นาย พชระเมธี ชินธนพิเชฐ ชั้น .ม.4/3.เลขที่ 27

1.ประเมินคุณภาพด้านการแสดง
1.1บทละคร
………………ใช้ทำนองลาวลำปาง  เพลงที่มีสำเนียงลาวมักจะใช้รำกับฟ้อน  เนื้อเพลงกล่าวถึงการชมธรรมชาติ  เช่น แสงเดือน  ความงามของผู้หญิง  และการแต่งกาย…………………………………………….
1.2รูปแบบการแสดง
……………………เป็นการฟ้อนที่เลียนแบบการฟ้อนทางภาคเหนือ……………………………………….
1.3 ทักษะความสามารถของผู้
แสดง
…………มีลีลาอ่อนช้อยงดงามน่าชม  ………………………………………………….
1.4คุณค่าหรือประโยชน์ที่ได้รับจากการแสดง
……………ทำให้เกิดความสนุกสนานไม่เบื่อในการรับชม………………………………………….

2.ประเมินคุณภาพด้านองค์ประกอบของการแสดง
2.1 เครื่องแต่งกายประกอบการแสดง
……………แต่งกายแบบฟ้อนของชาวเหนือ  คือนุ่งผ้าซิ่นยาวถึงข้อเท้า  ใส่เสื้อแขนกระบอก  ห่มผ้าสไบ……………………………………………..
2.2ดนตรีในการประกอบการแสดง
……………โอ้เดือนเอยโอ้เดือนดวงงาม              ส่องวาววามแลอร่ามเวหา

                                      โอ้เดือนนี้หนอไป่ยอจันทรา                        ชื่นวิญญาไหนมาเทียมเท่า

                                      โอ้แสงจันทร์เจ้าคลายเศร้าร่มเย็น (ซ้ำ)

                                              สุดสวสยเอยรื่นรวยนารี                    ยามราตรีมีจันทร์วันเพ็ญ

                                      นวลเดือนยั่วเย้าให้สาวเริงเล่น                    ช่างงามจริงหญิงเอยงามเด่น

                                      หากเห็นฤทัยหวนไห้รัญจวน (ซ้ำ)……………………………………………….
2.3 ฉาก แสง สี เสียง
……………การชมธรรมชาติ เช่น แสงเดือน ความงามของผู้หญิง และการแต่งกาย……………………………………………….
2.4อุปกรณ์ประกอบการแสดง
…………ไม่มี………………………………………………….
2.5ความงดงามโดยรวมของการแสดงแต่ละประเภท
…………ความงดงามทางท่ารำความพร้อมเพรียงแปรแถว……………………………………………….

นางสาวณภัทร เม่นคล้าย ชั้น ม.4/3 เลขที่ 5

1.ประเมินคุณภาพด้านการแสดง

1.1บทละคร
ละครชาตรี เรื่อง รถเสน ตอน อนิจจาความรัก

1.2รูปแบบการแสดง
ละครชาตรี(ในสมัยโบราณจะใช้ผู้ชายแสดงล้วน แต่มาถึงยุคปัจจุบันมักนิยมใช้ผู้หญิงเป็นผู้แสดงส่วนใหญ่)

1.3 ทักษะความสามารถของผู้แสดง
มีการแสดงออกทางสีหน้าชัดเจนรับรู้ได้ว่ารู้สึกอย่างไรอยู่ ท่าทางสวยงามอ่อนช้อย รับส่งอารมณ์กันได้ดีและหน้าสนใจ

1.4คุณค่าหรือประโยชน์ที่ได้รับจากการแสดง
ได้ความสนุกสนานเพลิดเพลิน รับรู้ถึงเรื่องราวลักษณะนิสัยของตัวละครมากยิ่งขึ้น และได้ข้อคิดที่ว่า ความรักของแม่ที่มีต่อลูกนั้นมากมาย

2.ประเมินคุณภาพด้านองค์ประกอบของการแสดง
2.1 เครื่องแต่งกายประกอบการแสดง
-ในสมัยโบราณจะนุ่งสนับเพลา นุ่งผ้าคาดเจียระบาดมีห้อยหน้า ห้อยข้าง สวมสังวาล ทับทรวง กรองคอกับตัวเปล่า
-ส่วนการแต่งกายในสมัยปัจจุบันมักนิยมแต่งเครื่องละครสวยงาม เรียกตามภาษาชาวบ้านว่า "เข้าเครื่องหรือยืนเครื่อง"

2.2ดนตรีในการประกอบการแสดง
วงดนตรีปี่พาทย์ที่ประกอบการแสดงมี ปี่ สำหรับทำทำนอง ๑ โทน ๒ กลองเล็ก ๒ และฆ้อง ๑ คู่

2.3 ฉาก แสง สี เสียง
ใช้บริเวณบ้าน ที่กลางแจ้ง

2.4อุปกรณ์ประกอบการแสดง
อุปกรณ์ที่ใช้ประกอบการแสดงต่างๆตามบทบาทเช่น ดอกไม้ ดาบ พาน เป็นต้น 

2.5ความงดงามโดยรวมของการแสดงแต่ละประเภท
มีการแสดงที่อ่อนช้อยสวยงาม การแสดงออกทางท่าทางและสีหน้าของผู้แสดงที่ทำได้ดีมาก ให้ความสนุกสนานเพลิดเพลิน มีการแต่งกายที่สวยงาม ผู้พากย์เองก็มีการขับร้องได้อย่างไพเราะน่าฟัง

-ความอดทน รู้จักเป็นผู้นำผู้ตาม กล้าแสดงออก ความมั่นใจในตนเอง 
-การรู้จักสังเกต เป็นคนที่ช่างสังเกตและมีไหวพริบ

1.4คุณค่าหรือประโยนช์ที่ได้รับจากการแสดง
-มีความสนุกสนาน
-รู้ถึงทัศนคติเกี่ยวกับความซื่อสัตย์จงรักภักดีของผู้หญิงที่มีต่อสามี 
-การทำความดี
2.ประเมินคุณภาพด้านองค์ประกอบของการแสดง
2.1เครื่องแต่งการประกอบการแสดง
-ผู้แสดงแต่งกายยืนเครื่อง เจ้าเงาะสมศีรษะเงาะ นางรจนา ศิราภรณ์ รับเกล้ายอดเกล้า
2.2ดนตรีประกอบการแสดง
-วงปี่พาทย์ไม้นวม
2.3ฉากแสงสีเสียง
-ใช้แสงสีขาวส่องนะกแสดงเพื่อให้นักแสดงเด่น ฉากจำลองในป่า และพระราชวัง
2.4อุปกรณ์ประกอบการแสดง
-พวงมาลัย กระบอง ดาบ
2.5ความงดงาม โดยรวมของการแสดงแต่ละประเภท
-โดยรวมแสดงออกมาได้สื่อถึงอารมณ์ของตัวละครได้ ฉาก แสงสี เสียงเข้ากับบทบะครที่แสดง แสดงเข้าใจง่าย มีความงดงาม

นาย……สุทธิพงศ์………วิชุมา…………………..ชั้น………………….ม.4/3เลขที่……36….

1.ประเมินคุณภาพด้านการแสดง
1.1บทละคร
………………เป็นการแสดงชุดหนึ่งที่ตัดตอนมาจากการแสดงละครเรื่อง
ขุนช้างขุนแผน ตอนพระไวยแตกทัพ โดยผู้รำจะเป็นตัว
พลายชุมพล ซึ่งปลอมตัวเป็นมอญเพื่อออกไปสู้รบกับพี่ชาย
 คือพระไวย เนื่องจากความไม่เข้าใจกัน………………………………………….
1.2รูปแบบการแสดง
………………และลักษณะการแสดง รำพลายชุมพล เป็นการแสดงที่อยู่ในละครเรื่อง แต่เนื่องจากมีผู้นิยมนำมาแสดงเป็นเอกเทศ และได้รับความนิยมมาก กระบวนท่ารำทะมัดทะแมง เพลงที่นำมาใช้ประกอบการแสดง ก็สนุกสนาน รวดเร็ว ผสมผสานท่ารำในลักษณะต่างๆ เช่น กระบวนท่าตีไหล่ออก กระบวนท่ารำหอก และกระบวนท่ารำขี่ม้า เป็นต้น…………………………………………….
1.3 ทักษะความสามารถของผู้
แสดง
…………… แต่งตัวเป็นชาย……………………………………………….
1.4คุณค่าหรือประโยชน์ที่ได้รับจากการแสดง
……………………รู้ท่าเกี่ยวกับการออกอาวุธท่าจับอาวุธ……………………………………….

2.ประเมินคุณภาพด้านองค์ประกอบของการแสดง
2.1 เครื่องแต่งกายประกอบการแสดง
…………………แต่งกาย แต่งตัวเป็นชาย นุ่งสนับเพลา และผ้าตาหมากรุก

 ใส่เสื้อแขนยาว เอาชายเสื้อไว้ในชายผ้านุ่ง ใช้ผ้าตาคาดเอวทับ

 สวมเสื้อกั๊กลงยันต์ทับเสื้อแขนยาว ที่คอจะผูกผ้าประเจียดสีขาว 

โพกศีรษะแบบมอญด้วยผ้าสีทับทิม ในมือผู้แสดงจะมีหอกเป็นอุป

กรณ์ในการแสดง

………………………………………..
2.2ดนตรีในการประกอบการแสดง
…………………ดนตรีที่ใช้ประกอบการแสดง นิยมใช้วงปี่พาทย์มอญ
เพลงร้องประกอบการแสดง ใช้เพลงมอญ………………………………………….
2.3 ฉาก แสง สี เสียง
………………ใช้พื้นที่ในการรำใช้แสงสว่าง……………เพลงร้องประกอบการแสดง ใช้เพลงมอญ……………………………….
2.4อุปกรณ์ประกอบการแสดง
…………………ม้าแผงเป็นพาหนะ อุปกรณ์ประกอบการแสดง
ม้าคนเทียมรถไม่มีบทบาท
ม้าคนเป็นระบำประกอบการแสดง
ม้าคนเป็นพาหนะมีบทบาท
ม้าจริงเป็นพาหนะ
ม้าคนเป็นพาหนะ แต่เป็นม้าลูกผสม
ม้าคนเป็นตัวเอกของเรื่อง ไม่ได้เป็นพาหนะ………………………………………….
2.5ความงดงามโดยรวมของการแสดงแต่ละประเภท
……………………ความงามของม้าและการออกอาวุธ……………………………………….

นาย รสธีร์ แก้ววิลัย ชั้นม.4/3เลขที่ 1

1.ประเมินคุณภาพด้านการแสดง
1.1บทละคร
เป็นนิทานกลอนเรื่องแรกของสุนทรภู่ แต่งขึ้นเพื่อถวายเจ้านายในพระราชวังหลังพระองค์หนึ่ง
1.2รูปแบบการแสดง
ละครนอก
1.3 ทักษะความสามารถของผู้
แสดง
การแสดงสีหน้าท่าทางสื่ออารมณ์ให้ผู้รับชม
1.4คุณค่าหรือประโยชน์ที่ได้รับจากการแสดง
คติสอนใจ
2.ประเมินคุณภาพด้านองค์ประกอบของการแสดง
2.1 เครื่องแต่งกายประกอบการแสดง
ใส่ดสื้อแขนกระบอก ใส่สะใบใส่ลุกแบบขุนนาง แต่งแบบคนในวัง
2.2ดนตรีในการประกอบการแสดง
โฉมอำพันมาลาน้ำตาไหล เห็นชาวในพระสนมมาคับคั่ง
2.3 ฉาก แสง สี เสียง
ฉากวัง ป่า สีให้ความร่มเย็น
2.4อุปกรณ์ประกอบการแสดง
แหวน ของวิเศษ เครื่องมือประหาร
2.5ความงดงามโดยรวมของการแสดงแต่ละประเภท
งดงาม สื่ออารมณ์ได้ดี

- มโนราห์มีแม่บทท่ารำอย่างเดียวกับละครชาตรี บทร้องเป็นกลอนสด ผู้ขับร้องต้องใช้ปฏิภาณไหวพริบ สรรหาคำให้สัมผัสกันได้อย่างฉับไว มีความหมายทั้งบทร้อง ท่ารำและเครื่องแต่งกายเครื่องดนตรีประกอบด้วย กลอง ทับคู่ ฉิ่งโหม่ง ปี่นอก หรือ ปี่ใน และกรับ ปัจจุบันพัฒนาเอา เครื่องดนตรีสากล เข้าร่วมด้วย เดิมนิยมใช้ผู้ชายล้วนแสดง แต่ปัจจุบันมีผู้หญิงเข้าไปแสดงด้วย

1.3 ทักษะความสามารถของผู้
แสดง
- ทักษะการแสดงที่มีประสิทธิภาพ อ่อนช้อย พร้อมเพรียง
1.4คุณค่าหรือประโยชน์ที่ได้รับจากการแสดง
- ได้เรียนรู้และเข้าใจการรำมโนราห์ให้มากขึ้นและส่งต่อไปยังรุ่นหลังได้

2.ประเมินคุณภาพด้านองค์ประกอบของการแสดง
2.1 เครื่องแต่งกายประกอบการแสดง
- เทริด เป็นเครื่องประดับศีรษะของตัวนายโรงหรือโนรา
- เครื่องรูปปัด เครื่องรูปปัดจะร้อยด้วยลูกปัดสีเป็นลายมีดอกดวง ใช้สำหรับสวมลำตัวท่อนบนแทนเสื้อ
- ปีกนกแอ่น หรือ ปีกเหน่ง มักทำด้วยแผ่นเงินเป็นรูปคล้ายนกนางแอ่นกำลังกางปีก
- ซับทรวง หรือ ทับทรวง หรือ ตาบ สำหรับสวมห้อยไว้ตรงทรวงอก
- ปีก หรือที่ชาวบ้านเรียกว่า หาง หรือ หางหงส์ นิยมทำด้วยเขาควายหรือโลหะเป็นรูปคล้ายปีกนก 1 คู่
- ผ้านุ่ง เป็นผ้ายาวสี่เหลี่ยมผืนผ้า นุ่งทับชายแล้วรั้งไปเหน็บไว้ข้างหลัง ปล่อยปลายชายให้ห้อยลงเช่นเดียวกับหางกระเบน เรียกปลายชายที่พับแล้วห้อยลงนี้ว่า "หางหงส์"
- หน้าเพลา เหน็บเพลา หนับเพลา ก็ว่า คือสนับเพลาสำหรับสวมแล้วนุ่งผ้าทับ ปลายขาใช้ลูกปัดร้อยทับหรือร้อยทาบ
- ผ้าห้อย คือ ผ้าสีต่างๆ ที่คาดห้อยคล้ายชายแครงแต่อาจมีมากกว่า
- หน้าผ้า ลักษณะเดียวกับชายไหว ถ้าเป็นของโนราใหญ่หรือนายโรงมักทำด้วยผ้าแล้วร้อยลูกปัดทาบเป็นลวดลาย
- กำไลต้นแขนและปลายแขน กำไลสวมต้นแขน
- เล็บ เป็นเครื่องสวมนิ้วมือให้โค้งงามคล้ายเล็บกินนร
- หน้าพราน เป็นหน้ากากสำหรับตัว "พราน" ซึ่งเป็นตัวตลก ใช้ไม้แกะเป็นรูปใบหน้า
- หน้าทาสี เป็นหน้ากากของตัวตลกหญิง ทำเป็นหน้าผู้หญิง มักทาสีขาวหรือสีเนื้อ

2.2ดนตรีในการประกอบการแสดง
- ทับ (โทนหรือทับโนรา) เป็นคู่ เสียงต่างกันเล็กน้อย ใช้คนตีเพียงคนเดียว เป็นเครื่องตีที่สำคัญที่สุด เพราะทำหน้าที่ คุมจังหวะและเป็นตัวนำในการเปลี่ยนจังหวะทำนอง (แต่จะต้องเปลี่ยนตามผู้รำ ไม่ใช่ผู้รำ เปลี่ยน จังหวะลีลาตามดนตรี ผู้ทำหน้าที่ตีทับจึงต้องนั่งให้มอง เห็นผู้รำตลอดเวลา และต้องรู้เชิง ของผู้รำ)

2.3 ฉาก แสง สี เสียง
- แสง สี เสียงมาใช้ในการแสดงเพื่อให้การแสดงมีความสมบูรณ์สวยงามในด้านแสง สี ที่ใช้ในการแสดง ควรมีความเหมาะสมสัมพันธ์กับเครื่องแต่งกาย ทำให้การแต่งกายในการแสดงมีความสวยงามโดเด่น ในด้านเสียงควรมีความเหมาะสม

กับสถานที่ที่ใช้ในการแสดง เสียงไม่ดังหรือเบาจนเกินไป มีการจัดระบบเสียงเพื่อให้ผู้ชมสามารถได้ยินเสียงชัดเจน เพื่อให้ผู้ชมได้รับความสุนทรีในการการชมการแสดงอย่างเต็มที่

2.4อุปกรณ์ประกอบการแสดง
- ทับ 2ใบ กลองตุ๊ก 1 ใบ โหม่ง 2 ลูก ฉิ่ง 1 คู่ ปี่นอก 1 เลา
2.5ความงดงามโดยรวมของการแสดงแต่ละประเภท
- แต่ละประเภท งดงามและเป็นมรดกภูมิปัญญาทางวัฒนธรรม คือ มรดกทางวัฒนธรรมของมนุษยชาติ คือ เป็นการแสดงที่มีการปฏิบัติสืบทอดอยู่ทั่วประเทศ 🤍

1.ประเมินคุณภาพด้านการแสดง

1.1 บทละคร

โขน

1.2รูปแบบการแสดง

ละครใน

1.3ทักษะความสามารถผู้แสดง

มีความแข็งแรง และ ความอดทน

เพราะชุดมีน้ำหนักเยอะ

1.4คุณค่าหรือประโยชน์ที่ได้รับจากการแสดง

นอกจากจะให้ความเพลิดเพลินแล้ว ตัวละครในเรื่องยังได้แสดงถึงคุณธรรมที่เป็นแบบอย่างในการดำเนินชีวิต เช่นพระรามเป็นบุตรที่มีความกตัญญูต่อบิดามารดา 

2.ประเมินคุณภาพด้านองค์ประกอบของการแสดง

2.1เครื่องแต่งกายประกอบการแสดง

เครื่องแต่งกายสำหรับใช้ในการแสดงโขน ใช้การแต่งกายแบบยืนเครื่อง ซึ่งเป็นการแต่งกายจำลองเลียนแบบจากเครื่องทรงต้นของพระมหากษัตริย์แบบโบราณที่มีความสวยงามวิจิตรตระการตา แบ่งเป็น 3 ฝ่ายคือ ฝ่ายมนุษย์เทวดา พระ นาง ฝ่ายยักษ์และฝ่ายลิง เป็นต้น

2.2ดนตรีในการประกอบการแสดง

อย่างเช่น เพลงหน้าพาทย์ ที่ใช้บรรเลงประกอบกิริยาอาการและบทบาทต่าง ๆ ของโขน

2.3ฉาก แสง สี เสียง

ฉาก แบ่งเป็นชุดเป็นตอนเพื่อความเข้าใจ

แสงสี มีความสำคัญจะต้องไม่สว่างไปหรือมืดไป

เสียง ไม่ควรใช้เสียงดังหรือเบาเกินไป

2.4อุปกรน์ประกอบการแสดง

ผู้แสดงต้องสวมหัวโขนหมดทุกตัว ยกเว้นตัวนาง พระ และเทวดา ในสมัยโบราณตัวพระและตัวเทวดา ก็สวมหัว ภายหลังจึงเปลี่ยนแปลงให้ตัวพระ

2.5 ความงดงามโดยรวมของการแสดงแต่ละประเภท

มีความสวยงามเพราะด้วยเอกลักษณ์ต่างๆของตัวละคร

1.ประเมินคุณภาพด้านการแสดง
 1.1บทละคร
 บทความเป็นส่วนหนึ่งของวิทยานิพนธ์ เรื่อง ละครรำ เรื่อง พระสุริโยทัย มีวัตถุประสงค์เพื่อสร้างบทละครรำ เรื่อง พระสุริโยทัย ตอน พระสุริโยทัยลงสรงทรงเครื่องรบ
 1.2รูปแบบการแสดง
 ละครใน
 1.3 ทักษะความสามารถของผู้
 แสดง
 เเสดงอารมณ์ออกทางสีหน้า เช่น โกธร โมโห มัความสุข สนุก
 1.4คุณค่าหรือประโยชน์ที่ได้รับจากการแสดง
 ได้รับความสนุกเพลิดเพลินและเรื่องราวประวัติต่างๆของพระสุริโยทัย

2.ประเมินคุณภาพด้านองค์ประกอบของการแสดง
 2.1 เครื่องแต่งกายประกอบการแสดง
 แบบในการทรงเครื่องรบของพระสุริโยทัย วีรสตรีที่แต่งกายอย่างพระมหากษัตริย์ ขุนนางการนุ่งผ้าทรงช้าง
 2.2ดนตรีในการประกอบการแสดง
 วงดนตรีไทยนนทพวาทิต
 2.3 ฉาก แสง สี เสียง
 ฉาก:หลังใช้ อุปกรณ์ตกเเต่ง เช่น
 พวกโต๊ะ เครื่องประดับ ของใช้
 เเสง ใช้เเสงในการส่องตัวละครที่เเสดงบนเวทีเท่านั้น
 สี:ไม่มี
 เสียง:ใช้เสียงขับร้องในการขับเคลื่อนเรื่องราว

2.4อุปกรณ์ประกอบการแสดง
 เป็นต้างๆอาวุธ ดาบ หอก
 2.5ความงดงามโดยรวมของการแสดงแต่ละประเภท
 การร่ายรำ พร้อมกับดาบ อุปกรณ์ประกอบฉากเช่น โต๊ะไม้เครื่องเเป้งกระจก เครื่องบูชา การเเกะสลัก
 ของไม้ในการประกอบฉาก

…………………………………….
1.2รูปแบบการแสดง
…………………………… การแสดง  ดำเนินเรื่องอย่างรวดเร็ว แทรกตลกขบขัน ไม่เคร่งครัดขนบประเพณี ตลกจะเล่นกับเจ้าฟ้า เจ้าแผ่นดินและมเหสีก็ได้  การร่ายรำด้วยท่าทางกระฉับกระเฉง ว่องไว……………………………….
1.3 ทักษะความสามารถของผู้
แสดง
…………………ฝึกการแม่นยำในการจำ………………………………………….
1.4คุณค่าหรือประโยชน์ที่ได้รับจากการแสดง
…………………สนุกดูแล้วเข้าใจไปกับการแสดง………………………………………….

2.ประเมินคุณภาพด้านองค์ประกอบของการแสดง
2.1 เครื่องแต่งกายประกอบการแสดง
………………………     การแต่งกาย คงแต่งอย่างชาวบ้านธรรมดา เพราะเป็นละครชาวบ้าน เพียงแต่ให้รัดกุมสะดวกในการทำบท และใช้ผ้าโพกหรือห่มพอให้รู้ว่าเป็นหญิงหรือชาย  ต่อมา มีผู้ประดิษฐ์ให้งดงาม ปักดิ้นเลื่อมแพราวพราว ศีรษะสวมชฎาและรัดเกล้า ทั้งรัดเกล้ายอด รัดเกล้าเปลว ตลอดจนปันจุเหร็จ กระบังหน้ารูปต่างๆ……………………………………..
2.2ดนตรีในการประกอบการแสดง
……………………………ดนตรี  ใช้วงปี่พาทย์เหมือนละครนอก ใช้ทางในซึ่งมีระดับเสียงเหมาะกับผู้หญิง และมักเป็นเพลงที่มีลีลา ท่วงทำนองค่อนข้างช้า วิจิตรพิสดาร เหมาะกับลีลาท่ารำ……………………………….
2.3 ฉาก แสง สี เสียง
…………………………             สถานที่แสดง  เดิมแสดงในพระราชฐานเท่านั้น ต่อมาแสดงไม่จำกัดสถานที่………………………………….
2.4อุปกรณ์ประกอบการแสดง
……………………………ดนตรี ฉาก สี เสียง……………………………….
2.5ความงดงามโดยรวมของการแสดงแต่ละประเภท
……………………………นสมัยกรุงศรีอยุธยา นิยมเล่นกันหลายเรื่อง ล้วนแต่เป็นประเภทจักรๆ วงศ์ๆ นิทานชาวบ้าน นิทานชาดก มีคติสอนใจ……………………………….

นาย ภูมินิทัศน์ อุดมวิเศษ ชั้นม.4/…3.. เลขที่..34…

1.ประเมินคุณภาพด้านการแสดง
1.1บทละคร
-เป็นละครนอก เรื่องสังข์ทอง
1.2รูปแบบการแสดง
-ละครนอก ดำเนินเรื่องรวดเร็ว และตลกขบขัน
1.3 ทักษะความสามารถของผู้
แสดง
-ตัวกษัตริย์หรือมเหสีจะเล่นตลกกับเสนาก็ได้ เริ่มต้นแสดงก็จับเรื่องที่เดียว
1.4คุณค่าหรือประโยชน์ที่ได้รับจากการแสดง
-การทำความดี  มีตัวอย่างปรากฏตลอดทั้งเรื่อง  เช่น  การที่ท้าวภุชงค์และนางพันธุรัตรับเลี้ยงดูพระสังข์

2.ประเมินคุณภาพด้านองค์ประกอบของการแสดง
2.1 เครื่องแต่งกายประกอบการแสดง
-ชุดเครื่องกษัตริย์ มเหสี เเละชาวบ้านทั่วไป
2.2ดนตรีในการประกอบการแสดง
-จะมีดนตรีของระบำดาวดึง
2.3 ฉาก แสง สี เสียง
-มีประตูเข้าออก 2 ประตู หลังฉากเป็นที่แต่งตัว
-มีเเสงที่เพิ่มความโดดเด่นให้กับตัวละคร
2.4อุปกรณ์ประกอบการแสดง
-ส่วนใหญ่เป็นเครื่องประดับเพื่อเลียนเเบบตัวละครให้เสมือนจริง เเละก็จะมีอุปกรณ์ตามสถานะการณ์ของฉากต่างๆ
2.5ความงดงามโดยรวมของการแสดงแต่ละประเภท
-จังหวะของการร้องและการบรรเลงดนตรีค่อนข้างเร็ว เวลาเล่นตลกมักเล่นนาน ๆ ไม่คำนึงถึงการดำเนินเรื่อง