נלמד לראות באמת את האחר בעיניים,

להיות נוכחים, להקשיב עם הלב, לתמוך, להבין בכל מחיר.

כי אנחנו לא יודעים מה כל אדם עובר בשקט

תמשיכו בקריאת תהילים לעילוי נשמתו הטהורה ולנחומי משפחתו, קרוביו,

וכל אלה שנגעה בהם האור שלו גם בלי שידע

For Dan

Let us learn to truly look others in the eyes,to listen with the heart,

to support, to understand no matter what. Because we never truly know what someone may be going through in silence.

Please continue reading Tehillim for the elevation of his pure soul

and for the comfort of his family, his loved ones, and all those whom his light touched even without him knowing it

~נועמי אלבאז

Many of Dan’s amazing traits shone in these moments. His sense of humour, for starters, had us constantly cracking up. And his love for friends and people couldn’t have been more apparent.

In addition, we have a rule where you cannot go into the shower room with your gun, so a friend must keep an eye on your gun for you while you shower. Dan’s bed would often be found piled up with guns he was keeping safe for people, a sign of his selflessness and caring nature.

I already miss him so much and I have no idea how our team could ever be the same without him.

Love you forever bro💔

אחד הזכרונות האהובים עלי עם דן זה כל פעם שקבלנו שעת טש. זו השעה האחת ביום שבה יכולנו להוריד את הגרביים המסריחות והמדים המזיעים שלנו, להתקלח, ולהשתמש בטלפונים. במקרה שלנו, שמנו ביטלס בחדר בזמן שסתם ישבנו, אכלנו מהחמצוצים של @~sinaital023, ועשינו חיקויים של המפקדים — או ניחושים האם יקפיצו אותנו שוב הלילה.

הרבה מהתכונות המדהימות של דן התבלטו ברגעים האלו. קודם כל חוש ההומור שלו ששמר עלינו במצב קבוע של צחוק, וגם פשוט האהבה שלו לחברים ואנשים.

בנוסף, יש לנו חוק שאי אפשר להכנס למקלחות עם נשק, ולכן צריך שמישהו ישמור לך עליו בזמן שאתה מתקלח. לא היה נדיר לראות את דן עם ערימה ענקית של נשקים על המיטה, סימן לרעות שלו ולאכפתיות שלו.

אני כבר מתגעגע אליו כל כך ואין לי מושג איך הצוות יכול אי פעם לחזור להיות אותו דבר בלעדיו.

אוהב אותך לנצח אחי💔

- Joely

-Bella Foroohar

Tal

Jordan

Jag är en Svensk soldat som svor intill armén några månader tidigare än Dan. Jag var så ensam och jag hade det jobbigt med språket och kulturen. Jag frågade alla jag kände om de visste någon som kunde prata svenska. Jag frågade verkligen varenda person tills någon sa att dom hade en Norsk vän. ”VAAAA” sa jag, GE MIG HANS NUMMER!

Det första han gjorde var att påpeka hur svenskar dummare och hur han är halvsvensk så det gör honom halv dum. Snabbt så såg jag till att Dan kom till våra Lone soldier meals så att vi kan prata.

Jag kände av det direkt, känslan av trygghet då jag kunde prata ut och han förstod allt för att vi båda kommer från så lika länder.

Detta betydde allt för mig! att kunna komma hem från armén då jag är supertrött och kunna prata med någon som förstår mig. Vi kunde prata om allt och alla utan att någon förstod haha. Han visste alla mina tankar från vem jag tyckte var söt till drama som jag hörde om. Förlåt för att jag avslöjar våran hemlighet haha.

Det fanns ingen annan jag kunde prata med på svenska. Tills min bror kom för att också gå med I armen. Jag var så glad och jag sa till dom båda att ni måste träffas! Och jag hade rätt, dom blev vänner och bestämde att dom båda ska till unit Tzanchanim.

Att komma in I Tzanchanim var målet som Dan uppfyllde men min bror inte hade gjort än.  För en vecka sedan så skrev Dan till min bror att han hoppas på att se honom i Tzanchanim. När vi sa hejdå till Dan igår så sa min bror att om han kommer in  i Tzanchanim så kommer han att göra det i Dans ära.

idag så fick han svaret på att han ska till Tzanchanim! Jätte fina nyheter i en tung tid.

Min brors resa kommer att bli i Dans ära! Detta är hans ord❤️

My Story About Dan

I’m a Swedish soldier who enlisted to the army a few months before Dan. In the beginning, I felt so alone. I struggled with the language and the culture  everything was unfamiliar. I asked everyone I knew if they knew someone who spoke Swedish. Literally everyone. Until one day, someone said they had a Norwegian friend.

“WHAT?!” I said. “GIVE ME HIS NUMBER!”

The first thing Dan did was make a joke about how Swedes are dumber and since he’s half Swedish, that makes him half dumb. I quickly made sure he started coming to our lone soldier meals so we could talk.

And I felt it right away, that feeling of comfort. I could finally open up and speak with someone who truly understood me, because we came from such similar countries and cultures. That meant everything to me. To be able to come home from base, exhausted, and speak with someone who just got it. We could talk about anything from who I thought was cute to the latest drama I’d heard and no one else could understand us, haha. Sorry for spilling the secret Dan.

There was no one else I could speak Swedish with. Until my brother came to Israel to join the army too. I was so happy, and I told them both, “You have to meet!” And I was right they became friends and decided they both wanted to try for the Tzanchanim unit.

Getting into Tzanchanim was Dan’s goal, and he achieved it. My brother hadn’t made it in yet.

Just a week ago, Dan messaged my brother saying he hoped to see him in Tzanchanim.

When we said goodbye to Dan yesterday, my brother said that if he makes it in to Tzanchanim, he’ll do it in Dan’s honor.

And today he got the answer. He’s going to Tzanchanim!

Such beautiful news in a heavy time.

My brother’s journey will be in Dan’s honor.

These were his words. ❤️

- Hannah

-Brynne