Lehengo kapitulu honetan autoreak gaur egungo generazioak desberdintzen ditu: gazteak "ordenagailuen generaziokoak" dira eta honen ondorioz, makina hauek erraztasunez erabiltzen dituzte.  Honetaz gain, umeek eta gazteek ordenagailuen bitartez  informazio asko lor dezakete modu erraz batean eta nahiz eta hau aukera paregabe bat izan eta umeen autonomia garatu, ondorio txarrak ere ekar ditzake, hala nola, ondorio psikologikoak eta adikzioa eta pornografia bezalako arriskuak ere.

Hirugarren kapituluan autoreak ikasteko bi moduak aurrez-aurre jartzen ditu: tradizionala eta ordenagailu bidezkoa. Bera ez da hauetik baten alde jartzen, objektiboa da, baina software-ak egiten dituzten enpresa batzuek beharbada ikaskuntza modu egokiak sortuko ez dituztela dio, hauek moda jarraitzea eta publizitatea egitea baitute helburutzat. Gero bi ikaskuntza mota desberdintzen ditu: lehenik, eskolaren moduko ikaskuntza zeinetan ikasten da ona delako eta bestea "etxearteko" ikaskuntza, non esperientziaren bidez ikasten den. Papert-en ustez ordenagailuen bidez ikasleek haien ikaskuntza prozesu propioa sor dezakete.

Papert-en aburuz, gurasoek ordenagailuak haien seme-alabekin gauzak egiteko eta familia kohesioa mantentzeko tresna bezala ikusi beharko lukete eta elkarrekin egiteko proiektuak asmatzen eman beharko lukete denbora ez, haien seme-alabak ordenagailuarekin zer egiten duten asmatzen saiatzen. Gero, ordenagailuak aspergarriak direla kontsideratzen dutenek arrazoi desberdinak dituztela aipatzen du, hala nola, klasean ordenagailu gutxi egotearen ondorioz, beti berdinek lortuko dituztela edota etxean arazoak dituztenek ordenagailua honekin konparatzen dutela. Honetaz gain, batzuek uste dute ordenagailuak gizonen kontua dela eta horregatik, neska batzuk lekuz kanpo sentitzen dira ordenagailu baten aurrean.

Kapitulu honetan Papert-ek ordenagailuarekin egiteko hainbat proiektu proposatzen ditu: informazioa bilatu, bilobekin jolastu ordenagailuekin, emailak bidali eta jaso, software-ak deskargatu... Jarraian, proiektu hauek hautatzeko erabili zituen hiru irizpideak azaltzen ditu: lehenik eta behin, ordenagailuei buruz ikasitakoarekin gauza berriak egitea, bigarrenik, batentzat ona dena, guztientzat ona da eta azkenik, familiako ordenagailu proiektuak etxeko gazteekin erlazionatuta egongo dira.

Kapitulu honetan autoreak gurasoak eskolako hezkuntza kulturan sartzera bultzatzen ditu. Baita bere seme-alaben teknologiaren erabileragatik interesatzera. Honetan parte hartzera bultzatzen ditu eta hezkuntza planak aldatzera, honetarako hainbat modu desberdin proposatuz. Jarraian, aldaketa hau hiru indarrek bultzatzen dutela adierazten du: industria boteretsua, hezkuntzaren bira eta gazteen indarra.