1) ทาน คือ การให้ การเสียสละ และการแบ่งปัน

2) ปิยวาจา คือ การพูดจาด้วยถ้อยคำที่ไพเราะอ่อนหวาน

3) อัตถจริยา คือ การสงเคราะห์เพื่อ ประโยชน์ผู้อื่น

4) สมานัตตตา คือ การเป็นผู้มีความสม่ำเสมอ

สามารถเอาชนะความทุกข์ได้  ทุกวันนี้เราเล่าเรียนเรื่องความสุขกันมากมาย  จากคนที่ยังมีความทุกข์อยู่  ศึกษาจากผู้อื่นแล้วยังไม่หายทุกข์ เราสามารถเอาชนะความสุขในการเรียนได้โดยใช้หลักธรรมนี้

สมชีวิตา หมายถึง รู้จักใช้ชีวิตอย่างเหมาะสมไม่ใช้จ่ายสุรุ่ยสุร่าย หรือตระหนี่ถี่เหนียวเกินไป

ความเป็นอยู่พอดีหรือความเป็นอยู่สมดุล คือเลี้ยงชีพแต่พอดีไม่ให้ ฟุ่มเฟือย ไม่ให้ฝืดเคืองให้รายได้เหนือรายจ่าย มีเหลือเก็บไว้ใช้ในคราวจำเป็น

ตั้งใจมุ่งมั่นทำหน้าที่ของตนเอง เตือนตนเองอยู่เสมอว่าต้องทำหน้าที่ที่ได้รับหมอบหมายให้สำเร็จ

สัปปุริสสังเสวะ แปลว่า การคบหาคนรู้ คือ การคบหาท่านผู้รู้ ผู้ทรงคุณ ผู้มีภูมิธรรม ภูมิปัญญา ที่น่านับถือ เพราะ การคบหาคนประเภทนี้ ย่อมนำสิริมงคลมาสู่เรา เพราะ ท่านเหล่านั้น ย่อมแนะนำสั่งสอนเราในทางที่ดี ที่ชอบ เข้ากับสุภาษิตที่ว่า “คบคนดีเป็นศรีแก่ตัว”

สัทธัมมัสสวนะ แปลว่า ฟังดูคำสอน คือ เอาใจใส่ สดับตรับฟังแสวงหาความรู้จริง ทั้งจากตัวบุคคลโดยตรง และ จากหนังสือ หรือ สื่อมวลชน ถ้าไม่ฟังก็ไม่รู้ เหมือนทัพพีที่ตักแกง ไม่รู้รสแกงฉันนั้น เมื่อท่านสั่งสอนอะไร เราต้องฟัง เพราะว่า “นักปราชญ์ ย่อมไม่แนะนำในทางชั่ว” แน่นอน

โยนิโสมนสิการ แปลว่า คิดให้แยบคาย คือ รู้เห็นได้ฟังสิ่งใดแล้ว รู้จักคิดพิจารณาด้วยตนเอง โดยแยกแยะให้เห็นสภาวะ และ สืบสาวให้เห็นเหตุผลว่า นั่นคืออะไร เกิดขึ้นได้อย่างไร ทำไมจึงเป็นอย่างนั้น จะเกิดผลอะไรต่อไป มีข้อดี ข้อเสีย คุณโทษอย่างไร ต้องใช้เหตุผลและพิจารณาด้วยปัญญา “เมื่อหมั่นคิดพิจารณา ดวงปัญญาย่อมเกิดขึ้น”

ธัมมานุธัมปฏิบัติ แปลว่า ปฏิบัติให้ถูกหลัก นำเอาสิ่งใดที่ได้เล่าเรียนศึกษารับฟัง และ ตริตรองมองเห็นชัดแล้ว นำไปใช้ หรือ ปฏิบัติลงมือทำ ให้ถูกต้องตามหลัก ตามความมุ่งหมาย ให้หลักย่อยสอดคล้องกับหลักใหญ่ ข้อปฏิบัติย่อย สอดคล้องกับ จุดหมายใหญ่ ปฏิบัติธรรมอย่างรู้เป้าหมาย เช่น สันโดษ เพื่อเกื้อหนุนการงาน มิใช่สันโดษ จนกลายเป็นความเกียจคร้าน ถ้าจะทำการงานของเรา ให้บรรลุความสำเร็จ เราจะต้องปฏิบัติตามธรรมหมวด อิทธิบาท แต่ถ้าอยากให้ชีวิตรุ่งโรจน์ ก็ต้องปฏิบัติตามหมวด วุฒิธรรม ๔ ประการ ดังกล่าวมาแล้ว

พหุสสุตา แปลว่า ฟังมาก คือ ได้ศึกษาเล่าเรียน สดับฟัง รู้เห็น อ่าน สั่งสมความรู้ในด้านนั้น ไว้ มากมายกว้างขวาง

ธตา แปลว่า จำไว้ได้ คือ จับหลัก หรือ สาระของมันไว้ได้ ทรงจำเรื่องราวของมัน หรือ เนื้อหาสาระไว้ได้อย่างถูกต้องแม่นยำ

วจสา ปริจิตา แปลว่า คล่องปาก คือ ท่องบ่น หรือ ใช้พูดอยู่เสมอ จนแคล่วคล่องเจนจัด เมื่อมีใครสอบถาม ก็สามารถพูดชี้แจงแถลงได้

มนสานุเปกขิตา แปลว่า เพ่งจนขึ้นใจ คือ ใส่ใจนึกคิดจนเจนใจ นึกถึงเมื่อใด ก็จะปรากฏเนื้อความสว่างไสวชัดเจน สามารถมองเห็นโล่งตลอดไปทั้งเรื่อง

ทิฏฐิยา สุปฏิวิทธา แปลว่า ขบได้ด้วยทฤษฎี คือ เข้าใจความหมาย และ เหตุผลอย่างแจ่มแจ้ง ลึกซึ้ง รู้ที่มาที่ไป เหตุผล และ ความสัมพันธ์ของเนื้อความ และ รายละเอียดต่าง ๆ ทั้งภายในเรื่อง และ ที่เกี่ยวโยงกับเรื่องนั้น ๆ ในสายวิชา หรือ ทฤษฎีนั้น อย่างทะลุปรุโปร่งตลอดสาย

1.  รู้หลักบุพภาคการศึกษา  คือ องค์ประกอบ ที่เป็นปัจจัยแห่งสัมมาทิฐิ ๒ ประการ คือ 

2.  องค์ประกอบภายนอกที่ดี  ได้แก่ กัลยาณมิตร หมายถึง รู้จักหาผู้แนะนำสั่งสอน ที่ปรึกษา เพื่อนที่คบหาตลอดจนกระทั้งสิ่งแวดล้อมทางสังคมไทยโดยทั่วไป ที่เกื้อกูล ซึ่งจะชักจูง หรือ กระตุ้นให้เกิดปัญญาได้ด้วยการฟัง  การเลือกใช้สื่อมวลชนให้เป็นประโยชน์

3. องค์ประกอบภายในที่ดี  ได้แก่ ใช้โยนิโสมนสิการ หมายถึง การใช้ความคิด ถูกวิธี รู้จักคิด หรือ คิดเป็น คือ มองสิ่งทั้งหลายด้วยความคิดพิจารณา สืบสาวหาเหตุผล แยกแยะสิ่งนั้น ๆ หรือ ปัญหานั้น ๆ ออกให้เห็นตามสภาวะ และ ตามความสัมพันธ์แห่งเหตุปัจจัย

: การรักษาความประพฤติที่ดีงาม การมีความรับผิดชอบต่อตนเองและผู้อื่น การมีวินัยในการเรียน

สัปปุริสสังเสวะ แปลว่า การคบหาคนรู้ คือ การคบหาท่านผู้รู้ ผู้ทรงคุณ ผู้มีภูมิธรรม ภูมิปัญญา ที่น่านับถือ เพราะ การคบหาคนประเภทนี้ ย่อมนำสิริมงคลมาสู่เรา เพราะ ท่านเหล่านั้น ย่อมแนะนำสั่งสอนเราในทางที่ดี ที่ชอบ เข้ากับสุภาษิตที่ว่า “คบคนดีเป็นศรีแก่ตัว”

สัทธัมมัสสวนะ แปลว่า ฟังดูคำสอน คือ เอาใจใส่ สดับตรับฟังแสวงหาความรู้จริง ทั้งจากตัวบุคคลโดยตรง และ จากหนังสือ หรือ สื่อมวลชน ถ้าไม่ฟังก็ไม่รู้ เหมือนทัพพีที่ตักแกง ไม่รู้รสแกงฉันนั้น เมื่อท่านสั่งสอนอะไร เราต้องฟัง เพราะว่า “นักปราชญ์ ย่อมไม่แนะนำในทางชั่ว” แน่นอน

โยนิโสมนสิการ แปลว่า คิดให้แยบคาย คือ รู้เห็นได้ฟังสิ่งใดแล้ว รู้จักคิดพิจารณาด้วยตนเอง โดยแยกแยะให้เห็นสภาวะ และ สืบสาวให้เห็นเหตุผลว่า นั่นคืออะไร เกิดขึ้นได้อย่างไร ทำไมจึงเป็นอย่างนั้น จะเกิดผลอะไรต่อไป มีข้อดี ข้อเสีย คุณโทษอย่างไร ต้องใช้เหตุผลและพิจารณาด้วยปัญญา “เมื่อหมั่นคิดพิจารณา ดวงปัญญาย่อมเกิดขึ้น”

ธัมมานุธัมปฏิบัติ แปลว่า ปฏิบัติให้ถูกหลัก นำเอาสิ่งใดที่ได้เล่าเรียนศึกษารับฟัง และ ตริตรองมองเห็นชัดแล้ว นำไปใช้ หรือ ปฏิบัติลงมือทำ ให้ถูกต้องตามหลัก ตามความมุ่งหมาย ให้หลักย่อยสอดคล้องกับหลักใหญ่ ข้อปฏิบัติย่อย สอดคล้องกับ จุดหมายใหญ่ ปฏิบัติธรรมอย่างรู้เป้าหมาย เช่น สันโดษ เพื่อเกื้อหนุนการงาน มิใช่สันโดษ จนกลายเป็นความเกียจคร้าน ถ้าจะทำการงานของเรา ให้บรรลุความสำเร็จ เราจะต้องปฏิบัติตามธรรมหมวด อิทธิบาท แต่ถ้าอยากให้ชีวิตรุ่งโรจน์ ก็ต้องปฏิบัติตามหมวด วุฒิธรรม ๔ ประการ ดังกล่าวมาแล้ว