ประกอบด้วย:

ใบหู (Auricle หรือ Pinna):

เป็นส่วนที่เรามองเห็นภายนอก ทำจากกระดูกอ่อน ช่วยรวบรวมคลื่นเสียงจากสภาพแวดล้อมเข้าสู่รูหู

ช่องหู (External auditory canal):

เป็นท่อที่นำเสียงจากใบหูเข้าสู่แก้วหู มีขี้หู (earwax) เพื่อดักฝุ่นและเชื้อโรค

แก้วหู (Tympanic membrane หรือ eardrum):

เยื่อบาง ๆ ที่สั่นสะเทือนเมื่อคลื่นเสียงมากระทบ สั่นสะเทือนนี้จะถูกส่งต่อไปยังหูชั้นกลาง

มี 2 ชนิด:

• Rod cells (เซลล์รูปแท่ง): ไวต่อแสงมาก ใช้ในการมองเห็นในที่มืด แต่ไม่สามารถแยกสีได้

• Cone cells (เซลล์รูปกรวย): ใช้ในการมองเห็นในที่สว่าง และแยกสีได้ (มี 3 ชนิด – ไวต่อแสงสีแดง เขียว และน้ำเงิน)

  
  

2.Bipolar Cells (เซลล์ไบโพลาร์)

ทำหน้าที่ส่งสัญญาณจาก photoreceptor ไปยัง ganglion cells

3.Ganglion Cells (เซลล์แกงเกลียน)

รับสัญญาณจาก bipolar cells แล้วส่งสัญญาณไปยังสมองผ่านเส้นประสาทตา (optic nerve)

4.

Horizontal Cells (เซลล์แนวนอน)

เชื่อมโยง photoreceptor หลายเซลล์กับ bipolar cells เพื่อปรับสัญญาณที่ส่งออก

5.Amacrine Cells (เซลล์อะมาไครน์)

ทำหน้าที่ประมวลผลสัญญาณระหว่าง bipolar cells และ ganglion cells โดยไม่เกี่ยวกับ photoreceptor

6.Pigmented Epithelium (ชั้นพิกเมนต์)

เป็นชั้นที่อยู่ติดกับ choroid (ชั้นเลือด)

มีเม็ดสีช่วยดูดซับแสงส่วนเกิน ลดการสะท้อน และช่วยในการฟื้นตัวของ photoreceptors

7.เส้นประสาทตา (Optic Nerve Fibers)

รวมเส้นใยประสาทจาก ganglion cells ส่งสัญญาณภาพไปยังสมอ

ประกอบด้วย:

กระดูกหู 3 ชิ้น (Ossicles):

กระดูกที่เล็กที่สุดในร่างกาย ช่วยขยายแรงสั่น

1. กระดูกค้อน (Malleus) – ติดกับแก้วหู

2. กระดูกทั่ง (Incus) – เชื่อมค้อนกับโกลน

3. กระดูกโกลน (Stapes) – ส่งแรงไปยังหน้าต่างรูปไข่ของหูชั้นใน

4. ท่อยูสเตเชียน (Eustachian tube):

เป็นท่อเชื่อมหูชั้นกลางกับคอส่วนบน (บริเวณหลังโพรงจมูก) ทำหน้าที่ปรับความดันในหูให้สมดุลกับภายนอก

ประกอบด้วย:

โคเคลีย (Cochlea) : เป็นอวัยวะรูปหอยโข่ง ภายในมีของเหลวและเซลล์ขนประสาท (hair cells) ทำหน้าที่รับแรงสั่นแล้วแปลงเป็นสัญญาณไฟฟ้าส่งไปยังสมองทางประสาทหู (Auditory nerve)

ประสาทหู (Auditory nerve) : รับสัญญาณจากโคเคลียไปยังสมองเพื่อแปลผลเป็น "เสียง"

อวัยวะทรงตัว (Vestibular system):

ประกอบด้วย 3 ส่วนย่อย:

เซมิเซอร์คิวลาร์แคนัล (Semicircular canals) ใช้ควบคุมการหมุนของศีรษะ

อูทริเคิล (Utricle) และ แซคเคิล (Saccule)ใช้รับรู้การเคลื่อนไหวในแนวตรงหรือแนวดิ่ง

อาการของโรคหูน้ำหนวก มีดังนี้

มี หนองหรือน้ำไหลจากหู ต่อเนื่องหรือเป็นหายๆ

มี กลิ่นเหม็น จากในหูการได้ยินลดลงบางรายอาจมี ปวดหูหรือคันหู

หากรุนแรงอาจมี ไข้ ปวดศีรษะ หรืออาการเวียนศีรษะ

ส่วนประกอบสำคัญของ Choroid (โครอยด์) ได้แก่:

1. เส้นเลือดจำนวนมาก (Blood vessels)

มีทั้งหลอดเลือดแดงและหลอดเลือดดำ

ทำหน้าที่นำเลือดมาเลี้ยงชั้น Retina โดยเฉพาะชั้นนอกของ Retina

ช่วยนำออกซิเจนและสารอาหารมาให้ และขจัดของเสียออกไป

2. เม็ดสี Melanin (Pigmented cells)

เซลล์ที่มีเม็ดสีช่วยดูดซับแสงส่วนเกินไม่ให้สะท้อนกลับ ทำให้ภาพที่มองเห็นชัดเจนขึ้น

ทำให้ชั้น Choroid มีสีคล้ำ

3. Bruch’s membrane (ชั้นบางๆ ที่อยู่ล่างสุดของ Choroid)

เป็นชั้นบางๆ คั่นระหว่าง Choroid กับ Retina

ช่วยในการแลกเปลี่ยนสารอาหารระหว่างหลอดเลือดใน Choroid กับเซลล์รับแสงใน Retina

หน้าที่หลักของชั้น Choroid

ให้สารอาหารและออกซิเจนแก่ จอตาชั้นนอก

ดูดซับแสงเพื่อป้องกันการสะท้อนกลับภายในลูกตา

ช่วยรักษาอุณหภูมิ

และความสมดุลภายในลูกตา

2.เบาหวานขึ้นตา (Diabetic Retinopathy) : ภาวะเส้นเลือดฝอยในจอตาเสียหายจากน้ำตาลในเลือดสูง

3.เยื่อบุตาอักเสบ (Conjunctivitis) : ตาแดง เคืองตา อาจเกิดจากเชื้อไวรัส แบคทีเรีย หรือภูมิแพ้

4. ภาวะสายตาผิดปกติ : เช่น สายตาสั้น สายตายาว สายตาเอียง

5. ต้อเนื้อ (Pterygium) : เนื้อเยื่อเจริญล้ำเข้าไปในกระจกตา อาจบังการมองเห็นหา

กลุกลามมาก

ส่วนประกอบหลักของ Sclera (ชั้นนอก)

1. Sclera (ตาขาวจริงๆ)

เป็นเนื้อเยื่อเกี่ยวพัน (connective tissue) หนาและแข็งแรง ทำหน้าที่ ปกป้องโครงสร้างภายในของลูกตา และ เป็นจุดยึดของกล้ามเนื้อตา (ที่ใช้ในการกลอกตา)

2. Cornea (กระจกตา)

เป็นส่วนหน้าสุดของ Sclera ที่กลายเป็น เนื้อเยื่อโปร่งใส

ทำหน้าที่ หักเหแสง และช่วยให้แสงเข้าสู่ตาได้

ไม่มีเส้นเลือด มีแต่อาศัยน้ำหล่อเลี้ยงจากของเหลวในตา

3. Ep sclera (เยื่อหุ้มตาขาว)

ชั้นบางๆ อยู่ด้านบนของ sclera

เป็นชั้นที่มีเส้นเลือดเล็กๆ มาเลี้ยง และเชื่อมต่อกับเยื่อบุตา (Conjunctiva)

หน้าที่ของชั้น Sclera

ป้องกันโครงสร้างภายในของดวงตาจากการบาดเจ็บ

รักษารูปร่างของลูกตาให้คงที่ เป็นจุดยึดของกล้ามเนื้อที่ทำให้ลูกตากลอกไปมา ควบคุมความดันภายในลูกตา (ร่วมกับส่วนอื่น

สาเหตุของโรคไข้หูดับ

1. เชื้อแบคทีเรีย Streptococcus suis

พบในทางเดินหายใจ ทางเดินอาหาร และทางเดินสืบพันธุ์ของหมู

สามารถติดเชื้อในคนได้เมื่อเข้าสู่ร่างกายผ่านบาดแผล หรือเยื่อบุ

2. การบริโภคเนื้อหมูดิบหรือไม่สุก

เช่น ลาบหมูดิบ ก้อยหมูดิบ เลือดหมูสด

เป็นสาเหตุที่พบบ่อยในผู้ป่วยโรคไข้หูดับในประเทศไทย

3. สัมผัสหมูติดเชื้อโดยตรง

เช่น ชำแหละหมูโดยไม่มีถุงมือ

มีแผลหรือผิวหนังถลอกระหว่างสัมผัส

4. ระบบภูมิคุ้มกันอ่อนแอ

ผู้สูงอายุ ผู้มีโรคเรื้อรัง (เบาหวาน ตับแข็ง) มีโอกาสติดเชื้อง่ายขึ้น