Циљ пројекта је именовање, описивање, сензибилизација и понашање усмерено на побољшање друштвеног процеса укључивања ученика са проблемима при читању и писању у узрасту од 12-14 година, као и превазилажење различитих потешкоћа кроз креативне активности и радионице, директно утичући на окружење у којем гравитирају.

Циљ радионице је подстаћи децу да размишљају о односу групе и појединца и увиде односе између општег (СВИ), посебног (НЕКИ) и појединачног (НИКО КАО ЈА). 
Планиране активности су довеле ученике до очекиваних исхода - Циљ радионице је постигнут. Сви ученици су схватили значења појмова дискриминација, предрасуде, стереотипи, посебно у односу на различите способности ученика - когнитивне (не читање, муцање, тикови, посебне потребе итд) или у  друштвеном контексту (ко има бољи телефон, таблет, рачунар итд.). Кроз приче из личног искуства ученици су закључили да постоји отуђење међу децом, недостатак комуникације, воље и истинског другарства, па зато има маргинализације и дискриминације оних који имају неки проблем. Такође, обзиром да је радионица одржана током Дечије недеље, унапређена су знања о правима детета. 

Радионица је протекла у радној и динамичној атмосфери. 

У радионици је учествовало 20 ученика седмог и осмог разреда

Радионицу водила: Маријана Пауновић

Сарадници: Јелица Минић и Наташа Хркман

Климент Охридски е познат по тоа што ја има создадено кирилицата, КИРИЛИЦАТА Е ПРЕНЕСЕНА во Преслав (Бугарија) поконкретно во Преславската книжевна школа  од страна на Константин Брегалнички, која ја прават врз основа на ДРЕВНО МАКЕДОНСКОТО ПИСМО (ВЕНЕТСКОТО ПИСМО) но И СО модифицирани букви за прилагодување кон словенските фонетски карактеристики.Сигурно и Свети Наум Охридски Чудотворец, имал учество во основање на кирилицата, Наум беше еден од основачите на Преславската книжевна школа и од 886 до 893 беше за учител таму.

Покрај црковните и педагошките дејности, особено учителско проветителски, Климент развил и богата книжевна дејност. Автор е на многу поучни и похвални слова како похвалата на Кирил Филозоф, похвалата на пророкот Захариј и св. Јован Крстител, за Кирил и Методиј, Јован Крстител, Михаил и Гаврил.

На конкурсот со свои литературни и ликовни творби учествуваа и ученици од ОУ,, Други шумадиски одред‘‘ од Мирковац, Р. Србија, партнер на нашето училиште, и ги добија следните награди:За литературни творби  Јелена Лазиќ VII-1- гран при. Јелена Јевшиќ VII-2 (прво место ); Aнѓела Ѓуровиќ VIII-1 ( прво место ).Благодарници за ликовни творби добија: Невена Ѓуровиќ VIII, Милица Првуловиќ VIII, Анѓела Ѓуровиќ VIII и Вања Јелиќ VI oдделение
Нивните ментори, Бојана Голубовиќ и Горан Микиќ, добија заслужни дипломи.Свеченоста беше збогатена со пригодна програм во која настапија хорот на нашето училиште, ритмичка игра на ученици од четврто одделение и наградената ученичка на манифестацијата ,, Карпош има талент‘‘, Сара Крстевска. Низ програмара ги водеше Михаела Младеновска, ученичка во седмо одделение.

Исто така, вечерта во огнот се става бадниково гранче кое се смета за најздраво дрво, за да бидат здрави сите во семејството.

За време на овој празник се пали и коледарски оган, кој е поврзан со обичајот, наречен Коледица или Коледе. И денес и во минатото во селата и градовите во сите краишта во Македонија, поголеми или помали групи на луѓе палат огнови и пеат песни, а денес се избира и кум, кој меси погача со паричка. Оној, кај кого ќе падне паричката, наредната година станува кум. Вечерта на Божик некаде се става и слама во собата за спиење, што ја симболизира пештерата во која се родил Христос.

На Божик, рано утрото почнува Богослужба во црквите. Причесната следува по службата кога искараните треба да се помират и да се поканат меѓу себе на гости.

Во некои села во Македонија по Богослужбата девојките одат по овоштарниците и ги врзуваат дрвјата, за да се сочуваат од разни болести и да бидат плодни. Овој обичај е пропратен со песни. Исто така, со Божик е поврзана и поговорката, „Пред Божик, зад Божик дома да си“, што има значење дека за време на Големиот празник треба да се биде дома во кругот на семејството и тука да се слушне и да се прослави радосната вест за раѓањето на Спасителот. 

Тоа е обично мало храстово или церово дрво, кое на Бадниот ден рано наутро се сече и се донесува пред домот. Навечер, пред Божик, бадникот се пресекува и заедно со сламата се внесува во домот. Бадникот симболично значи дрво кое пастирите го донеле и кое праведниот Јосиф го заложил во студената пештера, кога се родил Исус.

СЛАМА

По бадникот, во домот се внесува слама, која се посипува по целата куќа. Според народното верување, слама се внесува бидејќи Исус е роден на слама.

ПОСНА ВЕЧЕРА

Кога ќе се внесат бадникот и сламата, домаќининте седнуваат на маса. Вечерата е посна, обично се подготвува грав, свежа или сушена риба и други посни јадења.

ЧЕСНИЦА

Таа се смета за исклучително важен обреден колач. Рано наутро на Божик домаќинката го замесува тестото од кое пече погача која се нарекува чесница. Во неа се става метална паричка, на горниот дел се боде со гранче од бадник и таа чесница има улога на славски колач на Божик. Кога чесницата ќе биде печена, се изнесува на маса, каде веќе е поставен божикниот ручек. Чесницата се крши на толку делови колку што има луѓе во семејството. Тој кој што ќе ја добие паричката по народното верување, ќе биде среќен цела година. Кога ќе се заврши кршењето на чесницата, домаќините едни на други си го честитаат празникот и седнуваат на трпезата.

СВЕЧЕН РУЧЕК

Првиот ден на Божик не се оди надвор од домот, туку семејството заедно уживаат во ручекот и топлата семејна атмосфера. Божикниот ручек е прв мрсен ручек по долгиот пост и секогаш е богат и разновиден, но го обележуваат два елементи: чесницата и пченицата.

Ручекот е најсвечениот момент на Божик. Божикната трпеза, по народното сfаќање, морала да биде полна и богата. Правило било за Божик сите домаќнин добро да се најадат и напијат