Pod kierunkiem wpływowej postaci Leopolda Sonnemanna, członka Reichstagu i założyciela i właściciela Frankfurter Zeitung, Städelscher Museums-Verein powstała w 1899 roku jako instytucja zbiorowego wspierania sztuki. Około osiemdziesięciu członków społeczeństwa świętowało swój pierwszy zakup w 1900 r. Dzięki przejęciu obrazu Maxa Liebermanna Dziedziniec Domu Dziecka w Amsterdamie, który był wówczas przedmiotem ożywionych kontrowersji. Berliński artysta był głównym przedstawicielem niemieckiego impresjonizmu, a zatem sprzeciwiał się imperialnej koncepcji sztuki, co znalazło odzwierciedlenie w scenach bitewnych i publicznych zwycięstwach. Ale obraz spotkał się również z odrzuceniem w szeregach społeczeństwa. Sonnemann zareagował natychmiast: zobowiązał się sam zapłacić część ceny zakupu i jednocześnie zagroził rezygnacją. W związku z tym radykalnym krokiem ludzie wycofali się, a współczesny wiek wszedł do muzeum w postaci tego obrazu. 

Dziewczyna, która opiekuje się roślinami w szklarni, w rzeczywistości nie zajmuje się niczym podczas malowania. Może dlatego, że modeluje, ale także dlatego, że ma wewnętrzne życie o takiej sile i zapale, że nie może po prostu trudzić się. W latach osiemdziesiątych XIX wieku malowanie kobiet własnym życiem wyraźnie pokazuje, jak kobiety osiągają nowe poczucie własnej wartości. Nie są po prostu własnością ludzi, ani też nie są bezmyślnymi stworzeniami rządzonymi przez ich pragnienia. Ta kobieta jest jej własną kochanką i wie, jak pielęgnować naturę. Żyje czasem dojrzała do przesadzania na nowe kwiaty, by rosnąć - zarówno na konkretnym poziomie, jak i metaforycznie.