I think the right approach for this is a playful, childlike perspective on creating.

In je vroeger werk gebruikte je veel fotografie waar je groezeligheid met (kinderlijke) glossy (bv van de modefotografie) combineerde. Zwaar en licht kinderlijk, alsof glossy iets sprookjesachtig suggererend maar waar een wat groezelige realiteit door heen schijnt. Simone in ons gesprek kwam naar voren dat je het lastig vindt om lang aan een idee te werken of dat je het te snel afmaakt, dat je snel afgeleid kan zijn of je concentratie kan verliezen of vast kan lopen. Je kwam erachter dat het helpt om met iemand samen te werken of iets te organiseren. In dat opzicht paste Syb bij jou omdat de setting je creativiteit stimuleert en je niet valt in een gat.

Je was nu manieren aan het bedenken hoe je deze werkwijze kan voortzetten, hoe je bijvoorbeeld zelf een residentie kan regelen of werksessies kan opzetten. Mogelijk kan dit nu een goed doel zijn. Wil je mogelijk ook in aanraking komen met kinderen die bezwijken onder het resultaatgericht onderwijs waar weinig ruimte is om te spelen (zie ook bron Homo Ludens).

Ik vroeg me af of je het mogelijk ook fijn vindt om snel te werken en snel dingen af te ronden en juist niet lang aan een idee te werken of uit te werken en de diepte in te gaan. Maar mogelijk bedoelde eerder dat je te snel tot een af product komt zonder veel gespeeld te hebben. Ook je interesse naar een staat van spelen houdt verband met je intentie om in modus van plezier te geraken inzake het maken. Ik vroeg me af of jij je werk ook in relatie ziet tot een prestatiemaatschappij waar het eerder gaat om het bereiken van resultaat en waar het minder gaat om het spelen. Deze gedachte is in de laatste decennia sterk geworden, het idee van maakbaarheid, en als het resultaat slecht is heb je gefaald, waardoor het experiment om je bijvoorbeeld zelf te leren kennen wegvalt. Een constante druk van de resultaatgerichte prestatiemaatschappij. Of is deze druk juist nodig?

Byung Chul Han is hier bijvoorbeeld op ingegaan. Zie ook zijn artikel:

https://www.youtube.com/watch?v=bNkDeUApreo

Maar ook denkers als Michel Sanders en Grunberg. Zie artikelen.

Mogelijk zijn er raakvlakken met Jaron die zich wil focussen op het nutteloze, waar het eindproduct wordt weggehaald waardoor de nadruk komt te liggen op het spel en nieuwsgierigheid.  Kijk ook naar zijn padlet:

The playfulness is voor jouw belangrijk because in that moment of childlike play, you’re much more in touch with your unconscious, schrijf je. And you write: The second is that when you defer decisions as long as possible, it’s giving your unconscious the maximum amount of time to come up with something.

Mogelijk dat je het artikel van Joke Hermsen interessant vindt die een pleidooi doet om durven te vervelen, wat tegelijk lastig is in een wereld van clickbaits waarin je meteen met een resultaat moet antwoorden. Kunnen we tijd vertragen en verdragen in die tijd dat er niet meteen iets komt maar welk door die traagheid heen moeten? Hoe verhoudt dit tot een maatschappij van media.

https://www.filosofie.nl/joke-hermsen-durf-je-te-vervelen-2/

Je had nu het idee om plattegronden van plekken te maken  van Groningen van krijt die andere niet kennen. Ik heb het hier ook over gehad met Julius en hem verteld hoe voor Aboriginals de plekken op hun schildrijen/plattegronden speciale plekken zijn herinneringen en verhalen. Zie links en padlet Julius.  Ook heb ik met hem gehad over derive van de situationisten die kritische waren op moderne stad (gentrificatie) omdat het avontuur uit de stad ging, he verloor aan onverwachte plekken en steegjes.

https://en.wikipedia.org/wiki/D%C3%A9rive

https://pec.ac.uk/news_entries/relationship-between-creative-industries-and-gentrification-overstated-says-new-study/

De speelsheid ging weg, ze waren allen geïnspireerd door de theorie van de Homo ludens.

Groet,

Hille

Keywords

#Gaining experience in writing project proposals and describing my work and concepts.

#Applying for open calls and developing my work.

#I want to explore beyond what I think is possible and draw inspiration from that.

#I want to push the boundaries of photography and printmaking, combining them with as many other forms of expression as possible to expand the potential of my work.

#I want to improve the structure and rhythm of my work process. So far, I haven't established a clear workflow in research, sketching, and execution, and I still have a lot to learn in this area. I often spend too much time on research or get stuck during sketching due to uncertainty about the concept or myself.

#A lot of time tends to pass between starting a new idea and completing the final work, and I want to learn how to make this process smoother.

#Photography somewhere between glossy and the gritty everyday.

Viola and June, In relation to childhood trauma and growing up, I wanted to refer you to the work of

Gabor Mate. He is a Canadian renowned physician, trauma and addiction expert:

https://www.youtube.com/watch?v=jJiqLWAclm4

Articles about play and the homo ludens might also be interesting for you. See:

HomoLudensLiminal

Also, how unlearning can lead to playing again. See article and folder:

Unlearning

"June, Donna Haraway might still be interesting, she wants to speculate on new future family structures inspired by the word kinship and explore what is biologically and technically possible to change in humans. She has also created her speculative narrative in which she speculates about the possibilities in the future. See:"

Making kin beyond babies:

https://www.youtube.com/watch?v=8UtrXjE9gPQ

https://www.youtube.com/watch?v=NPQMFbTHbAM

This resulted in many unfinished projects of which none I am proud of