัดตั้งโรงเรียนสตรีในหลายจังหวัด ทำให้การศึกษาของสตรีแพร่หลายและพัฒนามากขึ้น 

• การส่งเสริมการศึกษาด้านเกษตรกรรม:

  ทรงจัดตั้งโรงเรียนฝึกหัดครูประถมกสิกรรม เพื่อให้การศึกษาด้านเกษตรกรรมแก่ประชาชน และส่งเสริมการพัฒนาการเกษตรของประเทศ 

• การจัดตั้งโรงเรียนแพทย์ทหารบก:

  ทรงจัดตั้งโรงเรียนแพทย์ทหารบก และโรงเรียนการพยาบาล เพื่อผลิตบุคลากรทางการแพทย์ที่มีความรู้ความสามารถ 

• การส่งเสริมการศึกษาด้านกฎหมาย:

  ทรงยกฐานะโรงเรียนกฎหมาย และทรงจัดตั้งเนติบัณฑิต เพื่อให้การศึกษาด้านกฎหมายและควบคุมจรรยาบรรณของนักกฎหมาย 

• การตั้งกรมศิลปากร:

  ทรงรวมกรมโยธาและกรมพิพิธภัณฑ์เป็นกรมศิลปากร เพื่อให้การศึกษาและอนุรักษ์วัฒนธรรม ศิลปกรรม และโบราณคดี 

ผลงานด้านการศึกษาของรัชกาลที่ 6 เหล่านี้ ถือเป็นรากฐานสำคัญในการพัฒนาการศึกษาของประเทศไทยให้มีความเจริญก้าวหน้า และเป็นประโยชน์ต่อประชาชนอย่างกว้างขวาง 

ทรงรับพระราชธุระปฏิสังขรณ์พระอารามสำคัญต่างๆ อาทิ วัดพระศรีรัตนศาสดาราม วัดพระเชตุพนวิมลมังคลาราม วัดบวรนิเวศวิหาร วัดมหาธาตุยุวราชรังสฤษฎิ์ วัดพระพุทธบาท สระบุรี และวัดพระปฐมเจดีย์ ทั้งยังทรงหารายได้จากกิจการต่างๆ พระราชทานไปบูรณะพระพุทธเจดีย์และพระอารามหลายครั้ง

ด้านวัฒนธรรม​

ส่งเสริมศิลปะการแสดง

ได้ทรงจัดตั้ง “คณะโขนสมัครเล่น” ซึ่งต่อมามีชื่อเรียกอีกอย่างว่า “โขนบรรดาศักดิ์”

พระราชนิพนธ์ทั้งหมด ได้แก่ บทโขน บทละคร บทร้อยกรอง นิทาน เรื่องชวนหัว พระราชดำรัส พระบรมราโชวาท บทปลุกใจ พระราชบันทึก พระราชหัตถเลขา พระบรมราชานุศาสนีย์ สารคดีต่างๆ และบทความในหนังสือพิมพ์ นั้น นอกจากจะเปี่ยมไปด้วยคุณค่าทางวรรณศิลป์ ด้านเนื้อหาสาระ

พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช (รัชกาลที่ 1)

ในสมัยรัชกาลที่ 1 (พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช) มีผลงานด้านสัมพันธไมตรีกับต่างชาติที่สำคัญหลายประการ ได้แก่:

1. การค้าขายกับจีน: รัชกาลที่ 1 ได้ส่งเสริมการค้าขายกับจีน ซึ่งเป็นประเทศที่มีความสำคัญทางเศรษฐกิจในยุคนั้น การค้าขายกับจีนช่วยเสริมสร้างเศรษฐกิจของประเทศให้มั่นคงและเจริญรุ่งเรือง

2. การติดต่อกับประเทศตะวันตก: ในสมัยรัชกาลที่ 1 มีการติดต่อกับประเทศตะวันตก เช่น โปรตุเกสและอังกฤษ ซึ่งได้ส่งผู้แทนทางการทูตมาเจริญสัมพันธไมตรีเป็นครั้งแรกในสมัยรัตนโกสินทร์

3. การสร้างความสัมพันธ์กับประเทศเพื่อนบ้าน: รัชกาลที่ 1 ได้สร้างความสัมพันธ์ที่ดีกับประเทศเพื่อนบ้าน เช่น ลาว กัมพูชา และพม่า โดยมีการทำสนธิสัญญาและการเจรจาทางการทูตเพื่อรักษาความสงบและความมั่นคงในภูมิภาค

นอกจากนี้ หม่อมหลวงปิ่น มาลากุล ยังเป็นผู้มีวิสัยทัศน์กว้างไกลในการพัฒนาการศึกษาของชาติ โดยเน้นเรื่องของคุณธรรม จริยธรรม และความซื่อสัตย์. 

อติคุณ สุเมธยุทธ์ เลขที่19

เปรมพล โชตืกะ เลขที่25

วาสวินทร์ เอื้อกิตติโรจน์ เลขที่31

ครองพล ทิพย์อารักษ์วงศ์ เชขที่44

นราธิป ฉัตรพิริยกุล เลขที่48

การปกครองสมัยรัชกาลที่ 3

1. ระบบสมบูรณาญาสิทธิราชย์

พระมหากษัตริย์มีอำนาจสูงสุดทั้งด้านนิติบัญญัติ บริหาร และตุลาการ

ยังใช้ระบบการปกครองแบบจารีตดั้งเดิม ไม่ได้ปฏิรูปสมัยใหม่

2. จตุรงคบาล

การบริหารราชการแผ่นดินแบ่งเป็น 4 กรมใหญ่:

กรมเวียง (ดูแลความสงบในเมือง)

กรมวัง (ดูแลราชสำนัก)

กรมคลัง (การเงิน การคลัง)

กรมนา (ดูแลเกษตรกรรม)

3. ระบบศักดินา

ขุนนางและราษฎรยังอยู่ในระบบศักดินา

ราษฎรชายต้อง “ขึ้นทะเบียนไพร่” และ “เกณฑ์แรงงาน” ตามกำหนด

4. หัวเมือง

หัวเมืองมีกลไกการปกครองแบบราชาธิปไตยย่อย โดยส่งเจ้าเมืองไปปกครอง

บางหัวเมืองมีเจ้าผู้ครองนครปกครองเองแต่ขึ้นตรงต่อกรุงเทพฯ

👥 ประชากรในสมัยรัชกาลที่ 3

1. โครงสร้างประชากร

แบ่งเป็น 3 กลุ่มใหญ่:

พระบรมวงศานุวงศ์และขุนนาง

ไพร่ (ประชาชนทั่วไป ต้องทำงานให้รัฐหรือเจ้านาย)

ทาส (บางคนเป็นหนี้ บางคนถูกขายมา)

2. การขึ้นทะเบียน

มีการจัด “ทะเบียน” หรือ “สำมะโนครัว” เพื่อควบคุมจำนวนไพร่

ใช้เพื่อจัดเกณฑ์แรงงาน และเก็บส่วย

3. การอพยพและแรงงานต่างชาติ

มีแรงงานและพ่อค้าจีนจำนวนมากอพยพเข้ามา

ชาวจีนมีบทบาทในเศรษฐกิจ โดยเฉพาะการค้าและหัตถกรรม

4. บทบาทของสตรี

ผู้หญิงส่วนใหญ่อยู่บ้านหรือทำการค้าระดับเล็ก

ไม่มีบทบาทในการปกครอง แต่มีบทบาทในศาสนาและสังคมชุมชน

2.ปัณณวัชญ์ สุขชัย เลขที่ 13

3.ญาดา วุฒิฐิโก เลขที่ 24

4.ฉันทิศา ศุภคติสันติ์ เลขที่ 30

5.จันศกานต์ ขอพึ่ง เลขที่ 38

1. การปฏิรูปการปกครอง

- เลิกทาสและระบบไพร่ (ค่อยเป็นค่อยไปจนสำเร็จในปี 2448)

- จัดตั้งระบบกระทรวงและมณฑลเทศาภิบาล เพื่อรวมอำนาจสู่ส่วนกลาง

2. การพัฒนาประเทศให้ทันสมัย

- สร้างรถไฟสายแรก, โทรเลข, ไปรษณีย์

- ตั้งโรงพยาบาลศิริราช และโรงเรียนหลวง เช่น โรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย

3. การต่างประเทศ

- ใช้การทูตเพื่อลดการสูญเสียดินแดน และรักษาเอกราช

- เสด็จประพาสยุโรปเพื่อสร้างความสัมพันธ์กับชาติตะวันตก

4. สังคมและเศรษฐกิจ

- นำวิทยาการตะวันตกมาใช้ เช่น การแต่งตัวแบบสากล, ระบบธนบัตร

- ปรับระบบเก็บภาษีใหม่ ส่งเสริมการค้า

5. ผลลัพธ์สำคัญ

- สยามรอดพ้นจากการเป็นอาณานิคม

- วางรากฐานไทยให้เป็นประเทศสมัยใหม่

รัชกาลที่ 5 ทรงได้รับสมัญญานามว่า "พระปิยมหาราช" และวันที่ 23 ตุลาคมของทุกปีเป็น วันปิยมหาราช เพื่อรำลึกถึงพระองค์