O relato deunos bastante medo e a vez nos gustou moito como rematou xa que ao final non era a súa imaxinación e de verdade había algún ser nesa casa azul escondido nela.

En resumen nos pareceu unha relato moi entretido e que provocaba terro e ganas de saber como ía rematar a historia.

O que si que estivo ben deste relato para nos foi a idea da habitación do espello e poder sacar teorías do por que das manchas de sangue por exemplo ou o porque das visións de Roque nesa mesma habitación.

O final tamén nos gustou bastante, aínda que non daba tanto medo, si que nos gustou a idea de que o tío Cristovo e Camila foran 2 vampiros e foran os culpables das manchas de sangue e se escondían detrás do espello.

En conclusións o relato foi o que menos nos gustou ao ler pero o final si que nos gustou mais.

Parecenos unha boísima idea de relato e da forma en que esta contada.

A parte que mais nos gustou deste relato foi cando o neno xa se fai rapaz e se anuncia a morte do Daniel e mentres ía conducindo polas curvas na baixada da vila nun día de néboa encontrouse cun home a uns 30 metros que o fai frear, estrelandose nunha ponte apunto de caer ao río, o rapaz conseguiu ver a cara do defunto Daniel cunha sorriso desaparecer entre a néboa cando chocou co coche.

En resumen esta historia gustounos moito foi o final que foi o que explicamos anteriormente.

O relato en si gustounos bastante de como as 2 nenas cobran vinganza dende a outra vida pero esperabamos outra cousa mais orixinal ou con outro final tratando de descubrir aos rapaces que asasinaron as dúas como por exemplo novos personaxes, os pais das nenas comezan a investigar que lles ocorrera aquel día e buscan información e investigan, preguntan a xente de bar se alguén viu algo...

En fin, o relato gustounos pero tampouco tanto, gustariamos se tivera outro final mais creativo e interesante.