''De nachtelijke woekeringen die zich vertakken in je hoofd en bloeien in je verbeelding en op de maat van je ademhaling uitgroeien tot een uitgestrekt woud waarin je, zonder dat je ooit moe wordt van de stappen die je zet, ronddwaalt van zonsopgang tot zonsondergang, dagen, weken, maanden aan een stuk, tot takken armen worden en bladeren gezichten en je mensen ziet die je al jaren niet meer hebt gezien en die je waarschuwen voor wat dreigt te gebeuren en gebaren dat je snel mee moet komen, wandelend , rennend, sprintend, in de verte hoor je een geluid dat steeds harder klinkt, een zwerm bijen met je hoofd er middenin, een helikopter die zal landen op de plek waar jij je bevindt, een suizend brommend zoemen dat aanhoudt en je naar de uiterste rand dwingt, je moet wat willen nu, een plan bedanken, actie ondernemen, terwijl een druppel speeksel uit je mondhoek in het katoen van de kussensloop dringt en je hand opzij beweegt, eerst zoekend, dan slaand, net zolang tot dat monster, dat ding, die kubus van een witte wekkerradio stilvalt in de werkelijkheid.'' (p.7) 

''Ik geef de complimenten door aan het Gemeentelijk Vervoerbedrijf, zei hij van achter de deur'' (p.154) of '' De twee vrienden uit mijn droom kon ik heel precies omschrijven toen ik wakker werd. '(p.10)

''De Stevenstoren, de Waalbrug en de hoge pijp van de Energiecentrale lagen niet meer achter maar naast elkaar'' (p.187)

''De Hatertseweg is eindeloos lang en waneer je op de heenweg wind mee hebt, weet je dat je op de terugweg met tegenwind over valt plat omhoog naar het centrum moet''(p.67)

''Wanneer je werkelijk ongelukkig was in een verhouding , moest je het gewoon uitmaken in plaats van blijven zeuren. Deed je dat niet, liet je je aan het lijntje houden, dan was er de facto sprake van onderwerping , wat voor sommigen trouwens, merkte ze op, de gewenste uitkomst was'' (p.108)

''Ade zat vijftien minuten te wachten op een weinig comfortabel houten bankje en twijfelde of hij alsnof de aandacht van de bediening moest trekken om een bestelling te plaatsen of dat hij voorlopig koffieloos voor zich tuit wilde blijven staren.'' (p.14)

''Zwemmen maakt gelukkig, omdat je moeiteloos een metamorfose ondergaat, je hoeft je maar te laten vallen, je armen en benen te strekken en je bent een vis. '' (p.185)

'' Eerlijkheid was altijd haar mooiste eigenschap geweest [...] Hallo, ik ben Ricky, ik vind dat je een mooi vest aanhebt'' (p.157-158)

''Elf is ze en de beste van de klas, niet alleen in rekenen en taal, maar ook met gym.'' (p.61)