–επικεντρώνεται στη σημασία της γνώσης, 

–εντός και εκτός του οργανισμού, και 

–εφαρμόζει κατάλληλες τεχνικές και στρατηγικές, 

–με σκοπό τη μεγιστοποίηση της χρήσης αυτής της γνώσης από: 

•τους εργαζόμενους,

•τους μετόχους, 

•τη διοίκηση και 

τους πελάτες

–πολιτισμός που παράγεται στο περιβάλλον μιας επιχείρησης.

–Ενοποιημένο κοινωνικό και ιδεολογικό σύστημα με χαρακτήρα, στάση, τοποθέτηση και προσωπικότητα. 

–Μπορεί να χαρακτηριστεί ως δυνατή ή αδύναμη, ευδιάκριτη, κατανοητή ή ευμετάβλητη είναι.

•Κοινές ιδέες και αρχές  

•Μόδα (επικρατούσες τάσεις, στυλ, αισθητικές προτιμήσεις)

•Συμφωνία γνωμών

•Συλλογική ταυτότητα (ομάδες και οργανισμό ως σύνολο)

•Κοινό όραμα και φιλοδοξίες (επιθυμίες και επιδιώξεις)

•Κοινή γλώσσα (ορολογία, φρασεολογία, μεταφορές, έννοιες, γλώσσα σώματος όπως χειρονομίες, σύμβολα) 

•Οργανωσιακή μνήμη: πρέπει να χρησιμοποιείται με προσοχή και με σύνεση. 

•Διαφορετικά, η χρήση της μπορεί να εγκυμονεί κινδύνους προς την επιχείρηση. 

•Πχ. αν η εταιρία δείξει υπέρμετρη εμπιστοσύνη σε παρελθούσα γνώση, ενδέχεται να μην έχει ευελιξία σε επικείμενες αλλαγές των συνθηκών. 

•Σε μια τέτοια περίπτωση, η εμμονή στο παρελθόν μπορεί να οδηγήσει σε πόλωση, τάσεις συντηρητισμού, επανάληψη των λαθών του παρελθόντος, άρνηση για επαναξιολόγηση ιδεών, προτάσεων και λύσεων, εμπόδια για καινοτομία.

•Σε αυτό το σημείο επεμβαίνει ο παράγοντας οργανωσιακής κουλτούρας που υποδεικνύει τον τρόπο αξιολόγησης και μεταφοράς γνώσης από και προς τη μνήμη και του αποδίδει το χαρακτηρισμό του αποτελεσματικού ή μη.