Jaargeschreven: 1612

Korteinhoud: In De klucht van de koe draait het om de goedgelovigheid van een dommige boer. Hij biedt onderdak aan een oplichter (de 'gauwdief') die ’s nachts zijn enige koe steelt. Door een list laat de oplichter de boer de volgende dag zijn eigen koe verkopen. De boer geeft het geld grif aan de oplichter en ze vieren samen de verkoop in een herberg. De gauwdief laat de boer door een simpel trucje ook nog opdraaien voor de consumpties in de kroeg.
In die herberg leren we nog twee andere figuren kennen met menselijke zwakheden: de 'optrekker' (flierefluiter, nietsnut) die veel drinkt en het probeert aan te leggen met de waardin. Zij op haar beurt laat haar klanten te veel betalen voor de verteringen. Aan het eind blijkt wie het gelag betaalt: wie zijn er bedrogen en hoe dragen zij dat bedrog?

Overde schrijver: Gerbrand Adriaenszoon Bredero was zelf waarschijnlijk de beste illustratie bij het gezegde dat hij zelf bedacht: 'Het kan verkeren.' Hoewel hij op het romantische aspect weinig geluk had, hij trouwde niet en kreeg geen kinderen, was hij als dichter en toneelschrijver zeer succesvol. De meeste toneelwerken van Bredero verschenen tijdens zijn leven meerdere malen in druk, en vaak werden ze ook op het toneel gebracht door rederijkerskamer D'Eglentier of later door de Nederduytsche Academie. Zijn toneelwerk was nauw verbonden met de realiteit: hij situeerde veel van zijn werk in zijn eigen geboorte- en woonplaats Amsterdam. Bredero hield niet van hoogdravende taal en ingewikkelde constructies.

In zijn gedichten stonden religie en liefde centraal, maar Bredero goot ook veel betogende tekst in dichtvorm: het gedicht 'Den broeders in liefde bloeyende' is een berijmd betoog dat zich keerde tegen de het beleid van D'Eglentier, waarvan Bredero toen nog deel uitmaakte. Zijn belangrijkste dichtwerk is het Groot Lied-boeck, dat in 1622 postuum werd uitgegeven.

 

 

 

 

 

 

KlassiekToneel: In veel Griekse toneelstukken speelden maar 3 toneelspelers mee. Deze hadden allemaal meer dan 1 rol. De toneelspelers droegen maskers, zodat je kon zien wie wie was en wie ze waren. 
Ter afsluiting van het Griekse toneel moet je eerst nog even een belangrijk begrip uit het Griekse toneel weten, ten eerste: peripetie, dit is een ernstige, onverwachte gebeurtenis in een toneelstuk wat vooral voorkomt bij de tragedies. Ten tweede is katastasis ook een belangrijk begrip, dit is dat de weg naar het hoogtepunt van een tragedie wordt vertraagd. 
Volgens Aristoteles moesten de hoofdpersonen van toneelstukken er heel goed en eerlijk uitzien, waardoor de toeschouwers met hem konden meeleven.