1.Utrwalanie nabytej/posiadanej wiedzy dotyczącej delfinów.
2. Pogłębianie wiedzy dotyczącej ssaków, a w szczególności delfinów.

3. Doskonalenie umiejętności współpracy między członkami zespołu.
4. Rozwijanie umiejętności selekcji informacji i opracowywania materiałów pisemnych.

5. Rozwijanie umiejętności posługiwania się narzędziami TIK. 

6. Doskonalenie umiejętności publicznej prezentacji podsumowującej projekt.

7.Szerzenie zagadnienia wśród innych grup zajęciowych.

CELE OPERACYJNE

Student;

1.Wymienia cechy ssaków (w szczególności delfinów).
2.Podaje przykłady środowisk, w których żyją delfiny oraz charakteryzuje dane środowiska.
3.Nazywa i wymienia elementy budowy delfina i potrafi opisać ich funkcje.
4.Formułuje spójną wypowiedź na temat polowania delfinów (w poszukiwaniu pokarmu).
5. Wymienia sposoby współpracy delfinów i ludzi.

6. Opisuje podstawowe zachowania delfinów.

7.Wybiera wiarygodne źródła informacji bazując na ich naukowym przekazie, bogatym w potrzebne informacje do stworzenia spójnego efektu pracy.
8.Argumentuje stawiane przez siebie tezy.
9.Sprawiedliwie rozdziela obowiązki w zespole. (sprawna organizacja pracy)
10.Wykorzystuje programy i narzędzia  TIK, które skutecznie i w ciekawy sposób przedstawiają zdobyte informacje i wyniki projektu.

11.Systematycznie uporządkowuje zebrane informacje.

12.Wymienia sposoby współpracy delfinów i ludzi.

13..Posiada wiedzę na temat podstawowych zachowań delfinów.

3.W jaki sposób człowiek wykorzystuje delfina?

4.Jak można praktycznie wykorzystać inteligencję delfinów?
5.Czy delfiny są zdolne do pomocy w hamowaniu chorób/upośledzeń człowieka? 

6. Czy delfiny mają zdolności tarapeutyczne? 

7.Czy delfiny są zaangażowane w pomoc ratowniczą człowiekowi?

8.Czy delfiny są zdolne do przekazywania informacji między osobnikami gatunku i ludźmi?

9.Jaki jest wpływ człowieka na populację delfinów/rozwój inteligencji delfinów?
10.Jakie są potencjalne zagrożenia dla gatunku?

11.Jak zahamować zagrożenia delfinów?

12.Czy człowiekowi wolno ingerować w naturalny rozwój delfina/naturalne środowisko?
13. Jak przybliżyć człowiekowi kulturę delfinów?

14.Czy delfinaria to dobry pomysł?

15.Jakie warunki panują w delfinariach i oceanariach?

Grupowa (skala + pytania otwarte) 

2. Współpraca:

3. Efekty:

Indywidualna (skala + pytania otwarte) 

2. Współpraca:

3. Efekty:

Praca w grupach;

(-) Podział na 4-osobowe grupy

1.Krzyżówka z podziałem na grupy (konkurencja na czas -ok 12 minut- z nagrodami)

2. Grupowe układanie puzzli z wizerunkiem delfina (na odwrocie zagadka/pytanie- dobra odpowiedź -> odkręcenie puzzla i ułożenie go w odpowiednim miejscu)

Działania indywidualne;

Doświadczenie;

Zaprezentujemy doświadczenie, które ma zobrazować polowanie delfinów w ciekawy i przystępny dla każdego sposób

Podsumowanie - feedback publiczności

Każdy uczestnik wydarzenia kulminacyjnego, po zakończeniu wszystkich działań otrzyma krótką ankietę, mającą na celu wyrażenie poziomu satysfakcji.

Zgodnie-> zaangażowanie w projekt było równomierne

Skala-> (1-10) -> grupowo 8,5

Skala-> (1-10) -> grupowo 9

Spotkania w grupie były regularne, całościowo 5 spotkań grupowych

Każdy członek zespołu była zaangażowany w projekt, więc zainteresowanie postępem prac w zespole było duże.

Skala-> (1-10) ->grupowo 9,5

2. Współpraca:

Skala-> (1-10) -> grupowo 10

Skala-> (1-10) ->grupowo 10

W grupie wystąpiła dyskusja, w którą zaangażowani byli wszyscy, argumenty były racjonalne, ale nie podałyśmy źródeł.

Skala-> (1-10) ->grupowo 8

Skala-> (1-10) ->grupowo 10

3. Efekty:

Skala-> (1-10) ->grupowo 8

Poszerzyłyśmy wiedzę na dany temat, podczas pracy nad projektem dowiedziałyśmy się wielu innych ciekawych rzeczy, na które nie zwracałyśmy uwagi przy stawianiiu celów i pytań początkowych.

"zaciekawienie"

Skala-> (1-10) -> indywidualnie 8

Skala-> (1-10) -> indywidualnie 9

 

Skala-> (1-10) -> indywidualnie 8

 

Skala-> (1-10) -> indywidualne 6,5 

2. Współpraca:

Kiedy pojawiały się inne pomysły, od dziewczyn, zawsze starałam się wysłuchać i ocenić czy pomysł również mi odpowiada, ewentualnie sugerowałam drobne zmiany. 

Spotkania zawsze wydawały mi się lepszym pomysłem od pisania internetowego. Nie miałyśmy możliwości spotykać się zbyt często, ale każdy większy pomysł, omawiałyśmy przy kawie, w cztery oczy. Zdecydowanie szybsza i bardziej efektywna droga współpracy, niż np. Messenger.

3. Efekty:

Według mnie moją mocną stroną jest wymyślanie nowych zadań dla osób, które będą uczestniczyły w zajęciach, które bym prowadziła. Nie lubię sytuacji, gdzie miałabym przygotowaną jedynie prezentacje i prowadziła monolog, który nie oszukujmy się, jest nudny i męczący dla słuchaczy. 

Słabą stroną natomiast jest organizacja. Ciężko mi czasami skupić się na wykonaniu powierzonego mi zadania. Jest wiele rzeczy, które mnie rozprasza, niestety zdarza się tak, że robię coś na dzień przed ostatecznym terminem. Na szczęście praca w grupie okazała się pomocna, bo dziewczyny wiedziały jak mnie zmotywować.  

Na początku projektu moja wiedza dotycząca delfinów ograniczała się do tego, że są przyjazne, ludzie lubią z nimi pracować, są ssakami i kilka innych podstawowych informacji, które każdy gdzieś kojarzy. 

Po projekcie natomiast, wiem gdzie dokładnie występują delfiny, jakie gatunki są zagrożone, jakie na prawdę panują warunki w delfinariach, dlaczego delfiny w takich miejscach umierają ze stresu, po co w zatoce w Taiji zabija się te zwierzęta itd. Była to wiedza wcześniej dla mnie niedostępna, ponieważ nie obejrzałam żadnego dokumentu, filmu, nie przeczytałam żadnej książki, a projekt ten, poniekąd zmusił mnie do zrobienia tego.

Podsumowując, jestem zadowolona z końcowego efektu i uważam, że cele zostały zrealizowane. Jedyny minus, nie wynikający do końca z naszej winy, jest taki, że żadne oceanarium/delfinarium/ Richard O'Barry nie odpisał na nasze pytania z wywiadu, które przyszykowaliśmy. Poza tym, wszystko było zrealizowane, to co mogłyśmy wykonać fizycznie, jeśli któraś miała z czymś problem, wystarczyła jedna wiadomość i szybko się organizowałyśmy, pomagałyśmy sobie na wzajem i doradzałyśmy.  

Film „The Cove”, którego głównym bohaterem jest Richard O’Barry, pokazuje światłu dziennemu jak wygląda polowanie na delfiny w Taiji oraz dlaczego powinniśmy zaprzestać praktyki zamykania delfinów w delfinariach w celach turystyczno-rekreacyjnych.

Richard O’Barry był rozchwytywanym treserem delfinów. W latach sześćdziesiątych tresował delfiny, aby grały rolę Flippera w serialu. W rolę wcielało się 5 samic, ponieważ samce, które się zamyka są bardzo agresywne. Rick był osobą, która rozpowszechniła gatunek, poprzez serial, a obecnie prowadzi walkę z polowaniem na delfiny. Film jest dziełem dokumentalnym, które naszym zdaniem, każdy powinien zobaczyć, chociażby dla zdobycia wiedzy na temat tego co się dzieje w miejscach, do których na co dzień nie mamy dostępu. Świadomość jest kluczowym słowem, które działa cuda. Oto kilka ciekawostek, które uznałyśmy za ważne:
 -Delfin potrafi zarobić 1000000 dolarów rocznie
 -Jedna z samic, która grała rolę Flippera potrafiła odróżnić siebie w telewizorze, który Rick przyniósł nad jezioro od pozostałych zamienniczek
 -Delfiny w delfinariach dostają wrzodów ze stresu, ponieważ , po pierwsze- nie mają miejsca, żeby pokonać odpowiedni odcinek w ciągu dnia (na wolności pokonują 60 km dziennie), po drugie- w delfinariach jest zbyt głośny system filtracyjny oraz tłumy wrzeszczących ludzi
 -Delfin potrafi przejrzeć nas na wylot, widzi bicie serca, kości, ciąże
 - Ludzie polujący w Taiji używają długich tyczek zakończonych kołnierzem, uderzają w nie młotkami, tworzą fale dźwiękowe i robią ścianę dźwięku, która jest zabójcza dla delfina; zapędzają je do zatoki i tam brutalnie zabijają
 -Taiji jest największym dostawcą delfinów do parków morskich i ośrodków delfinoterapii na całym świecie
 -Cena delfina dochodzi do 150 000 dolarów
 -Rick jak zaczynał były 3 delfinaria teraz to milionowy przemysł
 -Połowy zaczynają się we wrześniu i trwają do marca
 -Przed filmem ludzie nie wiedzieli, że jedzą delfiny np. Osaka, Kioto, Tokio
 -Mięso delfina ma wysokie stężenie rtęci )najbardziej toksyczny radioaktywny pierwiastek)
 -Człowiek jest na takim samym poziomie łańcuch pokarmowego co delfin
 -Delfin to gatunek który być może przewyższa nas inteligencją
 Delfiny są świadome swojego istnienia- jak ludzie (gdy dzieci morduje się na ich oczach też są tego świadome)
 -Zaproponowano Japończykom równowartość pieniędzy w zamian za zaprzestanie polowania, odpowiedzieli: „nie chodzi o pieniądze, a o zwalczanie szkodników”; wmawia się, że delfiny zjadają zbyt dużo ryb
 -Opublikowany w 2006 roku raport czasopisma Science przewiduje wyczerpanie się zasobów morza w ciągu 40 lat

Jest wiele innych ciekawych i zarazem przerażających informacji, dających jednak nadzieję, że dzięki takim osobom jak Rick O’Barry, sytuacja może ulec zmianie. Jeśli znajdziecie chwilę, proszę zajrzyjcie. Z pozoru jedna osoba to nic, ale milion osób, które myślą, że są jedyne to całkiem spora liczba. Postawcie w życiu na ŚWIADOMOŚC!