Prisutnost proteina nosača ili kanala: Membrana je opremljena proteinima koji djeluju kao nosači ili kanali za određene molekule. Ovi proteini su specifični za određene molekule i omogućuju im da prijeđu membranu.

Prijenos molekula: Molekule koje se trebaju prenijeti vezuju se za proteine nosače ili ulaze u kanale. Proteini onda mijenjaju svoju konformaciju kako bi "nabrali" molekule i prenijeli ih na drugu stranu membrane.

Oslobađanje molekula: Nakon što molekule prijeđu membranu, proteini se vraćaju u svoju prvotnu konformaciju i oslobađaju molekule na drugoj strani membrane.

Koncentracijski gradijent vode: Osmotski gradijent vode stvoren osmozom može utjecati na koncentracijski gradijent soli. Na primjer, ako se voda kreće izvana prema unutra stanice zbog osmoze, koncentracija soli unutar stanice može se povećati. To može rezultirati većim koncentracijskim gradijentom soli preko membrane, što može povećati pasivni prijenos soli izvan stanice.

Povećanje hidrostatskog tlaka: Osmotski pritisak koji se javlja zbog osmoze može povećati hidrostatski tlak unutar stanica ili unutar lumena krvnih žila. Ovaj povećani hidrostatski tlak može potaknuti pasivni prijenos soli kroz membranu, posebno kroz pore u membrani ili pomoću olakšane difuzije.

Promjena u ionskim koncentracijama: Osmotska promjena u koncentraciji vode može indirektno utjecati na ionske koncentracije. Na primjer, ako se voda izlučuje iz stanice zbog osmoze, to može uzrokovati koncentracijski porast iona unutar stanice. Ovo može izazvati dodatni protok iona kroz kanale ili proteine nosače kako bi se održala ionska ravnoteža.

Potrošnja energije: Energija se izravno koristi za premještanje tvari preko membrane. Ova energija može potjecati iz molekula adenozin trifosfata (ATP) ili iz elektrokemijskog gradijenta (u slučaju sekundarnog aktivnog transporta).

Protiv koncentracijskog gradijenta: Tvari se premještaju iz područja niže koncentracije prema području više koncentracije. To omogućuje stanici da akumulira tvari unutar ili izvan stanične membrane prema njezinim potrebama.

Specifičnost: Aktivni transport često je specifičan za određene tvari i obično uključuje proteinske pumpe ili proteine nosače koji su selektivni za određene supstrate.

Endocitoza je proces kojim stanica prima tvari izvanstaničnog prostora unutar svoje citoplazme.

Postoje tri glavna tipa endocitoze: fagocitoza, pinocitoza i receptor-medijirana endocitoza.

Fagocitoza je proces u kojem stanica "proguta" veće čestice, poput bakterija ili ostataka mrtvih stanica.

Pinocitoza se odnosi na proces u kojem stanica unosi manje čestice ili tekućinu, formirajući mjehuriće (pinocitozne mjehuriće) oko tih tvari.

Receptor-medijirana endocitoza je proces koji uključuje specifične receptore na staničnoj membrani koji prepoznaju i vežu određene molekule, što rezultira njihovim unosom u stanicu putem vezikula koje se formiraju oko receptora i molekula.

Egzocitoza je proces kojim stanica oslobađa tvari iz citoplazme izvanstaničnom prostoru.

Ovaj proces uključuje fuziju vezikula napunjenih tvarima s staničnom membranom i oslobađanje sadržaja izvan stanice.

Egzocitoza se često koristi za izlučivanje tvari kao što su hormoni, enzimi, proteini i otpadni produkti.