ผลกระทบจากปัญหาสิ่งแวดล้อมที่เกิดขึ้นจาก"หนึ่งอิ่มของฉัน" : ทำให้เกิดขยะที่นำไปใช้ซ้ำไม่ได้และย่อยสลายโดยใช้เวลานาน 400-450ปี

แนวทางการแก้ไข : การใช้บรรจุภัณฑ์ที่ย่อยสลายได้ง่ายแทนพลาสติกและทานอารหารให้หมดไม่เหลือทิ้ง

เลือกซื้ออาหารจากร้านอาหารตามสั่ง ซึ่งร้านอาหารส่วนใหญ่มักจะซื้อวัตถุดิบสำหรับประกอบอาหารเป็นจำนวนมากอาจจะมีวัตถุดิบที่เหลือทิ้ง ทำให้เกิดขยะเศษอาหาร หรือขยะจากกระบวนการผลิต และบรรจุภัณฑ์ที่ใช้ในการใส่อาหารคือกล่องโฟม ถุงพลาสติก ช้อนพลาสติก และถุงใส่พริกน้ำปลา ล้วนเป็นสิ่งที่ไม่สามารถนำไปใช้ประโยชน์อย่างอื่นต่อได้ ต้องทิ้งอย่างเดียว ทำให้เกิดขยะเ็นจำนวนมากที่ไม่สามารถ recycle ต่อได้

ผลกระทบจากสิ่งแวดล้อมที่เกิดจาก “หนึ่งอิ่มของฉัน” : 
ขยะเศษอาหาร ขยะจากกระบวนการผลิต และบรรจุภัณฑ์ ล้วนก่อให้เกิด ขยะจำนวนมาก โลกร้อน และมลพิษทางสิ่งแวดล้อม 

แนวทางแก้ไข : 
ใช้บรรจุภัณฑ์ที่สามารถย่อยสลายง่าย ไม่เป็นพิษต่อสิ่งแวดล้อม หรือนำกล่องส่วนตัวที่สามารถใช้ซ้ำได้ไปใส่อาหาร เพื่อลดขยะพลาสติก

-บรรจุภัณฑ์ที่ใส่อาหารส่วนใหญ่มักเป็นวัสดุที่ทำมาจากพลาสติก เมื่อรับประทานอาหารหมดแล้วจึงเหลือบรรจุภัณฑ์เป็นขยะที่ไม่สามารถรีไซเคิลได้และใช้ระยะเวลานานในการกำจัดหรือเมื่อกำจัดจะก่อให้เกิดมลพิษ

ผลกระทบจากปัญหาสิ่งแวดล้อมที่เกิดจาก “หนึ่งอิ่มของฉัน”

-การรับประทานอาหารแต่ละมื้อก่อให้เกิดขยะ และในหนึ่งวันต้องรับประทานอาหารถึง 3 มื้อ ทุกๆวัน นั่นหมายถึงในทุกๆวันมนุษย์สร้างขยะสะสมจำนวนมากและเป็นขยะที่ยากต่อการย่อยสลาย เช่น ขยะพลาสติกที่ไม่สามารถรีไซเคิลได้ ใช้เวลาย่อยสลายถึง 450 ปี  ขยะที่เป็นเศษกระดาษ ใช้เวลาย่อยสลาย2-5 เดือน ซึ่งขยะเหล่านี้ที่ต้องใช้เวลาย่อยสลายเป็นเวลานานทำให้เกิดปัญหาขยะล้นโลก บางทีขยะก็ปลิวไปตกบริเวณแม่น้ำลำคลองเป็นขยะสะสมกีดขวางทางระบายน้ำ

แนวทางแก้ไขที่ตัวฉันทำได้

-ลดการใช้บรรจุภัณฑ์ที่ไม่สามารถนำไปรีไซเคิลได้หรือใช้บรรจุภัณฑ์ที่สามารถใช้ซ้ำได้แทน

-ทิ้งขยะให้ถูกที่หรือพยายามแยกขยะก่อนทิ้งเพื่อง่ายต่อการนำไปกำจัดทิ้ง

เเละบรรจุภัณฑ์บางอย่างไม่สามารถนำไปใช้ต่อได้ต้องนำไปทิ้งอย่างเดียว ไม่สามารถนำมาใช้อีกได้ 

ผลกระทบสิ่งเเวดล้อมที่เกิดขึ้นจากสิ่งเเวดล้อมจาก"หนึ่งอิ่มของฉัน" : เมื่อนำเศษอาหารเเละบรรจุภัณฑ์ที่เรารับประทานอาหารนั้นไปทิ้งจะทำให้เกิดการเน่าเสีย ทำให้เกิดก๊าซเรือนกระจกที่ปล่อยสู่ชั้นบรรยากกาศได้เกือบ10%ของทั้งหมด ยังเป็นเเหล่งบ่มเพาะเชื้อโรคได้เป็นอย่างดีอาจทำให้นำโรคมาสู่มนุษย์เเละสัตว์ได้ อีกทั้งจะทำให้เกิดขยะตกค้างในสิ่งเเวดล้อม ทำให้ขยะมีปริมาณเพิ่มมากขึ้นเรื่อยๆส่งผลอันตรายต่อสิ่งเเวดล้อมเป็นอย่างมาก

เเนวทางการเเก้ไข : บริโภคอาหารให้หมดโดยเริ่มตั้งแต่จานของเรา เพราะอาหารที่ถูกทานจนหมดในทุกมื้อ สามารถช่วยลดปริมาณก๊าซเรือนกระจก ลดการสะสมของเชื้อโรคตั้งแต่ถังขยะไปจนถึงบ่อพักขยะเเละควรใช้บรรจุภัณฑ์ที่เป็นมิตรต่อสิ่งเเวดล้อม หรือหลักเลี่ยงการสั่งอาหารให้ได้มากที่สุดโดยการไปนั่งรับประทานอาหารที่ร้าน จะทำให้เกิดประโยชน์ต่อสิ่งเเวดล้อมสามารถช่วยลดปริมาณขยะได้เยอะเลยทีเดียว

ผลกระทบจากปัญหาสิ่งแวดล้อมที่เกิดจาก “หนึ่งอิ่มของฉัน” : ทำให้เกิดขยะมากจนเกินไปเนื่องจากกินเหลือมากๆ ขยะที่เหลือจากการกิน ทำให้เกิดการย่อยสลายได้ช้าเนื่องจากมีตะเกียบที่ทำจากไม้และเศษอาหารต่างๆอีกมากมาย และเมื่อเศษอาหารเหล่านี้มีเพิ่มขึ้นมาเรื่อยๆ ก็จะก่อให้เกิดพาหะโรคต่างๆ เกิดมลพิษต่อสิ่งแวดล้อมอีกด้วย 

แนวทางการแก้ไข : บริโภคอาหารให้หมดเกลี้ยงหรือถ้าทานไม่หมดให้ห่อกลับบ้านใส่ปิ่นโตของตัวเอง หรือจะสั่งให้น้อยลงแล้วถ้าไม่อิ่มท้องก็ค่อยๆสั่งที่ละนิดๆ ลดปัญหากินแล้วเหลือ

- ปัญหาปริมาณขยะอาหาร

- ปัญหาน้ำเน่าเสีย

- ปัญหาปริมาณขยะมูลฝอย

- ปัญหาปริมาณขยะพลาสติก 

-ปัญหามลพิษทางอากาศจากการเผาขยะ

- เกิดก๊าซมีเทนทำให้เกิดภาวะก๊าซเรือนกระจกซึ่งเป็นสาเหตุของการเกิดโลกร้อน

- เกิดภัยพิบัตินานาชนิด

- ขยะบรรจุภัณฑ์ใส่อาหารพลาสติกเมื่อถูกแสงแดด คลื่นลม จะแตกกระจายเป็นไมโครพลาสติก ซึ่งจะปนเปื้อนลงไปในสิ่งแวดล้อม

- การเผาขยะประเภทโฟมจะทำให้เกิดก๊าซสไตรีน หากเราได้รับสารสไตรีนในระดับสูงจะทำอันตรายต่อตา ระบบประสาทส่วนกลาง

- การเผาไหม้พลาสติกประเภทพีวีซีทำห้เกิดก๊าซไดออกซิน ซึ่งเป็นสารมีพิษต่อระบบต่างๆในร่างกายคนเป็นสารก่อมะเร็ง

- สั่งอาหารให้น้อยลง

- กินให้มากขึ้นเพิ่มลดปริมาณเศษอาหารที่เหลือจากการกิน

- ต้องมีการวางแผนในการเตรียมอาหาร 

-ควบคุมปริมาณอาหารในแต่ละมื้อ 

-ไม่ทิ้งอาหารที่ยังรับประทานได้

-คัดแยกขยะก่อนทิ้ง

ปัญหาสิ่งแวดล้อมของฉันเกิดจากผลิตภัณฑ์ที่ใช้เวลาย่อยสลายนานเกินไป และทำให้เกิดปัญหาขยะอาหารและโลกร้อนอีกด้วย วิธีแก้ปัญหาคือเลือกใส่นม ด้วยภาชนะแก้วล้างและกลับนำมาใช้ได้ใหม่

แนวทางการแก้ไขปัญหาจากเศษอาหาร 
คือการทานอาหารให้หมดตั้งแต่จานของเราเอง พิจารณาว่าตนเองสามารถทานได้มากน้อยเพียงใด ตักอาหารให้พอดีกับความสามารถในการทาน หรือจะแยกเศษอาหารที่เหลือกับขยะประเภทอื่นก็สามารถช่วยได้

-ปัญหาจากถุงพลาสติก เนื่องจากพลาสติกใช้เวลานานในการย่อยสลาย และหากมีขยะพลาสติกจำนวนมากก็จะใช้วิธีการเผา ซึ่งก่อให้เกิดมลภาวะโลกร้อนตามมา

แนวทางการแก้ไข้ปัญหาจากถุงพลาสติก
 หลีกเลี่ยงการใช้ถุงพลาสติกให้ได้มากที่สุด หันมาใช้กระเป๋าผ้า แก้วน้ำเก็บความเย็น หรือเลือกซื้ออาหารที่บรรจุอยู่ในวัสดุธรรมชาติทดแทนพลาสติก

ผลกระทบจากปัญหาสิ่งแวดล้อมที่เกิดจากหนึ่งอิ่ม - ถุงพลาสติกที่ห่อก๋วยเตี๋ยว ไม่สามารถนำมารีไซเคิลใหม่ได้ ใช้เวลาย่อยสลาย400-450ปี ทำให้เกิดภาวะโลกร้อนได้ ตะเกียบไม้ ไม่สามารถใช้ซ้ำบ่อยๆได้ เพราะจะทำให้สิ่งสกปรกที่ฝังลึกเข้าไปในไม้ตะเกียบจะเข้าร่างกายได้ และตะเกียบไม้ก็สามารถทำให้เกิดภาวะโลกร้อนได้เหมือนกัน

แนวทางแก้ไข - ถ้าเป็นไปได้ให้พกช้อน/ส้อม/ตะเกียบ/กล่องข้าว พกพาติดตัวไว้ เพื่อลดการใช้สิ่งของพลาสติก

มื้ออาหารหนึ่งอิ่มของฉันเป็นอาหารแช่แข็งบรรจุภัณฑ์เป็นพลาสติกที่ต้องใช้เวลาถึง400-450ปีในการย่อยสลายกลายเป็นขยะที่ต้องทิ้งลงสิ่งแวดล้อม ส่วนประกอบอาหารซึ่งกว่าจะเป็นอาหารแช่แข็งต้องผ่านกระบวนการมากมายอาทิเช่น การผลิต การจัดเก็บ การขนส่ง กระบวนปรุงอาหาร กระบวนการเหล่านี้มีการใช้พลังงานทั้งสิ้นเป็นที่มาของก๊าซเรือนกระจกที่เป็นปัญหาสิ่งแวดล้อมสำคัญในปัจจุบัน รวมถึงปัญหาของตัวเองที่มักจะทานอาหารไม่หมด สิ่งที่เหลือจากการทานอาหารจะกลายเป็น”ขยะอาหาร”ที่ส่งผลทำให้เกิดภาวะโลกร้อนได้เช่นกัน

พลาสติกจากบรรจุภัณฑ์เมื่อทิ้งลงสู้สิ่งแวดล้อมแล้วจะก่อให้เกิดปัญหาไมโคพลาสติกซึ่งปัญหานี้จะก่อให้เกิดผลเสียต่อสุขภาพมนุษย์อย่างมาก คือเมื่อทิ้งขยะนี้ลงทะเล สัตว์ทะเลจะกินแพลงก์ตอนที่มีไมโครพลาสติกปนเปื้อนและมนุษย์ก็บริโภคสัตว์ทะเลที่มีไมโครพลาสติกปนเปื้อนกลับคืน การเผาไหม้ของขยะจะทำให้เกิดก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์ซึ่งทำให้เกิดภาวะโลกร้อนส่งผลต่อสิ่งแวดล้อมทำให้เกิดภัยพิบัติที่เรากำลังเจอกันอยู่ในปัจจุบัน

วางแผนก่อนการซื้ออาหาร ให้ซื้อปริมาณที่พอดีกับที่ต้องการบริโภค จัดเก็บในที่เหมาะสมกับชนิดและประเภทอาหาร ทำอาหารในปริมาณที่พอดีกับตนเอง งดใช้กล่องพลาสติกและกล่องโฟม หรือบริโภคให้น้อยที่สุด

ผลกระทบ : เศษอาหารที่เหลือจะถูกทิ้งให้เป็นขยะและกลายเป็นก๊าซเรือนกระจก หรืออาจจะเจือปนไปกับขยะชนิดอื่นๆและยังเป็นแหล่งบ่มเพาะเชื้อโรค ส่งกลิ่นไม่พึงประสงค์

แนวทางแก้ไข : กินอาหารให้หมด

1.ขยะจากเศษอาหาร

2.ขยะบรรจุภัณฑ์ใส่อาหาร

ผลกระทบจากปัญหาสิ่งแวดล้อมที่เกิดจากหนึ่งอิ่ม

1.การย่อยสลายอาหารแบบไร้อากาศจะทำให้เกิดก๊าซมีเทนซึ่งเป็นสาเหตุของโลกร้อน และการย่อยสลายอาหารแบบใช้พลังงานก็จะทำให้ฝุ่นและก๊าซCo,Co2 ซึ่งมีความอันตรายและเป็นสาเหตุของโลกร้อนเช่นกัน

2.การกำจัดบรรจุภัณฑ์หากกำจัดไม่ถูกวิธีจะทำให้บรรจุภัณฑ์ไหลสู่ธรรมชาติและกลายเป็นไมโครพลาสติก และการเผาพลาสติกนั้นก็ทำให้เกิดก๊าซไดออกซินซึ่งเป็นสารก่อมะเร็ง และยังทำให้เกิดโรคอื่นๆอีกมากมาย

แนวทางแก้ไขที่ตัวนักศึกษาทำได้

1.ทานอาหารให้หมด

2.กำจัดเศษอาหารอย่างถูกวิธี

3.ทานอาหารที่ร้านช่วยลดขยะบรรจุภัณฑ์

4.ทิ้งบรรจุภัณฑ์ให้เป็นที่

5.นำภาชนะที่ใช้ซ้ำได้ไปซื้ออาหาร

ผลกระทบจากสิ่งแวดล้อมที่เกิดขึ้นจาก “หนึ่งอิ่มของฉัน” : ทำให้เกิดปริมาณขยะเพิ่มมากขึ้น เพราะไม่สามารถย่อยสลายได้รวดเร็ว จึงทำให้เกิดผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อมเป็นอย่างมากและยังส่งผลทำให้เกิดโรคต่างๆ เพราะอาหารที่เรากินเหลือหรือขยะที่เราทิ้งอาจจะเป็นแหล่งสะสมเชื้อโรคและพวกหนู แมลงต่างๆมากินก็ก่อให้เกิดภาหะนำโรคไปให้กับมนุษย์ได้

แนวทางการแก้ไข: เวลาซื้อก๋วยเตี๋ยวควรนั่งกินที่ร้าน หรือไม่ก็นำชามไปใส่ก๋วยเตี๋ยวนำกลับมากินที่บ้านเอง หากจำเป็นต้องสั่งใส่ถุงร้อนจริงๆ ควรจะไม่ขอรับช้อน ซ้อมพลาสติกและตะเกียบ พยายามใช้ช้อน ซ้อมที่บ้านแทน เพราะสามารถล้างและนำกลับมาใช้ใหม่ได้และยังสามารถช่วยลดปัญหาขยะลงได้เล็กน้อย และพยายามใช้ถุงผ้าแทนถุงพลาสติก เพื่อช่วยลดปริมาณขยะได้มากยิ่งขึ้น หรือใช้ภาชนะและวัสดุที่สามารถย่อยสลายได้ง่ายและ Recycles ได้ จะช่วยลดขยะได้เช่นกัน

จากการเรียนรู้ในหัวข้อหนึ่งอิ่มของฉัน ทำให้ได้ทราบว่าขยะแต่ละอย่างที่เกิดจากตัวเราต้องใช้เวลาในการย่อยสลายเป็นเวลานานและยังเป็นอีกสาเหตุที่ทำให้สภาพสิ่งแวดล้อมของเราแย่ลง ทำให้เราได้ข้อคิดและตระกนักมากขึ้นว่าเราเองก็เป็นอีกหนึ่งสาเหตุที่ทำให้สิ่งแวดล้อมแย่ลง  ดังนั้นเราควรเริ่มที่จะปรับเปลี่ยนการใช้ชีวิตประจำวันของเราให้ลดการสร้างขยะเพิ่มมากขึ้น