ผลงานของเปโรแตงได้ถูกเก็บไว้ในบทเพลงสวดชุด Magnus Liber หรือ “The Great Book" เป็นเพลงสวดในโบถส์แบบเสียงประสานหลายแนว (Polyphonic) ในยุคแรกๆ ผลงานเพลงสวด Magnus Liber ชุดนี้เป็นสมบัติของของมหาวิหารนอร์ทเทอดาม (The cathedral of Notre Dame) ที่กรุงปารีส ภายในหนังสือ “The Great Book" ยังรวบรวมเอาผลงานของเลโอแนง นักประพันธ์ร่วมสมัยก่อนหน้าเขาเพียงไม่นานเอาไว้ด้วย อย่างไรก็ตาม การที่นักวิชาการพยายามที่จะกล่าวว่าเปโรแตงพำนักอยู่ที่นอทเทอดามนั้น ยังเป็นที่ถกเถียงกันอยู่ หลักฐานส่วนใหญ่จะเป็นหลักฐานแวดล้อมเท่านั้น แต่ประวัติและเรื่องราวของเขามีอยู่น้อยมาก

ฉากNon al suo amante ของเขาซึ่งเขียนขึ้นเมื่อราวปี 1350 เป็นเพียงฉากเดียวที่รู้จักกันในบทกวีของPetrarch

อุดมคติของ Jacopo คือ "เพลงที่ไพเราะและไพเราะ" (ท่วงทำนองที่ไพเราะและอ่อนโยน) สไตล์ของเขาถูกทำเครื่องหมายด้วยส่วนเสียง texted อย่างเต็มที่ที่ไม่เคยข้าม ข้อความที่ไม่ได้เขียนซึ่งเชื่อมแนวข้อความในเพลงมาดริกาลหลายๆ บทของเขาก็มีความสำคัญเช่นกัน

เขาเป็นตัวแทนอย่างดีในSquarcialupi Codexซึ่งเป็นคอลเล็กชั่นเพลงขนาดใหญ่ในศตวรรษที่ 14 ที่ครอบครัวเมดิชิเป็นเจ้าของมายาวนาน มีการประพันธ์เพลงของเขาถึง 29 เพลงในแหล่งนั้น ซึ่งเป็นแหล่งที่มาหลักของเพลงของอิตาลีars novaควบคู่ไปกับดนตรีโดยFrancesco Landiniและคนอื่นๆ พบภาพเหมือนของ Jacopo ในต้นฉบับนี้ และอีกภาพหนึ่งที่เป็นไปได้พบได้ในต้นฉบับภาษาอิตาลีตอนเหนือ, Fulda, Landesbibliothek, Hs. D23, ฟอล. 302. อย่างไรก็ตาม การระบุว่าจาโคโปเป็นหัวข้อของภาพวาดในแหล่งหลังถูกสร้างขึ้นด้วยมือช้ากว่าผู้คัดลอกต้นฉบับ ทำให้เกิดข้อสงสัยในความน่าเชื่อถือ

นอกเหนือจากการเรียบเรียงของเขา Jacopo ยังเขียนบทความเชิงทฤษฎีสั้น ๆL'arte del biscanto misurato , ซึ่งได้รับอิทธิพลจากทฤษฎีสัญกรณ์ภาษาฝรั่งเศส นอกจากนี้เขายังอาจจะได้รับการใช้งานเป็นกวีที่จะตัดสินจากตำราอัตชีวประวัติของมาดริกาลไอโอฉันดวงอาทิตย์ยกเลิก che , Oselleto salvazoและVestìseลา cornachia