Η εικόνα απεικονίζει μια ομάδα στρατιωτών με ομοιόμορφες στολές και σοβαρές εκφράσεις, όλοι στραμμένοι προς μία κατεύθυνση, κρατώντας όπλα. Στο δεξί άκρο της εικόνας, βλέπουμε ένα λευκό περιστέρι να πετά, στοχευμένο από τα όπλα τους. Το φόντο είναι έντονο μπλε, δημιουργώντας μια αίσθηση αντίθεσης ανάμεσα στη σοβαρότητα των στρατιωτών και την αγνότητα του περιστεριού.

Think:

Η εικόνα φαίνεται να σχολιάζει τη βία, την επιθετικότητα και την καταπίεση που ασκείται συχνά από στρατιωτικά καθεστώτα ή αυταρχικές εξουσίες. Το περιστέρι, σύμβολο της ειρήνης, υποδηλώνει ότι η επιθυμία για ελευθερία και ειρήνη συχνά απειλείται από τη δύναμη των όπλων. Αυτή η αντίθεση ανάμεσα στην οργάνωση και την απειλή της βίας και την ευθραυστότητα της ειρήνης δημιουργεί έντονο προβληματισμό.

Wonder:

Αναρωτιέμαι αν ο καλλιτέχνης ήθελε να σχολιάσει μια συγκεκριμένη ιστορική στιγμή ή ένα ευρύτερο κοινωνικό φαινόμενο. Επίσης, αναρωτιέμαι αν ο τελικός νικητής σε αυτή τη διαμάχη είναι η δύναμη και η εξουσία ή η ελπίδα για ειρήνη και ελευθερία.

ΤΟΛΗ ΧΡΥΣΗ Α4

Η καλλιτέχνης δημιούργησε ένα κολλάζ σε συνδυασμό με ακρυλικά χρώματα. Κυριαρχούν το μαύρο και το άσπρο και το μοναδικό χρώμα που χρησιμοποιεί είναι το κόκκινο στο κέντρο του κολλάζ. Μοιάζει με ποτάμι αίματος. Πάνω από αυτό υπάρχει ένας σωρός από πτώματα σκοτωμένων ανθρώπων. Κάτω από το αίμα υπάρχουν ξεσπιτωμένοι άνθρωποι, γυναίκες και παιδιά, που συνοδεύονται από στρατιώτες. Στο κάτω αριστερά μέρος του κολλάζ απεικονίζεται ένας άνθρωπος αιχμάλωτος από στρατιώτες. Στο κάτω δεξιά άκρο του κολλάζ βλέπουμε έναν απεγνωσμένο άνδρα να κρατά στην αγκαλιά του μια πεθαμένη γυναίκα. Τέλος, πάνω δεξιά διακρίνουμε εννιά άτομα ο ένας πίσω από τον άλλον, χωρίς ρούχα, φορώντας σακούλες στο κεφάλι. Πιθανόν να ετοιμάζονται να εκτελεστούν.

Think:

Στο έργο αυτό φαίνεται η καταπίεση, η αναστάτωση, η βία, η απόγνωση, η επιθετικότητα, η ταλαιπωρία , η καταστροφή εξαιτίας του πολέμου. Επίσης, με αυτόν τον τρόπο καταλαβαίνουμε το πόσο σημαντική είναι η ειρήνη και πόσο την χρειάζονται οι άνθρωποι.

Wonder:

Αναρωτιέμαι γιατί η καλλιτέχνης δεν έβαλε στο κολλάζ κάποιο στοιχείο που να δείχνει ότι υπάρχει ακόμα ελπίδα για έναν κόσμο χωρίς πόλεμο.

Μαρία-Άννα Τζίλια Α4

Το φόντο της εικόνας είναι έντονο μπλε, δημιουργώντας μια έντονη αντίθεση ανάμεσα στην αγνότητα του περιστεριού και τη σοβαρότητα των στρατιωτών. Στο δεξί μέρος, ένα λευκό περιστέρι πετά, στοχευμένο από τα όπλα τους. Στο κέντρο της σκηνής, μια ομάδα στρατιωτών με ομοιόμορφες στολές στέκεται σοβαρή, στραμμένη προς μία κατεύθυνση, κρατώντας τα όπλα τους.

Think:

Η εικόνα αναδεικνύει την καταπίεση, την επιθετικότητα και τη βία που πηγάζουν από στρατιωτικά καθεστώτα ή αυταρχικές εξουσίες. Η απειλή της ένοπλης δύναμης φαίνεται να αντιμάχεται την ελευθερία και την ειρήνη, όπως αυτή συμβολίζεται από το περιστέρι.

Η αντίθεση ανάμεσα στην ευθραυστότητα της ειρήνης και την οργανωμένη βία των στρατιωτών προκαλεί έντονο προβληματισμό.

Wonder:

Αναρωτιέμαι γιατί η ειρήνη, που είναι τόσο σημαντική, κινδυνεύει πάντα από τη βία και τη δύναμη. Γιατί οι άνθρωποι επιλέγουν συχνά να πολεμούν αντί να ζουν με ηρεμία και ελευθερία; Είναι πιο εύκολο να φοβόμαστε και να επιβάλλουμε τη δύναμή μας παρά να προσπαθούμε για ειρήνη;

Think: Η εικόνα δείχνει την καταπίεση και την βία που ασκείται από τα στρατιωτικά σώματα σε περίοδο πολέμου ενώ το περιστέρι συμβολίζει την αγνότητα και την ειρηνη. Η εικόνα μου προκαλεί λύπη διότι φαίνεται ο πόλεμος και η βίαια να νικούν την ειρηνη.

Wonder: Αναρωτιέμαι αν ο καλλιτέχνης ήθελε να τονίσει την αντίθεση του πολέμου και της ειρήνης και αν το περιστέρι δηλαδή η ειρηνη και η ελευθερία μπόρεσε να νικήσει τις βιαιοτητες του πολέμου.

Think : Όπως παρατηρώ την εικόνα, σκέφτομαι ότι από τα γράμματα αν μεταφράσουμε τα ισπανικά στα ελληνικά, η φράση « estampa popular de Valencia » σημαίνει « δημοφιλής εικόνα της Βαλένθια» . Έτσι, μας γίνεται πιο ακριβής ο τόπος και έπειτα η χρονολογία του ιστορικού γεγονότος. Συγκεκριμένα, μας δίνεται το έτος 1968. Αν αναζητήσουμε το δεδομένο χρονολογικό έτος στην Ισπανία, γνωρίζουμε πως υπήρχε η διδακτορία του Φρανθίσκο Φράνκο μεταξύ 1939-1975. Έπειτα, επήλθε η λεγόμενη ισπανική μετάβαση στην δημοκρατία, χωρίς να την καταδικάζει ωστόσο επίσημα. Συμπερασματικά, σκέφτομαι πως οι άνθρωποι εκείνες τις εποχές, χωρίς να έχουν στα χέρια τους ένα πολύ σημαντικό εργαλείο, την τεχνολογία, όπως στην εποχή μας, προσπαθούσαν με τον οποιοδήποτε τρόπο να επαναστατήσουν και να διεκδικήσουν τα δικαιώματά τους. Ακόμα και για πολιτεύματα, η δικτατορία ήταν ένα αντιδημοκρατικό πολίτευμα, για αυτό και οι άνθρωποι έσπευσαν να το αλλάξουν.

Wonder : Αναρωτιέμαι αν ο σκοπός του καλλιτέχνη ήταν να μεταδώσει ένα μήνυμα για τα πολιτεύματα. Δηλαδή, ότι το δημοκρατικό πολίτευμα είναι το καλύτερο και το πιο ειρηνικό από όλα τα άλλα, καθώς αποφασίζουν όλοι, ο λαός και όχι μόνο ένας. Την δύναμη και την εξουσία διαθέτει στα χέρια του το κράτος, φτωχοί και πλούσιοι, και όχι συγκεκριμένες ομάδες ανθρώπων, δηλαδή αυτοί που έχουν οικονομική ισχύ και άρα διαθέτουν περισσότερα δικαιώματα, περισσότερες ευκαιρίες στην ζωή. Με ένα δημοκρατικό πολίτευμα είμαστε όλοι ίσοι. Αντίθετα, με την δικτατορία οι άνθρωποι υποφέρουν και είναι δυσαρεστημένοι. Αναρωτιέμαι , λοιπόν, εφόσον δεν είμαστε εντάξει με μια απόφαση του κράτους ή δεν είμαστε ευχαριστημένοι από το κράτος, γιατί δεν προσπαθούμε να το αλλάξουμε αυτό και αποδεχόμαστε καταστάσεις που δεν μας ευχαριστούν; Γιατί, πλέον, δεν διεκδικούμε καθόλου τα δικαιώματα μας;

Ζηνοβία Ανδρέου Α4

Βλέπω μία αφίσα ή καλλιτεχνική δημιουργία με την επιγραφή "ANY 1968" και "ESTAMPA POPULAR DE VALENCIA". Στο κέντρο εμφανίζεται μια φιγούρα που θυμίζει υπερήρωα, ντυμένη με ρούχα εμπνευσμένα από τις χρωματιστές γραμμές της ισπανικής σημαίας . Στο κάτω μέρος αναφέρεται το όνομα "Andreu Alfaro Hernández (1929-2012)", που πιθανώς είναι ο καλλιτέχνης.

Τι πιστεύω:

Η εικόνα φαίνεται να είναι πολιτιστική ή καλλιτεχνική αναπαράσταση από τη δεκαετία του '60, ενδεχομένως με αναφορές στη λαϊκή κουλτούρα και την κοινωνικοπολιτική πραγματικότητα της εποχής. Ο υπερήρωας μπορεί να συμβολίζει έναν ιδεατό προστάτη της τοπικής κουλτούρας ή της κοινότητας της Βαλένθιας.

Τι αναρωτιέμαι:

Ποιο είναι το μήνυμα του έργου;

Είναι αυτό μια μορφή κοινωνικού ή πολιτικού σχολιασμού;

Τι ρόλο έπαιξε το κίνημα "Estampa Popular" στη δημιουργία αυτής της εικόνας;

Τι αντιπροσωπεύει το έτος 1968 για τη Βαλένθια ή την Ισπανία γενικότερα;